Just another WordPress.com site

Archive for Φεβρουαρίου, 2010

>Μια συνεντευξη Επικαιρη, μαρτυρια ενος αγωνιστη του πολεμου του 1940,

>

«ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΩ ΚΡΗΤΗ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΝΑ ΦΑΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ» ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΗΤΑΚΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΧΘΗΚΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.

ΣΑΝ ΦΙΛΜ ΣΚΟΤΕΙΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΗΤΑΚΗΣ ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΤΟ 3/11/1915 ΣΤA ΧΑΝΙΑ ΚΡΗΤΗΣ.

ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΑΙΜΙΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΑΚΗ, ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΟΞΑΡΕ ΡΕΘΥΜΝΟΥ.

ΚΟΞΑΡΕ , ΑΓ.ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ , ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΡΗΤΗΣ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΗΡΩΙΣΜΟ.

ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1940-1945.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ1940 Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Η ΙΤΑΛΙΑ, ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1941 ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ‘ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ’ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΙ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ‘ΛΙΓΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΑΠΟ ΦΩΣ’, ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΕ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ 8 ΜΑΙΟΥ ΤΟΥ 1945 ΛΗΓΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΚΗΡΥΞΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΜΕ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ.

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ, ΚΥΡΙΩΣ ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ, ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΤΥΧΑΝ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

ΠΟΣΑ ΑΤΟΜΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ?

– ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΑΝ 22 ΑΤΟΜΑ. ΑΝΑΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΜΑΡΑΚΗΣ, ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΗΔΗ.

ΟΤΑΝ ΜΕ ΠΙΑΣΑΝΕ ΗΜΟΥΝΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙ.

ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΠΙΑΣΑΝΕ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ?

ΕΝΑΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΜΑΣ ΚΑΤΕΔΩΣΕ ΣΑΝ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ. ΜΕΡΙΚΟΙ ΓΛΙΤΩΣΑΝ! ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΑΝ, ΜΑΣ ΠΗΓΑΝ ΑΡΧΙΚΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΤΕΤΖΑ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ, ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΝΑΜΕ ΕΞΙ ΜΕΡΟΝΥΧΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΡΕΝΟ.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΩΣ ΣΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΝ?

– ΞΥΛΟ!!! ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ!!!

ΠΟΣΟΙ ΓΥΡΙΣΑΤΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ?

-ΟΚΤΩ ΑΤΟΜΑ, ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ. ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΤΑΚΗΣ Ο ΝΙΝΙΔΑΚΗΣ Ο ΚΟΞΑΡΙΑΝΟΣ.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΤΑΙ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΜΑΤΧΑΟΥΖΕΝ?

ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΑΣ ‘ ΣΕΡΒΙΡΑΝΕ ’ ΤΣΑΙ ΤΙ ΤΣΑΙ ΝΕΡΟ ΗΤΑΝ. ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ, ΦΛΟΥΔΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΤΑΤΕΣ .ΕΤΡΩΓΑΝ ΟΙ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ ΤΙΣ ΠΑΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΔΙΝΑΝ ΤΙΣ ΦΛΟΥΔΕΣ. ΚΑΤΑ Τ ΑΛΛΑ…

ΞΥΛΟ!!! ΔΟΥΛΕΙΑ!!!

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΑΤΕ ?

– ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ, ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΑΣ ΕΒΑΖΑΝ ΚΑΙ ΤΡΥΠΟΥΣΑΜΕ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΠΗΛΙΕΣ ‘ΑΠΟΘΗΚΕΣ’ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΕΣΑ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΑΜΕ ΚΑΙ NA ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝΕ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ.

ΜΕ ΠΟΙΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΠΕΛΕΓΑΝ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΦΟΥΡΝΟΣ?

– ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΟΙ ΤΟΥΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΟ ’ΓΙΑΤΡΟ’(ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ! ΑΦΟΥ ΥΠΟΣΙΤΙΖΟΝΤΟΥΣΑΝ ΛΕΩ ΕΓΩ!) ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΖΑΝ , ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΑΝ ΝΗΣΤΙΚΟΥΣ , ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΑΠΟ ΑΣΙΤΙΑ

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ ΕΒΑΖΑΝ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ.

ΗΤΑΝ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΠΛΕΟΝ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ‘ΠΕΤΑΓΑΝ’…

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ.

ΓΙΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ Η ‘ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ’ ΦΟΥΡΝΟΣ? ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΣΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΑΡΙΖΩ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΙ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΤΑΙΖΑΝ ΚΑΛΑ.

ΒΡΩΜΙΑ!!!

ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ 30 ΜΕ 40 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΑΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΩΡΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝΕ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΟΥΝ ΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ. ΓΙΑΤΙ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΕΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΑΦΟΡΗΤΗ. ΒΡΩΜΙΑ!!!

ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ?

-ΟΧΙ!

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ.

ΜΕ ΤΙ ΜΕΣΟ ΓΥΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ? ΣΑΣ ΠΑΡΕΛΑΒΕ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ? —–ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ. ΜΑΣ ΕΒΑΛΑΝ ΣΕ ΠΛΟΙΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΓΥΡΙΣΑΝ.

ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ, ΜΑΣ ΕΠΛΥΝΑΝ ΜΕ ΒΟΥΡΤΣΕΣ… TA ΡΟΥΧΑ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΕΠΕΙΔΗ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ. ΕΝΑ ΡΟΥΧΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΦΟΡΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ.

ΠΟΣΟ ΚΑΘΙΣΑΤΕ ΕΚΕΙ?

ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟ ΠΡΕΠΕΙ.

– ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΤΑΓΟΜΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ.

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΣΕ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ 94 ΤΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ

Advertisements

>«Ο Χορός είναι μέσα μας», Γιάννης Μανταφούνης – Τιμ Ματιάκις: δύο Έλληνες χορευτές «κάνουν όνομα» στο εξωτερικό ,

>

«Ο χορός είναι μια εμπειρία  ενσωμάτωσης ιδεών, η οποία θέλει πολύ  χρόνο για να τη διαπιστώσεις και ακόμη  περισσότερο για να κάνεις κάτι. Προσωπικά  γνωρίζω πολλούς χορευτές. Αλλά καλλιτέχνες  που να είναι χορευτές, πολύ λίγους», λέει ο  Γιάννης Μανταφούνης, ο φτερωτός Ερμής της  Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων
ΑΙΦΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ-ΚΑΙ ΔΗ ΓΕΝΟΥΣ
ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ- ΒΛΕΠΕΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ
ΤΟΥ ΝΑ ΔΡΕΠΟΥΝ ΔΑΦΝΕΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΟΡΩΝ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΠΑΛΕΤΟΥ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ ΤΙΜ ΜΑΤΙΑΚΙΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΤΑΦΟΥΝΗΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Π έρασαν κιόλας πέντε χρόνια από τότε που… πέταγε πάνω από το κοινό των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας ως φτερωτός Έρωτας. Τα χρόνια πέρασαν δημιουργικά για τον 28χρονο χορευτή Γιάννη Μανταφούνη που πια ζει στη Φρανκφούρτη και σήμερα θυμάται εκείνη τη στιγμή από την καριέρα του. «Σημαντικά πράγματα δεν γίνονται ποτέ σε μια στιγμή, αλλά σε μια διαχρονική εργασία. Ώς τότε, βλέπω τη συμμετοχή μου στην Τελετή Έναρξης σαν μια προετοιμασία γι΄ αυτά τα πέντε χρόνια, στα οποία ολοκληρώθηκε ένας κύκλος και παράλληλα άνοιξαν πόρτες».

Οι κύκλοι στην καριέρα του ήταν πολλοί. Οι πρώτες δουλειές του ήταν στην Όπερα του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. Το 2005 εντάχθηκε στην ομάδα του Γουίλιαμ Φορσάιθ. «Χορογραφούσαμε τα πάντα μαζί του. Οι συζητήσεις, τα νέα έργα, ήταν βασισμένα πάνω στην άμεση χορογραφική σκηνική διαδικασία, δηλαδή ξεπερνούσαν τον απλό αυτοσχεδιασμό. Εκεί πλέον ζητούσαμε από τον εαυτό μας να μπορούμε να χορογραφούμε επί τόπου».

Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του ως χορογράφος στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ιδρύσει τη δική του ομάδα Lemurius σε συνεργασία με την Κατερίνα Σκιαδά και τον Αναστάση Γούλιαρη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό την ομάδα Ρroject 11 με τον Φαμπρίς Μαζλιά.

Με σπουδές στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και έπειτα στο Παρίσι, γιος του χορογράφου Χάρη Μανταφούνη, θυμάται πώς μυήθηκε: «Ο χορός είναι συνήθως μέσα σου. Τον νιώθεις. Δεν το σκέφτηκα και πολύ, τουλάχιστον όταν άρχισα, αργότερα άλλαξαν τα πράγματα βέβαια. Όσο για τους γονείς μου, δεν ξέρω τι να πω. Μπορεί να επηρεάστηκα από αυτά που είδα, αλλά σε ένα μη συνειδητό επίπεδο μάλλον, γιατί όταν νιώθεις κάτι τόσο κοντά συνήθως δεν χωράει εξωτερικός παράγοντας».

Η συνδημιουργία είναι το στοιχείο που πάντα τον ενθουσίαζε, λέει. «Το φετινό έργο μας «Cross Τalk» στον «Κινητήρα» ήταν συνδημιουργία και ένα δύσκολο εγχείρημα για τα χορογραφικά δεδομένα. Πιστεύω πως η πολύπλευρη προσέγγιση του θέματος είναι ένας ισχυρός τρόπος μάθησης, ανακάλυψης και η πραγματική πρόκληση της σημερινής τάξης πραγμάτων στην τέχνη».

Η ηλικία του χορού στην Ελλάδα είναι 40 ετών, παρατηρεί. «Παντού γίνονται πράγματα σχετικά με τις χορευτικές και χορογραφικές εμπειρίες τού κάθε τόπου και την ανάλογη τριβή με το αντικείμενο. Η ποιότητα των παραστάσεων δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτή τη λογική, θαύματα δεν γίνονται, βήματα ναι. Υπάρχουν και ηλικίες στα πράγματα- όχι μόνο στους ανθρώπους».

Η κίνηση είναι το εργαλείο και η γλώσσα του χορευτή, προσθέτει. Και τα όνειρά του; «Να συνεχίσω την πορεία μου στη χορογραφία και ειδικά να συνδημιουργήσω- που είναι πιστεύω το μέλλον γενικότερα. Δεν θα μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας τα πράγματα πλέον».
Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

Ιδανικοί αυτόχειρες του Facebook,

Πώς να «αυτοκτονήσετε» ψηφιακά και να απαλλαγείτε από όλους τους ανεπιθύμητους «φίλους»

Αν η εικονική σας ζωή έχει φτάσει σε αδιέξοδο, υπάρχει πάντα η λύση της ψηφιακής αυτοκτονίας. Ή μήπως υπήρχε; Ένα site που δημιούργησε μια ολλανδική κολεκτίβα κατάφερε να οδηγήσει σε ευθανασία μερικές χιλιάδες χρήστες, προκαλώντας τη μήνη των υπεύθυνων του Facebook. Ένας από τους ιδρυτές του και ένας «αυτόχειρας» εξηγούν τις αιτίες της ανόδου, της πτώσης και της επικείμενης ανάστασης του Web 2.0 Suicide Machine.

Tο κόνσεπτ ήταν απλό και ξεπερνούσε τους δισταγμούς μιας πραγματικής αυτοκτονίας. Παραχωρούσες τους κωδικούς σου στο Web 2.0 Suicide Machine, έδινες την εντολή «commit» και, χωρίς τη δυνατότητα ανάκλησης ή επαναφοράς στη ζωή, το σύστημα διέγραφε με θεωρητικά ανατριχιαστική ακρίβεια τους φίλους, τα γκρουπ, τα μηνύματα και γενικά κάθε «κοινωνική» σου δραστηριότητα. Είτε αυτή είχε συμβεί στο Facebook και το Twitter είτε στο Myspace και το LinkedIn.

Μέσα σε λιγότερο από μία ώρα (αντίθετα με τις περίπου εννιά που, σύμφωνα με το Suicide Machine, θα απαιτούσε το Facebook) το μόνο που απέμενε ήταν ένα εύθραυστο ψηφιακό κουφάρι, ένα νεκρό προφίλ χωρίς δεδομένα. Μοναδικό επιθανάτιο αποτύπωμα, τα «επιτύμβια» αναμνηστικά που μπορούσες να αφήσεις στο site του «δήμιου» σου. Και που περιλάμβαναν από πομπώδεις αποχωρισμούς («αντίο, άπονε κόσμε») μέχρι κακίες εκ των υστέρων («σε ευχαριστώ, microblogging, είσαι τελείως άχρηστο»).

«Το πιο κουλ στο Suicide Machine ήταν η ίδια η ύπαρξή του», λέει ο 31χρονος Ben Gencarelle από το Rhode Island των ΗΠΑ, που οδηγήθηκε στο απονενοημένο διάβημα όταν κατάλαβε ότι το Facebook ήταν γι’ αυτόν ένα τεράστιο χάσιμο χρόνου. «Περνούσα ώρες ολόκληρες κοιτάζοντας αν κάποιος φίλος μου ανανέωσε το status του. Η δημιουργικότητά μου είχε φτάσει στο μηδέν εξαιτίας μιας εικονικής πραγματικότητας, που τελικά δεν είναι καθόλου φιλική και καθόλου διαδραστική για όποιον θέλει να χειρίζεται τις πληροφορίες που ανεβάζει».

Γιατί δεν ακολούθησε τη μέθοδο διαγραφής λογαριασμού που προσφέρει το δημοφιλές site; «Γιατί το Facebook δεν είναι καθόλου αξιόπιστο. Αντί να σβήσει ολοκληρωτικά το λογαριασμό σου, απλώς τον απενεργοποιεί, διατηρώντας όλα τα δεδομένα», λέει. Και κάπως έτσι αποφάσισε να εξαφανιστεί από τον ψηφιακό για να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο. Η φωτογραφία στο προφίλ του αντικαταστάθηκε από την κρεμάλα (το λογότυπο του Web 2.0 Suicide Machine) και όλα τα ψηφιακά του καμώματα, όλα τα σχόλια, τα γκρουπ ή τα παιχνίδια σβήστηκαν ένα-ένα μπροστά στα μάτια του.

Το πείραμα του dr Kevorkian

Την έμπνευση για το Web 2.0 Suicide Machine είχαν οι Walter Langelaar, Danya Vasiliev και Gordan Savicic, ιδρυτές του μιντιακού εργαστηρίου Moddr και μέλη της καλλιτεχνικής κολεκτίβας «Worm» του Ρότερνταμ. «Όλα ξεκίνησαν σαν μια παρωδία για τους ανθρώπους που βαρέθηκαν το social networking. Στην ουσία κάναμε ένα πείραμα για να δούμε πόσοι γνωρίζουν ότι το Facebook χρησιμοποιεί τις πληροφορίες τους και για να αρχίσουμε μια συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα», λέει ο 30χρονος Gordan από την Αυστρία. Από τις 19 Δεκεμβρίου, που το πείραμά τους εξαπέλυσε την επίθεσή του, μέχρι σήμερα, περίπου 3.000 χρήστες επέλεξαν την ευθανασία. Και θα ήταν πολύ περισσότεροι αν ο server του Suicide Machine είχε τα φόντα να χειριστεί όλες τις αιτήσεις.

Όπως ήταν αναμενόμενο (και αντίθετα με τα υπόλοιπα sites κοινωνικής δικτύωσης που ακόμα δεν έχουν απαντήσει), το Facebook ενοχλήθηκε. Επικαλούμενο την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών του, έστειλε στις αρχές Ιανουαρίου μια επιστολή στο Suicide Machine ζητώντας να «σταματήσει άμεσα» και απειλώντας ότι θα προβεί σε «περαιτέρω ενέργειες». Παρά την έκπληξή τους, οι ιδρυτές του site δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια. Απάντησαν, τονίζοντας την ασάφεια των επιχειρημάτων, ζήτησαν επιπλέον νομικές διευκρινίσεις, κανείς όμως δεν τους έδωσε σημασία. To Facebook απλώς μπλόκαρε την πρόσβαση του Suicide Machine στις πληροφορίες του, ενώ με μία ακόμη επιστολή στις αρχές Φεβρουαρίου ανακοίνωσε ότι η σελίδα του θα είναι στο εξής απρόσιτη και για την κολεκτίβα «Worm», που φιλοξενούσε το απείθαρχο site.

«Κατήγγειλαν ότι κατεβάσαμε παράνομα πληροφορίες τους, που στην πραγματικότητα όμως ανήκουν στους χρήστες», λέει ο Gordan. Και συνεχίζει απαντώντας και στις υπόλοιπες μομφές του Facebook: «Μας κατηγόρησαν ότι κλέψαμε κωδικούς. Δεν ξεγελάσαμε όμως κανέναν. Τους ζητήσαμε και μας τους έδωσαν», λέει. Θυμάται μάλιστα την έκπληξη των συνεργατών του όταν οι πρώτοι επίδοξοι αυτόχειρες τους πρόσφεραν απλόχερα ονόματα χρήστη και κωδικούς πρόσβασης. «Όπως και να το κάνεις, στη διαδικτυακή ηθική κάτι τέτοιο είναι για πολλούς ανήκουστο».

O πόλεμος της πληροφορίας

«Facebook can suck my dick!» είναι η άποψη του Ben. «Ήταν φυσικό να μη θέλουν να συζητήσουν. Έχουν από πίσω τους ένα σωρό μαρκετίστες που τους λένε τι να κάνουν και μάλλον έχουν ξεχάσει τον αρχικό σκοπό τους, την επικοινωνία των χρηστών». Την ίδια στιγμή βέβαια, που με τη βοήθεια του Suicide Machine «αυτοκτονούσαν» λίγες χιλιάδες, το Facebook αύξανε σταθερά τα εκατομμύρια των χρηστών του, ενώ ακόμα και η Google, με την εφαρμογή Buzz, έμπαινε δυναμικά στην αγορά του social networking.

«Oι άνθρωποι ικανοποιούν την ανάγκη τους για επικοινωνία αν μέσα σε μία μέρα μιλήσουν με συγκεκριμένο αριθμό ατόμων», λέει ο Ben. «Και σελίδες σαν το Facebook τους προσφέρουν αυτή την τεχνητή κοινωνικοποίηση. Χαζεύουν σε αυτές τα καινούρια κουρέματα των “φίλων” τους και τις φωτογραφίες από τις διακοπές τους κι έτσι νομίζουν ότι γίνονται κοινωνικοί».

Μια μικρή αντίδραση, πάντως, είχε αρχίσει να δημιουργείται και από την άλλη πλευρά. Tο seppukoo.com ήταν το πρώτο site που πρόσφερε υπηρεσίες ψηφιακής αυτοκτονίας ήδη από το Σεπτέμβριο του 2009. Όταν ο Gordan, ο Walter και ο Danya βρίσκονταν ακόμα στην προετοιμασία του πρότζεκτ τους. «Υπήρχε κάτι σαν απαίτηση από τον κόσμο, γι’ αυτό τα δύο sites έγιναν δημοφιλή την ίδια περίοδο», λέει ο Gordan. «Το Facebook αντέδρασε σαν θυμωμένο θηρίο, απαγορεύοντας και στα δύο την πρόσβαση. Κυρίως γιατί κανένα δεν πουλούσε πληροφορίες, δεν είχε διαφημίσεις, ούτε έβγαζε χρήματα με κανένα τρόπο».

Και η αντιπαράθεση έλαβε τέλος μερικές μέρες πριν, όταν με ένα δελτίο Τύπου το Suicide Machine ανακοίνωνε τη δική του διαδικτυακή αυτοκτονία. Σύμφωνα με το δελτίο, μετά τον αφορισμό της από το απρόθυμο για συζήτηση Facebook, η κολεκτίβα «Worm» δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη με τον κολοσσό του social net-working. Στο κάτω-κάτω, «ποτέ δεν θέλησε να στοχοποιήσει το Facebook, αλλά να προσφέρει ένα εργαλείο σε ανθρώπους που για οποιονδήποτε λόγο είχαν βαρεθεί την on-line ζωή τους».

Oι τρεις εμπνευστές του, πάντως, δεν έχουν σκοπό να καταθέσουν τα όπλα. Απλώς θα τα παραδώσουν σε άλλον. «Το Suicide Machine θα κυκλοφορήσει σαν δωρεάν πρόγραμμα στο Internet και έτσι θα μπορεί να το χρησιμοποιεί όποιος θέλει με δική του ευθύνη», λέει ο Gordan. «Γιατί η αγωνία του Facebook για έλεγχο των χρηστών του δείχνει ότι η ελευθερία των πληροφοριών είναι μια ψευδαίσθηση. Και ίσως να μη δημιουργήσαμε κάποιο κίνημα, αλλά πιστεύουμε ότι οι χρήστες θα είναι στο μέλλον πιο αυστηροί και πιο ενημερωμένοι».

Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

>Σε λειτουργία τον Μάιο το Αιολικό Πάρκο στο δήμο Λάμπης,

>

Το Μάιο αναμένεται να ξεκινήσει η λειτουργία του Αιολικού Πάρκου στο δήμο Λάμπης, καθώς το επόμενο διάστημα θα εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες στη θέση «Ασιδέρωτα» στον οικισμό Ακούμια. Μισθωτές είναι η ΔΕΗ και η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ρεθύμνου, που με δική τους οικονομική επιβάρυνση θα αναλάβουν εξ’ ολοκλήρου το κόστος δαπάνης, ενοικιάζοντας το χώρο από το δήμο Λάμπης και θα έχουν την εκμετάλλευση για είκοσι χρόνια, με περαιτέρω ανανέωση.

Ειδικότερα η ΔΕΗ, μίσθωσε από το δήμο έκταση 180 στρεμμάτων και βάσει της αντικειμενικής αξίας της περιοχής προκατέβαλε ήδη το μίσθωμα στο δήμο της τάξης των 160.000 ευρώ, ενώ η Ένωση Ρεθύμνου ενοικίασε μία έκταση 60 περίπου στρεμμάτων.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η Δημόσια Επιχείρηση στοχεύει στην ενίσχυση του δικτύου της με τα 7,2 μεγαβάτ του Αιολικού Πάρκου, ενώ η Ένωση από την πλευρά της, τα 2,4 μεγαβάτ που θα παράγει θα τα διαθέτει προς πώληση στη ΔΕΗ. Από τους δύο μισθωτές ωστόσο, ο δήμος Λάμπης θα αποκομίσει σημαντικά ανταποδοτικά οφέλη, καθώς θα εισπράττει ετησίως από τον κάθε ένα εξ αυτών, ποσοστό 3% ως τέλη παρεπιδημούντων, συν 5% επί των ακαθαρίστων εσόδων από την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών για ενοίκιο.

Σημειώνεται ότι οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται ακόμα σε αποθηκευτικό χώρο στο λιμάνι της Σούδας, εν αναμονή και της απαραίτητης άδειας εγκατάστασης, αλλά και της βελτίωσης των καιρικών συνθηκών, καθώς οι πρόσφατες βροχές στη περιοχή καθιστούν αδύνατη τη πρόσβαση των βαρέων οχημάτων που θα τις μεταφέρουν. Κατά συνέπεια μετά τις χρονοβόρες διαδικασίες που προηγήθηκαν, η λειτουργία αυτής της ήπιας μορφής ενέργειας θα πάρει σάρκα και οστά από τον ερχόμενο Μάιο και είναι η πρώτη που θα κατασκευαστεί στο νομό. Ωστόσο ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο να αναπτυχθεί το προσεχές διάστημα και σε άλλο δήμο της ενδοχώρας, πέραν του ΟΑΔΥΚ που προγραμματίζει αυτή την ενέργεια στο άμεσο μέλλον, στον οικισμό Χάρκια του δήμου Αρκαδίου.

Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

ΒΑΛΤΡΑΟΥΝΤ ΜΑΓΕΡ «Το μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται από τη χώρα σας» ,

Λίγο προτού ταξιδέψει στην Αθήνα για μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής η διάσημη γερμανίδα μεσόφωνος μιλάει για την Ελλάδα και την οικονομική κρίση, για την Υδρα, για το Μουσείο της Ακρόπολης αλλά και για το… Χόλιγουντ

«Καλησπέρα, μήπως ενοχλώ;Είμαι ηΒάλτραουντ Μάγερ». Την έψαχνα για έναν μήνα και είχα αρχίσει να απογοητεύομαι όταν, νωρίς εκείνο το απόγευμα πριν από μερικές ημέρες, άκουσα τη φωνή της στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. Με είχαν βεβαίως προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο να με καλέσει κάποια στιγμή αναπάντεχα η ίδια αλλά, για να είμαι ειλικρινής, δεν το είχα πολυπιστέψει. Φιλική και άνετη, η διάσημη, βραβευμένη με Grammy γερμανίδα μεσόφωνος δεν έκανε καμία προσπάθεια να υπερασπιστεί εκτός σκηνής τον ρόλο της ντίβας.«Ανυπομονώ να έλθω στην Ελλάδα»μου είπε γελώντας, ενώ περίμενε να θέσω σε λειτουργία το «σύστημα» της ηχογράφησης.«Ξέρω, ακούγεται κοινότοπο, όμως έχω λόγο που το λέω. Ζω στο Μόναχο, αλλά αυτόν τον καιρό,λόγω υποχρεώσεων,βρίσκομαι στο Βερολίνο. Χιόνιζε για καιρό, τώρα το χιόνι έλιωσε και τα πάντα είναι παγωμένα. Πολύ επικίνδυνο να περπατάς στον δρόμο. Δε βλέπω την ώραλοιπόννα έλθω στην Αθήνα όπου, όπως ακούω, η κατάσταση δεν έχει καμία σχέση…». Παρά το ότι η επικείμενη εμφάνισή της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σηματοδοτεί το ντεμπούτο της επί ελληνικού εδάφους, η χώρα μας της είναι κάθε άλλο παρά άγνωστη. Κάνει τακτικά διακοπές στην Υδρα, την οποία μάλιστα σχεδιάζει να επισκεφθεί για μία ακόμη φορά το καλοκαίρι.«Μου αρέσει πολύ αυτό το νησί. Προσφέρει ποικιλία επιλογών και είναι τόσο κοντά στην Αθήνα… Μπορείς να μείνεις για λίγο στην πρωτεύουσα και μετά, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα,αλλάζεις παραστάσεις και εικόνες». Σε κάποιο από αυτά τα σύντομα αθηναϊκά διαλείμματα λοιπόν, τον περασμένο Σεπτέμβριο, η Βάλτραουντ Μάγερ είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί και το Μουσείο της Ακρόπολης.«Με εντυπωσίασε πολύ,δεν το κρύβω» λέει και συνεχίζει κάνοντας έναν ενδιαφέροντα συνειρμό:

«Σκέπτομαι συχνά αυτή την ομορφιά τώρα που η συζήτηση για την οικονομία της Ελλάδας έχει ανάψει. Εδώ στη Γερμανία το θέμα βρίσκεται πολύ ψηλά στην ατζέντα. Φαίνεται πως το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης εξαρτάται άμεσα από τη χώρα σας.

Ελπίζω να βρεθεί η κα λύτερη δυνατή λύση.Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για ένα ζήτημα αρκετά σύνθετο και ευαίσθητο…».

Σαν αρχαία ελληνική τραγωδία
Η κουβέντα περνάει στον «Θάνατο της Κλεοπάτρας» (1829), τη «λυρική σκηνή», όπως την ονόμασε ο συνθέτης τηςΕκτόρ Μπερλιόζ, την οποία εν προκειμένω η Μάγερ ερμηνεύει πλαισιωμένη από τη διάσημη Ορχήστρα του Παρισιού υπό τον βετεράνο Κρίστοφ Εσενμπαχ. Η πολυαναμενόμενη συναυλία είναι ενταγμένη στον δημοφιλή κύκλο του Μεγάρου «Μεγάλες λυρικές φωνές της εποχής μας» ο οποίος εφέτος είναι αφιερωμένος στη μνήμη τουΧρήστου Λαμπράκη. «Δεν θα πρωτοτυπήσω, ασφαλώς, αν πω ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικά απαιτητικό κομμάτι» λέει και συνεχίζει:«Είναι σαν μια μικρή όπερα, γι΄ αυτό και η ερμηνεία απαιτεί πέρα από φωνητικές, και σκηνικές δυνατότητες.Η ηρωίδα με την τραγική της μοίρα με κάνει συχνά να σκέπτομαι ότι μοιάζει να έχει βγει από κάποια αρχαιοελληνική τραγωδία».

Καίτοι έχει διαγράψει μια λαμπρή διαδρομή τόσο στο ιταλικό όσο και στο γαλλικό ρεπερτόριο, η Βάλτραουντ Μάγερ έχει συνδέσει ιδιαιτέρως το όνομά της με τις ηρωίδες του Βάγκνερ. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες βαγκνερικές ερμηνεύτριες της εποχής μας μετρώντας, μεταξύ άλλων, πολλές εμφανίσεις στο Μπαϊρόιτ, τον «ναό» του συνθέτη. Ωστόσο δεν ξεχωρίζει κάποιον ρόλο ιδιαίτερα. «Η Ιζόλδη,η Ζιγκλίντε,η Κούντρι είναι ηρωίδες εξαιρετικά σύνθετες,γι΄ αυτό παρουσιάζουν και τόσο μεγάλο ενδιαφέρον»εξηγεί.«Δεν μιλάμε απλώς για ανθρώπινες προσω πικότητες αλλά για αρχέτυπα.Η ερμηνεία τουςλοιπόνδεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη, απλώς νότες, δηλαδή,και ωραίο μέταλλο φωνής. Απαιτούνται πολλά περισσότερα… Μια πολυεπίπεδη δουλειά με τους χαρακτήρες».

Η Μάγερ δεν θεωρεί ότι η εθνικότητά της έχει παίξει κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στην επιτυχία που έχει γνωρίσει στους ρόλους του γερμανικού ρεπερτορίου. Υποστηρίζει πως αυτό που έχει σημασία είναι να μπορεί ο λυρικός τραγουδιστής να αισθανθεί και να κατανοήσει τα ζητούμενα και τις διαφορές. Η ίδια έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους αρχιμουσικούς της εποχής μας- ανάμεσά τους ζωντανοί θρύλοι όπως οΡικάρντο Μούτικαι ο Ντάνιελ Μπάρενμποϊμμε τον οποίον δουλεύει τακτικά- και πιστεύει ότι ο καθένας τους αποτελεί ένα διαφορετικό σύμπαν.«Δεν μπορώ να τους συγκρίνω»παραδέχεται. «Είναι σαν να προσπαθώ να συγκρίνω μήλα με πατάτες. Τελείως ανόμοια. Ολοι τους, πάντως, με έχουν βοηθήσει ν΄ ανακαλύψω διαφορετικές πτυχές της ερμηνευτικής μου προσωπικότητας».Συμφωνεί ωστόσο με την άποψη ορισμένων συναδέλφων της οι οποίοι υποστηρίζουν ότι σήμερα δεν υπάρχουν πολλοί κατάλληλοι αρχιμουσικοί προκειμένου να διευθύνουν φωνές.«Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν υπήρχαν»λέει.«Ο τραγουδιστής οφείλει να αυτοπροστατεύεται.Κάποιες φορές οι μαέστροι αντιλαμβάνονται τη φωνή ως κάτι μονοδιάστατο.Δεν είναι,όμως…». Ναι στο Χόλιγουντ
Μια άκρως απαιτητική καριέρα ωστόσο τι περιθώρια αφήνει για προσωπική ζωή;«Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι έχω μια πολύ νορμάλ καθημερινότητα»λέει η Μάγερ. «Οπως ήδη είπα,έχω χρόνο για διακοπές, συναντώ τους φίλους μου, μου αρέσει πολύ να περπατώ στη φύση και βλέπω αρκετά κινηματογράφο.Τελευταία είδα την ταινία “Τhe last station” η οποία αναφέρεται στον Τολστόι και πρωταγωνιστούν οΚρίστοφερ Πλάμερκαι ηΕλεν Μίρεν. Μου άρεσεεπίσης “Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά”,βασισμένη στο δεύτερο μέρος της τριλογίας “Μιλένιουμ” του σουηδού συγγραφέαΣτιγκ Λάρσον». Γενικά προτιμά τον ευρωπαϊκό ή τον αμερικανικό κινηματογράφο; «Δεν έχω κανένα πρόβλημα»λέει και συνεχίζει:«Δεν αντιμετωπίζω με κανενός είδους σνομπισμό το Χόλιγουντ.Με ενδιαφέρει μόνο μια καλή ταινία, ανεξαρτήτως προέλευσης. Θέλω ωραίες εικόνες, δυνατούς και καλοδουλεμένους χαρακτήρες, τέτοια…».

Η ζωή της με μια ματιά

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ στο Βίρτσμπουργκ της Γερμανίας.

* Μεγάλωσε σε μουσικό περιβάλλον. Στα μαθητικά της χρόνια τραγουδούσε ήδη σε πέντε διαφορετικές χορωδίες.

* Μόλις τελείωσε το σχολείο σπούδασε αγγλικά και λατινογενείς γλώσσες,ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα φωνητικής.

* Το 1976 αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα λυρικής τραγουδίστριας και έκανε το ντεμπούτο της ως Λόλα στην «Καβαλερία».

* Το 1983 ο θρίαμβός της ως Κούντρι στο Μπαϊρόιτ στάθηκε η απαρχή μιας διεθνούς,λαμπρής σταδιοδρομίας.

* Τη δεκαετία 1983-1993 ερμήνευσε πολλές φορές τον ίδιο ρόλο.Εκτοτε στράφηκε σε ρόλους δραματικής υψιφώνου με επιτυχία.

* Εχει τραγουδήσει στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα του κόσμου: Σκάλα του Μιλάνου,Κόβεντ Γκάρντεν,Μητροπολιτική της Νέας Υόρκης κ.α.

* Εχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους αρχιμουσικούς και σκηνοθέτες και έχει λάβει πάμπολλες διακρίσεις.

OΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ, ΚΡ. ΕΣΕΝΜΠΑΧ
TΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
26/2Λεονόρα, εισαγωγή (αρ.3) έργο 72 και Συμφωνία αρ.3

(Ηρωική) του Μπετόβεν Κοντσέρτο για κλαρινέτο και ορχήστρα, ΚV622 του Μότσαρτ.Σολίστ ο Φ. Μπερό.

Στο πλαίσιο της σειράς «Μεγάλες Ορχήστρες- Μεγάλοι Μαέστροι» με χορηγό την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.Στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης,στις 20.30.

27/2Ο θάνατος της Κλεοπάτρας, του Ε.Μπερλιόζ. Σολίστ η Βάλτραουντ Μάγερ Συμφωνία αρ.1 (Τιτάν) του Γκ.Μάλερ Στο πλαίσιο του κύκλου «Μεγάλες λυρικές φωνές της εποχής μας». Στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, στις 20.30.
Αναδημοσιευση απο το Βημα

>Καλλιτεχνικό γεγονός ήταν η εκδήλωση για το Νίκο Ξυλούρη,

>

Ο κόσμος που είχε κατακλύσει το ποδηλατοδρόμιο στο ΟΑΚΑ, την π. Κυριακή, ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση της ζωντανής παρουσίας του Νίκου Ξυλούρη, σε μνήμες και ακούσματα, παρά τα 30 χρόνια που πέρασαν από το θάνατό του.

Η συναυλία αφιέρωμα στον «Αρχάγγελο της Κρήτης», όπως τον είχε χαρακτηρίσει η Τζένη Καρέζη, οργανώθηκε από την Ένωση Κρητών Αμαρουσίου ο «Κρηταγενής Ζευς» και τελούσε υπό την αιγίδα των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ηρακλείου, Ρεθύμνου και Αθηνών.

Πλειάδα καλλιτεχνών έδωσε το παρόν στην μεγάλη αυτή συναυλία, που χαρακτηρίστηκε πολιτιστικό γεγονός, χάρις στο Χρήστο Λεοντή που είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του Συλλόγου είπε μεταξύ άλλων:

«Εμείς οι Κρητικοί του Μαρουσιού που υπερβαίνουμε τις 10.000 αισθανόμαστε σήμερα μεγάλη τιμή και περηφάνια που εκπληρώνουμε ένα χρέος τιμής στον συμπατριώτη μας το μεγάλο Κρητικό τον Νίκο Ξυλούρη.

Ασχολούμαστε με τον πολιτισμό που, για μας, δεν είναι μόνο οι παραδόσεις και η διατήρησή τους, αλλά και οι συνθήκες που καθορίζουν την καθημερινότητα και την ποιότητα στη ζωή μας.

Είναι μια συνεχής προσπάθεια για να διαμορφωθούν οι συνθήκες εκείνες μέσα στις οποίες ο άνθρωπος θα μπορεί να ζει, με αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση.

Μέσα σ αυτό το πλαίσιο προσπαθούμε να είμαστε μια δημιουργική κοινωνική ομάδα που συνδέουμε το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.

Θεωρούμε λοιπόν ότι ο Νίκος Ξυλούρης ήταν και είναι αληθινός βάρδος, γνήσιος εκφραστής της λεβεντιάς, της ομορφιάς, και της δημοκρατικότητας όχι μόνο του Κρητικού και της Κρητικής Ψυχής, αλλά ολόκληρου του Ελληνικού Λαού. Η στάση ζωής και η μεγάλη του ερμηνεία είναι συνισταμένες του φαινομένου Νίκου Ξυλούρη, λέει ο Νίκος Μαμαγκάκης. Ήταν και είναι ένα εθνικό κεφάλαιο που γεννήθηκε στα Ανώγεια της Κρήτης.

Του χρωστάμε πολλά ,για όσα προσέφερε σε χρόνια δύσκολα για την Ελλάδα και για όσα συμβολίζει για τον πολιτισμό και την Δημοκρατία.

Ο Ξυλούρης με τη δράση και τη στάση του σε κείνους τους καιρούς, ήταν είναι και θα είναι παράδειγμα πατριωτισμού προσφοράς και καθήκοντος ένα φωτεινό σύμβολο που σ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, για τον τόπο μας πρέπει να μας εμπνέει, για να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία.

Τον Τιμούμε σήμερα για όσα μας προσέφερε, για όσα συμβολίζει για όσα του χρωστάμε.

Κυρίες, κύριοι, είναι αυτονόητο ότι μια τέτοια εκδήλωση δεν θα μπορούσαμε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη στήριξη και βοήθεια που βρήκαμε εξαιτίας της μεγάλης εκτίμησης και του σεβασμού που όλοι έχουν για τον μεγάλο, τον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον νομάρχη Ρεθύμνης Γιώργο Παπαδάκη, που πρώτος από τον περασμένο Αύγουστο μας εμπιστεύτηκε και μας στήριξε, τη νομάρχη Ηρακλείου Βαγγελιώ Σχοιναράκη, τον νομάρχη Αθηνών κ. Γιάννη Σγουρό και τον πρόεδρο του νομαρχιακού συμβουλίου Γρηγόρη Φελώνη. Τον Μιχάλη Σάλα γέννημα και θρέμμα κρητικό πρόεδρο του Δ.Σ της Τ.Π., τα τρία νομαρχιακά συμβούλια που ομόφωνα στήριξαν τη σημερινή μας εκδήλωση, τον όμιλο Βαρδινογιάννη, την ΓΓΑ την ΟΑ. Τον Χρήστο Λεοντή που έδωσε τη ψυχή του γι αυτή την εκδήλωση, το Μίμη τον Ανδρουλάκη, τους τραγουδιστές και λυράρηδες που αφιλοκερδώς συμμετέχουν στην συναυλία, τους χορηγούς, επικοινωνίας ert, mega, creta chn, το ραδιόφωνο της ert, flash, Αμαρύσια την Κρητική ραδιοφωνία FM 91,4 και το κρητικό ραδιόφωνο FM87,5.»


Β. Σχοιναράκη: «Επίκαιρη ξανά η φωνή του»

Στο δικό της χαιρετισμό η νομάρχης Ηρακλείου κυρία Βαγγελιώ Σχοιναράκη είπε:

«Είναι φορές στη ζωή που η μοίρα ενός ανθρώπου ταυτίζεται με τη μοίρα του τόπου του. Αυτό περίπου συνέβη με το Νίκο Ξυλούρη. Με τη δωρική φωνή του εκφράστηκε η ανάγκη ενός λαού για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Τώρα που οι καιροί απαιτούν νέες ανατροπές σε κατεστημένες νοοτροπίες που αλυσοδένουν «αλλιώς» και «ανεπαισθήτως» τη χώρα είναι νομίζω επίκαιρη ξανά η φωνή του Νίκου και τα τραγούδια του, για να ξυπνήσουν συνειδήσεις και να ταράξουν το βόλεμά μας, για να διδάξουν με το ήθος και το ύφος τους Αντίσταση, Ελευθερία, Αδελφοσύνη, μα πάνω απ’ όλα Τιμιότητα και Πατριωτισμό. Λέξεις που επειγόντως οφείλουμε να επαναπατρίσουμε από την εξορία που τους έχουμε επιβάλει.

Γι’ αυτό «Ό,τι κι αν κάνουμε για σε, όσο κι αν σε τιμούμε

του Ψηλορείτη Αρχάγγελε, πάντα θα σου χρωστούμε».


Γ. Παπαδάκης: «Ένας καλλιτέχνης που άλλαξε τα δεδομένα»

Στο χαιρετισμό του εξάλλου ο νομάρχης Ρεθύμνης κ. Γιώργος Παπαδάκης ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Ο Νίκος Ξυλούρης υπήρξε ένας Κρητικός καλλιτέχνης, που άλλαξε τα δεδομένα όχι μόνο στην Κρητική μουσική, αλλά και στο μουσικό στερέωμα της χώρας μας.

Με την ιδιαίτερη, καθαρή και αντρίκεια φωνή του, που πλημμυρίζει με έντονα συναισθήματα την ψυχή κάθε ακροατή και σκορπά ρίγη συγκίνησης, σε εκείνους, σε εμάς που ζήσαμε τα πέτρινα χρόνια της Δικτατορίας και θυμόμαστε ότι τα τραγούδια του Νίκου και το πάθος του, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και δύναμης για μια ολόκληρη γενιά, για να αντισταθεί και να αγωνιστεί για τη Δημοκρατία».

Την παρουσίαση του προγράμματος έκανε με επιτυχία ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕΚ κ. Μιχάλης Αεράκης.

Οι θεατές που σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις ξεπερνούσαν τους 6.000, απόλαυσαν ένα πλούσιο πρόγραμμα με τη συμμετοχή σπουδαίων καλλιτεχνών όπως Νίκος Ανδρουλάκης, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Ross Daily, Βασίλης Καρεφιλάκης, Λουδοβίκος των Ανωγείων, Μάνος Μουντάκης, Μίλτος Πασχαλίδης, Στέλιος Πετράκης, Μαρία Σουλτάτου, Ψαραντώνης, Ψαρογιάννης και των χορωδιών των δήμων Aθήνας, Ηρακλείου και Κηφισιάς.

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας οι νομάρχες Ηρακλείου κ. Σχοιναράκη και Ρεθύμνου κ. Παπαδάκης απένειμαν τιμητική πλακέτα στην κ. Ουρανία Ξυλούρη, την αγαπημένη σύζυγο του Νίκου Ξυλούρη, που εκείνη δέχτηκε με ξεχωριστή συγκίνηση.

Η ανταπόκριση του κοινού στο κάλεσμα για να τιμηθούν τα 30 χρόνια από το χαμό του καλλιτέχνη, δεν είναι τυχαίο γεγονός. Ο Νίκος Ξυλούρης υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες φωνές της σύγχρονης Ελλάδας αλλά και μια σημαντική προσωπικότητα που άφησε το θετικό της αποτύπωμα τόσο στα καλλιτεχνικά όσο και στα κοινωνικό-πολιτικά πράγματα του τόπου μας.

Ήταν ο καλλιτέχνης ο οποίος εξέφρασε μοναδικά την ψυχή όχι μόνο των Κρητικών, αλλά όλων των Ελλήνων σε μια δύσκολή για τον τόπο μας εποχή.

Αναδημοσιευση απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Μελωδίες ισπανικής και λατινοαμερικάνικης μουσικής από την ΚΟΘ,

Τον Ενρίκε Μπατίς, έναν από τους σημαντικότερους διευθυντές ορχήστρας της Λατινικής Αμερικής, υποδέχεται η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης σήμερα, Παρασκευή (9 μ.μ.), και προσκαλεί το κοινό σε ένα «ταξίδι», με ρυθμούς και μελωδίες με έντονο εθνικό χρώμα, από την Ιβηρική χερσόνησο έως τις εύφορες πεδιάδες της Αργεντινής.

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με σολίστ στο πιάνο τον Χαράλαμπο Αγγελόπουλο.

Στη συναυλία, ένα καλειδοσκόπιο διαθέσεων, θα παρουσιαστούν τα έργα La Oracion del Torero, έργο 34 (Η Προσευχή του Ταυρομάχου) του Joaquin Turina (1882-1949), Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, έργο 78 του Ισαάκ Αλμπενίθ (1860-1909), Bachianas brasileiras αρ. 7 του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος (1887-1959) και Estancia Suite του Αλμπέρτο Τζιναστέρα (1916-1983).

Τα έργα, με εξαίρεση την Estancia Suite, παρουσιάζονται σε Α’ εκτέλεση από την Κ.Ο.Θ.
Αναδημοσιευση απο τα Νεα

Ετικετοσύννεφο