Just another WordPress.com site

Archive for Μαρτίου, 2010

>Η 17χρονη Ρεθυμνιώτισσα Δέσποινα Λαγουδάκη στο «Τερψιχόρης έργα»,

>


Το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό χορού που διεξήχθη στο Ηράκλειο απέσπασε στην κατηγορία του σύγχρονου, η 17χρονη Ρεθυμνιώτισσα Δέσποινα Λαγουδάκη, μαθήτρια της σχολής του Ρεθύμνου Bailando Fuerte, η οποία συμμετείχε στον διαγωνισμό «Τερψιχόρης έργα» και κέρδισε επάξια το πρώτο βραβείο από την κριτική επιτροπή που αποτελούνταν από τρεις Γάλλους καταξιωμένους χορευτές-χορογράφους που έκριναν το αποτέλεσμα στις κατηγορίες που διαγωνίσθηκαν, σε μπαλέτο, τζαζ και σύγχρονο χορό. Η Δέσποινα που δεν έχει συμπληρώσει ακόμα τα 18 της χρόνια, ασχολείται με την μεγάλη της αγάπη, από την ηλικία των τεσσάρων ετών.

Ουσιαστικά όμως όπως ανέφερε η ίδια, το όνειρό της για να ακολουθήσει επαγγελματική καριέρα, ολοκληρώθηκε τα δύο τελευταία χρόνια από την εμπειρία και την τεχνική που απεκόμισε από την σχολή που προαναφέρθηκε.

Η βράβευση όπως τόνισε στην εφημερίδα μας, σημαίνει για εκείνη εμπειρία, καταξίωση και κυρίως επιβεβαίωση για την τεχνική της στο χορό, ενώ παράλληλα τις παρέχει την δυνατότητα να ακολουθήσει το όνειρο δίνοντας εξετάσεις στην Κρατική σχολή χορού, αφού γευτεί και την δοκιμασία των πανελλαδικών εξετάσεων. «Το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας μου, το οφείλω στην δασκάλα μου Ιωάννα Δρυγιαννάκη, η οποία με βοήθησε σημαντικά να εκπληρώσω το όνειρο και τις επιθυμίες μου», είπε η Δέσποινα Λαγουδάκη, που συνεχίζει με αμείωτη ένταση και πολύ δουλειά τα μαθήματα χορού για να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία για την επαγγελματική της σταδιοδρομία.

Advertisements

Συνένοχη η Ελλάδα στον αφανισμό του τόνου Λιγότερες ποσότητες αλιευμάτων απ΄ ό,τι εξαγωγές δηλώθηκαν στις ελεγκτικές υπηρεσίες ,


Σε αφανισμό οδηγείται ο ερυθρός τόνος που αναπαράγεται στη Μεσόγειο, μετά την απόφαση στο συνέδριο του Κατάρ να μην απαγορευτεί το διεθνές εμπόριό του, υποστηρίζουν οικολογικές οργανώσεις και επιστήμονες, καθώς ο πληθυσμός του έχει υποχωρήσει πάρα πολύ.

Συνένοχος στο έγκλημα υπεραλίευσης του πλέον πολύτιμου ψαριού στον πλανήτη- του οποίου η τιμή έφθασε πέρυσι σε ιαπωνικό δημοπρατήριο τα 818 δολάρια το κιλό- είναι και η Ελλάδα, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» παγκοσμίως κορυφαίος ειδικός.

Κατά τη διεθνή διάσκεψη της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CΙΤΕS) που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 26 Μαρτίου, οι χώρες-μέλη αποφάσισαν να μην προχωρήσουν σε απαγόρευση του διεθνούς εμπορίου του ερυθρού τόνου προς το παρόν και ανέβαλαν τα αυστηρότερα μέτρα προστασίας του απειλούμενου είδους για τον Νοέμβριο: «Δυστυχώς, η πλειονότητα των χωρών ψήφισε κατά της απαγόρευσης. Όμως, μόνο με σημαντική μείωση των ποσοστώσεων, πάταξη της παράνομης αλιείας και πλήρη απαγόρευση της αλιείας τόνου με γρι γρι (κυκλωτικά δίχτυα) θα έχει ελπίδες ανάκαμψης ο πληθυσμός του ερυθρού τόνου μετά τις δεκαετίες υπεραλίευσης που έχει υποστεί στη Μεσόγειο», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Παξιμάδης από το WWF Ελλάς.

Από στοιχεία που εντόπισε ο ισπανός ανεξάρτητος ερευνητής κ. Ρομπέρτο Μιέλγκο Μπρεγκάτζι, ιδρυτής της εταιρείας ερευνών Αdvanced Τuna Ranching Τechnologies, προκύπτει ότι η Ελλάδα δεν έχει δηλώσει χιλιάδες κιλά ερυθρού τόνου στις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές. «Συγκρίνοντας τις ποσότητες αλιευμάτων και εκτροφών που έχετε δηλώσει στη Διεύθυνση Αλιείας της Κομισιόν το 2008 με τις επίσημες εξαγωγές που αναφέρθηκαν στη Διεύθυνση Εμπορίου προκύπτει μία εντυπωσιακή διαφορά της τάξεως των 636.700- 642.234 κιλών ερυθρού τόνου. Αυτές οι ποσότητες δεν δηλώθηκαν να έχουν πιαστεί ή να έχουν μεταφερθεί σε φάρμες εκτροφής. Πολλαπλασιάζοντας με περίπου 20 ευρώ το κιλό, μπορεί εύκολα κανείς να βρει το ύψος της φοροδιαφυγής», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Ρομπέρτο Μιέλγκο Μπρεγκάτζι. Σημειώνεται δε πως το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο αλιευμάτων για την Ελλάδα το 2008 ήταν συνολικά 477.460 κιλά, ενώ το 2009 ήταν 213.500 κιλά. «Δεν είναι δουλειά μου να απαντήσω αν η χώρα σας χρησιμοποιείται για ξέπλυμα ερυθρού τόνου. Πιστεύω ότι οι εισαγγελείς είναι πιο αρμόδιοι να αποφασίσουν αν πρόκειται για υπόθεση υπεραλίευσης ή ψευδών δηλώσεων εξαγωγών ή και τα δύο. Είμαι σίγουρος ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα θέλουν να μάθουν ποιο θα είναι το αποτέλεσμα», συμπληρώνει ο παγκοσμίως κορυφαίος ειδικός, που σε πρόσφατη έκθεσή του αποκαλύπτει ότι η αξία των υπεραλιευμάτων την τελευταία δεκαετία παγκοσμίως ξεπερνά τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Όσον αφορά την αλιεία ερυθρού τόνου κάτω των 30 κιλών- που κανονικά απαγορεύεται- ο κ. Μπρεγκάτζι επισημαίνει τα εξής: «Αν αναλύσετε το μέγεθος και τη δομή των τόνων που καταλήγουν σε δημοπρατήρια της Ιαπωνίας μετά την 1η Ιουλίου 2009 και που προέρχονται από εκτροφεία στην Ελλάδα και την Τουρκία, θα βρείτε ότι η συντριπτική πλειονότητά τους είναι νεαρής ηλικίας. Οι μεγάλοι τόνοι έχουν απλώς εξαφανιστεί. Γι΄ αυτό τον λόγο και τα τρία κυπριακά εκτροφεία είναι άδεια φέτοςδεν υπήρχαν τόνοι να μεταφερθούν εκεί».

ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Μόνο με πάταξη της παράνομης αλιείας και πλήρη απαγόρευση της αλιείας τόνου με γρι γρι θα έχει ελπίδες ανάκαμψης ο πληθυσμός του ερυθρού τόνου


Μια Ελληνίδα και με τις φάλαινες και με τα φαλαινοθηρικά

ΕΝΤΟΝΟ προβληματισμό εκφράζουν μέλη οικολογικών οργανώσεων για τη συμμετοχή μαζί με την ελληνική αντιπροσωπεία στο συνέδριο του Κατάρ μίας προέδρου οργανισμού που φέρεται να έχει χρηματοδοτηθεί στο παρελθόν από τη νορβηγική κυβέρνηση για να ασκήσει πιέσεις προς όφελος φαλαινοθηρικών συμφερόντων.

Στη λίστα των συμμετεχόντων στη διεθνή διάσκεψη της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CΙΤΕS), το όνομα της Δέσποινας Σίμονς-Πυροβολίδου, που έλκει την καταγωγή της από την Ελλάδα και είναι η ιδρύτρια και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διατήρησης (του φυσικού περιβάλλοντος) και Ανάπτυξης (ΕΒCD), βρίσκεται μαζί με το όνομα της ελληνίδας αντιπροσώπου από την ελληνική πρεσβεία του Κατάρ. Σύμφωνα με έγγραφο που έχουν στη διάθεσή τους «ΤΑ ΝΕΑ», η κ. Σίμονς-Πυροβολίδου και ο οργανισμός της ΕΒCD με έδρα τις Βρυξέλλες φαίνεται πως διαπραγματεύτηκαν και έλαβαν το 2000 χρηματοδότηση ύψους 200.000 κορονών (περίπου 24.000 ευρώ) από το νορβηγικό υπουργείο Αλιείας για «τη διεξαγωγή ενεργειών κατά τις διασκέψεις CΙΤΕS και ΙWC (Διεθνή Επιτροπή Φαλαινοθηρίας)». Μάλιστα, στο έγγραφο που φέρει την υπογραφή του αναπληρωτή γενικού διευθυντή του υπουργείου Αλιείας της Νορβηγίας αναφέρεται ότι οι ενέργειες που είχε δεσμευθεί η κ. Σίμονς να κάνει κατά τη διάρκεια των συνεδρίων περιγράφονται επακριβώς σε αίτησή της που είχε υποβληθεί στο υπουργείο. Επιπλέον ξεκαθαρίζεται πως η «στήριξη από άλλες νορβηγικές πηγές θα ανατεθεί ξεχωριστά».

Με το αζημίωτο…
Όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της νορβηγικής εφημερίδας «Dagbladet» με ημερομηνία 24 Μαΐου 2000, «πριν από τη διάσκεψη CΙΤΕS στο Ναϊρόμπι για το εμπόριο απειλούμενων ειδών τον Απρίλιο (σ.σ.: της ίδιας χρονιάς), το υπουργείο Αλιείας και το υπουργείο Εξωτερικών παρείχαν μεγάλα χρηματικά ποσά σε οργανισμούς για λόμπιινγκ έτσι ώστε να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία για την εμπορία της φάλαινας. Μερικοί από τους οργανισμούς λόμπιινγκ είναι αμφιβόλου φήμης». Ανάμεσα στους οργανισμούς στο δημοσίευμα αναφέρεται και η ΕΒCD της κ. Σίμονς.
Η μόδα του σούσι έφαγε τον τόνο

ΜΟΛΙΣ 15% του πληθυσμού του ερυθρού τόνου που υπήρχε πριν από 40 χρόνια έχει απομείνει σήμερα στις θάλασσες, αναφέρει το πόρισμα των επιστημόνων της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Τονοειδών που συντάχθηκε τον Οκτώβριο του 2009. Η μόδα του σούσι που διαδόθηκε τα τελευταία χρόνια με ταχύτατους ρυθμούς και οι υπερσύγχρονοι στόλοι από γρι γρι στη Μεσόγειο με δυνατότητα ψαριάς άνω των 50.000.000 κιλών τον χρόνο φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη μείωση των αποθεμάτων, αναφέρουν οι ερευνητές.

Όπως αποφασίστηκε στην τελευταία Διάσκεψη της Διεθνούς Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2009 στο Ρεσίφε της Βραζιλίας, η μέγιστη ποσότητα αλιείας ερυθρού τόνου στη Μεσόγειο μειώθηκε στα 13.500.000 κιλά για το 2010, σε σύγκριση με τα 22.000.000 που επιτράπηκαν πέρυσι. Επίσης, η περίοδος αλίευσης από τους στόλους γριγρί μειώθηκε σε έναν μήνα, ο οποίος όμως εξακολουθεί να συμπίπτει με την ιδιαίτερα ευαίσθητη αναπαραγωγική περίοδο, από 15 Μαΐου έως 15 Ιουνίου.

«Το θετικό στοιχείο της συνάντησης στο Κατάρ ήταν ότι ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού δεσμεύτηκε για διαχειριστικά μέτρα σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία στη σχετική συνάντηση τον Νοέμβριο στο Παρίσι», επισημαίνει ο κ. Γιώργος Παξιμάδης, υπεύθυνος θαλασσίων προγραμμάτων στο WWF Ελλάς.
Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

>Έντομο από την Αίγυπτο «σκοτώνει» φοίνικες Λαμβάνονται μέτρα για την καταπολέμηση της επιδρομής του κόκκινου σκαθαριού,

>

Στο έλεος ενός επικίνδυνου και πρωτοεμφανιζόμενου στη χώρα μας εντόμου βρίσκονται δέντρα και φυτά στο νομό Ρεθύμνου. Πρόκειται για ένα κόκκινο σκαθάρι το οποίο προέρχεται από την Αίγυπτο και επιβιώνει τρώγοντας κυρίως φοίνικες. Το περίπου τρία εκατοστά σε μήκος σκαθάρι, έχει χαρακτηριστεί από τους ειδικούς ως έντομο καραντίνας, γεννά πολλά αυγά και έχει ήδη έχει προκαλέσει μεγάλες ζημιές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Κρήτης.

Τις τελευταίες μέρες, ο… αφιλόξενος επισκέπτης έκανε την εμφάνιση του και στο νομό μας, έχοντας ήδη καταστρέψει φοίνικες στο δήμο Ρεθύμνου και στο δήμο Γεροποτάμου. Συγκεκριμένα, τα πρώτα κρούσματα εντοπίστηκαν στο Ρουμελί και σε άλλα διπλανά χωριά, όπου περίπου 10 φοίνικες έχουν ξεραθεί, ενώ το ίδιο συμβαίνει στα Μυσσίρια και στον Πλατανιά.

Το ξυλοφάγο έντομο ζει από τους χυμούς του ξύλου και τα φύλλα των φοινικόδεντρων, πετάει από το ένα στο άλλο, εγκαθίσταται στην κορυφή τους και σταματά μόνο όταν φτάσει ως της ρίζα τους. Αν και μεγάλο σε μέγεθος, το σκαθάρι είναι δύσκολο να εντοπιστεί και συνήθως κάποιος μπορεί να καταλάβει την ύπαρξη του, μονάχα όταν ο φοίνικας αρρωστήσει και τελικά ξεραθεί. Ένα γεγονός, πάντως, που όσον αφορά το Ρέθυμνο θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την παραλιακή ζώνη, όπου υπάρχουν πολλοί φοίνικες κατά μήκος του δρόμου. Εκτός των άλλων, δύσκολη κρίνεται και η αντιμετώπιση του, καθώς αφενός το κόκκινο σκαθάρι δημιουργεί το πρόβλημα χωρίς να φαίνεται και αφετέρου οι φοίνικες είναι μεγάλα και άγρια δέντρα, οπότε δεν είναι εύκολο για κάποιον να τα κόψει χωρίς τη συνδρομή μηχανοκίνητου οχήματος.

Επί του συγκεκριμένου ζητήματος, τόσο χθες, όσο και προχθές πραγματοποιήθηκαν συσκέψεις στη νομαρχία, προκειμένου να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί η επιδρομή του σκαθαριού στα φοινικόδεντρα. Έχουν ξεκινήσει ήδη υγειονομικοί έλεγχοι στο νομό, ενώ λαμβάνονται ήδη μέτρα «φυτο-υγείας» προκειμένου να καταπολεμηθεί η εξάπλωση της ασθένειας σε άλλους φοίνικες. Σε πρώτη φάση και επειδή η καταπολέμηση της ασθένειας με τη χρήση φυτοφαρμάκων δεν είναι αποτελεσματική, όπου εντοπίζεται η ύπαρξη του εντόμου ο φοίνικας είτε θα κόβεται, είτε θα καίγεται. Μ’ αυτό τον τρόπο, οι ειδικοί θέλουν να σταματήσουν τη διάδοση της ασθένειας, προφυλάσσοντας όσο γίνεται τους πολλούς φοίνικες που βρίσκονται κυρίως στις παραλιακές περιοχές του νομού.

Στο μεταξύ, οι ειδικοί τονίζουν ότι το συγκεκριμένο έντομο είναι επικίνδυνο μονάχα ως προς τα δέντρα και όχι ως προς τον άνθρωπο, καθώς έχει ξεκαθαριστεί ότι ζει αποκλειστικά από τους χυμούς του ξύλου. Ωστόσο, όσοι Ρεθεμνιώτες εντοπίσουν το συγκεκριμένο έντομο θα πρέπει έγκαιρα να το δηλώσουν στη Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ρεθύμνου, προκειμένου να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.

Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Πετάει – πετάει το… ποδήλατο! θεαματικά αλλά και επικίνδυνα άλματα από βιρτουόζους του ΒΜΧ ,

«Οι φιγούρες με το  ποδήλατο μ΄ ευχαριστούν περισσότερο από  το να  πάω σε μια καφετέρια», λέει ο 23χρονος  Βασίλης Σαπουνάς

«Ποτέ δεν μου άρεσαν αθλήματα με κανόνες και προπονητές πάνω από το κεφάλι μου. Προτιμώ, αντιθέτως, να απολαμβάνω την ελευθερία μου, να ορίζω εγώ τις κινήσεις μου πάνω στις δύο ρόδες. Πράγματι, με το ΒΜΧ τα κατάφερα: κουμαντάρω εγώ το ποδήλατό μου στα χαμηλά, αλλά και στον… αέρα, εκεί όπου πετώ μαζί του!».

Άλλαξαν τη συνηθισμένη χρήση του ποδηλάτου, το έκαναν κυριολεκτικά και ιπτάμενο! Μερικές δεκάδες όλοι κι όλοι στην Ελλάδα, οι «εναέριοι» ποδηλάτες εντυπωσιάζουν με τις παράτολμες επιδόσεις τους στα ψηλά. Δεν πτοούνται ούτε που κατά καιρούς γίνονται οι καλύτεροι πελάτες των… ορθοπεδικών. «Στα δώδεκά μου, όταν έπαιζα έξω στη γειτονιά, ήταν που είδα έναν άλλον πιτσιρικά να κάνει περίεργα κόλπα μ΄ ένα μικρό ποδήλατο. Απορούσα τότε πώς τα κατάφερνε. Επίσης μου άρεσε που τον έβλεπα σε τόσο θεαματικές σβούρες στον αέρα, να υπερπηδά τα σκαλοπάτια και άλλα φυσικά εμπόδια. Μου εξήγησε πως πρόκειται για το ΒΜΧ, το πιο γερό ποδήλατο, που αντέχει και σε προσγειώσεις κι απογειώσεις. Αυτό ήταν, σύντομα μάζεψα λεφτά, αγόρασα κι εγώ το δικό μου και δοκίμαζα πια τη μία μετά την άλλη τις φιγούρες μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο 24χρονος Γιάννης Μανάρας, κηπουρός στο επάγγελμα, αλλά σχεδόν επαγγελματίας και στο ποδήλατο.

Και τι δεν κάνει σήμερα μ΄ αυτό, στον αέρα, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα! «Μ΄ αρέσει να επιχειρώ κωλοτούμπες, να περιστρέφω τον σκελετό του ποδηλάτου μου κατά 360 μοίρες ή και να τον διπλώνω. Άλλοτε, πάλι, προτιμώ το λεγόμενο “τραπέζωμα”, να είμαι δηλαδή καβάλα στο ΒΜΧ μου σε οριζόντια θέση πάνω από τη γη. Στην ουσία, στο extreme αυτό άθλημα δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Απλώς κάνεις ό,τι σου κατέβει, αυτοσχεδιάζεις», λέει.

Περιστασιακά, πάντως, το ριψοκίνδυνο του χαρακτήρα του τού στοιχίζει. «Έχει τύχει να χτυπήσω και τον μηνίσκο μου, καρπούς ή αστραγάλους. Για παλαιότερη αποθεραπεία, χρειάστηκε να αποχωριστώ για πέντε ολόκληρους μήνες το ποδήλατό μου και εννοείται πως είχα… στερητικό σύνδρομο! Ήμουν τυχερός, σκέφτομαι που μικρός όταν πρωτοχτύπησα η μητέρα μου μ΄ άφησε να συνεχίσω. Σήμερα πια και οι γονείς μου είναι 100% μαζί μου, βλέπουν ότι ταξιδεύω παντού, σε Αμερική κι Ευρώπη, για το χόμπι μου. Το κυριότερο απ΄ όλα, διαπιστώνουν πως είμαι πραγματικά ευτυχισμένος μ΄ αυτό που κάνω!», υποστηρίζει.

«Φτιάξαμε πίστα…»
Ο Γιάννης μύησε και τον μικρότερο αδελφό του στον κόσμο του ΒΜΧ freestyler. «Αυτός μου κόλλησε σιγά σιγά το “μικρόβιο” του ΒΜΧ freestyler. Σήμερα, έχω καταφέρει να φτάνω ώς και στα τέσσερα μέτρα ύψος στα άλματά μου, να περιστρέφομαι κατά 540 μοίρες, όσο και η αδρεναλίνη μου! Έπειτα από επτά χρόνια συστηματικής ενασχόλησης, το ποδήλατο είναι τρόπος ζωής πια για μένα. Ο κόσμος να χαλάσει, εγώ θα πάω έξω να χαλαρώσω στις δύο ρόδες, το ελάχιστο για ένα τρίωρο. Μέχρι και δωδεκάωρα “χτυπάω”!», λέει ο 20χρονος δημοτικός υπάλληλος Παναγιώτης Μανάρας.

Από κοινού με τον Γιάννη κι άλλους φίλους τους, όλοι μέλη της ομάδας Βogiatiland, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, καθώς δεν υπάρχουν χώροι για να αθληθούν.

«Δουλειά στην Ελλάδα στο αγωνιστικό ΒΜΧ δεν γίνεται.

Δεν υπάρχει υποδομή ούτε καν οργανωμένη χωμάτινη ή τσιμεντένια πίστα προπόνησης, μόνο στη Χαλκίδα και στη Λάρισα. Αναγκαστικά, λοιπόν, κι εμείς φτιάξαμε τη δική μας ξύλινη ράμπα, σε κτήμα του πατέρα μας, στον Άγιο Στέφανο. Μας στοίχισε 10.000 ευρώ, αλλά τουλάχιστον τώρα το ευχαριστιόμα- στε!», αναφέρει.

ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ

Οι νεαροί άσοι των πεντάλ νικούν τον νόμο της βαρύτητας και εντυπωσιάζουν με τις φιγούρες τους

Ασκήσεις ακριβείας σε… έναν τροχό

ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ «ΒΜΧ-άκιας», μέλος της ομάδας Βaf Crew, ο 23χρονος σπουδαστής υπολογιστών Βασίλης Σαπουνάς δεν ξεκαβαλάει με τίποτα το αγαπημένο του δίτροχο, αυτό που έμαθε από φίλους στη γειτονιά του, τον Χολαργό. «Είμαι street ποδηλάτης, προτιμώ τις φιγούρες με τις δύο ρόδες του ποδηλάτου μου να πατούν σε μια επιφάνεια ή στο έδαφος. Κάνω, για παράδειγμα, ισορροπία σε κάγκελο, όπου μόνο το πίσω ή το μπροστινό πατάκι- η μεταλλική προεξοχή της ρόδας μου – ακουμπά σ΄ αυτό. Άλλες φορές, πάλι, απολαμβάνω να σαλτάρω από ψηλά, να πηδώ 13 σκαλιά, με εναέρια σβούρα 360 μοιρών.

Μπορώ και πιο ψηλά, αυτό είναι κάθε φορά το στοίχημά μου κι αυτό παλεύω», λέει στα «ΝΕΑ».

«Όποτε βλέπω ένα ύψωμα, με προκαλεί να το προσπεράσω από πάνω. Βγαίνουμε έξω ώρες που δεν έχει πολύ κόσμο, κυρίως μέσα στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, όπου με πολλά σκαλιά και κάγκελα, είναι ιδανικά, ήσυχα. Μπορεί, ωστόσο, και να πάμε σε άλλο μέρος και να μας διώξουν:

μας έχει μαζέψει και η Αστυνομία, γιατί ενοχλούσαμε…».
Αναδημοσιευση απο τα Νεα

>Σχολική Έκθεση Στατικού Μοντελισμού,

>

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, η 4η Σχολική Έκθεση Στατικού Μοντελισμού, στο 4ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου. Εκτέθηκαν εξήντα έργα μαθητών και μοντελιστών της πόλης, ποικίλης θεματολογίας, δίνοντας στους επισκέπτες τη δυνατότητα να ταξιδέψουν με την φαντασία τους.

ΜΟΝΤΕΛΙΣΜΟΣ ή μοντέλο, είναι η τριών διαστάσεων αναπαράσταση (σε σμίκρυνση υπό κλίμακα) ενός φυσικού ή τεχνητού αντικειμένου. Η ενασχόληση με το μοντελισμό είναι κάτι περισσότερο από μια απλή κατασκευή, χόμπι ή συλλογή. Είναι η εξερεύνηση ενός ατελείωτου, αλλά και υπέροχου μικρόκοσμου. Μια νοερή αναδρομή στις περιπέτειες που γνώρισε ο άνθρωπος κατά την ταχύρρυθμη εξέλιξή του, αλλά και μια επίσκεψη της φαντασίας στις εκπληκτικές προόδους που του μέλλουν να σημειώσει. Μέσα από το μικροκαμωμένο σχήμα ενός μοντέλου, ξεπετάγονται μια-μια όλες οι προσπάθειες αυτών που το μελέτησαν, σχεδίασαν, κατασκεύασαν και έθεσαν στην υπηρεσία του ανθρώπου το πραγματικό αεροσκάφος, πλοίο, αυτοκίνητο ή ότι άλλο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μοντελισμού.

Ειδικά για τα παιδιά, ο μοντελισμός έχει να προσφέρει εξαιρετικά πλεονεκτήματα, καθώς διαμορφώνει ιδανικά το χαρακτήρα τους, από πολύ νωρίς, από τότε δηλαδή, που ο άνθρωπος είναι σε θέση να αλλάξει προς το καλύτερο-και πολύ πιο εύκολα-πτυχές του εσωτερικού τους κόσμου, που θα τα βοηθήσουν να ανταπεξέλθουν καλύτερα στις προκλήσεις και τα προβλήματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ως ενήλικες. Εξασκεί λοιπόν, την υπομονή τους πρωτίστως. Επίσης, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Το μοντέλο προσφέρεται μεν σε κιτ, αλλά για να γίνει ένα όμορφο σύνολο, χρειάζεται ικανή εγκεφαλική σκέψη και μέθοδο. Αυτό δεν μπορεί να το προσφέρει κανένα playstation, που ουσιαστικά δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τεχνολογικά εξελιγμένη ψηφιακή επίσκεψη των παιδιών μας σε ένα υπερεξελιγμένο λούνα πάρκ, όπου το «δέκα κρίκοι ένα τάλληρο» έχει αντικατασταθεί από το εκπληκτικής αληθοφάνειας animation στην οθόνη του υπολογιστή. Επίσης, το παιδί μαθαίνει να βάζει πρόγραμμα, αν θέλει να δει την κατασκευή του ολοκληρωμένη σωστά: Πρέπει να σχεδιάσει με βάση τις οδηγίες του κιτ, το τι θα βάψει πρώτο, τι δεύτερο, πως θα «σπάσει» μια περίπλοκη κατασκευή σε πολλές επιμέρους απλούστερες και γενικά αισθάνεται πως μπορεί να αναλάβει σε πέρας ολοένα και πιο δύσκολα projects. Εδώ αποκαλύπτεται και το φιλογνωστικό και ερευνητικό στοιχείο του ανθρώπου, ο οποίος, προκειμένου να ολοκληρώσει σωστά την κατασκευή, φροντίζει να συγκεντρώσει πλήθος από πληροφορίες, ιστορικά στοιχεία και φωτογραφίες του πραγματικού, πλουτίζοντας έτσι τις γνώσεις του.

Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω δεδομένων, ο μοντελισμός προσφέρει στους νέους μια ιδανική οπτική γωνία σε ότι αφορά τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό. Το μυαλό μαθαίνει να αξιολογεί πρακτικά τις καταστάσεις. Για να προσθέσει λεπτομέρεια κάποιος, θα ψάξει και θα συγκεντρώσει βιβλιογραφία και πηγές, τις οποίες και θα μελετήσει, εκβαθύνοντας στους αντίστοιχους τομείς. Συνεπώς, αποκτά σημαντικές και εξειδικευμένες γνώσεις για το πραγματικό και συχνά καταλήγει να γίνει ειδήμονας σε έναν τομέα, πριν ακόμα σπουδάσει οτιδήποτε σχετικό. Σήμερα υπάρχουν σπουδαίοι μηχανολόγοι, αρχιτέκτονες, ηλεκτρονικοί, ακόμα και γιατροί, που βεβαιώνουν πως αν δεν είχαν ασχοληθεί με το μοντελισμό, ίσως σήμερα να μην ήταν επιστήμονες. Εν κατακλείδι, ο μοντελισμός δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Στην ουσία συνιστά το ενδιάμεσο, με το οποίο γνωρίζεις από μια νέα οπτική γωνία τον κόσμο που μας περιβάλλει και μέσα από αυτόν τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπου, που όλοι μέσα στη δίνη του χρόνου τείνουμε να θεωρούμε ως κάτι δεδομένο, όπως πχ ένα ολιγόωρο ταξίδι από την Αθήνα στο Λονδίνο. Τίποτα δεν ήταν δεδομένο όμως, για παράδειγμα πριν το 1903, όταν πραγματοποιήθηκε η πρώτη μηχανοκίνητη πτήση των Αδελφών Ράιτ και είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό, όταν ένας μοντελιστής μπορεί να τοποθετήσει δίπλα στο μοντέλο ενός διπλάνου Wright Flyer του 1903, ένα μοντέλο Stealth μαχητικό F-22, ένα F-16, ένα Τζάμπο 747 ή μια μακέτα του Διαστημικού Λεωφορείου… Η δυνατότητα της δημιουργίας ενός διαφορετικού κόσμου υπό κλίμακα, σύμφωνα με το πώς τον θέλουμε εμείς, είναι μια από τις πιο σπάνιες απολαύσεις. Είναι η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης του δικού μας δημιουργήματος και μέσα από αυτήν την πορεία, η περιπλάνηση σε αμέτρητες γνώσεις και εικόνες, όχι στην περιοριστική επικοινωνία των δύο διαστάσεων μιας φωτογραφίας ή ενός κειμένου στο χαρτί ή στην ψυχρή οθόνη του υπολογιστή, αλλά στην ενεργό συμμετοχή, αντίληψη και διαμόρφωση στα τρία επίπεδα του χώρου, συχνά σε βαθμό που το αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας ξεφεύγει από τα σύνορα μιας απλής τεχνικής και αγγίζει τα όρια της Τέχνης…

Η όλη προσπάθεια ανάπτυξης του μοντελισμού ξεκίνησε στην πόλη μας το 2006, από τους καθηγητές Μιχαήλ Λαγουδάκη και Μιχαήλ Λαμπαθάκη. Φέτος, στην ομάδα προστέθηκε και ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης, δίνοντας της ακόμα μεγαλύτερη δυναμική. Στόχος τους η ανάπτυξη κοινωνικών και προσωπικών δεξιοτήτων των νέων μέσα από την δημιουργική ενασχόληση του μοντελισμού. Λειτουργεί υπό την επίβλεψη τους σχετικό εργαστήριο στο σχολείο (μοναδικό στην Ελλάδα), το οποίο επισκέπτονται μαθητές και άτομα που ασχολούνται με το αντικείμενο. Το εργαστήριο λειτουργεί Σαββατοκύριακα και αποτελεί σημείο συνάντησης για τους μοντελιστές της πόλης μας. Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο κομμάτι τυγχάνει μεγάλης αποδοχής από τη νεολαία και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι και μαθητές άλλων σχολείων επισκέπτονται το εργαστήριο για να κατασκευάσουν τα μοντέλα τους.

Το επόμενο μοντελιστικό ραντεβού είναι για τις 26-31/5/10 στο «Σπίτι του πολιτισμού», όπου θα πραγματοποιηθεί έκθεση

Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Ανοίγουν ξανά φτερά τα υδροπλάνα,


Σε δημόσια διαβούλευση από το τέλος της περασμένης εβδομάδας έθεσε η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για τη χορήγηση αδειών λειτουργίας σε υδατοδρόμια. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μετέχουν στη διαβούλευση, στέλνοντας τα σχόλιά τους στο e-mail: water-aerodromes@hcaa.gr μέχρι την 15η Απριλίου 2010. Τα σχόλια θα αναρτώνται στο διαδίκτυο από την ΥΠΑ (www.hcaa.gr ή www.ypa.gr ).

Στόχος της κυβέρνησης, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Μεταφορών Δημ. Ρέππας, είναι η αδειοδότηση των υδατοδρομίων να ολοκληρώνεται μέσα σε διάστημα 70 ημερών

Οπως τόνισε ο κ. Σηφουνάκης, «με το σχέδιο Π. Δ δημιουργείται το πλαίσιο της χορήγησης άδειας λειτουργίας και εκμετάλλευσης υδατοδρομίων και καθορίζονται τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τις αδειοδοτήσεις». Η άδεια θα μπορεί να χορηγηθεί σε φυσικό πρόσωπο, σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, σε οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης Α΄ ή Β΄ βαθμού, σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, στο δημόσιο και σε ενώσεις προσώπων, με βάση τις υποχρεώσεις και τα προσόντα τους. Επίσης καθορίζεται ο τρόπος οργάνωσης και δραστηριοποίησης των προς αδειοδότηση υδατοδρομίων.

Μέχρι σήμερα, λειτουργεί ένα υδατοδρόμιο στο Βόλο, αλλά και αυτό χωρίς να υπάρχουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ως το 2005 είχαν δοθεί άλλες δέκα άδειες λειτουργίας και έχει αναδειχθεί ένας πάροχος, που θα κάλυπτε και το Αιγαίο, αλλά λόγω της γραφεικρατίας απεσύρθη.
Αναδημοσιευση απο Τα Νεα

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ Φοιτητικό σπίτι «σαν σε πάρτι» ,


Άπλετο φως, σύγχρονο, λιτό ντιζάιν στο ισόγειο του φοιτητικού  κτιρίου

«Η φοιτητική κατοικία του μέλλοντος είναι εμπνευσμένη από την εξωστρέφεια των Ελλήνων», λένε στα «ΝΕΑ» οι πορτογάλοι νικητές του διαγωνισμού Upto35
Κοινόχρηστοι χώροι, λουσμένοι με φως, όπου φοιτητές από όλο τον κόσμο ανταλλάσσουν ιδέες ή απλώς πίνουν καφέ. Και την ώρα της μελέτης επιστρέφουν στα δωμάτιά τους, που παρέχουν σύνδεση στο Ίντερνετ και κλιματισμό. Το ντους είναι τοποθετημένο ώστε να έχουν την εντύπωση ότι κάνουν μπάνιο στη βεράντα, ενώ νιπτήρας και τουαλέτα συνδέονται ώστε να επιτυγχάνεται οικονομία στο νερό.

«Άπλετο φως και δωμάτια με όλες τις ανέσεις» είναι τα χαρακτηριστικά του φοιτητικού σπιτιού του μέλλοντος. Μια πρόταση των νέων αρχιτεκτόνων, Ζοάο Πράτες Ρουίβο και Ρακέλ Μαρία Ολιβέιρα, στο έργο τους «18 Steps» που κέρδισε τον διαγωνισμό Upto35 για ένα κτίριο φοιτητικών κατοικιών (προϋπολογισμού κατασκευής 1.500 ευρώ ανά τ.μ.) στο Μεταξουργείο.

«Με το Διαδίκτυο και το Facebook μας φέρνουν πιο κοντά. Έχουμε ανάγκη όμως και την προσωπική επαφή», εξηγεί την πράταση στα «ΝΕΑ» ο 29χρονος Ζοάο Πράτες Ρουίβο από την Πορτογαλία, που ήρθε πριν από έναν χρόνο για να εργαστεί στη «χαοτική και συνάμα γοητευτική Αθήνα». Και μαζί με την 28χρονη Ρακέλ Μαρία Ολιβέιρα θέλησαν να φέρουν τους φοιτητές πιο κοντά… με μια κατοικία «η οποία στόχο έχει να μην αναπαράγει τα κλισέ μιας φοιτητικής εστίας ή ενός ξενοδοχείου με διαδρόμους».

Τα διαχωριστικά των δωματίων και των κοινόχρηστων χώρων περιστρέφονται, ώστε οι ένοικοι να συμμετέχουν στην κοινότητα ή να αποσύρονται κατ΄ επιλογήν.

«Το φανταζόμαστε σαν ένα μεγάλο, φωτεινό χώρο με ανοιχτές πόρτες, ιδανικό για πάρτι» λέει η Ράκελ Μαρία Ολιβέιρα στα «ΝΕΑ».

Η ιδέα τους ξεχώρισε ανάμεσα σε 245 μελέτες από 41 χώρες και πρόκειται να χτιστεί σε οικόπεδο 200 τ.μ. της οδού Μαραθώνος 34, στα όρια Κεραμεικού- Μεταξουργείου. Η νικητήρια μελέτη του διαγωνισμού, αλλά και το σύνολο των προτάσεων εκτίθενται στο Μουσείο Μπενάκη (οδός Πειραιώς).

ΙΝFΟ

Έκθεση για τον διαγωνισμό UΡΤΟ35, στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) έως 4/4.


Κόντρα στην υποβάθμιση

«Στόχος μας είναι να φέρουμε περισσότερους κατοίκους στις περιοχές Κεραμεικός- Μεταξουργείο. Η ησυχία και η περίεργη ομορφιά τους σε ελκύει», λέει ο Ζοάο Πράτες Ρουίβο. Η μελέτη του για μια φοιτητική εστία αφορά μια περιοχή που παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης. «Είναι κρίμα», συμπληρώνει η Ρακέλ Μαρία Ολιβέιρα. «Στη Αθήνα είναι πολλά τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και οι υποβαθμισμένες περιοχές», λέει η 28χρονη αρχιτέκτων. «Η αναζωογόνηση της περιοχής είναι σημαντική. Δεν λέμε η αναβάθμισή της, γιατί ο όρος αυτός σημαίνει εκτοπίσεις κατοίκων και άνοδο της αξίας της γης», σημειώνει ο αρχιτέκτονας Ηλίας Ζέγγελης, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού.
Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

Ετικετοσύννεφο