Just another WordPress.com site

Archive for Μαΐου, 2010

>Διεθνής κατακραυγή για τις δολοφονίες των ακτιβιστών,

>

Πλημμυρισμένη από κόσμο η πλατεία Ταξίμ
της Κωνσταντινούπολης ΦΩΤΟ REUTERS


Η Αίγυπτος, η οποία το 1979 έγινε το πρώτο αραβικό κράτος που υπέγραψε ειρηνευτική συνθήκη με το Ισραήλ, κάλεσε σήμερα τον ισραηλινό πρεσβευτή στο υπουργείο Εξωτερικών, μετά την επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων στον στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, μετέδωσε η αιγυπτιακή κρατική τηλεόραση.
Η Αίγυπτος κάλεσε στο υπουργείο Εξωτερικών τον ισραηλινό πρεσβευτή στο Κάιρο μετά τα γεγονότα με τον ‘Στολίσκο της Ελευθερίας'», μετέδωσε το δίκτυο Nile TV σε σύντομη ανακοίνωση.
«Στολίσκος της Ελευθερίας» είναι το όνομα που δόθηκε στα πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα.
Παράλληλα το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας ανακοίνωσε σήμερα ότι ο πρεσβευτής του Ισραήλ στο Παρίσι Ντανιέλ Σεκ θα κληθεί σήμερα το απόγευμα για να δώσει εξηγήσεις για τη φονική ισραηλινή επιδρομή κατά του διεθνούς στολίσκου που κατευθυνόταν στη Λωρίδα της Γάζας. Την ίδια στιγμή και ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας Μίχαελ Σπίντελεγκερ κάλεσε σήμερα τον πρεσβευτή του Ισραήλ στη Βιένη για να δώσει «εξηγήσεις» για την ισραηλινή επίθεση.
Σύμφωνα με μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες σε ένα από τα πλοία του «Στολίσκου της Ελευθερίας» μπορεί να επέβαιναν επίσης ορισμένοι Αυστριακοί, προστίθεται σε ανακοίνωση του αυστριακού υπουργείου Εξωτερικών, όπου επισημαίνεται ότι η αυστριακή πρεσβεία στο Τελ Αβίβ προσπαθεί να συγκεντρώσει πληροφορίες για το θέμα αυτό.
Την καταδίκη της για την ισραηλινή επίθεση εξέφρασε σήμερα η κυβέρνηση της Πορτογαλίας και ζήτησε την άμεση διεξαγωγή αμερόληπτης έρευνας.
«Η πορτογαλική κυβέρνηση εκφράζει τη βαθειά της λύπη για την απώλεια ανθρωπίνων ζωών, για την υπερβολική χρήση βίας κατά στόχων αμάχων και ζητεί την άμεση διεξαγωγή έρευνας για να αποδοθούν αμερόληπτα ευθύνες», αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.
«Η πορτογαλική κυβέρνηση εκφράζει εκ νέου τη βαθειά της ανησυχία απέναντι στην ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα και ζητεί την πλήρη εφαρμογή της απόφασης 1860 του Συμβουλίου Ασφαλείας και τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου», επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση.
Το «αποτρόπαιο έγκλημα» που διαπράχθηκε από το Ισραήλ καταδικάζει και η Ιορδανία.
«Η Ιορδανία καταδικάζει απερίφραστα το γεγονός ότι άμαχοι γίνονται στόχοι. Δεν υπάρχει δικαιολογία για το Ισραήλ», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο εκπρόσωπος της ιορδανικής κυβέρνησης Νάμπιλ Σαρίφ.
«Ο ισραηλινός επιτετραμμένος στο Αμμάν έλαβε επιστολή διαμαρτυρίας, ενώ η πρεσβεία της Ιορδανίας στο Τελ Αβίβ ενημέρωσε επισήμως την ισραηλινή κυβέρνηση για την καταδίκη αυτής της επίθεσης», προσθέτει ο Σαρίφ, ο οποίος είναι επίσης υπουργός Πληροφόρησης.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Ιορδανίας κάλεσε εξάλλου τον πρεσβευτή του Ισραήλ στο Αμμάν Ντάνι Νέβο για να του εκφράζει τη διαμαρτυρία του για τη φονική αυτή επίθεση, δήλωσε άλλος κυβερνητικός αξιωματούχος.
Το Βατικανό εξέφρασε επίσης σήμερα τη «λύπη και την ανησυχία» του για την ισραηλινή στρατιωτική επίθεση.
«Πρόκειται για ένα άκρως οδυνηρό γεγονός, ιδιαίτερα λόγω της μάταιης απώλειας ανθρωπίνων ζωών. Το Βατικανό παρακολουθεί την κατάσταση με μεγάλη προσοχή και ανησυχία», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Βατικανού, πατέρας Φεντερίκο Λομπάρντι.
Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών κάνει λόγο για «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου», ενώ από την Αντίς Αμπέμπα, η Αφρικανική Ενωση δήλωσε συγκλονισμένη από το μακελειό.
Kapistri

>ΝΙΚΟΣ ΖΩΙΔΑΚΗΣ – ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ,

>

>ΝΙΚΟΣ ΖΩΙΔΑΚΗΣ – ΣΟΥΣΤΑ,

>

Μόδα,


Μπεζ παντελόνι, το ισχυρό

Το µπεζ βαµβακερό παντελόνι δηλώνει µε κοµψούς συνδυασµούς την επιστροφή της σπορ άνεσης
Μερικά ρούχα έχουν τυχερό αστέρι. Σχεδιάστηκαν για να µείνουν για πάντα στην πρώτη σειρά της γκαρνταρόµπας. Σε αυτήν την οµάδα υψηλής προτίµησής µας είναι για πάντα το µπεζ βαµβακερό παντελόνι. Στο γλωσσάρι της µόδας είναι γνωστό ως chino και θεωρείται ο αιώνιος συνοδός µιας σπορ εκδροµικής εµφάνισης. Πέρα από τον χρόνο και τις αλλαγές των στυλιστικών διαθέσεων, το παντελόνι αυτό µε την ίσια γραµµή και τις κοφτές βαθιές τσέπες έχει πάρει άδεια για να κυκλοφορεί µε τα πιο αγαπηµένα αξεσουάρ, αλλά και µε τα πιο ιδιαίτερα κοµµάτια που αναδεικνύει η σεζόν.

Ο γενετικός του κώδικας οδηγεί πίσω, στο στρατιωτικό παρελθόν του αγγλικού αποικιακού στρατού. Η φήµη του άρχισε µε τους αµερικανούς στρατιώτες που βρέθηκαν µετά τον ισπανο-αµερικανικό πόλεµο στις Φιλιππίνες και εκτίµησαν τα βαµβακερά παντελόνια, τα οποία οι Φιλιππινέζοι ονόµαζαν chinos.

Οι σύγχρονες µεταγραφές του αρχίζουν από τις πασαρέλες των σχεδιαστών που δανείζονται κλασικές αξίες του ανδρικού ντυσίµατος, για να τις περάσουν πάνω σε γυναικεία σώµατα. Σπορ για πάντα ο χαρακτήρας του, το παντελόνι chino, χωρίς πιέτες, σε ανοιχτή µπεζ, κάµελ, έστω µε έναν τόνο ροζ απόχρωση, εµφανίζεται φέτος ως εκφραστής της άνετης κοµψότητας, έτσι όπως την διαµόρφωσε και την εξέλιξε η αµερικανική µόδα από την εποχή των ’60ς. Ετσι, η αµερικανική παράταξη του πρακτικού πνεύµατος που σκέφτεται την καθηµερινότητα των περισσότερων γυναικών, έβγαλε τα chinos µπροστά και τα παρουσίασε ως το βασικό συστατικό του φετινού καλοκαιρινού cool ντυσίµατος. Αρχικά µε γκρι αθλητικές µπλούζες και µερικές προσθήκες από τις φόρµες των παικτών του µπέιζµπολ, όπως τα σχοινένια κορδόνια αντί για την κλασική ζώνη γύρω από τη µέση. Ετσι το ήθελε ο Αlexander Wang, ο αρχιστυλίστας του new cool, και έτσι το συνέχισαν και τα µοντέλα του Τommy Ηilfiger, αλλά µε γυρισµένα τα µπατζάκια και φορεµένο µε ανοιχτόχρωµο µπλέιζερ σε ανδρική γραµµή και µποτάκια µέχρι τον αστράγαλο µε ψηλό λεπτό τακούνι.

Τα chinos είναι κολακευτικά για τη σιλουέτα, παρά το ότι η γραµµή τους δεν σκοπεύει να εφαρµόσει πάνω στις γυναικείες καµπύλες της περιφέρειας. Κι επειδή κυκλοφορεί και σε γραµµή ραµµένου παντελονιού κατά το δόγµα της Chloe, είναι πιο κοµψό από τα στενά τζιν παντε λόνια που θεωρούνται ο αντίπαλός τους στο καθηµερινό ντύσιµο.

Τα παπούτσια είναι ένα µείζον θέµα στην εµφάνιση του chino για να δείχνει πέρα από κλασικό, εντελώς σύγχρονο, ως στυλιστική έκφραση του 2010. Η παραδοσιακή του συντροφιά είναι ένα ζευγάρι χαµηλά δερµάτινα µοκασίνια. Η µοντέρνα του παρέα είναι τα ψηλά τακούνια, τα πέδιλα µε χοντρά ξύλινα τακούνια, οι σχοινένιες πλατφόρµες. Τα άλλα συνοδευτικά είναι το βαµβακερό πουκάµισο σε στενή ανδρική γραµµή, η µεταξωτή µπλούζα µε βαθύ ντεκολτέ, το σακάκι σε γραµµή λαιµόκοψη µε τετράγωνο κόψιµο, τα λιτά µαλλιά, τα µεγάλα γυαλιά, τα χοντρά κολιέ µε τις χρωµατιστές ηµιπολύτιµες πέτρες και τα περίτεχνα δεσίµατα. Οι σχεδιαστές που η πρότασή τους µας πείθει να παρακολουθούµε τις συλλογές τους, το έχουν συµπεριλάβει στα απαραίτητα για να δουλέψουν το µοντέρνο ανδρόγυνο θηλυκό (βλ. Dries Van Νoten), το σοφιστικέ στυλ µιλιτέρ της Μax Μara, τη νεανική νέο-cool ανέµελη στάση που η Φοίβη Φάιλο προσθέτει στη συλλογή Celine.


Με µια µατιά

Συµπληρώµατα για τη µετεξέλιξη του στυλ των chinos θεωρούνται:

§ τα µεγάλα κοσµήµατα § τα δετά παπούτσια § τα στενά πουκάµισα § οι ζώνες-αλυσίδες § τα τετράγωνα µαντίλια περασµένα σαν ζώνη ανάµεσα
από τις θηλιές
Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

>Μιλάει η σιωπηρή πλειοψηφία Είναι νέοι, μορφωμένοι, ικανοί και πρόθυμοι για πολλά. Αρκεί να μην τους μιλήσεις για πολιτική- και πολιτικούς,

>


Μία στάση παρακάτω, στην Πανόρμου, τα καφέ κινούνται «χλιαρά». Στα τραπεζάκια διαβάζουν τα free press. Μια κοπέλα σημειώνει αγγελίες για εργασία. Παρέες νέων συζητούν για τα τρέχοντα: την «Τζούλια», τη Γιουροβίζιον, τον Παναθηναϊκό και τον Μαντέλη. «Μίζες δεν πήρε αυτός;» αναρωτιέται ο Μάκης. «Και να ΄ταν ο μόνος…Φυλακή θα μπει κανένας;» αναρωτιέται ο Γρηγόρης. Αυτή είναι η κατάσταση στην Αθήνα: καζάνι που βράζει, έτοιμο να σκάσει και να κάψει χωρίς διακρίσεις… Το ίδιο εκρηκτικό κλίμα και σε πολλά σπίτια. Δουλειές χάνονται, λογαριασμοί δεν βγαίνουν, οι νέοι (αλλά και οι μεγαλύτεροι πλέον…) πηγαινοέρχονται μάταια σε συνεντεύξεις και κάποιοι ετοιμάζονται για το πρώτο κύμα μετανάστευσης του 21ου αιώνα.

Πολιτικοί επιστήμονες και δημοσκόποι διαπιστώνουν την ταχεία συγκρότηση μιας κρίσιμης μάζας, μιας νέας «σιωπηρής πλειοψηφίας». Αποτελείται από ανθρώπους των πιο παραγωγικών ηλικιών (25-45), με ανώτερη και ανώτατη μόρφωση, οι οποίοι ξεχειλίζουν από οργή για την πορεία της χώρας και έχουν πλήρως απαξιώσει τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα. Η συγκεκριμένη πληθυσμική «μαγιά» απέχει από τις δομές αλλά και τις διαδικασίες αυτού του πολιτικοοικονομικού συστήματος και φαίνεται να μη στεναχωριέται καθόλου από το ενδεχόμενο κατάρρευσής του. Αποτελείται μάλιστα κυρίως από γυναίκες…

«Θα βρω δουλειά σε εννέα χρόνια»
Οταν ο Τάσος Μαντέλης ήταν υπουργός Μεταφορών, η κυρία Δέσποινα Πολυχρονίδου πήγαινε ακόμη σχολείο. Σήμερα είναι 26 ετών και εργάζεται στον Τύπο. «Οι συνομήλικοί μου δεν σκέφτονται την περικοπή του 13ου και του 14ου μισθού,διότι ούτως ή άλλως υποαμείβονται σε άσχετες με τα προσόντα τους δουλειές.Πολλοί φίλοι μου θέλουν να φύγουν.Κάποιοι δουλεύουν όχι για 700,αλλά 400 ευρώ. Αλλοι τα παίρνουν “μαύρα” και τίποτε δεν εγγυάται ότι θα δουλεύουν τον επόμενο μήνα.Ολα βαίνουν προς την κατάρρευση και εκεί πιστεύω ότι θα φτάσουμε» σημειώνει. «Θα το έβρισκα μάλλον καλό αν το σύστημα “κράσαρε” και επανερχόταν στις εργαστηριακές του ρυθμίσεις,προκειμένου να μπουν σε σωστές βάσεις» συμπληρώνει η κυρία Πολυχρονίδου.

Στα Εξάρχεια ένα μέλος της γενιάς των 500 ευρώ μιλάει και βρίζει, όμως αρνείται να μιλήσει επωνύμως. Οχι για λόγους αντισυστημικής κουλτούρας, αλλά διότι αυτές τις ημέρες πηγαινοέρχεται σε συνεντεύξεις για δουλειά και δεν θέλει να προκαλέσει αρνητική εντύπωση σε πιθανούς εργοδότες. Οταν ο κ. Μαντέλης ήταν υπουργός, ο συγκεκριμένος νέος τελείωνε το Δημοτικό. Είναι 24 ετών και κατα φέρνει να βγάζει τον μήνα με τα χίλια ζόρια. «Πολλά παιδιά βρίσκονται στην ίδια φάση…Εξακολουθώ να βιοπορίζομαι από τους γονείς μου.Εχω σταματήσει να αγοράζω τσιγάρα και κάνω στριφτά για λόγους οικονομίας.Κόβω τα πάντα. Χρησιμοποιώ το Skype για να μη βάλω σταθερό τηλέφωνο» λέει. Από το φιλόδοξο μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχε αποφοίτησαν 25 παιδιά. Από αυτά δουλειά πρόλαβαν να βρουν μόνο οι εννέα, «έξι μέσω γνωστών και δυο-τρεις κανονικά» σημειώνει. «Μπορεί να μείνω και εννέα χρόνια άνεργος- έτσι λένε οι στατιστικές» τονίζει.

Η αγωνία των νέων και των οικογενειών τους για μια δουλειά φορτίζει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Κάποιος σε μια συνέντευξη, ερωτηθείς από διευθυντή επιχείρησης για το ποσό με το οποίο θα ήταν ικανοποιημένος, ζήτησε 1.000 ευρώ. «Οχι, δεν είναι έτσι. Αλλαξαν τα πράγματα» του απάντησε. «Ο Αγιος Βασίλης πέθανε» σχολιάζεται φλεγματικά από εργοδότες και εργαζομένους…

«Το σύστημα θέλει γκρέμισμα»
«Τον τελευταίο καιρό είμαι σοκαρισμένη.Συμβαίνουν ανήκουστα πράγματα και φαίνεται να τα εκλαμβάνουν όλοι σαν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου.Επίσης, αυτή η ησυχία είναι ύποπτη και μου προκαλεί φόβο και αστάθεια» λέει η 28χρονη ιδιωτική υπάλληλος κυρία Χρύσα Χωριατέλλη, η οποία βγάζει τον μήνα της με ιδιαίτερη δυσκολία και αναζητεί και δεύτερη δουλειά. «Πάρα πολύς κόσμος αγανακτεί.Εχουν γίνει τόσα πράγματα και κανένας δεν έχει κάνει κάτι.Είμαστε σαστισμένοι και δεν έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. Οι άνθρωποι είναι σαν να προετοιμάζονται για κάτι μεγάλο.Σαν να κάνει η χώρα το μετέωρο βήμα της» σημειώνει. «Για να πας μπροστάθα πρέπει να τα γκρεμίσεις όλα.Οι βάσεις των ψευδαισθήσεων έπεσαν.Τώρα είμαστε στο σημείο μηδέν» τονίζει.

«Δεν τρέφω αυταπάτες,Το σύστημα δεν μπορεί να γκρεμιστεί από αυτούς που το έχτισαν.Οσο καλές προθέσεις και αν έχουν,δεν πρόκειται να το γκρεμίσουν γιατί είναι αυτοί που το εξέθρεψαν» σχολιάζει ο 45χρονος ιδιωτικός υπάλληλος κ. Θ.Τζήρος. «Αυτή τη στιγμήξαναμπαίνουν οι κανόνες του παιχνιδιού και γίνεται απόπειρα να περάσουμε ξυστά από αυτούς και να βρεθούν τα νέα κόλπα» λέει. «Το σύστημα δεν διορθώνεται με έμπλαστρα,αλλά θέλει γκρέμισμα συθέμελα.Αυτό που γίνεται τώρα απλώς ξεβολεύει κάποιους,αλλά δεν διαλύει τίποτε. Τώρα στοχοποιήθηκαν κάποιοι κλάδοι.Τώρα τους πήραν χαμπάρι;Τόσα χρόνια κάνουν αυτή τη δουλειά. Να πιστέψω ότι θα αλλάξει κάτι;Και ποιος θα φυλάει τους φύλακες;Ο φόβος;Ποιος φόβος;» αναρωτιέται. «Πώς θα ελέγξεις αυτό το πράγμα, όταν έχεις δεχτεί ότι η αγορά απαγορεύεται να ελέγχεται;Ποιος ορίζει ποιο είναι το υπερβολικό; Είναι η ίδια λογική με την οποία κάναμε τα ΚΕΠ για να κάνουν τη δουλειά του δημοσίου υπαλλήλου» σχολιάζει ο κ. Τζήρος.

Μιλάει η σιωπηρή πλειοψηφία Είναι νέοι, μορφωμένοι, ικανοί και πρόθυμοι για πολλά. Αρκεί να μην τους μιλήσεις για πολιτική- και πολιτικούς

Μια βόλτα στους δρόμους της πόλης αρκεί για να αφουγκραστεί κάποιος την οργή μιας μεγάλης μερίδας πολιτών.

Συννεφόκαμα. Η ατμόσφαιρα έξω ζέχνει. Κόσμος πάει κι έρχεται αλαφιασμένος στη λεωφόρο Μεσογείων. Μια παρέα μεσήλικοι περπατούν και βρίζουν τους πολιτικούς. Ενας εξ αυτών δείχνει την – χαμένη ανάμεσα στις πολυκατοικίες- πεζογέφυρα του Σαντιάγο Καλατράβα. «Δείτε τα ρεμάλια.Πέταξαν εκατομμύρια για ένα τίποτα» φωνάζει εκνευρισμένος. Στο μετρό τα βαγόνια είναι μισοάδεια και τα πρόσωπα σκυθρωπά.

Μία στάση παρακάτω, στην Πανόρμου, τα καφέ κινούνται «χλιαρά». Στα τραπεζάκια διαβάζουν τα free press. Μια κοπέλα σημειώνει αγγελίες για εργασία. Παρέες νέων συζητούν για τα τρέχοντα: την «Τζούλια», τη Γιουροβίζιον, τον Παναθηναϊκό και τον Μαντέλη. «Μίζες δεν πήρε αυτός;» αναρωτιέται ο Μάκης. «Και να ΄ταν ο μόνος…Φυλακή θα μπει κανένας;» αναρωτιέται ο Γρηγόρης. Αυτή είναι η κατάσταση στην Αθήνα: καζάνι που βράζει, έτοιμο να σκάσει και να κάψει χωρίς διακρίσεις… Το ίδιο εκρηκτικό κλίμα και σε πολλά σπίτια. Δουλειές χάνονται, λογαριασμοί δεν βγαίνουν, οι νέοι (αλλά και οι μεγαλύτεροι πλέον…) πηγαινοέρχονται μάταια σε συνεντεύξεις και κάποιοι ετοιμάζονται για το πρώτο κύμα μετανάστευσης του 21ου αιώνα.

Πολιτικοί επιστήμονες και δημοσκόποι διαπιστώνουν την ταχεία συγκρότηση μιας κρίσιμης μάζας, μιας νέας «σιωπηρής πλειοψηφίας». Αποτελείται από ανθρώπους των πιο παραγωγικών ηλικιών (25-45), με ανώτερη και ανώτατη μόρφωση, οι οποίοι ξεχειλίζουν από οργή για την πορεία της χώρας και έχουν πλήρως απαξιώσει τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα. Η συγκεκριμένη πληθυσμική «μαγιά» απέχει από τις δομές αλλά και τις διαδικασίες αυτού του πολιτικοοικονομικού συστήματος και φαίνεται να μη στεναχωριέται καθόλου από το ενδεχόμενο κατάρρευσής του. Αποτελείται μάλιστα κυρίως από γυναίκες…

«Θα βρω δουλειά σε εννέα χρόνια»
Οταν ο Τάσος Μαντέλης ήταν υπουργός Μεταφορών, η κυρία Δέσποινα Πολυχρονίδου πήγαινε ακόμη σχολείο. Σήμερα είναι 26 ετών και εργάζεται στον Τύπο. «Οι συνομήλικοί μου δεν σκέφτονται την περικοπή του 13ου και του 14ου μισθού,διότι ούτως ή άλλως υποαμείβονται σε άσχετες με τα προσόντα τους δουλειές.Πολλοί φίλοι μου θέλουν να φύγουν.Κάποιοι δουλεύουν όχι για 700,αλλά 400 ευρώ. Αλλοι τα παίρνουν “μαύρα” και τίποτε δεν εγγυάται ότι θα δουλεύουν τον επόμενο μήνα.Ολα βαίνουν προς την κατάρρευση και εκεί πιστεύω ότι θα φτάσουμε» σημειώνει. «Θα το έβρισκα μάλλον καλό αν το σύστημα “κράσαρε” και επανερχόταν στις εργαστηριακές του ρυθμίσεις,προκειμένου να μπουν σε σωστές βάσεις» συμπληρώνει η κυρία Πολυχρονίδου.

Στα Εξάρχεια ένα μέλος της γενιάς των 500 ευρώ μιλάει και βρίζει, όμως αρνείται να μιλήσει επωνύμως. Οχι για λόγους αντισυστημικής κουλτούρας, αλλά διότι αυτές τις ημέρες πηγαινοέρχεται σε συνεντεύξεις για δουλειά και δεν θέλει να προκαλέσει αρνητική εντύπωση σε πιθανούς εργοδότες. Οταν ο κ. Μαντέλης ήταν υπουργός, ο συγκεκριμένος νέος τελείωνε το Δημοτικό. Είναι 24 ετών και κατα φέρνει να βγάζει τον μήνα με τα χίλια ζόρια. «Πολλά παιδιά βρίσκονται στην ίδια φάση…Εξακολουθώ να βιοπορίζομαι από τους γονείς μου.Εχω σταματήσει να αγοράζω τσιγάρα και κάνω στριφτά για λόγους οικονομίας.Κόβω τα πάντα. Χρησιμοποιώ το Skype για να μη βάλω σταθερό τηλέφωνο» λέει. Από το φιλόδοξο μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχε αποφοίτησαν 25 παιδιά. Από αυτά δουλειά πρόλαβαν να βρουν μόνο οι εννέα, «έξι μέσω γνωστών και δυο-τρεις κανονικά» σημειώνει. «Μπορεί να μείνω και εννέα χρόνια άνεργος- έτσι λένε οι στατιστικές» τονίζει.

Η αγωνία των νέων και των οικογενειών τους για μια δουλειά φορτίζει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Κάποιος σε μια συνέντευξη, ερωτηθείς από διευθυντή επιχείρησης για το ποσό με το οποίο θα ήταν ικανοποιημένος, ζήτησε 1.000 ευρώ. «Οχι, δεν είναι έτσι. Αλλαξαν τα πράγματα» του απάντησε. «Ο Αγιος Βασίλης πέθανε» σχολιάζεται φλεγματικά από εργοδότες και εργαζομένους…

«Το σύστημα θέλει γκρέμισμα»
«Τον τελευταίο καιρό είμαι σοκαρισμένη.Συμβαίνουν ανήκουστα πράγματα και φαίνεται να τα εκλαμβάνουν όλοι σαν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου.Επίσης, αυτή η ησυχία είναι ύποπτη και μου προκαλεί φόβο και αστάθεια» λέει η 28χρονη ιδιωτική υπάλληλος κυρία Χρύσα Χωριατέλλη, η οποία βγάζει τον μήνα της με ιδιαίτερη δυσκολία και αναζητεί και δεύτερη δουλειά. «Πάρα πολύς κόσμος αγανακτεί.Εχουν γίνει τόσα πράγματα και κανένας δεν έχει κάνει κάτι.Είμαστε σαστισμένοι και δεν έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. Οι άνθρωποι είναι σαν να προετοιμάζονται για κάτι μεγάλο.Σαν να κάνει η χώρα το μετέωρο βήμα της» σημειώνει. «Για να πας μπροστάθα πρέπει να τα γκρεμίσεις όλα.Οι βάσεις των ψευδαισθήσεων έπεσαν.Τώρα είμαστε στο σημείο μηδέν» τονίζει.

«Δεν τρέφω αυταπάτες,Το σύστημα δεν μπορεί να γκρεμιστεί από αυτούς που το έχτισαν.Οσο καλές προθέσεις και αν έχουν,δεν πρόκειται να το γκρεμίσουν γιατί είναι αυτοί που το εξέθρεψαν» σχολιάζει ο 45χρονος ιδιωτικός υπάλληλος κ. Θ.Τζήρος. «Αυτή τη στιγμήξαναμπαίνουν οι κανόνες του παιχνιδιού και γίνεται απόπειρα να περάσουμε ξυστά από αυτούς και να βρεθούν τα νέα κόλπα» λέει. «Το σύστημα δεν διορθώνεται με έμπλαστρα,αλλά θέλει γκρέμισμα συθέμελα.Αυτό που γίνεται τώρα απλώς ξεβολεύει κάποιους,αλλά δεν διαλύει τίποτε. Τώρα στοχοποιήθηκαν κάποιοι κλάδοι.Τώρα τους πήραν χαμπάρι;Τόσα χρόνια κάνουν αυτή τη δουλειά. Να πιστέψω ότι θα αλλάξει κάτι;Και ποιος θα φυλάει τους φύλακες;Ο φόβος;Ποιος φόβος;» αναρωτιέται. «Πώς θα ελέγξεις αυτό το πράγμα, όταν έχεις δεχτεί ότι η αγορά απαγορεύεται να ελέγχεται;Ποιος ορίζει ποιο είναι το υπερβολικό; Είναι η ίδια λογική με την οποία κάναμε τα ΚΕΠ για να κάνουν τη δουλειά του δημοσίου υπαλλήλου» σχολιάζει ο κ. Τζήρος.

>Oταν δεν εχουμε Κοινωνικο Κρατος,

>

Εικόνα

Προς κ.κ. Ι. Χασαπόπουλο και Μ. Αναγνωστάκη.

Κύριοι,

Σας παρακαλούμε πολύ να ασχοληθείτε με το εξής θέμα:



Εδώ και πάρα πολλά χρόνια η Νομαρχία Ανατολικής Αττικήςδιαθέτει τις κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα για τα Άτομα με Αναπηρία. Περίπου 800 άτομα κάνουν τις διακοπές τους σε δύο 15νθήμερα μέσα στον Ιούλιο.

Εμείς είμαστε ένας από τους Συλλόγους που ασκούσαμε για τα παιδιά μας αυτό το δικαίωμα (Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία <>, ΤΗΛ. 6973386319).

Πρέπει να ξέρετε ότι όλα αυτά τα παιδιά είτε σε καροτσάκια είτε με άλλες διάφορες αναπηρίες το καθένα περιμένουν όλο το χρόνο αυτό το δεκαπενθήμερο του Ιουλίου για να βρεθούν όλα μαζί και περάσουν όμορφα. Είναι το όνειρό τους.

Σήμερα η ΠΟΣΓΚΑμεΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ατόμων με Αναπηρία) μας ενημέρωσε ότι η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής κόβει αυτό το προνόμιο των παιδιών μας.

Δεν τολμούμε να το πούμε στα παιδιά μας. Τους σκοτώνουμε ένα από τα ελάχιστα όνειρα για τα οποίας ζούνε όλο το χρόνο.

Τι να κάνουμε; Να τα πάρουμε τον Ιούλιο και να πάμε να κατασκηνώσουμε έξω από τη Βουλή;

Ετικετοσύννεφο