Just another WordPress.com site

Άσε με ‘δω ,

Εγώ τον χάνω τον καιρό μου
κι έτσι τον βλέπω να περνά
σαν καραβάκι που αρμενίζει,
σαν ένα τραίνο που κυλά.
Κι άσε με ‘δω έτσι να μένω
έξω απ’ του χρόνου τα δεσμά,
να σ’ αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ’ αθάνατα νερά.
Τα ρολογάκια που χτυπούνε
τις μέρες μας για να μετρούν
εγώ τον χάνω τον καιρό μου,
αφήνω άλλους να τα πουν.
Κι άσε με ‘δω έτσι να μένω
έξω απ’ του χρόνου τα δεσμά,
να σ’ αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ’ αθάνατα νερά.
Δεν έχω λόγο να φοβάμαι
από μυστήριο συνδυασμό
γεννήθηκα και το θυμάμαι
κάτω από ξάστερο ουρανό.
Κι άσε με ‘δω έτσι να μένω
έξω απ’ του χρόνου τα δεσμά,
να σ’ αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ’ αθάνατα νερά.
Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη – Βυζάκια έξω, λοιπόν (1987)
Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΙΧΟ-ΜΥΘΙΑΣ
Κατ’ αρχάς να ευχαριστήσω τον Θράσο Καμινάκη (χρόνια πολλά δάσκαλε..)που μου το (υπεν)θύμισε.. Είναι η βασική αιτία για το σημερινό αφιέρωμα στην Μελίνα Τανάγρη, το αγαπημένο ξωτικό του ελληνικού τραγουδιού..
Πίσω από αυτό το (φαινομενικά ανώδυνο) ρετρό βαλσάκι η Μελίνα υπογράφει έναν ύμνο (τον Ύμνο εις την Ελευθερία ή τον Ύμνο των Ζωντανών Ξωτικών;)που άνετα θα μπορούσε να έχει τραγουδήσει ο Νικόλας Άσιμος, ο Παύλος Σιδηρόπουλος ή ο Νίκος Ξυλούρης..
‘Εγώ τον χάνω τον καιρό μου..’ Βασική αρχή του Rock, του Ρομαντισμούκαι του Μαρσέλ Προυστ: Ο Πραγματικός μας Χρόνος είναι ο Χαμένος Χρόνος.. Κατηγορείστε μας όσο θέλετε γι’ αυτό όλοι εσείς οι παραγωγικοί τύποι που εξισώνετε την ζωή σας με τον χρόνο εργασίας σας και ,συνακόλουθα, με την αμοιβή σας – ό,τι πάρεις είσαι δηλαδή..
Ένα Μανιφέστο ενάντια στα ‘Ρολογάκια’ (!) που ρυθμίζουν τις ζωές μας.. Προσέξτε, σας παρακαλώ, τον τόνο του λόγου, αλλά και της φωνής της όταν εκστομίζει αυτό το δεύτερο κουπλέ:
Τα ρολογάκια που χτυπούνε
τις μέρες μας για να μετρούν
εγώ τον χάνω τον καιρό μου,
αφήνω άλλους να τα πουν..
‘Εγώ τον χάνω τον καιρό μου..’ Χαμένος χρόνος – χαμένη ζωή.. Έτσι μας διδάσκει Ρασιοναλισμός κι Ωφελιμοκρατία καμπόσους αιώνες τώρα.. Κι έτσι τρέχουμε στα Φροντιστήρια απ’ τα οχτώ μας.. Κι έτσι τα όνειρά μας αποκτούν Barcode.. Κι έτσι οι αγάπες μας σπεύδουν στις σιγουριές των Συμβολαίων Συμβίωσης..
Ο Άναρχος και Άχρονος Θεός άλλα σχέδια είχε εξυφάνει όμως για μας.. Οι καταφάσκοντες στη ζωή το γνωρίζουν καλά – ενίοτε δε το πληρώνουν κιόλας.. Χωρίς Φόβο.. Με Πάθος.. Δεν υπάρχει Μυστήριος Συνδυασμός (εξωτερικός ή εσωτερικός καταναγκασμός) που να μας αποτρέπει από το Ένα και Μοναδικό Μυστήριο της Ύπαρξης: να ζήσουμε μία ζωή χωρίς εκπτώσεις..
Δεν έχω λόγο να φοβάμαι
από μυστήριο συνδυασμό
γεννήθηκα και το θυμάμαι
κάτω από ξάστερο ουρανό!
Τώρα που ξαναδιαβάζω (κι ακούω ξανά και ξανά..) τους στίχους, μου αφήνουν ολονέν την αίσθηση πως θα μπορούσαν να έχουν ξεπηδήσει από την Φιλοκαλία.. Τα κείμενα των Νηπτικών Πατέρων που αντικρίζουν την Ζωή και τον Θεό Χωρίς Φόβο και που μιλούν για μία Ζωή κι έναν Θεό (ναι, αυτά κανονικά πάνε μαζί..) Αγάπης.. Μιας Αγάπης χωρίς όρια, σύνορα και περιττούς προσδιορισμούς.. Μιας Αγάπης όχι εξωτικής, αλλά Ξωτικής.. (Τα Ξωτικά, μην το ξεχνάμε αυτό, ταυτίζονται στα Παραμύθια με τον Από μηχανής Θεό, είναι αυτά που δίνουν την λύση στο δράμα, αυτά που παίρνουν στην πλάτη τους το Αναγκαίο Θαύμα για να επικρατήσει το Δίκαιο..) Μιας Αγάπης που ταυτίζεται με την Αυτό-Προσφορά.. Κι επειδή μπορεί να το βάρυνα λιγάκι το πράγμα μ’ όλη αυτή την Παραμυθο-Θεολογία.. Μιας Αγάπης σίγουρης, αλλά και χαλαρής.. Σαν καλοκαιρινό μπανάκι στα Αθάνατα Νερά..
Κι άσε με ‘δω έτσι να μένω
έξω απ’ του χρόνου τα δεσμά,
να σ’ αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ’ αθάνατα νερά..
Κι ας το ‘χουν, παρακαλώ, υπ’ όψιν τους αυτό του κόσμου οι ερωτευμένοι.. Αγάπη χωρίς αυτό το ‘μπάνιο στ’ αθάνατα νερά’.. μπορείς να το πεις ‘θέλω’(σε θέλω για πάντα), μπορείς να το πεις ‘διεκδίκηση’ (είσαι δικός μου), μπορείς να το πεις ‘κόλλημα’(δεν σ’ έχω ξεπεράσει’).. μπορείς να το πεις ‘αιώνιο πείσμα’.. Αγάπη όμως δύσκολα το λες..
Τι λέτε κι εσείς;
Advertisements

Comments on: "Άσε με ‘δω ," (4)

  1. Μαρία μου καλώς σε βρίσκω και σ' αυτό το blog σου – εγώ είχα μείνει μόνο στον Σεβντά…Είναι πολύ μεγάλη μου τιμή Μαρία να είμαι φιλοξενούμενός σου εδώ.. Ελπίζω το αρθράκι μου να αρέσει και στους αναγνώστες σου..Σ' ευχαριστώ.. 🙂

  2. Καλως Ηρθεες Γιωργο!!

  3. τοσο ομορφο κ τοσο ζεστονασαι καλα μαρακι μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: