Just another WordPress.com site

Archive for Μαρτίου, 2011

Η καρδιά θα φορτίζει τα κινητά και τα gadgets,

Αναπτύσσεται τεχνολογία που θα επιτρέπει την φόρτιση των τηλεφώνων και άλλων συσκευών από τους κτύπους της καρδιάς
Νανογεννήτριες θα παράγουν ενέργεια από την κίνηση του σώματος
Την απόλυτη λύση στο πρόβλημα φόρτισης των κινητών τηλεφώνων και των άλλων ηλεκτρονικών συσκευών που χρησιμοποιεί καθημερινά ο σύγχρονος άνθρωπος υποστηρίζουν ότι βρήκαν ερευνητές στις ΗΠΑ. Ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο που τις φορτίζει μέσω της κίνησης του ανθρώπινου σώματος. Απώτερος στόχος τους είναι να χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας τους χτύπους της καρδιάς!
Θεωρητικά ακόμη και η πιο μικρή κίνηση (π.χ το κούνημα ενός δάκτυλου) μπορεί να παραγάγει ενέργεια. Επιστήμονες του Georgia Tech των ΗΠΑ ανέπτυξαν μια τεχνολογία η οποία εκμεταλλεύεται αυτή την ιδιότητα. Κατασκεύασαν μια μικροσκοπική γεννήτρια που αποτελείται από νανοσύρματα οξειδίου του ψευδαργύρου, τα οποία είναι 500 φορές πιο λεπτά από μια ανθρώπινη τρίχα μαλλιών και παράγουν ηλεκτρισμό ακόμη και από τις πιο μικρές κινήσεις του σώματος. Υποστηρίζουν ότι θα συνεχίσουν τις έρευνές τους ώστε να βρουν τρόπο να εκμεταλλευθούν τους παλμούς της καρδιάς για την παραγωγή της απαραίτητης ενέργειας φόρτισης των ηλεκτρονικών συσκευών.
«Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία αποτελεί ορόσημο στην προσπάθεια κατασκευής φορητών ηλεκτρονικών συσκευών που θα φορτίζονται από την κίνηση του ανθρώπινου σώματος και δεν θα χρειάζονται μπαταρίες ή ηλεκτρική ενέργεια για να λειτουργήσουν. Η νανογεννήτρια που κατασκευάσαμε έχει απεριόριστες εφαρμογές και πιστεύουμε ότι μπορεί να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων» ανέφερε ο καθηγητής Ζονγκ Λιν Γουάνγκ, επικεφαλής της έρευνας στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας όπου παρουσίασε την νανογεννήτρια.
Αναδημοσιευση Απο Βημα

Ευτυχία,

Ωραία λοιπόν. Τον υμνήσαμε, τον κηδέψαμε και αύριο, άντε μεθαύριο θα τον ξεχάσουμε. Τι ήταν παιδί μου ο Ιάκωβος Καμπανέλλης; Ποδοσφαιριστής κυρία; Εσύ Γιωργάκη; Μπασκετμπολίστας κυρία; Εσύ Δημητράκη; Ηθοποιός κυρία; Αγράμματοι. Φωνάζει η κυρία. Ενας μεγάλος συγγραφέας ήταν. Τουτέστιν γι αυτούς που ούτε το όνομά του έχουν ακούσει, ο άνθρωπος που επινόησε και υπέγραψε έναν «Δράκο» και «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» ήταν ποδοσφαιριστής. Γι αυτούς που διδάσκουν -αν το κάνουν- στα σχολεία είναι ένας μεγάλος συγγραφέας.
Η μπουρδολογία πάει σύννεφο δηλαδή. Γνωστή ιστορία. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας διαιρείται σε δύο κατηγορίες. Τα μέλη της πρώτης, της μεγαλύτερης δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα. Κτηνώδης Δύναμη Ογκώδης Αγνοια. Η δεύτερη αποτελείται από γονείς, δασκάλους, καθηγητές, πολιτικούς, επιστήμονες και εν γένει ενήλικες που έχουν κορνιζάρει κάποιο πανεπιστημιακό χαρτί στο σαλόνι τους. Αυτοί συνήθως κολυμπάνε στην ημιμάθεια.
Τι σημαίνει «μεγάλος συγγραφέας»; Μια μεγαλόστομη μπουρδολογία. Τι σημαίνει «σπουδαίος ποιητής»; Αέρας κοπανιστός. Τι σημαίνει «αρχαίοι τραγικοί»; Να κάνουμε χάζι στην πασαρέλα της Επιδαύρου και να χασκογελάμε με τον Θύμιο Καρακατσάνη. Κάπως έτσι. Γιατί τα λέω; Γιατί η διαδρομή του Καμπανέλλη είναι ο πλήρης ορισμός ενός δημιουργικού μυαλού που πορεύτηκε αθόρυβα και με σεμνότητα μέχρι την τελευταία του πνοή. Ελληνας αλλά όχι ελληνάρας. Ευφάνταστος αλλά καθόλου ξετσίπωτος. Προοδευτικός αλλά καθόλου δογματικός. Είχε όλα αυτά τα χαρίσματα που δεν διαθέτουν οι περισσότεροι συμπολίτες μας. Για να καταλάβετε τι θέλω να πω θα κάνω μια υπόθεση εργασίας για να αποδείξω το μέγεθος αυτού του σεμνού θηρίου. Αν ήταν Αμερικανός και αν το σενάριο του «Δράκου» έπεφτε στα χέρια κάποιου μεγάλου σκηνοθέτη στο Χόλιγουντ της δεκαετίας του πενήντα, θα είχε κερδίσει Οσκαρ με τα χίλια. Τι είναι η πατρίδα μου; Δύο κόσμοι διαφορετικοί. Δυστυχία να είσαι Ελληνας. Ευτυχία να είσαι Ιάκωβος Καμπανέλλης!
Αναδημοσιευση Απο Βημα

Σνοµπάρει τα βραβεία Booker ο Τζον Λε Καρέ,

«Είµαι απεριόριστα κολακευµένος από την επιλογή σας να µε συµπεριλάβετε στη λίστα των υποψηφίων για βραβείο Booker, αλλά θα ήθελα να αφαιρέσετε το όνοµά µου. ∆εν διαγωνίζοµαι για λογοτεχνικά βραβεία». Με αυτά τα λόγια ο συγγραφέας Τζον Λε Καρέ (φωτογραφία) απέρριψε την πιθανότητα να κερδίσει ένα µεγάλου κύρους λογοτεχνικό βραβείο αγγλόφωνης λογοτεχνίας. Αλλά δεν ξεµπερδεύει εύκολα: «Τόσο εγώ όσο και τα άλλα µέλη της επιτροπής είµαστε µεγάλοι θαυµαστές του Λε Καρέ», δήλωσε ο πρόεδρός της Ρικ Τζεκόσκι. Και πρόσθεσε: «Ως εκ τούτου, το όνοµά του προφανέστατα θα παραµείνει στη λίστα».
Το βραβείο συνοδεύεται από το χρηµατικό ποσό των 60.000 λιρών, αλλά ο διάσηµος συγγραφέας βιβλίων κατασκοπείας, όπως το «Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο», δεν τα έχει ανάγκη. Η λίστα, που ανακοινώθηκε χθες, περιλαµβάνει 13 συγγραφείς από έξι χώρες – ανάµεσά τους οι Φίλιπ Ροθ, Φίλιπ Πούλµαν, Χουάν Γκοϊτισόλο, Αµίν Μααλούφ και, για πρώτη φορά, ένας Κινέζος, ο Σου Τονγκ. Το βραβείο δίνεται σε συγγραφείς – πάντοτε εν ζωή – που γράφουν κατευθείαν ή είναι ευρέως µεταφρασµένοι στα αγγλικά. Ο νικητής θα ανακοινωθεί στις 18 Μαΐου στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, στο τοπικό Φεστιβάλ Συγγραφέων.
Το «Our kind of traitor», το 22ο µυθιστόρηµα του Τζον Λε Καρέ, για το οποίο και η υποψηφιότητα, έχει ως φόντο τη χρηµατοπιστωτική κρίση και θέµα την πλεονεξία και τη διαφθορά.
Αναδημοσιευση Απο Νεα

Κάποιος είπε κάποτε ότι : "…στην Ελλάδα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο αριστερός…" ,

Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός (με την 735 BMW) και υπερασπιστής(;) των απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής:
Ζητάει για τη νέα σεζόν…….. 5.100.000 για 30 εκπομπές.
Δηλαδή 170.000…ευρώ ανά εκπομπή.
Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το «ταλέντο» Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό!
Χωρίς να υπολογίζεται το added value και τα «παράπλευρα έσοδα» όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για …μόλις 7.000.000 ευρώ (Επτά Εκατομμύρια Ευρώ!!!)
Υ.Γ.: Κι εσύ Έλληνα (μακάκα όπως σε λέει ο Λάκης ο Αριστερούλης) κάθεσαι και βλέπεις τον «φίλο» του λαού και την προπαγάνδα του..και το χειρότερο όλων… τον πιστεύεις.!
Y.Γ. 2ον: Νόμος των Μ.Μ.Ε. Όταν κάποιος ή κάτι προβάλλεται εντόνως τότε κάτι «βρωμάει». Ο Λάκης και οι συν αυτώ (Τριανταφυλλόπουλος, Παπαδάκης, κλπ.) λειτουργούν ως ανακουφιστικές βαλβίδες της αγανάκτησης του λαού. «Να ρε, κάποιος τους τα λέει χύμα» σκέφτεται από τον καναπέ του ο σύγχρονος νεοέλληνας και αδρανεί ακόμη περισσότερο. Όλοι αυτοί είναι γρανάζια του συστήματος!!! Απόδειξη, ότι τόσα χρόνια που αυτοί τάχα «ωρύονται» ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ!!!
Πραγματική αντίσταση είναι να μην υποκύπτουμε στα μηνύματα των Μ.Μ.Ε. Να μην αγοράζουμε π.χ. διαφημιζόμενα προϊόντα διότι ΕΜΕΙΣ πληρώνουμε το κόστος των διαφημίσεων. Να μην συμμορφωνόμαστε με καμμία προσταγή: εμβολιασμοί, δάνεια, συλλογή αποδείξεων, πιστοποιημένα προϊόντα «για το καλό μας» κλπ. ΟΛΑ αυτά είναι ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ προκειμένου οι εξουσιαστές να απεργάζονται την περαιτέρω υποδούλωσή μας.

Περιουσία που θα ζήλευε η Κλεοπάτρα,

Η περιουσία τής πιο διάσηµης κινηµατογραφικής Κλεοπάτρας, της Ελίζαµπεθ Τέιλορ, θα µπορούσε κάλλιστα να αγοράσει όχι µία αλλά τρεις πυραµίδες της Γκίζας καθώς, όπως υπολογίστηκε χθες, ανέρχεται σε ένα δισεκατοµµύριο δολάρια.
Αν και είχε πάνω από 30 χρόνια να πρωταγωνιστήσει σε µεγάληπαραγωγή, η βραβευµένη δις µε Οσκαρ βρετανήηθοποιός συµπεριλαµβάνεται στη λίστα των δεκατεσσάρωναυτοδηµιούργητων δισεκατοµµυριούχων γυναικών της υφηλίου.
Εχοντας υπογράψει µερικά από τα πιο καλοπληρωµένα συµβόλαια που έχει δει ποτέ το Χολιγουντ, φέρεται ότι πήρε 4 εκατοµµύρια δολάρια για να εµφανιστεί δίπλα στον µέλλοντα σύζυγό της Ρίτσαρντ Μπάρτον στην «Κλεοπάτρα»(το 1963) οδηγώντας την 20th Century Fox πολύ κοντά στη χρεοκοπία.
Η Τέιλορ ήταν ένα προϊόν του Χόλιγουντ. Ενα προϊόν που είχε από τα 13 της µηνιαία αµοιβή 750 δολάρια από την MGM, µετά την επιτυχία του «National velvet». Με άλλα λόγια, κέρδιζε σε έναν µήνα περισσότερα απ’ ό,τι ο µέσος Αµερικανός σε έναν χρόνο. Εξι χρόνιααργότερα, το 1950, υπέγραψενέο συµβόλαιο, το οποίο ανέβαζε τον µισθό της στα 2.000 δολάρια την εβδοµάδα.
Το 1991µια έξυπνη συµφωνίαµε τηνεταιρεία-κολοσσό Elizabeth Arden (µετέπειτα) τάσης των σταρ να διαφηµίζουν γνωστέςµάρκες καλλυντικώνκαι αρωµάτων.
Τα αρώµατα της Tέιλορ – από τα οποία έπαιρνε ποσοστά – «White diamonds» και «Passion» έφεραν κέρδη πάνω από 1 δισ. δολάρια στην εταιρεία. Το «White diamonds» βρίσκεται στην κορυφή των πωλήσεων στην ιστορία των αρωµάτων σταρ. Το πορτφόλιο µε την ακίνητη περιουσία της ξεπερνάει τα 150 εκατοµµύρια δολάρια, συµπεριλαµβανοµένουτου ράντσου και σπιτιού της στο Λος Αντζελες, που είναι επιπλωµένο µε αγγλικές αντίκες, τις οποίες αγόρασε από τη Νάνσι Σινάτρα. Ακίνητη περιουσία διέθετε και από τους οκτώγάµους της.
Την ικανότητά της όµως να παράγει… χρυσό, η Τέιλορ τη χρησιµοποίησε και για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπως για τη συγκέντρωση 270 εκατοµµυρίων δολαρίων γιατο Ιδρυµα κατά του ΑΙDS που ίδρυσε.
Αναδημοσιευση Απο Νεα

>Εδώ είναι… του Ρασούλη,

>

-Τι είναι εδώ; Το Σούλι; -Εδώ είναι του Ρασούλη, απάντησε ο Θωμάς με στόμφο, σίγουρος ότι θα επιδοκίμαζα την «ατάκα» του. Τον αγάπησα από τότε που άκουσα την «Εκδίκηση της Γυφτιάς». Ο Μανώλης Ρασούλης ήταν πραγματικά ένας μεγάλος αντιφατικός του νεοελληνικού πολιτισμού. Ήταν ένας συγκρουσιακός, ιδιόρρυθμος, αντισυμβατικός, ανατρεπτικός τραγουδοποιός. Ένας διαρκώς επαναστατημένος διανοητής, με μια σκέψη που μπορούσε να είναι στιβαρή και καίρια ή αντίθετα να καλπάζει προς την ουτοπία, φλερτάροντας με το παράλογο. Είχε μέσα του κάτι απροσδιόριστο που σ’ έκανε να λες «Σώπα ν΄ακούσω…»
-Υπάρχει κάτι που νικάει πάντα τη μοναξιά και τον θάνατο και αυτό το κάτι το είχε ο Μανώλης Ρασούλης, αυτό άκουσα να λένε για το Ρασούλη, είπε ο Θωμάς και σταυροκοπήθηκε.
-«Μένω κατάπληχτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω»…Ο Ρασούλης έδωσε στο στίχο την απλότητα της μεγάλης λαϊκής μαστοριάς.
-Πάει λοιπόν ο Ρασούλης, έφυγε. Έπεσε ο ίδιος αναπάντεχα στη «ρωγμή του χρόνου». Ένα κομμάτι της νιότης μας με κάποιον τρόπο έφυγε μαζί του. Είναι σαν να είχε πάρει μέσα του κάτι απ’ τον καθένα μας, κι αυτό το κάτι το τράβηξε μαζί του για πάντα.
-Είχε καταλάβει ήδη της ζωής του το παιχνίδι. Εμείς που απομείναμε σ’ αυτό τον κόσμο, να δούμε τώρα πως «θα τη βγάλομε».
-Δεν σκεφτόταν με στερεότυπα και με σύμβολα αλλά με σκέψη αφοπλιστικά πρωτογονική που έφτανε στην ουσία των προβλημάτων. Αυτό άλλωστε είναι και το πρόβλημα σήμερα: Να μπορέσουμε να σκεφθούμε ορθολογικά και όχι παρορμητικά. Να πούμε τα σύκα-σύκα. Να δούμε την αλήθεια κατάματα. Να βρούμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Είμαστε ελάχιστα Ευρωπαίοι και υπερβολικά Ανατολίτες.
Μας νίκησε η βαθύτερη ανατολίτικη νοοτροπία μας. Δεν είδαμε την Ευρώπη σαν μια καινούργια μεγάλη πατρίδα, σαν ένα νέο σύμβολο, σαν μια ευκαιρία αλλά σαν ένα γιγάντιο φαγοπότι. Νίκησε η νοοτροπία του «εαυτούλη», η νοοτροπία ότι «ο εαυτούλης μας είναι το κέντρο του κόσμου». Η νοοτροπία ότι ο τάδε σύλλογός είναι ιδιοκτησία μας και είναι υπεράνω των νόμων γιατί…έτσι γινόταν πάντα. Αυτή η νοοτροπία είναι η καταστροφή της σύγχρονης Ελλάδας. Να γιατί η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά συγχρόνως και πολιτισμική. Είναι κρίση νοοτροπίας.
Οι λακωνικοί στίχοι του Μανώλη Ρασούλη διεγείρουν τη σκέψη, μας παρακινούν να σκεφτόμαστε. Μακάρι να σκεφτόμαστε περισσότερο εμείς οι νεοέλληνες. Να σκεφτόμαστε τι; Να ένα παράδειγμα: Λένε κάποιοι σαν σχήμα λόγου πως δεν μας έβαλε στην Ευρώπη ο Καραμανλής, αλλά μπήκε εκείνος μόνος του στην Ευρώπη. Εμάς τους νεοέλληνες μας τραβούσε απ’ το μανίκι αλλά δεν μπήκαμε ποτέ πραγματικά. Σαν νοοτροπία μείναμε απ’ έξω.
Ο Μανώλης Ρασούλης μπορεί να μην έφυγε «πλήρης ημερών» αλλά πάντως έφυγε «πλήρης ιδεών» όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει. Από τους πολυάριθμους ξεχωριστούς στίχους του διαλέγω εδώ αυτούς τους παρακάτω, ίσως διότι εκφράζουν κι εμένα:
-Πολλοί ορκίστηκαν πως μ’ αγαπήσανε, γιατί κατάλαβαν ποιος είμαι τάχα
Και σαν τους πίστεψα μ’ εγκαταλείψανε. Ανάγκη μ’ είχανε, αυτό μονάχα!
Καλό σου ταξίδι ποιητή!
Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

>Η Ιαπωνία πληρώνει σήμερα δυο τεράστια εγκλήματά της,

>

Σήμερα, αδέρφια, θα σας πω παράξενα πράματα. Απίθανα και για πολλούς απίστευτα. Κι αυτό, γιατί έρχονται από τον σκοτεινό και απροπέλαστο κόσμο της μεταφυσικής. Πέραν, δηλαδή, από τα ανθρώπινα. Άρα μπαίνω στα χωράφια τα θεϊκά. Κάνω, λοιπόν, το σταυρό μου, ζητώ την άδεια των «Θείων Δυνάμεων του Απείρου» και ξεκινώ.
Εκείνος που έσαξε τον όμορφο τούτο κόσμο και μας εμόλαρε μέσα να κολυμπήσομε, τονε καλλιτέχνισε με απέραντη σοφία. Για κείνο, σε μας τα έξτρα εκλεχτά του δημιουργήματα, μας έδωσε μια προίκα παρεπάνω, που είναι το πνεύμα του με μπροστάρη την ελεύθερη βούληση. Που θα πει, να κουμαντάρομε για πάρτε του τούτο τον παράδεισο και να κάνομε ό,τι θέλομε, αρκεί να’ ναι σύννομο με τις δομές που ‘χει βάλει. Τουτέστιν, να λειτουργούμε όμορφα, έτσι που να συμβάλλομε στην αέναη αρμονία του όμορφου κόσμου μας.
Όμως, επειδή οι δυνάμεις που μας έδωσε προσωπικά στον καθένα δεν είναι ατέλειωτες -γιατί, αν το ‘κανε αυτό, θα τονε γράφαμε επιτόπου στα παλαιότερα των υποδημάτων μας- και για να βγαίνομε νικητές στις αξεπέραστες δυσκολίες που θα συναντήσομε, εμόλαρε ο Δημιουργός μέσα στην πλάση και βοηθητικές για πάρτε μας θεϊκές δυνάμεις, τις «Θείες Δυνάμεις του Απείρου». Που όποιος τις χρειαστεί, να τις καλεί κι εκείνες θα έρχονται αμέσως σύμμαχοί του σ’ αυτές τις δυσκολίες. Με μια προϋπόθεση, όμως. Ο σκοπός για τον οποίο τις ζητούμε να είναι στο δρόμο του καλού. Μην τις καλεί, παράδειγμα, ένας κουμαροπαίχτης να τον βοηθήσουνε να βγάνει εξάρες, γιατί τότες θα ‘χομε άσκημα νταλαβέργια. Όποιος από σας που διαβάζετε τούτη την αποκάλυψη βρεθεί σε εμπόδια πέραν των δυνάμεών του και θελήσει, ας τις καλέσει με πίστη και καλή καρδιά και θα διαπιστώσει ότι είναι περα για πέρα αληθινό.
Εκτός από αυτή την αρμοδιότητα οι «Θείες Δυνάμεις του Απείρου» έχουν άλλη μια. Οι αρχαίοι ημών σοφοί πρόγονοι τη λέγανε «Θεία Δίκη». Και όποιος κάνει πολύ κακά πράματα και αδικίες και χαλά την αρμονία, τιμωρείται παραδειγματικά από τη «Θεία Δίκη». Κανένας δε γλιτώνει και όλοι μας το ‘χομε διαπιστώσει αυτό. Πάμε τώρα στο θέμα μας.
Οι Ιάπωνες κάμανε τρία μεγάλα κακά στον όμορφό μας ψεύτη ντουνιά. Ένα παλιά, παρέα με τους Γερμανούς το 1940, που αιματοκυλήσανε όλη την υφήλιο και τιμωρηθήκανε κι οι δυο άσκημα. Και μάλιστα οι Ιάπωνες με πυρηνική καταστροφή. Μα μυαλό δε βάλανε. Και στους καιρούς μας κάμανε δυο τεράστια εγκλήματα πάλι. Και μάλιστα το ένα είναι διπλό. Γροικάτε τα:
Πρώτο: Οι Ιάπωνες με πολύ άπληστο, άγριο, εντελώς βάρβαρο τρόπο κυνηγούνε τα δελφίνια και τα εξολοθρεύουνε. Αιτία; Να τα προσφέρουνε ως έξτρα σπεσιαλιτέ πανάκριβο μεζέ στους κροίσους τουρίστες. Γενοκτονία, αδέρφια, απ’ αυτές που τσι λέμε φρικιαστικές!!! Ακούς εκεί; Τα ξαδέρφια μας τα δελφίνια!!! Κάνω μια στάση και σας ζητώ συγνώμη, γιατί εμπλόκαρε η καρδιά μου.
Γι’ αυτό το φρικιαστικό και απάνθρωπο έγκλημα η «Θεία Δίκη» τους τιμωρεί σήμερα. Και για να με πιστέψετε, κοιτάξετε. Η τιμωρία έρχεται με καταστροφικό τσουνάμι από τη θάλασσα…!!! Τη μάνα των ξαδερφακιώ μας τω δελφινιώ.
Δεύτερο (διπλό έγκλημα): Οι Ιάπωνες δε διαταχτήκανε με την πυρηνική πανολεθρία τους στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Που τους τηνε προξενήσανε οι αρχιεγκληματίες του πλανήτη Αμερικανοί με τους παρόμοιούς τους Αγγλοευραίους. Και κατέχετε ίντα κάμανε; Ενώ θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι στον πλανήτη που με το άκουσμα της λέξης «πυρηνική ενέργεια» να βλέπουνε το Δράκουλα των Καρπαθίων μπροστά τους έτοιμο να τους καταπιεί, αυτοί εστηρίξανε την ενέργειά τους σε πυρηνικά εργοστάσια. Κι όχι μόνο αυτό, μα πήγανε και συνταχτήκανε με τους παραπάνω δήμιούς τους, «Δράκουλες» της ανθρωπότητας και τους σιγοντέρνουν και τους χρηματοδοτούν να ληστεύουν και να κατακρεουργούν τους λαούς της Γης.
Εδώ δεν πρόκειται για δελφίνια, αλλά για ανθρώπους. Κι οι Ιάπωνες είναι βασικοί συμμέτοχοι σε τούτη την αδελφογενοκτονία. Για κείνο η «Θεία Δίκη» τους τιμωρεί και σε τούτο το τεράστιο διπλό έγκλημα σήμερα. Και για να πιστέψετε, κοιτάξετε. Η τιμωρία έρχεται τώρα με ολέθρια έκρηξη πυρηνικού τους εργοστασίου από την ξηρά…!!! Τη μάνα του ανθρώπινου γένους.
Τούτα τα δυο -«τσουνάμι και πυρηνική έκρηξη»- δεν πρέπει να είναι συμπτώσεις, παρά σημάδια από άλλους κόσμους, αόρατους….
Τώρα, πώς μπορεί αυτός ο εργατικός, προοδευμένος, πολιτισμένος, με λεπτά αισθήματα και βαθιά εχτίμηση προς την Ελλάδα λαός του ανατέλλοντος ηλίου να πέσει σε τέθοια βλακώδη και αδιανόητα ατοπήματα, σίγουρα, αδέρφια, θα το ‘χετε αντιληφτεί, όσοι έχετε ακόμη ένα ψιχάλι αθρωπιά μέσα σας και δε σας έχει αποβλακώσει η πλύση εγκεφάλου που μας βορβαδίζει η «Άγρια Δύση» παγκοσμίως για ίδια συμφέροντα… Είναι απλό. Όσοι τους ακολουθούν και πέσουν με τα μούτρα στα νύχια του Μαμωνά, που είναι ο θεός της ύλης και του πλουτισμού της «Άγριας Δύσης», λέγε με καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αυτά και χειρότερα παθαίνει. Οι φίλοι μας οι Ιάπωνες, δυστυχώς, ενέδωσαν!
Επόμενοι που θα πάθουνε πολύ μεγάλη εζημιά από έξωθεν δυνάμεις θα είναι οι Εβραιοαμερικάνοι. Οι πρώτοι, γιατί δε διαταχτήκανε απ’ όσα επάθανε από το Χίτλερ και με το χρήμα που λατρέψανε και μαζέψανε καταστρέφουνε του Θεού τη δημιουργία. Οι δεύτεροι, γιατί τους έχουνε σακουλιάσει οι πρώτοι και κατακρεουργούνε μαζί, σαδιστικά, το ανθρώπινο γένος συνεχώς και αδιαλείπτως. Σημειώσετε, αδέρφια, την ώρα που σας τα γράφω και να το περιμένετε, γιατί πολύ σύντομα θα τα ιδούμενε και τούτα, δυστυχώς ή ευτυχώς…!
Εδώ γεννάται το ερώτημα: «Γιατί η Θεία Δίκη να τα κάνει αυτά που μας φαίνονται λίγο αποκρουστικά;» Δεν είμαι μήτε θεολόγος, μήτε φιλόσοφος. Αν θέτε την προσωπική μου άποψη, «Εκείνος που έσαξε τον τέλειο και πανέμορφο τούτο κόσμο, δεν τον έσαξε για να τονε χαλούνε ορισμένοι απάνθρωποι, μα για να ζούνε μέσα ευτυχισμένοι όλοι οι άνθρωποι και τα παρακαθιανά αδερφάκια τους τα ζώα και τα φυτά. Και η τιμωρία μη μας προβληματίζει. Γίνηκε για τον παραπάνω λόγο, όχι από θεϊκό μένος, αλλά με θεϊκό απέραντο πόνο για παραδειγματισμό μας!!! Και ο νοών, νοείτω…
Αυτά είχα να σας αποκαλύψω, γνωρίζοντας πως οι στενόμυαλοι αποκλείεται να τα χωνέψουν και θα βρεθούνε κάποιοι κακοπροαίρετοι που θα με πούνε μοιρολάτρη, ονειροπαρμένο, θρησκόληπτο, φαντασμένο, μπορεί και αλλοπαρμένο. Δεν είμαι κανένα απ’ αυτά και έχω το «γνώθει σ’ αυτόν». Άλλωστε, μάρτυρας είναι τα προηγούμενα άρθρα μου, που βγαίνουνε ένα ένα αληθινά.
Εκείνοι που έχουνε φωτισμένα μυαλά ξέρω πως θα τα επικροτήσουν και αυτό κομίζει μια ελπίδα στον άλλοτε όμορφο και στις μέρες μας διακορευμένο και ναρκωμένο κόσμο μας.
* Ο Δημήτρης Κοτζάκης, από το Τυμπάκι, είναι τέως αστυνομικός και δάσκαλος
Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Τι τραβάνε και οι γιατροί…

Οπως µε την ποδοσφαιρική νίκη επί της Μάλτας. Ενα γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο έδωσε τη νίκη και την πρωτιά στην Εθνική Ελλάδας.
Το ίδιο και µε την υποτιθέµενη κωµωδία του Σωτήρη Γκορίτσα «Απ’ τα κόκαλα βγαλµένα». Μια καλοφτιαγµένη, καλοσιδερωµένη κουρελού µε ελάχιστα έως µηδενικά χαµόγελα. Κι όµως, τηρουµένων των αναλογιών, η καλύτερη επιλογή αυτής της εβδοµάδας!
Το σενάριο – γραµµένο από τον Γκορίτσα αλλά και από τον επιδέξιοσεναριογράφο, όχι τον σκηνοθέτη, Νίκο Παναγιωτόπουλο – προέρχεται από το οµότιτλο, εξοµολογητικό βιβλίο του ορθοπεδικού Γιώργου ∆ενδρινού. Από την πρώτη θητεία του, σαν γιατρουδάκι στο ΕΣΥ σε µια κρατική κλινική µε το όνοµα (τάχα µου) Αγιοι Πάντες. Ο Γκορίτσας συναρµολογεί τα τραγελαφικά περιστατικά και επιχειρεί να ενσωµατώσει την ουρά του ενός στην αφετηρία του επόµενου επεισοδίου. Ετσι καταφέρνει και αποσπά διαρκή, αβίαστηαφηγηµατική ροή. Πολύ σωστά.
Πάµε στους χώρους. Παράλληλα µ’ αυτή τη διαδικασία, όπου µε όρους ελληνικής, κουρελιασµένης παραγωγής, αποτελεί επίτευγµαΤιτάνα, έτσι ακριβώς επιχειρεί, µε ποσοστό επιτυχίας µοναδικής, την ανασύσταση του πολυδαίδαλου χώρου µιας κρατικής νοσοκοµειακής µονάδας. Αυτή κι αν είναι κουρελού µε τα όλα της.
Καφενείο η Ελλάς. Κρεβάτια διακοσµηµένα µε αφίσες. Ολα σαραβαλιασµένα. Τραπέζια µε τασάκια τίγκα στα αποτσίγαρα. Ασθενείς µόνιµοι όπως οι φοιτητές στα ελληνικά πανεπιστήµια. Ολα από κουρέλια καµωµένα. Χειρουργεία, δωµάτια, διάδροµοι, κουζίνες, τραπέζια, κρεβάτια, τα πάντα. Σαν εικόνες από βαλκανικές ιστορίες του Εµίρ Κουστουρίτσα. Σωτήρη, σου βγάζω το καπέλο. Υπέροχα. Πάµε τώρα στο καστ: ίδιες, υποδειγµατικές επιδόσεις και σ’ αυτό το πεδίο των ερµηνειών. Απαντες ενσωµατωµένοι στους ρόλους τους. Από τον πρωταγωνιστή Αργύρη Ξάφη και τον µόνιµα ασθενή Βαγγέλη Μουρίκη, αλλά και τον Μηνά Χατζησάββα που παίζει µε το βλέµµα, µέχρι το µικροσκοπικό πέρασµα της Γιώτας Φέστα. Μπράβο στα παιδιά. Ενθουσιάστηκα. Τόσοι πολλοί, τόσο καλοί: ∆ηµήτρης Ηµελλος, Μπέσσυ Μάλφα, Γεράσιµος Σκιαδαρέσης, Γιώργος Συµεωνίδης, Κώστας Μπερικόπουλος, ∆ηµήτρης Ξανθόπουλος, Μάκης Παπαδηµητρίου, Υβόννη Μαλτέζου. Ξέχασα κανέναν; Sorry Guys.
Κοντά σ’ αυτά, ακόµα τρία εξαιρετικά. Ιδεολογικά, κοινωνικά, ανθρώπινα και πλαγίως πολιτικά: το πρώτο ότι αυτά τα κουρέλια ταιριάζουν σαν κοστούµι στην ευρύτερη νεοελληνική εικόνα. Κουρελού η Ελλάς. Το πάω στοίχηµα. Παντού η ίδια κουρελαρία. Από την πολεοδοµία και την εφορία µέχρι το κάθε υπουργείο και την τελευταία υπηρεσία. Εποµένως, η ταινία λειτουργεί και σαν µικροκλίµακα µιας κουρελού Made in Greece.
Πάµε στο δεύτερο. Το απίθανο. Οπως λέµε «ο Θεός είναι Ελληνας», έτσι κι εδώ. ∆ηλαδή παρά το µπάχαλο και το ρηµαδιό, η µηχανή λειτουργεί κανονικώς. Πώς γίνεταιαυτό;
Κάτι ο παροµοιώδης ελληνικός αυτοσχεδιασµός. Κάτι ο ήρωας και ο τρελός. Κάτι το χάος, του έλληνα το κύτταρο το γνωστό, κάτιαπ’ όλα και όλα µαζί, και ο µηχανισµός λειτουργεί. Σκουριασµένος. Ξεχαρβαλωµένος. Ανυπόληπτος. ∆ιάτρητος. ∆ιακορευµένος. Οπως θέλετε πείτε το. Πάντως, λειτουργεί. Παράδειγµα; Η τραυµατισµένη τουρίστρια η αλλοδαπή. « Θα φύγω», λέει, «αν µείνω εδώ, θα πεθάνω». Κι όµως χειρουργείται, κι όµως θεραπεύεται. Θαύµα, θαύµα!.
Το τρίτο και τελευταίο κρατούµενο. Κι αυτό σωστό. Το γιατρουδάκι. Η ψυχούλα. Αυτός ντε, που τον λέγαµε Γιώργο Θαλάσση. Η µειοψηφία; η µειοψηφία. Αυτός ο θεραπευτής. Κι όµως. Από την επιπολαιότητα των Media και από τη µικρή, βολική, συνωµοσία, κατασυκοφαντηµένος σαν φακελάκιας και επίορκος γιατρός, ο µικρός ήρω ας του ΕΣΥ. Παιδιά, λέει ο Γκορίτσας, αυτή η Ελλάδα, αυτή η σκουριασµένη µηχανή, αυτή η ελληνική ψυχή µεγαλουργεί!
Τότε; Αφού όλα καλώς, σχεδόν άριστα καµωµένα; Κάτι ακόµα καλύτερο. Ως κατασκευή, δύο σκαλιά ανώτερη αυτή η παραγωγή απ’ οτιδήποτε έχει υπογράψει ο Σωτήρης Γκορίτσας. Τότε λοιπόν;Προφανώς µέσα στη µούρλια της παραγωγής. Μέσα στο συµµάζεµα των περιστατικών. Και µέσα σ’αυτή την ηρωική προσπάθεια να οικοδοµήσει µια κατασκευή πέρα από τις δυνατότητες µιας ελληνικής, κουρελιασµένης παραγωγής, του ξέφυγε µια βασική, πρωταρχική αρχή. Το ύφος δηλαδή. Γιατί ούτε κωµωδία. Ούτε κοµεντί. Ούτε Ζακ Τατί. Ούτε παρωδία. Ούτε τίποτα. Από το πρώτο µέχρι το τελευταίο λεπτό η µηχανή δουλεύει αλλάεπίπεδα, µονότονα. Στο ρελαντί. Πάτα γκάζι να απογειωθεί. Τίποτα. Κρίµα!
«Απ’ τα κόκαλα βγαλµένα»
Η καλύτερη ελληνική παραγωγή. Υποδειγµατική αφήγηση Υποδειγµατικές ερµηνείες Προς τι;
Βαθµοί=6
(εξαιρετική, ακατοίκητη κατασκευή)
Μεγαλοφυΐα µε ένα χάπι την ηµέρα
Χαπακωµένοι οι παραγωγοί. Χαπακωµένος ο σκηνοθέτης Νιλ Μπέργκερ. Χαπακωµένη και ηταινία µε τον τίτλο «Απόλυτη ευφυΐα» (Limitless). Ενα χάπι την ηµέρα κάνει τον βλάκα να πλασάρεται ως µεγαλοφυΐα!
Το στόρι προέρχεται από το µυθιστόρηµα «The dark fields» του Αλαν Γκλιν. Μπορεί να«λέει». Οµως, ως ταινία, µια ατελείωτη, µακρόσυρτη και τάχα µου σκοτεινή µπούρδα. Οπου κάποιος που παριστάνει τον συγγραφέα µε έµπνευση καµία (Μπράντλεϊ Κούπερ) πέφτει πάνω σε κάτι γυάλινους, διάφανουςµικροσκοπικούς σβόλους. Καταπίνει τον πρώτο και ωςδιά µαγείας µεταµορφώνεταισε Αϊνστάιν όλων των επιστηµών και σε προφήτη όλων των προφητειών. Ο εγκέφαλός του λειτουργεί στο µάξιµουµ των δυνατοτήτων του σαν σφαίρα. Ετσι, κάτοχος Μαθηµατικών, Βιολογίας, Οικονοµικών, Ιατρικής και ∆ιαστηµικής Τεχνογνωσίας. Ετσι «βλέπει» το µέλλον όλων των µετοχών. Ετσι καταφέρνει να σκαρφαλώσει στο ρετιρέ και να συνεργαστεί µε έναν από τους πιο ισχυρούς παικταράδες του πλανήτη (Ρόµπερτ Ντε Νίρο). Οµως κάποιος τον καταδιώκει για τον ίδιο σκοπό. Και κάποιος παθών τού σφυρίζει πως αν διακόψει τη χορήγηση χαπιών θα καταλήξει στα θυµαράκια.
Τι θέλει να πει ο ποιητής; Μπας και είναι προαγωγός ναρκωτικών ουσιών; Μπας και θέλει να µας πει ότι όλοι αυτοί οι πανίσχυροι καρχαρίες είναι χαπακωµένοι και γι’ αυτό είναι κυρίαρχοι της Γης; Who knows. Σιγά που θα κάτσω να ψάξω. Τρία πράγµατα κρατώ. Το πρώτο ότι οι τύποι διαθέτουν τη συνταγή και τον µηχανισµό να κατασκευάζουν και να µοσχοπουλάνε φύκια για µεταξωτές κορδέλες. Γνωστό. Ακόµα και την πορδή τους µπορούν να προµοτάρουν σαν χρυσό. Το δεύτερο ότι επί δύο ώρες η εκκωφαντική, µονότονη µουσική παρέα µε την ίδια ιστορία µ’ έκανε από το χαπάκωµα να αισθάνοµαι ότι είµαι βλάκας µε περικεφαλαία. Και το τρίτο, η κατάπτωση του Ρόµπερτ Ντε Νίρο. Τόση ανάγκη έχει το money; ∆εν νοµίζω. Μάλλον µε κάθε τρόπο και παίζοντας σε οποιαδήποτε ανοησία νοµίζει ότι έτσι ταίζει το αχόρταγο εγώ του. Τέτοιο και τόσο δυσθεώρητο αυτοδιασυρµό δεν τον εύχοµαι ούτε στον χειρότερό µου εχθρό!
Βαθµοί=0
(χάπι στρογγυλό)
∆ύο πρεµιέρες για τα παιδιά
«Ο γιος του κυνηγού των αετών» (Eagle Hunter’s Son). Συµπαθητική ιστορία τουΡενέ Μπο Χάνσεν που διαδραµατίζεται στιςστέπες της Μογγολίας. ∆ωδεκάχρονος εκπαιδεύεται στο κυνήγι αετών. Ο άνθρωπος και η φύση. Με ερασιτέχνες ηθοποιούς που αποδεικνύονται πιο πειστικοί από τους επαγγελµατίες και τους γνωστούς. Καλοφτιαγµένο αλλά λίγο.
Βαθµοί=5
«Yogi Bear»
Τρισδιάστατο animation του Ερικ Μπρέβιγκ µε τηφωνή του ΝτάνιΑκρόιντ. Μεταγλωττισµένο στα ελληνικά. Αθλιοςδήµαρχος σκοπεύει να εκποιήσει το πάρκο σευλοτόµους, αλλά ο κοιλιόδουλος Γιόγκι παρέαµε τον ορκισµένο εχθρό του Ρέιντζερ Σµιθ σε µια ιερή συµµαχία υπέρ του πάρκου και της φύσης!
Βαθµοί=Νηπιαγωγείο
Οσα δεν φτάνει η αλεπού
Προλαβαίνουµε, δενπρολαβαίνουµε. Αν µέχρι τον Αύγουστο δεν την έχουµε κοπανήσει για το φεγγάρι, θα πλακώσουν οι Αρειανοί και θα µας κάνουν λάδι. Κάπως έτσι πάει το επιµύθιο της «Παγκόσµιας εισβολής» (Battle: Los Angeles) του µόλις 35χρονου Τζόναθαν Λίµπεσµαν από τη Νότια Αφρική.
Στηναρχήοιεπιστήµονες εκλαµβάνουν τα φωτεινά αντικείµενα που εφορµούν καθέτως επί της Γηςως µικροσκοπικούς µετεωρίτες. Κάτι τέτοιο. Στη συνέχεια όταν αρχίζουν να πέφτουν βόµβες και να διαλύεται το σύµπαν,τότε οι πάνοπλες αµερικανικές δυνάµεις το βάζουν στα πόδια. Ολοι εκτός από έναν. Από έναν επικελευστή των πεζοναυτών (Ααρον Εκχαρτ). Που µάλιστα πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί. Παρέα µε την αποδεκατισµένηδιµοιρία του, καµιά εξαριά νοµαταίοι δηλαδή, εντοπίζει δύο πράγµατα. Πρώτα την καρδιά του Αρειανού. Ενα γλοιώδες σηµείο ενός γλοιώδους εσωτερικού, τσίγκινου δοχείου. Ετσι µε µια σφαίρα µπαµ και κάτω κάθε ψηλόλιγνο τενεκαδάκι που χοροπηδάει και καταστρέφει το Λος Αντζελες.
Επειτα, το καλύτερο αυτό, εντοπίζει το κέντρο των διαβιβάσεων όλων των εντολών όλων αυτών των καθαρµάτων και στραβοχυµένων Αρειανών. Ως εκ τούτου αρχίζουν τους βοµβαρδισµούς και γκρεµίδια τα UFO από εδώ. Ουφ, σωθήκαµε. ∆εν θα φύγω από τη Γη. Θαµείνω εδώ. Θα µας σώσουν οι πεζοναύτες οι Αµερικανοί. Τι να πω; Αφού σου λέει είµαστε ανίκανοι να βάλουµε τάξη ακόµα και στο Αφγανιστάν, αφού εντελώς χαρχάλες στην πραγµατική ζωή, τότε όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεµαστάρια!
Τουτέστιν, προπαγάνδα χοντρή. Αλλά για να λέµε και του στραβού το δίκιο, ανώτερη ως κατασκευή, από τη µακακία «Ηµέρα ανεξαρτησίας» του Ρόλαντ Εµεριχ. Αίλουρος ο Λίµπεσµαν. Με τη µηχανή στο χέρι. Οπως περίπου ο Λαρς φον Τρίερ.Εκαµε σχολή ο ψηλός από τη ∆ανία. Με σκοτεινή, σκουριασµένη φωτογραφία. Ετσι το φανταστικό µοιάζει µε αληθινό. Μαγκιά του. Με καρφωµένο τον φακό στα πρόσωπα. Με γεωµετρία επιπέδου «Μαύρο γεράκι: Η κατάρριψη» (Black Hawk Down») του Ρίτνλεϊ Σκοτ. Καιµε film making σε στυλ «Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν» τουΣτίβεν Σπίλµπεργκ. Εξαιρετικός µαθητής ο Τζόναθαν. Αφοµοιώνει, αλέθει και ξερνάει παραµύθια.Α, να µην ξεχάσω και το διδακτικό µάθηµα οικολογίας. Ξέρετε γιατί εισβάλουν οι Αρειανοί στο Λος Αντζελες; Για το νερό. Να εξαφανίσουν κάθε ανθρώπινη παρουσία και να στεγνώσουν τη Γη από κάθε σταγόνα νερού. Προχωρηµένος ο τύπος. Σεκαµιά τριανταριά χρόνια οι πεζοναύτες του πλανητάρχη, παρέα µε τη Συµµαχία, θα εισβάλουν όχι στην έρηµο της Λιβύης γιαπετρέλαιο, αλλά στη Βόρεια Ευρώπη και θα κάνουν πλιάτσικο στο νερό. Ετσι θα γλιτώσει η Αφρική και θα την πατήσει η Σουηδία!
«Παγκόσµια εισβολή»
UFO εισβάλλουν στη Γη Οχι για πετρέλαιο αλλά για το νερό Ενας ο σωτήρας, ο πεζοναύτης ο Αµερικανός
Βαθµοί=0
(µια καλοφτιαγµένη τρύπα στο νερό)
Θεά της οθόνης η Γκονγκ Λι
Πρώταη ΓκονγκΛι.Μια πορσελάνη που παράτα 46 χρονάκια τηςρίχνει κάτω δεκάδες εικοσάρες σταρλετίτσες. Επειτα η αµερικανοκινεζική συµµαχία. Υστερα οι χώροι, εκπάγλου αρχοντιάς και αυθεντικής«σκόνης»,στους οποίους γυρίστηκε η ταινία. Και τέλος τοπαλιοµοδίτικο στυλ, ένα µείγµα µυστηρίου, κατασκοπείας και µελοδράµατος. Ολα αυτά στην καλύτερη, αγγλόφωνη επιλογήαυτής της εβδοµάδαςµε τον τίτλο «Σαγκάη: Η πόλη των κατασκόπων» (Shanghai) του Σουηδού Μίκαελ Χάφστροµ.
Το επιµύθιο null «η καρδιά δεν είναι ποτέ ουδέτερη null αισθηµατικό. Η πλοκή το 1941 στο λιµάνι της Σαγκάης, όταν ολόκληρη η χώρα στέναζε από τη µανία των γιαπωνέζων κατακτητών. Εκεί όπου Βρετανοί, Αµερικανοί, Γιαπωνέζοι, Γερµανοί και Γάλλοι είχανδιαµοιράσει σε ζώνεςτα ιµάτιατης θρυλικής πόλης.Τότε δηλαδή που έτρωγες καλύτερα στη γαλλική ζώνη, έπινες στη βρετανική και έκανες κατασκοπεία στη γερ µανική. Και τέσσερα τα πρόσωπα. Ο Πολ (Τζον Κιούζακ) δηµοσιογράφος, δηλαδή αµερικανός κατάσκοπος. Ο λοχαγός Τανάκα (Κεν Γουατανάµπι) των µυστικών υπηρεσιών της Ιαπωνίας. Ο Αντονι ΛανΤιγκ (Τσόου Γιουν- Φατ)αρχηγός της κινεζικής Μαφίας.
Και η Αννα ΛανΤιγκ (Γκονγκ Λι)σύζυγος του αρχιµαφιόζου και σκληρό καρύδι της κινεζικής αντίστασης κατά της αυτοκρατορίας. Ο Πολ φλερτάρει µετην Αννα, τουτέστιν η Αµερική προµοτάρει τον πατριωτισµό τωνΚινέζων. ΟιΓιαπωνέζοισκοτώνουν αδιακρίτως ό,τι βρουν και οι Κινέζοι, όλοι όµως,οργανωµένοι στην αντίστασηκατά του εχθρού. Καλογυρισµένο, σκοτεινό,ιδρωµένο.Σαν καλοφτιαγµένη ρεπλίκα του εξωτικού «Macao» του Γιόζεφ φον Στέρνµπεργκ και του 1952 µε Ρόµπερτ Μίτσαµ και Τζέιν Ράσελ.
Βαθµοί=6
(ό,τι πρέπει για εσάς, κυρίες µου)
Αναδημοσιευση Απο Νεα

>Η αγ(ελλάδα) στην πρασινάδα!,

>

Ισως το αξίωμα της πολιτικής εκφράζεται από τη φράση του μεγάλου Κ. Καραμανλή «Στην πολιτική λέγονται πράγματα που δεν γίνονται και γίνονται πράγματα που δεν λέγονται». Ένας πολιτικός με κύρος που αποτελούσε το φόβο και τρόμο όλων των υπουργών του γιατί τους «ξεφτίλιζε δημοσίως». Ήταν το «άστρο»« του μαζί με την υπέροχη ομάδα του Κοντογεώργη που έβαλαν τη χώρα μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Μιλάμε για μια εποχή της «γκρίζας» Ελλάδας, όπου η χώρα ξόδευε από αυτά που είχε. Δυστυχώς τώρα ζούμε ένα αδυσώπητο πόλεμο, τεχνικό, σιωπηλό, και απρόσωπο μεταξύ της πολιτικής και της οικονομίας.
Χωρίς υπερβολή το «παιδί» αυτής της αντιφατικής άλλοτε σύγκρουσης άλλοτε συνουσίας είναι η κρίση που ζούμε. Όσον αφορά την παγκόσμια κοινότητα η αδυναμία των κεντρικών τραπεζών ως αυστηρά εξουσιοδοτημένων εκδοτηρίων χρήματος να ελέγχουν την χρηστή διαχείριση και κατανομή ρευστότητας στις αγορές αποτελεί τη βασική αιτία της κατάστασης που βιώνουμε. Σε αντιπαραβολή και συσχέτιση με την εποχή πριν του ‘30, όπου τα νομίσματα είχαν άμεση εξάρτηση με το απόθεμα χρυσού δηλ. αποτελούσαν μια υπαρκτή σταθερή αξία στα πολιτικά χρήματα. Η αξία τους καθορίζεται από την καταγραφή στις διακρατικές συναλλαγές σύμφωνα με τις εξαγωγές-εισαγωγές προϊόντων την «ανταλλακτική» δύναμη.
Εδώ λοιπόν τίθονται τα ζητήματα της ισορροπίας. Πόσα χρήματα πρέπει να κοπούν, προκειμένου να τιμολογηθούν τα αγαθά για μια αξιόπιστη συναλλαγή;
Όσα χρειάζονται για να υπάρχει ασφάλεια, σταθερότητα ρυθμός-ανάπτυξη. Η πολιτική λοιπόν θέτει τις «γραμμές» στο τρένο και η οικονομία την «μηχανή». Δυστυχώς η ανεπάρκεια πολιτικής και εποπτείας στις πηγές του χρήματος δηλ. τις κεντρικές τράπεζες έθρεψε το «τέρας» της οικονομίας που εκφράζεται από το «πανηγύρι» της απεχθούς διαχείρισης.
Αυτό το πολιτικό κενό που στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα έντονο πρέπει να καλυφτεί με την παιδεία. Η παιδεία που αποτελεί το καταφύγιο του ανθρώπου (αυτό αν δεν κάνω λάθος το είπε ο Μένανδρος). Το να μπορεί ο μέσος πολίτης να γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κάνοντας χρήση θεσμών και οργανισμών αποτελεί την ελπίδα και τη βάση για ένα καλύτερο κόσμο. Νομίζω, πως δεν πρέπει να έχει δικαίωμα ψήφου όποιος δεν γνωρίζει βασικά άρθρα του συντάγματος και τις αρχές του Ε.Σ.Δ.Α. (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων Ανθρώπου) θα μπορούσε να υπάγεται μεν στην αρχή ισότητας με εξαίρεση να μην έχει δικαίωμα ψήφου χωρίς τεκμηριωμένη γνώση διαδικασιών-προσφυγών.
Σύμφωνα με την υπέροχη αρχαία ελληνική σκέψη η παιδεία ταυτίζονταν με την «ευβουλία» και στόχος της ήταν η βελτίωση της ανθρώπινη φύσης.
Ο κόσμος και ειδικά η «ταλαίπωρη» αδύναμη και αδικημένη χώρα μας έχει ανάγκη από ΠΟΛΙΤΕΣ που θα ψηφίζουν ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ. Οι Ευρωπαίοι έχουν ένα υπόδειγμα συγκροτημένου κράτους που τους προστατεύει και απορροφά τα «κενά» και την πολιτική αλητεία, ενώ εμείς μένουμε εκτεθειμένοι και απλά… λαϊκίζουμε ότι μας κοροϊδεύουν και μας κλέβουν έτσι ανεύθυνα. Είμαστε μια… εκπληκτική «προσωπική» χώρα (από που είσαι, τίνος είσαι…), όπου η λογοδοσία κάποτε θεωρείται προδοσία. Δεν μπορώ να καταλάβω πως δεν κουβεντιάζεται καν στην «ανεκτική» ελληνική κοινωνία η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ στην Ε.Ε. Ρωτήστε τον κ. Ζάνια οικονομικό διαπραγματευτή τι τράβηξε στα ευρωπαϊκά σαλόνια, όταν ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα… ήταν διπλάσιο!
Μίλαγε σε διεθνή συμβούλιο και «γέλαγα» ασυγκράτητα!! Τα αντανακλαστικά μας δεν λειτουργούν, αυτό που θα γίνει είναι η εκχώρηση δικαιωμάτων οικονομικής διαχείρισης υποχθόνια όλου του παραγωγικού πλούτου ιδιαίτερα του ενεργειακού από ανάδοχους ομίλους εταιρειών, διαχείρισης κρατικών χρεών. Αυτές μέσω δημοπρασιών ομολόγων θα χρηματοδοτούν τις… δόσεις που τους οφείλουμε. Το σύμφωνο του ευρώ προβλέπει μείωση χρέους κατά 1/20 κάθε χρόνο δηλ. 16 δισ. ευρώ, αν το μοιράσεις στους τέσσερα εκατομμύρια φορολογούμενους Έλληνες βγαίνει τέσσερα χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο το κεφάλι! Αυτά για… 20 χρόνια. Είπατε τίποτα;
Το άνοιγμα επαγγελμάτων… φιάσκο, το ενιαίο μισθολόγιο… θα αποτελείται από… ειδικά και εξαιρέσεις επί των εξαιρέσεων… «ΞΕΝΟΙ ΓΛΕΙΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΑΓ(ΕΛΛΑΔΑ) ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΑΔΑ!!!
Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

«Ας µιλήσουµε για βία»,

«Σπάστε τη σιωπή, ανοίξτε τα παράθυρα» ακούστηκε στην αίθουσα «Νίκος Σκαλκώτας» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Σαν σύνθηµα. Από τα χείλη της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ΑνναςΝταλάρα. Κι ήταν σαν να συνόψιζε σε ένα µότοτην ειδική εκδήλωση (µετη θεατρική παράσταση «Τζόρνταν») και τη συζήτηση που ακολούθησε για τις κακοποιηµένες γυναίκες.
«Εχουν καταγραφεί 40 φόνοι µέσα σε τρία χρόνια από ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα. Η κακοποίηση δεν γνωρίζει επάγγελµα, κοινωνική τάξη και ηλικία. Είναι φαινόµενο βίας εξαιτίας της διάστασης των φύλων» έλεγε στην εκδήλωση η γενική γραµµατέας Ισότητας των Φύλων Μαρία Στρατηγάκη, που ενηµέρωνε για την τηλεφωνική γραµµή SOS 15900.
Λίγη ώρα πριν, καλοντυµένες γυναίκες, µε τους συζύγους τους στο πλάι,έφταναν στο Μέγαρο Μουσικής – ανάµεσά τους και προσωπικότητες από την πολιτική, το θέατρο, τη µουσική, εκπρόσωποι σωµατείων κακοποιηµένων γυναικών και ανθρωπιστικών πρωτοβουλιών. Πόσο λαµπεροί θεατές… Αυτό, πριννα συναντήσουν τη «σκοτεινή» γυναίκα στησκηνή. Κάπως έτσι, γεµάτη υποσχέσεις και ευτυχισµένες στιγµές ήταν αρχικά η ζωή της Σίρλεϊ Τζόουνς µετον σύντροφό της ώσπου βούλιαξε στη βία. Τη Σίρλεϊ που ενσάρκωσε η Μαρίνα Ασλάνογλου στον µονόλογο «Τζόρνταν» των Αννας Ρέινολντς και Μόιρα Μπουφίνι, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη µε τον οποίο και άνοιξε η εκδήλωση.
Η ηρωίδα πίστεψε ότι ο άντρας της Ντέιβι θα της πρόσφερε µια άνετη ζωή. Ωσπου το πρόσωπό της γέµισε µελανιές από τις γροθιές του. «Το ίδιο συνέβαινε µε τη µάνα µου. Είχε µελανιές τις οποίες µόνο εγώ έβλεπα. Γιατί κανείς άλλος δεν τις έβλεπε;» λέει σπαρακτικά η Σίρλεϊ. Εµεινε µόνη µε ένα παιδί 13 µηνών στην αγκαλιά. Οταν πήγε η πρόνοια να της το πάρει, εκείνη το σκότωσε. Μπήκε στη φυλακή και αργότερα έβαλε τέλος στη ζωή της.
Μετά το χειροκρότηµα στο φινάλε, η ιστορία της Σίρλεϊ γίνεται αφορµή συζήτησης. Με άξονα όχι απλώς το µεταίσθηµα της παράστασης αλλά και το γενικό πρόβληµα της κακοποίησης των γυναικών, που και στην Ελλάδα δεν είναι απλώς κοινωνικό και πολιτειακό.
«Η τέχνη έχει την ικανότητα να σπάει τη σιωπή στην οικογένεια και τη γειτονιά. Η οποία συχνά έχει νακάνει µε την Πολιτεία» έλεγε ηκαθηγήτρια Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστηµίου Αλεξάνδρα Κορωναίου.
«Θα πρέπει ναδούµε τι συµβαίνει στην οικογένεια.
Να στραφούµε στη σχέση του ζευγαριού» πρόσθετε ο καθηγητής Εγκληµατολογίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Γιάννης Πανούσης. «Κάποιοι λένε: “∆έρνω για να νιώθω άντρας”. Αρα υπάρχει ένα κοινωνικό πλαίσιο».
Κατασκευάζοντας Μήδειες
«Τι οδηγεί πολλούς άντρες στην κακοποίηση των συντρόφων τους; Και τοπιο σηµαντικό, τι µπορεί να οδηγήσει µιαµάνα στην παιδοκτονία; ∆εν φτάνει µόνο µιαπαράσταση για να αναδείξει ένα πάρα πολύ σοβαρό κοινωνικό ζήτηµα», αναρωτήθηκε όσο παρουσίαζε το έργο «Τζόρνταν» η ηθοποιός Μαρίνα Ασλάνογλου. Και απ’ αυτή της την ερώτηση προέκυψε η εκδήλωση και η συζήτηση µε θέµα «Κατασκευάζοντας Μήδειες – Η κακοποιηµένη γυναίκα – Σύνδροµα και συνέπειες» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν µεταξύ άλλων οι Μαρινέλλα, Νόνικα Γαληνέα, Μίµης Πλέσσας, Αλέξανδρος Ρήγας, Θάλεια Ματίκα, Χριστίνα Αλεξανιάν, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Χριστίνα Θεοδωροπούλου, Αννα Νταλάρα µε τον Γιώργο Νταλάρα, η Λούκα Κατσέλη µε τον Γεράσιµο Αρσένη, Βάσω Παπανδρέου, Κατερίνα Παπακώστα.
Αναδημοσιευση Απο Νεα

Ετικετοσύννεφο