Just another WordPress.com site

Archive for Φεβρουαρίου, 2010

>Για την αγάπη ερωτούσα,

>

Πολλές φορές ο νους ψάχνει σαν το λαγωνικό να βρει τι κρύβουν οι έννοιες, οι λέξεις στο βάθος τους, έτσι κι ο νους ο δικός μου κάποια στιγμή διερωτήθηκε τι να είναι η αγάπη που ακούμε ότι πρέπει να υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων για να μην υπάρχουν μίση, κακίες, αδικίες, πόλεμοι και εγκλήματα με λίγα λόγια δυστυχία. Για μια στιγμή απ’ το μυαλό μου πέρασε μια «σύγχρονη σκέψη» που ίσως να είναι ένα όνειρο που τους αλαφροΐσκιωτους και κοιμισμένους τρέφει! Μα αμέσως μια άλλη σκέψη διπλάρωσε την πρώτη και με υποθέσεις έψαχνε απάντηση να βρει.

Άραγε να είναι η αγάπη ελεημοσύνη; φιλοδώρημα; ανοχή; εξυπηρέτηση; Χουβαρνταλίκι; τρέλα; ή αλισβερίσι; Να ‘ναι δοσμένη αρετή ή κατάκτηση με δύσκολο αγώνα; Όλα τούτα σκεφτόμουνα, και οι δύο σκέψεις παράλληλα πηγαίνανε κι η μια την άλλη προσπερνούσε. Ήθελα μια απάντηση να βρω, κι η σκέψη μου με πήγε σε κείνο κει τον γέροντα -που πριν χρόνια είχα γνωρίσει- να πάω να ρωτήσω κι ίσως απάντηση να μου έδινε. Πήρα τον δρόμο κι έφτασα σε κείνο το μετόχι που μοναχός του ήξερα πως μένει. Τον είδα που εμάζευε καρπούς από τα δέντρα, και στην αυλή του κάθισα για να τον περιμένω. Με είδε, ήρθε και με χαιρέτησε, παράξενα με κοίταξε, κι αφού την πόρτα άνοιξε μου είπε να περάσω. Ποιος είμαι δεν με ρώτησε, μόνο μένα μειδίαμα το κάθισμα μου έδειξε. Λιπόσαρκος, γένια μακριά γκριζόασπρα, μάτια φωτεινά της αστραπής σαν ν’ άμοιαζαν, πρόσωπο καλοσυνάτο και χείλια που αργομίλητα μου φάνηκαν. Τι σ’ αυτό το μέρος σ’ έφερε με ρώτησε! Του είπα πως πριν από χρόνια πέρασα, καφέ μ’ είχε κεράσει. Σαν όλα τούτα τα τυπικά έγιναν, του είπα πως τι είναι αγάπη η άδολη μεταξύ των ανθρώπων ήθελα να μου πει εάν μπορούσε! Συννέφιασε, κούνησε τα χέρια του, έβαλε δύο ρακές χωρίς να μιλήσει, σκυφτός για λίγο έμεινε, κι ύστερα σαν με είδε που περίμενα άρχισε να μιλεί.

– Σε μια εποχή παιδί μου, όπου ο ήλιος σκιάζεται από τα σύννεφα της απάτης, της εκμετάλλευσης, του άνομου κέρδους, της ψευτιάς και του πόνου, σε μια εποχή που οι αμέτοχοι πληρώνουν, σε μια εποχή που τα ματωμένα χέρια του κακού φοβίζουν με τα έξυπνα όπλα τους την ανθρωπότητα, σε μια εποχή που τα καυσαέρια της πλεονεξίας απειλούν την ύπαρξη του πλανήτη μας και τέλος σε μια εποχή που οι απλοί άνθρωποι όλου του κόσμου απεγνωσμένα ψάχνουν την ελπίδα στη μορφή νέων πλανηταρχών είναι επίκαιρο νομίζω να ξανακουστεί, να διαλαληθεί το κήρυγμα του Χριστού για αγάπη που δυστυχώς σήμερα δεν φαίνεται γιατί την έχουμε τοποθετήσει σε θρόνο πανύψηλο και τον σκεπάζουν τα κάθε λογής σύννεφα. Ήρθες τώρα εσύ δεν σε ρωτώ από που -και με ρωτάς να σου εξηγήσω τι είναι αυτή η άγια αγάπη και να σου πω πως εκδηλώνεται. Διάλεξες τον καιρό καημένε! Ας είναι, εγώ θα σου πω πως την νιώθω εγώ να είναι, μα όταν φεύγεις απ’ εδώ ρώτησε κι άλλους. Για μένα η αγάπη είναι σαν το ρόδι που περικλείει χίλιους σπόρους, κάθε σπόρος είναι και μια εκδήλωσή της, δεν μπορώ να τους ονοματίσω, κάποιους θα μπερδέψω, κάποιους θ’ αφήσω, κάποιοι θα πέσουν στο έδαφος, δεν θα κάνω αυτό το λάθος. Εσύ ρώτησε την καρδιά σου, όχι την μυϊκή, αυτή την αντλία μα εκείνη των ποιητών και θα σου πει το όνομα του κάθε σπόρου αγάπης, κι ακόμη θα σου πω πως αν αφουγκραστείς αυτή την καρδιά θα κάμεις αυτή την αγάπη εύκολη υπόθεση, όπως εύκολα κάνει η μέλισσα το μέλι. Καλά μου τα λες, τον έκοψα, μα πες μου αληθινά είναι δυνατόν ν΄αγαπάς, την σημερινή ανταγωνιστική εκτός των άλλων εποχή που πολύ σωστά περιέγραψες, σ’ αυτήν την εποχή που το εγώ κυριαρχεί κι ο ένας αντιμάχεται τον άλλο; Είναι δυνατόν να βιώσουμε και να κάνουμε πράξη αυτή την άδολη αγάπη; πες μου σε παρακαλώ. -Άκουσε, για να περπατήσεις στ’ αγκάθια χωρίς να πληγώσεις τα πόδια σου και να πονέσεις χρειάζεσαι παπούτσια και για να βιώσεις αυτή την αγάπη που κάνεις πως ενδιαφέρεσαι πρέπει να πετάξεις το εγώ σου και να μείνεις γυμνός, ολοτσίτσιδος απ’ αυτό και τότε μόνο θα μπορέσεις να φτάσεις στο προτελευταίο σκαλί της αγάπη; -Το τελευταίο είναι η θυσία που είναι η συγχώρηση. -Άφησε ένα μακρύ αναστεναγμό και συνέχισε. -Κάπου έχω διαβάσει μα δεν θυμάμαι που, πως η χαρά που δίδει η συγχώρηση είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη χαρά. Η συγχώρηση, είναι μια έκρηξη φωτιάς που καθαρίζει την ψυχή και το μυαλό τ’ ανθρώπου, είναι φάρμακο γιατρειάς, είναι κάτι που έχει την θετικότητα μιας αξεπέραστης επιτυχίας. Δεν δείχνει ούτε αδυναμία, ούτε δειλία, ούτε αφέλεια, ούτε σκοπιμότητα ή υποταγή, είναι δείγμα ανωτερότητας, ωριμότητας, δύναμης και ανδρείας όπως η πράξη εκείνου που άπλωσε τα χέρια του κι άφησε να βυθιστούν στο κορμί του όλα τα φαρμακερά βέλη του ανθρώπινου Εγώ. Αυτά διάβασα τα υπογράφω και θαρρώ πως σωστά τα είπα. Σε τελευταία ανάλυση και χωρίς πολλά λόγια με δύο κουβέντες λέω εγώ πως η συγχώρεση, κι όλες οι άλλες εκδηλώσεις της αγάπης για τους ομοίους μας, ανεξάρτητα από φυλή και χρώμα είναι ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΙΑ αξεπέραστη που προς τα άνω οδηγεί. Στάθηκε σήκωσε το κεφάλι, σκούπισε τον ιδρώτα από το πρόσωπό του.- Στη ζωή μου υπέφερα, τυραννίστηκα, νίκησα και νικήθηκα, ελάχιστες χαρές γνώρισα και μια απ’ αυτές, θαρρώ πως ήταν η μεγαλύτερη, ΝΑΙ ήταν τότε που συγχώρησα μέσα μου τον φονιά του αδελφού μου, φύγε όμως τώρα σε παρακαλώ με κούρασες!

– Κατάλαβα πως μετάνιωσε που εξομολογήθηκε αυτή την αλάλητη μέχρι τώρα χαρά. Τον χαιρέτησα και βγήκα στο δρόμο, το κρύο αγέρι χάιδεψε το πρόσωπό μου και στη θύμησή μου έφερε κάτι σχετικό που κι εγώ κάπου είχα διαβάσει.

Για να τιμωρήσετε αυτούς που σας έκαναν κακό αγαπήστε τους, σκεπάστε τους με το σεντόνι της συγχώρησης, κάνετε γι’ αυτούς πάντα το καλό και ξεχάστε μετά ότι έγινε το κακό όπως και το καλό. Ας το προσπαθήσουμε.

Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Advertisements

Ο σκοτεινός έφηβος Τζον Λένον ,

Είναι τόσο έντονη η ομοιότητα του Ααρον Τζόνσον με τον εμπνευστή των Βeatles Τζον Λένον στα νιάτα του που σχεδόν αποπροσανατολίζει τον θεατή τού «Ολοι θέλουν λίγη αγάπη» («Νowhere boy», Αγγλία, 2009). Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Σαμ Τέιλορ Γουντ είναι ένα ευπρόσωπο, αγαπησιάρικο φιλμ που ακολουθεί τα χνάρια ενός καλοφτιαγμένου οικογενειακού δράματος ενώ εξιστορεί τα σκοτεινά παιδικά και εφηβικά χρόνια του Λένον, όταν μεγάλωνε στο Λίβερπουλ ανάμεσα στη συντηρητική θεία του ( Κριστίν Σκοτ Τόμας ) και στην άστατη μητέρα του ( Αν Μαρί Νταφ ).

Βλέπουμε τη θεία να τον προστατεύει, αλλά τη μητέρα του να τον μυεί στο ροκ εν ρολ και στην κιθάρα σε μια εποχή όπου ο Λένον πετούσε με απέχθεια στη θάλασσα δίσκους της τζαζ. Αργότερα έρχονται η γνωριμία με τον Πολ Μακ Κάρτνεϊ (Τόμας Σάνγκστερ ) και η γέννηση των Quarrymen. Η ταινία δενμπαίνει σε πολλές λεπτομέρειες για το πώς γεννήθηκαν οι Βeatles (δεν θα ακούσουμε ποτέ το όνομα του γκρουπ), αν και η σκηνή της γνωριμίας του Λένον με τον Μακ Κάρτνεϊ (που ουσιαστικά τον δίδαξε μουσική) μπορεί να προκαλέσει ανατριχίλα στους φαν του γκρουπ. Η κόντρα αλλά και η αλληλοεκτίμηση που επρόκειτο να έχουν φάνηκε αμέσως, όταν ένας κοινός γνωστός

σύστησε τον Μακ Κάρτνεϊ στον Λένον λέγοντας «παίζει και αυτός», εννοώντας μουσική.

Ο Λένον κοίταξε με απαξία τον Μακ Κάρτνεϊ και απάντησε: «Τι παίζει; Το πουλί του;». Λίγα λεπτά αργότερα η επίδειξη του Μακ Κάρτνεϊ στην κιθάρα θα τον κάνει να υποχωρήσει. Μια ωραία σκηνή σε μια γλυκιά, ανθρώπινη ταινία.

Προβληματική ηλικία
Πολλά στοιχεία στην ταινία «Ολοι θέλουν λίγη αγάπη» προέρχονται από παλαιές δηλώσεις του Τζον Λένον γύρω από τα παιδικά χρόνια και εκείνα της εφηβείας τα οποία ήταν εξαιρετικά δυσάρεστα. Γιος της Τζούλια Στάνλεϊ (κόρης αξιωματικού) και του Αλφρεντ Λένον, σερβιτόρου σε πλοία που πραγματοποιούσαν υπερατλαντικά ταξίδια, ο Τζον Λένον γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1940. Σύντομα ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του. Μη μπορώντας να αντεπεξέλθει στις ευθύνες η μητέρα του ανέθεσε τη φροντίδα του στην αδελφή της Μαίρη (Μίμι) και στον σύζυγό της Τζορτζ Σμιθ, ο οποίος διατηρούσε γαλακτοκομείο. Από πολύ νέος ο Λένον βίωσε θανάτους. O θείος του πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία μπροστά του (ο Λένον ήταν μόλις 13) και μερικά χρόνια αργότερα η μητέρα του σκοτώθηκε σε τροχαίο.

Ως έφηβος ο Λένον τσακωνόταν διαρκώς με τη θεία του Μίμι, η οποία ποτέ δεν τον ενθάρρυνε στη μουσική. «Πετάς τη γαμ… ποίησή μου στα σκουπίδια και μια μέρα θα το μετανιώσεις γιατί θα έχω γίνει διάσημος» της έλεγε συχνά ο Λένον, ο οποίος φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του Ντόουβντεϊλ και μετά την επιτυχία του στις εισαγωγικές εξετάσεις εισήχθη στο γυμνάσιο Quarry Βank Grammar School. Εκεί άρχισε να αλλάζει.

Οι επιδόσεις του στα μαθήματα μειώθηκαν και ο ατίθασος χαρακτήρας του έγινε το σήμα κατατεθέν του. Ηταν το παιδί προς αποφυγή, αλλά εκείνη την εποχή, τέλη της δεκαετίας του 1950, έφτιαξε τη δική του ορχήστρα, τους Quarrymen, όπου προσχώρησε ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ και άρχισαν όλα…
Αναδημοσιευση απο το Βημα

>Ένα κείμενο για την ποίηση,

>

Ο χειρότερος εχθρός κάποιου που θέλει να γράψει κάτι, είναι η λευκή σελίδα… Να θέλεις να γράψεις και να μην μπορείς! Πολύ εκνευριστικό… Όμως κάτι πάντα βγαίνει! Ίσως ένα ποίημα, ίσως ένα άρθρο, ίσως ένα διήγημα… Πάντα κάτι βγαίνει! Δεν ξέρω πώς γράφτηκαν τα μεγάλα ποιήματα της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών, ούτε πώς γράφτηκαν βιβλία, ούτε πώς γράφτηκαν τραγούδια. «Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα, δεν έλυσα κανένα», όπως γράφει η Κική Δημουλά, γιατί, πραγματικά, παραμένει για μένα αίνιγμα το πώς γράφτηκαν όλα αυτά! Δεν μπορώ, λοιπόν, να απαντήσω, μα πάντα ακόμα κι από αδιέξοδα, από λευκές σελίδες, μπορεί να δημιουργηθεί κάτι μοναδικό, ένα «διαμαντάκι» για την Τέχνη και τα Γράμματα.

Ο σκοπός μου, όμως, είναι να εξηγήσω, κατά τη γνώμη μου, τι είναι ένα ποίημα και, βέβαια, αυτό που πιστεύω, δεν σημαίνει ότι είναι σωστό, ούτε ότι είναι και αποδεκτό από όλους, αλλά αυτό πιστεύω και το υποστηρίζω. Γιατί απ’ αυτό ξεκινούν όλοι όσοι θέλουν να γράψουν, δηλαδή από το γεγονός ότι υποστηρίζουν τις πεποιθήσεις τους και τις σκέψεις τους κι έτσι βρίσκουν θάρρος και τις εξωτερικεύουν.

Λοιπόν, πιστεύω ότι, λίγο-πολύ, όλοι όσοι γράφουν ποίηση (ή και διηγήματα ή και οτιδήποτε άλλο), είναι κάτι σαν σκηνοθέτες μιας παράστασης, που οι ίδιοι κάνουν τη διανομή των ρόλων, χαράζουν τις πορείες των ηρώων, στήνουν το σκηνικό, διαλέγουν τα λόγια που βάζουν στο στόμα τους οι χαρακτήρες, πολλές φορές γίνονται και οι ίδιοι ήρωες της παράστασής τους… Το σκηνικό στήνεται ενσυνείδητα ή ασυνείδητα από ανθρώπους που έχουν την εσωτερική διάθεση (ψυχική ενέργεια ίσως) να δημιουργήσουν κάτι.

Όταν ρωτήθηκε η Δημουλά, τι είναι το ποίημα, απάντησε ότι είναι σαν σε μια έρημο να ακούς ένα πουλί να κελαηδά, έχεις, λοιπόν, χρέος να του φτιάξεις ένα δέντρο, αυτό είν’ το ποίημα! Μέσα σε αυτή την απλή, αλλά τόσο σπουδαία διατύπωση της κατεξοχήν Ελληνίδας ποιήτριας (κατά τη γνώμη μου), συμπυκνώνεται και αυτό που πιστεύω και εγώ, σαφώς επηρεασμένος και από τις απόψεις άλλων.

Όμως, η ποίηση είναι βίωμα; Πρέπει να ‘χεις ζήσει κάτι για να το περάσεις στο χαρτί σου; Δεν είναι απαραίτητο, εξάλλου, συνήθως, η ποίηση λειτουργεί ως ένας κόσμος διαφυγής, μπαίνεις σε αυτόν για να ζήσεις πράγματα που δεν μπορείς, για να λυτρωθείς, για να εκφραστείς, για να πεις πράγματα που δεν λέγονται παρά μόνο γράφονται… Βέβαια, η ποίηση δεν πρέπει να υποκαθιστά την πραγματική ζωή, γιατί εύκολα συγχέονται τα όρια του αληθινού κόσμου και του κόσμου της ποίησης, που τελικά είναι ο χώρος του ονείρου (κάποιες φορές γίνεται και χώρος εφιαλτικός, σχεδόν βασανιστικός, αλλά που και πάλι προκαλεί λύτρωση)! Ο Ρίτσος έλεγε ότι ο ποιητής είναι ο απαρηγόρητος παρηγορητής των ανθρώπων! Μέσα από πόνους, αγάπες, ελπίδες, υπαρξιακές αγωνίες, αίσθημα θανάτου και εγκατάλειψης, ο άνθρωπος σκέφτεται, αναθεωρεί, ίσως να παίρνει δύναμη, ίσως όμως και να πληγώνεται… Ο ποιητής (όπως και ο κάθε δημιουργός) λειτουργεί ως παρηγορητής, αν και ο ίδιος ίσως να μην «γιατρεύεται» ποτέ!

Ξαναλέω, λοιπόν, πως αυτές είναι προσωπικές γνώμες, δεν σημαίνει ότι είναι σωστές, ούτε ότι κάποιος ποιητής (ή όποιος άλλος) θα συμφωνούσε! Εξάλλου, ας μην ξεχνάμε ότι πολλά υπέροχα ποιήματα γράφτηκαν χωρίς αφορμή, έτσι, από το τίποτα (και για το τίποτα ίσως)! Θέλω να κλείσω τούτο το άρθρο με τα λόγια από ένα ποίημα του Καβάφη (που λέγεται «Ζωγραφισμένα»), που πάντα όποτε το διαβάζω γοητεύομαι (το ποίημα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ποίημα για την ποίηση»):

«Την εργασία μου την προσέχω και την αγαπώ.
Μα της συνθέσεως μ’ αποθαρρύνει σήμερα η βραδύτης.
Η μέρα μ’ επηρέασε.
Η μορφή της όλο και σκοτεινιάζει. Ολο φυσά και βρέχει.
Πιότερο επιθυμώ να δω παρά να πω.
Στη ζωγραφιάν αυτή κυττάζω τώρα
ένα ωραίο αγόρι που σιμά στη βρύσι επλάγιασεν,
αφού θ’ απέκαμε να τρέχει.
Τι ωραίο παιδί· τι θείο μεσημέρι το έχει
παρμένο πια για να το αποκοιμίσει.-
Κάθομαι και κυττάζω έτσι πολλήν ώρα.
Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ την δούλεψή της».

Σημείωση: ο Καβάφης, στο παραπάνω ποίημά του, περιγράφει πώς έγραψε το ποίημα αυτό, δηλαδή η αφορμή υπήρξε μια ζωγραφιά που είδε. Επίσης, η λέξη «κυττάζω» δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος, μα για την ιδιότυπη καβαφική γραφή.

* Ο Δημήτρης Λιναριτάκης είναι πρωτοετής φοιτητής Φιλολογίας Ρεθύμνου

Αναδημοσιευση απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

6 Αθηναίοι μιλούν για την πόλη που ζουν (ή που θα ήθελαν να ζουν) ,

Γιώργος Παρμενίδης
αρχιτέκτων, καθηγητής ΕΜΠ
«Είναι άσχημη η Αθήνα. Ως μεγάλη πόλη,βέβαια, έχει πολλές εικόνες.Το πρόβλημα είναι ότι αποτελεί συνονθύλευμαμικρών χωριών,σε ανάμνηση του αρχικού σχηματισμού της.Πάρτε για παράδειγμα τη λεωφόρο Αλεξάνδρας:μεγάλα κτίρια,γήπεδο,δικαστικά μέγαρα.Μόλις στρίψει κανείς,προς τα Τουρκοβούνια,το σκηνικό αλλάζει δραστικά.Δρομάκια,μικρές ιδιοκτησίες,μπακάλικα- άλλος κόσμος.Το ίδιο συμβαίνειδεξιάαριστερά της Πειραιώς.Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η εικόνα παρουσιάζει ενδιαφέρον,αν δεν ήταν τόσο διαλυμένη.Και μίζερη.Η κλίμακα αλλάζει, αλλά κυριαρχεί αταξία,τυχαιότητα,απουσιάζει το υπόβαθρο κοινής ζωής.Στην άλλη πλευρά της πόλης,στη λεωφ.Κηφισιάς,επικρατεί η προβολή της ατομικής ιδιοκτησίας,ή της εμπορικής ταυτότητας.» Ζωντανή πόλη
Γιούλη Τριανταφύλλου
ξεναγός

«Mου είναι αφόρητος ο θόρυβος που παράγει αυτή η πόλη, μου προκαλούν δέος οι γρήγοροι ρυθμοί της. Μου το σχολιάζουν και οι επισκέπτες από το εξωτερικό. Ειδικά όσοι δεν διαμένουν σε μεγάλα αστικά κέντρα, έχουν έντονη την αίσθηση του άγχους. Για να είμαστεόμως δίκαιοι, θεωρώ ότι οι ξένοι φεύγουν με θετικές εντυπώσεις. Η φωτεινότητα του ουρανού, το καλό κλίμα, τα μνημεία, τους κερδίζουν. Δίνουν μεγάλη σημασία στη ζωντάνια της Αθήνας, στο γεγονός ότι μέρα- νύχτα υπάρχει ζωή στους δρόμους. Τόσο για κείνουςόσο και για μέναπάντως όαση αποτελεί το ιστορικό κέντρο:είναι πράσινο, έχει πεζόδρομους, μεγαλύτερη ηρεμία, γενικότερα άλλη ατμόσφαιρα. Ειδικάγια τον Κεραμεικό , θέλω να ελπίζω ότι δεν θα εξελιχθεί όπως το Γκάζι…» Εντονες αναμνήσεις
Δημήτρης Δουγένης
στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κυψέλη. Το παλιό καλό κέντρο της Αθήναςέσφυζε από ζωή, τώρα μαραζώνει. Εχω έντονες αναμνήσεις, από τα τέλη της δεκαετίας του ΄70, από θέατρα, καλλιτεχνικά στέκια, βιβλιοπωλείακαι “προχωρημένα” για την εποχή τους εμπορικά καταστήματα, κυρίως ρούχων. Από τη Δροσοπούλουκαι τα δρομάκια γύρω από το Πεδίον του Αρεωςως την Κεφαλληνίας και την Αγ. Μελετίου. Είδα μονοκατοικίες και νεοκλασικά να εξαφανίζονται. Οταν διεπίστωσαότι δεν είχα λόγους να ζω στο κέντρο, έφυγα προς τα βόρεια- η δουλειά μου ήταν και παραμένει εκεί, προσφέροντας ισχυρότατο άλλοθι. Διατηρώ ωστόσοτην ελπίδα ότι, αν ληφθούν μέτρα, μπορεί να έλθει βελτίωση. Το δείχνει και η διεθνής εμπειρία.

Διόλου τυχαία, το ΕΣΠΑ προβλέπει κονδύλια για την αναβάθμιση “γκετοποιημένων”και γενικώς υποβαθμισμένων περιοχών.» Δυνατές επιλογές
Τζούλια Κλήμη
φωτογράφος

«Η Αθήνα δεν στερείται επιλογών, από αυτές τουλάχιστον που διαθέτουν όλες οι μεγάλες πόλεις. Θα έλεγα μάλιστα ότι αδικείται, καθώς δεν προβάλλεται επαρκώς το πόση διασκέδαση μπορεί να προσφέρει. Εκανα την έρευνα και τις φωτογραφίες για τον οδηγό “Style- City- Αthens”, από τους πλέον γνωστούς και πετυχημένους οδηγούς στον κόσμο. Πήρα τη δουλειά διοργανώνοντας ένα τριήμερο… ξενάγησης του διευθυντή της έκδοσης στην πόλη. Δεν πίστευε στα μάτια του όταν τον πήγα κατευθείαν από το αεροδρόμιο στο εστιατόριο “Ιθάκη”, στη Βουλιαγμένη. Ενθουσιάστηκε με το Μουσείο Μπενάκη, στην Πειραιώς, με το Γαία στην Κηφισιά, εξεπλάγη με τον μεγαλοαστικό χαρακτήρα της περιοχής. Ηταν πεπεισμένος, όταν έφυγε, ότι η Αθήνα είναι πρωτεύουσα με δυνατές επιλογές. Σε όλους τους τομείς, ακόμη και στη μόδα. » Η κρίση φέρνει βία
Αγγελος Τσιγκρής
εγκληματολόγος

«Α παιτείται προσοχή:η Αθήνα δεν είναι επικίνδυνη, μπορεί όμως και να γίνει. Η Ελλάδα παραμένει μια από τις πιο ασφαλείς χώρες, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, έχουμε όμως αλλάξει ταχύτητα, και δη εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Εκτιμώ ότι θα δούμε μεγαλύτερες εξάρσεις βίαςστο προσεχές μέλλον, οι οποίες θα εξαλειφθούναφού γίνει παρελθόν η κρίση. Η Αθήνα ακολουθεί ήδη τα βήματα μεγάλων ευρωπαϊκών και αμερικανικών πόλεων- και ας μην ξεχνούμεότι στην Αγγλίαπρότινοςοι Αρχές ζήτησαν από πολίτες να συνδράμουν στην αστυνόμευση. Το σοφό στην όλη υπόθεσηείναι η πρόληψη. Αν η Αθήνα δεν χαρακτηρίζεται από έντονες κοινωνικές ανισότητες, αν η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών κλείσει σε έναν βαθμό, και σταδιακά μειωθεί ηανεργία, το έγκλημα δεν θα αποτελέσει υπ΄ αριθμόν 1 πρόβλημα στην καθημερινότητά της.» Με υλικά του ΄50
Ματθαίος Σανταμούρης
καθηγητής Πανεπιστημίου

«Η Αθήνα διέπεται από κακή εργολαβίστικη λογική, φιλοξενεί υλικά και τεχνολογίες της δεκαετίας του ΄50. Πουθενά στον κόσμο δεν βάζουν πια μαύρη άσφαλτοσε σημεία με τις δικές μας θερμοκρασίες. Για να είναι ανθρώπινη η πόληαπαιτούνται αλλαγές, όχι ιδιαίτερα δαπανηρές, αλλά βασισμένες σε έξυπνο σχεδιασμό. Γιατί πρέπει, φέρ΄ ειπείν, η πλατεία Κοτζιά να είναι τσιμεντένιακαι να μην έχει πέργκολες; Γιατί να μην υπάρχουν σκίαστραστις ταράτσες της περιοχής εκείνης, που το καλοκαίρι φλέγεται; Θερμές νησίδες μπορούν να μετατραπούν σε οάσεις. Αρκούν τα ψυχρά υλικά, αυτά δηλαδή που παρουσιάζουν μικρή απορρόφηση της ηλιακής ακτινοβολίας, στο οδόστρωμα και στα πεζοδρόμια. Ακόμη και η υψηλή σωματιδιακή ρύπανση μπορεί να καταπολεμηθεί με τον σωστό κλιματικό σχεδιασμό- το παράδειγμα δίνουν μεγαλουπόλεις της Ασίας.»
Αναδημοσιευση Απο το Βημα

>Παζάρι 10 ημερών για δάνειο και μέτρα Δέσμευση Παπακωνσταντίνου για πειθαρχία στις επιταγές της Ε.Ε. με στόχο τη μείωση του ελλείμματος κατά 4% ,

>Εντός των επόμενων δέκα ημερών, η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να ανακοινώσει δημοσίως τα πρόσθετα μέτρα που ζητεί η Κομισιόν σχετικά με τη διασφάλιση του στόχου για μείωση του ελλείμματος κατά 4%.

Όπως ενημέρωσε στη διάρκεια κλειστής συνάντησης τους πρέσβεις των κοινοτικών χωρών στην Αθήνα ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η απόφαση για πειθαρχία στις επιταγές της Ένωσης έχει ληφθεί, αλλά ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία των συγκεκριμένων μέτρων.

Η δέσμευση πάντως του κ. Παπακωνσταντίνου έχει προκαλέσει ανακούφιση σε αρκετούς κοινοτικούς διπλωμάτες, που θεωρούν αδύνατο να προχωρήσει η επεξεργασία από μεριάς Βρυξελλών του μηχανισμού διευκόλυνσης των δανειακών αναγκών της Ελλάδας, χωρίς προηγουμένως η Αθήνα να έχει επιδείξει κάθε δυνατή βούληση να πειθαρχήσει τα δημόσια οικονομικά της. Την ίδια στιγμή κι ενώ γενικεύονται τα δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο ότι είναι έτοιμο το σχέδιο βοηθείας της Ελλάδας (ύψους 20- 25 δισ. ευρώ), εντείνονται οι ενδείξεις πως το Μέγαρο Μαξίμου θα ήθελε να «διασυνδέσει» τη λήψη πρόσθετων μέτρων με την εξασφάλιση της απρόσκοπτης, χαμηλότοκης δανειοδότησης της Ελλάδας. Στην κατεύθυνση αυτή εκτιμάται ότι στόχευε και η επιστολή που απέστειλε ο Γιώργος Παπανδρέου στους 26 ομολόγους του, ενώ συνεργάτες του Πρωθυπουργού- χωρίς να παραγνωρίζουν ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας ενδέχεται να χρειασθεί και άλλα μέτρα- έλεγαν ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον κ. Παπανδρέου να εμφανισθεί για άλλη μια φορά στην τηλεόραση και να ανακοινώσει αντιδημοφιλή μέτρα, χωρίς να μπορεί να δείξει στους πολίτες πως κάτι έχει λάβει ως αντάλλαγμα.

Δύο σταθμά
Για τον καθορισμό των μέτρων- εάν δηλαδή θα συνίστανται σε αύξηση του ΦΠΑ, σε αύξηση του φόρου στα καύσιμα, σε περαιτέρω μείωση των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων, σε περικοπή της χρηματοδότησης για την Παιδεία κ.λπ. ή ένα κράμα απ΄ όλα αυτά- αποφασιστικό ρόλο θα παίξουν δύο παράγοντες: ο ένας είναι τα συμπεράσματα τα οποία θα βγάλουν οι επιτηρητές της Κομισιόν, που βρίσκονται στην Αθήνα επικουρούμενοι από τεχνοκράτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ο άλλος είναι τα στοιχεία που θα ανακοινώσει για την πορεία της ανάπτυξης την Πέμπτη, στις Βρυξέλλες, ο αρμόδιος για τα οικονομικά επίτροπος, Όλι Ρεν, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για-1,5% έως 2,0% το 2010, αντί του -0,3% που προβλέπει το Πρόγραμμα Σταθερότη τας- ένα στοιχείο που από μόνο του υποδεικνύει την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων.

Οι επιτηρητές της Κομισιόν, με επικεφαλής το νούμερο 2 της Διεύθυνσης Οικονομικών, τον Βέλγο Σερβάας Ντερόοσα κι εξαμελές κλιμάκιο, έφθασαν χθες στην Αθήνα- κι η αναβάθμιση της αντιπροσωπείας δείχνει την έμφαση που δείχνουν οι Βρυξέλλες στην περίπτωση της Ελλάδας. Κοινοτικές πηγές έλεγαν πως είναι προφανές πως το κλιμάκιο πέραν του έργου της απόδοσης έως τώρα του Προγράμματος, θα διαβουλευθεί και με τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου για τη μορφή και την έκταση των πρόσθετων μέτρων- έτσι ώστε να διασφαλισθεί ότι θα τύχουν της έγκρισης και του Κολεγίου των Επιτρόπων και του Εcofin.

Έρχεται βοήθεια 20-25 δισ. ευρώ από την Ε.Ε.

ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ βρίσκεται η Ελλάδα για το σχέδιο σωτηρίας το οποίοσύμφωνα με νέα ξένα δημοσιεύματα – επεξεργάζονται χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τη συνεχιζόμενη άρνηση της Γερμανίας αλλά και εκπροσώπων της Ε.Ε. ότι αυτό έχει οριστικοποιηθεί. Χθες η «Ηandelsblatt» όπως και η γερμανική έκδοση των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» επέμεναν για την ύπαρξη αυτού του σχεδίου βοηθείας, στο οποίο έχει κάνει εκτεταμένη αναφορά και το περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ». Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η βοήθεια της Ε.Ε. προς την Ελλάδα θα ανέρχεται σε 20-25 δισ. ευρώ από τα οποία περίπου 20% θα καλυφθεί από τη Γερμανία. Όπως έγραψαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ», η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως βρίσκεται κοντά στην επίτευξη συμφωνίας για τη στήριξη που θα έχει η χώρα μας σε περίπτωση κατά την οποία δεχθεί νέα επίθεση από τους διεθνείς κερδοσκόπους.

Πάντως, ανεξάρτητα από τη βοήθεια προς την Ελλάδα, κορυφαίοι αναλυτές εκφράζουν ανησυχίες για την πορεία του ευρώ και γενικώς τη συνοχή της ευρωζώνης, ενώ παίκτες της αγοράς συναλλάγματος εκτιμούν ότι το ενιαίο νόμισμα θα εξακολουθήσει να υφίσταται πιέσεις ακόμη και αν παρασχεθεί βοήθεια στη χώρα μας από την Ε.Ε. Ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Τζορτζ Σόρος σε άρθρο του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» με τον τίτλο «Το ευρώ θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερες δοκιμασίες από αυτή της Ελλάδας», καλεί τους Ευρωπαίους εταίρους να μην αφήσουν την Αθήνα μόνη της, επισημαίνοντας παράλληλα πως η Ευρώπη έχει μεγαλύτερα δομικά προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει.

Ο Σόρος θεωρεί ότι υπάρχουν αδυναμίες στη δημιουργία του ευρώ γιατί- όπως αναφέρει- παρότι η ευρωζώνη ακολουθεί ενιαία νομισματική πολιτική μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν διαθέτει αρμόδια ενιαία δημοσιονομική αρχή που θα βοηθά χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση. Ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής προσθέτει ότι θα ήταν επιθυμητό να δημιουργηθεί στην ευρωζώνη μια οργανωμένη αγορά ευρωομολόγων από όπου χώρες όπως η Ελλάδα θα μπορούσαν να αντλήσουν φθηνό χρήμα και διερωτάται- ακόμη και αφού παρασχεθεί από τους Ευρωπαίους βοήθεια στην Ελλάδα- τι θα γίνει με χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία.

Χθες, τόσο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας όσο και η Κομισιόν σε χωριστές ανακοινώσεις τους ανέφεραν ότι δεν υπάρχει απόφαση παροχής βοήθειας προς τη χώρα μας, η οποία- όπως λένε- δεν έχει ζητήσει οικονομική βοήθεια ούτε ενός ευρώ.

Παράλληλα παίκτες της αγοράς παραγώγων τους οποίους επικαλείται το Βloomberg πιστεύουν ότι η υποχώρηση του ευρώ σε χαμηλότερα επίπεδα έναντι του δολαρίου θα συνεχιστεί, ακόμη και αν η Ε.Ε. σώσει την Ελλάδα. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FΕD) εξετάζει την αύξηση των επιτοκίων του δολαρίου, η ΕΚΤ αναμένεται να εξακολουθήσει να διατηρεί τα επιτόκια δανεισμού σε ευρώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. «Η επιθετική δημοσιονομική πολιτική από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία είναι πιθανό να βυθίσει τις οικονομίες τους ξανά σε ύφεση. Αν δεν αλλάξει κάτι άλλο, αυτό απαιτεί πιο χαλαρή νομισματική πολιτική», αναφέρει ο επικεφαλής των ξένων αγορών συναλλάγματος της Βarclays στο Λονδίνο Ντέιβιντ Γου.
Αναδημοσιευση απο τα Νεα

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΧΟΥ Η νέα μουσική είναι η… παλιά ,

Κιθάρα, λάπτοπ  και έμπνευση στο  κυνήγι του  καινούργιου ήχου.  Από τις χορδές  της κιθάρας, την  οθόνη του  υπολογιστή, τους  μείκτες και τα  πικάπ η νεα γενιά  «ζουμάρει» στις  μουσικές του  μέλλοντος. Και η  Lucretia Ρerez  (στη φωτογραφία)  των Τhe Sound of  Lucrecia, από την  Κολομβία,  δοκιμάζει τον  καινούργιο ήχο  στην Ακαδημία  της νέας  μουσικής του  Λονδίνου

«Ανοίξτε τα σεντούκια» για τους ρυθμούς του μέλλοντος είναι το «πόρισμα» στο οποίο καταλήγουν θρύλοι της μουσικής και αποκαλύπτουν τα μυστικά τους στη νέα γενιά, στη διεθνή συνάντηση του Λονδίνου
Ένα πείραμα: Ο Στιβ Ράις (έτσι προφέρεται το όνομα του Steve Reich, του βραβευμένου με Πούλιτζερ συνθέτη) σηκώνεται από τη θέση του, κάνει κύκλο και στέκεται πίσω μας. Μας έχει βάλει να ακούμε κάτι, και εκείνος με το καπελάκι του και τα χέρια στην τσέπη παρακολουθεί τις αντιδράσεις μαςόπως υποψιάζομαι γιατί δεν τον βλέπω. Προσέχει, υποθέτω, αν ανταποκρινόμαστε ρυθμικά, ή κάτι τέτοιο. Τι είναι αυτό που ακούμε; Μια φράση που είχε ηχογραφήσει από το κήρυγμα ενός ιερέα που έλεγε: it΄s gonna rain/ it΄s gonna rain- συνέχεια σαν λούπα έως την αιωνιότητα.

Η φράση χτυπάει αλύπητα πάνω στον εαυτό τηςόλη αυτή την ώρα ο διάσημος Αμερικανός συνθέτης (που έχει δουλέψει και ταξιτζής στους δρόμους της Νέας Υόρκης) παρακολουθεί ώσπου κάποια στιγμή, αρκετά αργότερα, το it΄s gonna rain σταματάει απότομα.

Ακόμη βουίζει στα αυτιά μας, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Ο κ. Ράις εξηγεί πως ακούσαμε τη φράση να χωρίζεται, να ξεκολλάει από τον εαυτό της, να κάνει κύκλο και να επιστρέφει. Μήπως προσέξαμε και κάτι άλλο; Κάτι σαν ντραμς; Τι ήταν αυτά τα ντραμς; Μαντεύετε; ρωτάει. Ένας από τους «μαθητές» της Red Βull Μusic Αcademy (νέοι μουσικοί, DJs, παραγωγοί από όλο τον κόσμο- και την Ελλάδα- που με τη μουσική τους και τις απαντήσεις τους σε ερωτηματολόγιο πέρασαν τις «εξετάσεις» και κέρδισαν τη θέση τους στην Red Βull Μusic Αcademy) έχει την απάντηση. Ήταν τα φτερά ενός περιστεριού, λέει. Ναι ήταν! Είχε πετάξει ένα περιστέρι μέσα στον ναό που έκανε το κήρυγμα ο ιερέας και ο Ράις το ηχογράφησε. Με άλλα λόγια, λέει συνθέτης (που αν έπρεπε σώνει και καλά να χαρακτηρίσεις τη μουσική του, θα συμβιβαζόταν με ένα «επαναλαμβανόμενη και μινιμαλιστική»), «μην πετάξεις τίποτε» και «στην παρόρμηση κρύβεται ο νέος ήχος».

Αν στη μουσική υπάρχει μια τάση που όλοι συμφωνούν, είναι αυτή: «Ανοίξτε τα σεντούκια, έχουν θησαυρούς». Τι έκανε ο Μαρκ Ρόνσον, παραγωγός της Αmy Winehouse; Πήρε τον παλιό soul ήχο της Μotown και τον έραψε στις κοκαλιάρικες αλλά black διαστάσεις της κυρίας.

«Τα sound systems ήταν οι πρώτες ντίσκο», εξηγεί ο Τζάζι Μπι που και μόνο που τον βλέπεις νιώθεις πως ήρθε το καλοκαίρι της Καραϊβικής στο Τower Βridge του Λονδίνου. Όπου έχει την έδρα της φέτος η Ακαδημία της Μουσικής και των νέων τάσεων. Η ψυχή των Soul ΙΙ Soul μπορεί με τις ώρες να μιλάει για τα sound system της Τζαμάικας και πώς πέρασαν στη Βρετανία και έγιναν το lover΄s rock των 80s και πώς σήμερα είναι ό,τι πιο hot στα club και τις μουσικές τους. Τι ήταν το «σύστημα ήχου»; Τα πικάπ και τα ηχεία, αλλά όχι μόνο. Ήταν κυρίως ο ιδιοκτήτης τους ο τεχνικός, ο selector που διάλεγε τα κομμάτια, ο controller που έπαιζε τους δίσκους συνήθως με την πλάτη στο κοινό, ο τραγουδιστής (ή ο σημερινός ΜC), ο φύλακας, το ταμείο, οι πωλητές. Σε καιρούς οικονομικής ύφεσης το sound system με την αυτονομία του και τη less is more φιλοσοφία του δείχνει τον δρόμο. Εκτός αυτού, ακούγεται εξαιρετικά. Όσο η reggae με vintage ηχώ.

Αυτό ακριβώς κάνει ο Dam-Funk, φυσιογνωμία του funk, από τους μάστορες του είδους της Δυτικής Ακτής και όχι μόνο. Ανοίγει το σεντούκι με τα παλιομοδίτικα συνθεσάιζερ και drum machines, ώριμο funk, και Ρrince στυλ και ανακατεύει με λίγο funk ακόμη. Μοιάζει να έχει βγει από το «Ρulp Fiction» του Ταραντίνο και λέει για να το ακούσουν όλοι πως «όσο κι αν δεν είμαι εναντίον του sampling, θέλω να ξεκαθαρίσω πως πρώτα για μένα έρχεται η μελωδία… Δεν κάνω beats, κάνω μουσική» και «μ΄ αρέσει ο ζεστός ήχος και, όχι man, δεν φοβάμαι να είμαι ωραίος, θέλω να απολαμβάνουν τη μουσική μου οι ωραίες κυρίες και οι ζόρικοι ράπερ μαζί. Αυτή είναι η ομορφιά».

ΟDam-Funk είναι ο πρεσβευτής του νέου funk, του δικού του Μodern Funk, και όποιος βρεθεί Δευτέρα βράδυ στο Κάλβερ Σίτι της Πασαντίνας θα είναι funk-o-έγκλημα να χάσει ένα από τα Funkmosphere πάρτι του. «Το funk είναι τρόπος ζωής, είναι το σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής, είναι αυτό που ανοίγει πόρτες, σε πηγαίνει σε άλλο γαλαξία, είναι η μουσική για να επικοινωνήσουμε με τα άλλα είδη στο Σύμπαν γιατί έχει τις ρίζες του βαθιά στη Γη»
Αναδημοσιευση Απο Νεα

>Επιστρέφει η «παράδοση» της ζωοκλοπής στο νησί-Αύξηση εκβιασμών και ληστειών,

>

Ανησυχητικοί είναι οι δείκτες εγκληματικότητας στη χώρα αφού σύμφωνα με τα στοιχεία του αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., το 2009 στο σύνολο της Επικράτειας σχεδόν όλα τα αδικήματα εμφάνισαν ποσοστιαία αύξηση σε σχέση με το 2008. Η περαιτέρω δε αυξητική τάση που εμφανίζεται σε ορισμένα εγκλήματα τους δυο πρώτους μήνες του 2010, κυρίως σε μεγάλες πόλεις, προκαλούν έντονο προβληματισμό αφ’ ενός στους πολίτες που αισθάνονται καθημερινά περισσότερο ανασφαλείς και αφ’ ετέρου στις διωκτικές αρχές που διαπιστώνουν ότι οι εγκληματίες τρέχουν με μεγαλύτερη ταχύτητα από την αστυνομία.

Η Κρήτη, βάσει των στοιχείων του αρχηγείου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί από τις περισσότερο εγκληματογόνες περιοχές της χώρας αν και κατά περιπτώσεις αδικημάτων τα ποσοστά προκαλούν σίγουρα ανησυχία και απαιτείται περισσότερη προσπάθεια από την πλευρά της αστυνομίας στους τομείς και πρόληψης και καταστολής.

Το Ρέθυμνο επίσης, δεν δικαιούται τον χαρακτηρισμό μιας πόλης ανασφαλούς σε σχέση με άλλες πόλεις είτε της Κρήτης είτε της Ελλάδας. Είναι φυσικό κάθε αδίκημα που τελείται στο νομό να αναδεικνύεται τοπικά και να έρχεται εις γνώση των πολιτών ωστόσο δεν εμφανίζει γενικότερα ο νομός εικόνα τέτοια που να διαφοροποιείται ή που να τον καθιστά στις πρώτες θέσεις της λίστας της εγκληματικότητας. Από τα στοιχεία που διαθέτει το αρχηγείο, προκύπτει ότι σε επίπεδο Κρήτης, στο γειτονικό Ηράκλειο το 2009 σημειώθηκαν οι περισσότερες εγκληματικές πράξεις. Βεβαίως πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν κριτήρια όπως ο πληθυσμός, η φύση των τελεσθέντων αδικημάτων κ.λπ για να δηλώσει κάποιος με σαφήνεια ποια περιοχή είναι περισσότερο εγκηματογόνα αλλά ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση, τουλάχιστον για το 2009 ο νομός Ρεθύμνου δεν φαίνεται να έχει τα πρωτεία.

Στο νησί, το 2009 σε σχέση με το 2008, την μεγαλύτερη αύξηση, και είναι μεγάλη, εμφανίζει το αδίκημα της ζωοκλοπής. Ακολουθούν κατά σειρά: εκβιασμοί, ληστείες, απάτες και παραβάσεις του νόμου περί όπλων. Αρνητικό πρόσημο εμφανίζουν μόνο οι ανθρωποκτονίες και οι απόπειρες ανθρωποκτονιών, γεγονός φυσικά πολύ θετικό αν δεν είναι κάτι πρόσκαιρο.

Επιστροφή σε ένα «παραδοσιακό σπορ» φαίνεται να κάνουν οι κάτοικοι της Κρήτης, που στο παρελθόν αποτελούσε μάστιγα. Η ζωοκλοπή στο νησί γνωρίζει «άνθηση». Το 2009 εμφάνισε κατακόρυφη αύξηση, της τάξης του 96,97%, ποσοστό που ανεβάζει τον μέσο όρο αύξησης του αδικήματος πανελλαδικά, σε σχέση με το 2008, στο 39,65%.

Ειδικότερα, ενώ το 2008 καταγράφηκαν 99 ζωοκλοπές και 2 απόπειρες, το 2009 τελέστηκαν 195 ζωοκλοπές και έγιναν 2 απόπειρες.

Το νησί μας, αφήνει πολύ πίσω την δεύτερη κατά σειρά περιοχή σε ποσοστό αύξησης ζωοκλοπών, που είναι η Δυτική Ελλάδα (27,50%).

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, το παραπάνω αδίκημα επίσης εμφάνισε μια αύξηση αφού οι αρχές κατέγραψαν μεταβολή της τάξης άνω του +20%. Με εξαίρεση τη Δυτική Μακεδονία όπου εκεί φαίνεται οι άνθρωποι να μην γνωρίζουν αυτό το «σπόρ» αφού δεν καταγράφηκε κανένα περιστατικό, το Βόρειο Αιγαίο, περιοχή στην οποία το αδίκημα εμφάνισε μείωση της τάξης του 40% και την Κεντρική Μακεδονία που επίσης σημειώθηκε μικρή μείωση της τάξης του 3,45%.

Oι ληστείες παρουσίασαν στην Κρήτη αύξηση της τάξης του 33,96%. Το 2008 τελέστηκαν 53 και σημειώθηκαν 8 απόπειρες ενώ το 2009 τελέστηκαν 71 κι έγιναν 7 απόπειρες.

Πανελλαδικά το αδίκημα αν εξαιρεθούν οι μεγάλες περιφέρειες της Αττικής και της Θεσσδαλονίκης, κατέγραψε μείωση μόνο στις περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης κατά 12,20%, Δυτικής Μακεδονίας κατά 40% και Νοτίου Αιγαίου σε ποσοστό 35,29%. Σε όλες τις άλλες περιφέρειες, οι αστυνομικές αρχές κατέγραψαν αύξηση με τη μεγαλύτερη στην Ήπειρο που είναι της τάξης του 162,50% και ακολουθούν: Κεντρική Μακεδονία 105,26%, Θεσσαλία 100%, Δυτική Ελλάδα 87,72%, Στερεά Ελλάδα 58,70%, Ιόνια νησιά 20%, Πελοπόννησος 13,46%.

Να σημειωθεί ότι ο μέσος πανελλαδικός όρος μεταβολής σε σχέση με το 2008 είναι +42,97%.

Το 2009 τελέστηκαν 4.708 ληστείες στο σύνολο της επικράτειας ενώ το 2008, 3.293.

Οι ανθρωποκτονίες, που εμφάνισαν πανελλαδικά, σε σχέση με τον περασμένο χρόνο, αύξηση σε ποσοστό 2,88%, στην Κρήτη μειώθηκαν κατά πολύ περισσότερο από τον μέσο πανελλαδικό όρο και ειδικότερα κατά 21,43%.

Το 2008 τελέστηκαν στο νησί 14 ενώ έγιναν και 21 απόπειρες σε αντίθεση με το 2009 οπότε τελέστηκαν 11 και είχαμε επίσης 14 απόπειρες ανθρωποκτονιών.

Το αδίκημα, στην πλειοψηφία των Περιφερειών εμφανίζει αύξηση το 2009. Μείωση καταγράφηκε μόνο στην Κρήτη, στην Κεντρική Ελλάδα και στη Στερεά Ελλάδα.

Η μεγαλύτερη αυξητική τάση καταγράφηκε στην Δυτική Ελλάδα (+150%) και στη Δυτική Μακεδονία (+100%).

Το αδίκημα που αφορά τα ναρκωτικά, στο σύνολο της Επικράτειας σημείωσε σε σχέση με το 2008 μεταβολή +7,93%. Στην Κρήτη, κατέγραψαν οι αρχές αύξηση κατά τι μικρότερη από τον μέσο πανελλαδικό όρο, της τάξης του 5,48%. Το 2009 απασχόλησαν την αστυνομία 654 περιστατικά ενώ το 2008 οι παραβάσεις που κατέγραψαν οι αρχές ήταν 620.

Η μεγαλύτερη αύξηση περιστατικών παράβασης ναρκωτικών το 2009 καταγράφηκε στην Πελοπόννησο (+37,04%), στα Ιόνια Νησιά (+25%) και στην Ήπειρο (+13,18%). Στις υπόλοιπες περιφέρειες η ποσοστιαία αύξηση είναι μονοψήφια. Η συγκεκριμένη παράβαση κατέγραψε αρνητικό πρόσημο σε Βόρειο Αιγαίο, Θεσσαλία και Νότιο Αιγαίο.

Σε σχέση με τα όπλα, δηλαδή παράνομη οπλοκατοχή-οπλοφορία-οπλοχρησία, οι παραβάσεις αυξήθηκαν στην Κρήτη κατά 18,30% που αυτό βέβαια σημαίνει ότι έγιναν περισσότερες έρευνες και οι αρχές κατέσχεσαν περισσότερα όπλα και έκαναν σαφώς περισσότερες συλλήψεις. Καταγράφηκαν 612 περιπτώσεις το 2008 ενώ την περασμένη χρονιά καταγράφηκαν 724.

Το αδίκημα που αφορά την παράβαση του νόμου περί όπλων κατέγραψε πτωτική τάση σε σχέση με το 2008 μόνο στις Περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας (-15,91%) και της Κεντρικής Μακεδονίας(-9,60%).

Σε κάθε άλλη περιφέρεια τα ποσοστά είναι αυξητικά σε σχέση πάντα με το 2008. Η μεγαλύτερη αύξηση έχει καταγραφεί στην Ήπειρο (+49,02%), στη Δυτική Ελλάδα (+45,76%) και στη Δυτική Μακεδονία(+31,43%).

Στο σύνολο της Επικράτειας της χώρας, οι αρχές έχουν καταγράψει ετήσια μεταβολή του αδικήματος, της τάξης του 17,99%.

Οι εκβιασμοί στην Κρήτη θα πρέπει να ανησυχούν ιδιαίτερα τις αρχές αφού την χρονιά που πέρασε, σε σχέση με το 2008, τα περιστατικά σχεδόν διπλασιάστηκαν. Η μεταβολή μεταξύ των δυο ετών είναι της τάξης του +85,71%. Ειδικότερα, στα αστυνομικά αρχεία, το 2009 καταγράφηκαν 13 περιστατικά εκβιασμού και 2 απόπειρες ενώ το 2008 είχαν σημειωθεί 7 εκβιασμοί και 2 απόπειρες. Το ποσοστό για το νησί είναι πολύ μεγαλύτερο από την μέση ετήσια μεταβολή στο σύνολο της Επικράτειας, το οποίο είναι της τάξης του +6%.

Αναδημοσιευση απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Ετικετοσύννεφο