Just another WordPress.com site

>


Καθώς ξεφύλλιζα αυτό το μοναδικό λεύκωμα, αυτήν την άρτια συλλογή με τις αυθεντικές φωτογραφίες, τις μονοπρόσωπες και τις πολυπρόσωπες των Ρεθεμιωτών θεμιστοπόλων, καθήλωσαν το βλέμμα μου για αρκετή ώρα όλες αυτές οι αξιοσέβαστες μακάριες και ολύμπιες μορφές. Αναφέρομαι στην προηγούμενη γενιά των δικηγόρων, των οποίων οι προσωπικότητες, παρόλον ότι ήταν αυστηρές και σκυθρωπές, λες και εκπέμπουν μιαν τηλαυγή ακτινοβολία!…

Όλες οι φωτογραφίες, των παλαιών δικηγόρων, σε μεταφέρουν συνειρμικά σε μιαν άλλην εποχή και σ’ ένα κομμάτι της αδιάσπαστης ιστορίας του τόπου, της τόσο διαφορετικής, αλλά και τόσο ξεχασμένης. Χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχαμε…
Ξαναζωντάνεψαν στη μνήμη γεγονότα από δίκες της δεκαετίας του 1950, όταν κάποτε κληρώθηκα ένορκος κι όταν βρέθηκα στο δυσεπίλυτο πρόβλημα και στο φοβερό δίλημμα ετούτης ή της άλλης ετυμηγορίας, ακούγοντας τους μάρτυρες κατηγορίας, είτε τις αγορεύσεις του εισαγγελέα. Όταν απολάμβανα ακουστικά τους δικανικούς λόγους των παλαιών εκείνων αείμνηστων δικηγόρων με το δραματικό, πομπώδες ύφος, είτε το οργίλο και το σκωπτικό, αλλά πάντοτε αυτάρεσκο ακόμα και…γραφικό.
Από τότε μέχρι σήμερα, είναι εύλογο, ότι πολλά θα ‘χουν αλλάξει και θα ‘χουν τροποποιηθεί όχι μόνο στη νομοθεσία και στο δικαστικό αιτιοκρατικό πνεύμα, αλλά και στην πάλαι ποτέ αναχρονιστική αντίληψη. Και όχι μόνον της έδρας, αλλά και των συνηγόρων υπερασπίσεως κα πολιτικής αγωγής. Εναγόντων και εναγομένων.
Όπως και να ‘χει το πράγμα, δε ζούμε πια στο παρελθόν. Με την εμπειρία του τότε οδεύουμε προς ένα καλύτερο μέλλον. Εκείνο όμως που οπωσδήποτε θα μένει, είναι ένα άρωμα λεπτό και διακριτικό από το αλλοτινό, ζεστό ρεθεμιώτικο περιβάλλον. Άρωμα ευγένειας στη συμπεριφορά και αισθημάτων αλληλεγγύης και συμπόνιας προς το συνάνθρωπο. Και το πιο σημαντικό, ότι αυτά συνέβαιναν σε μια, εποχήν ταραγμένη, δύσκολη και οδυνηρή όπως υπήρξεν εκείνη η χρονική περίοδος της γερμανικής ανελέητης κατοχής. Το λεύκωμα μας μεταφέρει πολύ εμφατικά, όλο αυτό το χαρακτηριστικό χρώμα.
Ο ρέκτης συμπολίτης Μάνος Γ. Αστρινός αναζήτησε, ερεύνησε, απεκάλυψε και ανέσυρε αυτές και πολλές άλλες φωτογραφίες, τις περισσότερες ευρισκόμενες καταχωνιασμένες σε κασέλες εν αχρηστία, εις τα…αζήτητα. Με υπομονή και με μεράκι άρχισε να τις συγκεντρώνει, να τις ταξινομεί πριν από χρόνια και να τις συντηρεί σε κατάλληλους φακέλους. Έτσι έχει αποτυπώσει πολύ παραστατικά, καλαίσθητα και εκφραστικά, με ζωντανό τρόπο, την πραγματικότητα μιας εποχής. Μ’ έναν τρόπο περίτεχνο κληροδοτεί στους επιγόνους έναν πολύτιμο θησαυρό.
Ο αισθαντικός συμπολίτης Χαρίδημος Α. Παπαδάκης, με την ίδια πάντοτε ιδιαίτερη ευαισθησία για την πόλη, επέτυχε να συνθέσει τις φωτογραφίες και να επιμεληθεί αισθητικά το λεύκωμα, έτσι ώστε να παρουσιάσει ένα εξαίσιο πάνθεον των εκλιπόντων συμπολιτών δικηγόρων και όχι μόνον αυτών.

Αναδημοσιευση απο τα Νεα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: