Just another WordPress.com site

Archive for Απρίλιος, 2011

Τσάι και… γάμος στην Αθήνα,

Πώς είδαν τον «Γάμο της Χρονιάς» όσοι βρέθηκαν στο Χίλτον
Τον παρακολούθησαν δύο δισεκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έγινε αφορμή για να διοργανωθούν χιλιάδες πάρτι. Για τους Αθηναίους όμως που θέλησαν να πάρουν την δική τους “δόση” από το παγκόσμιο κοσμικό γεγονός της χρονιάς οι επιλογές ήταν πιο περιορισμένες. Όσοι δεν θέλησαν να αρκεστούν στην τηλεόραση του σαλονιού τους είχαν την λύση του ξενοδοχείου Χίλτον. Σε μια εκδήλωση – ειδικά για την περίσταση – είδαν τον γάμο σε μεγάλες τηλεοράσεις και απόλαυσαν το απαραίτητο βρετανικό τσάι και βουτήματα. Όλα αυτά έναντι δεκατριών ευρώ.
Το αίθριο του Χίλτον είναι γεμάτο. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι η πλειοψηφία των παριστάμενων δεν είναι Βρετανοί πελάτες του ξενοδοχείου, αλλά Έλληνες. Γυναικοπαρέες που διοργανώνουν το δικό τους girls tea party, νεανικά ζευγάρια, αρκετές κυρίες μεγαλύτερης ηλικίας που από πλευράς ντυσίματος θα μπορούσαν να είναι προσκεκλημένες στο ευτυχές γεγονός. Ακόμα και τηλεοπτικές κάμερες, προκειμένου να μεταφέρουν την “ελληνική” διάσταση του θέματος. Στις συζητήσεις των θαμώνων κυριαρχούν η εμφάνιση των προσκεκλημένων, και φυσικά το νυφικό, το οποίο φαίνεται να συγκεντρώνει την αποδοχή τους. «Αν και λόγω Μεγάλης Εβδομάδας η εκδήλωση δεν διαφημίστηκε από νωρίς, όλα τα τραπέζια είναι ρεζερβέ»λέει η υπεύθυνη Επικοινωνίας του Χίλτον κ. Τίνα Τορίμπαμπα. «Το 70% των όσων είναι εδώ είναι Έλληνες. Είναι φανερό πως ο κόσμος ψάχνει μια αφορμή για να ξεσκάσει, και ο γάμος αυτός του δίνει αυτή τη δυνατότητα».
«Συνδυάζει τα πάντα: τον έρωτα, το αυθεντικό βασιλικό γκλάμουρ, και βέβαια το παραμύθι της κοινής θνητής που παντρεύεται τον πρίγκιπα» σχολιάζει η κ. Ελένη Σακελάρη, γυμνάστρια που όπως λέει κυρίως από περιέργεια βρέθηκε στο αίθριο του Χίλτον. «Σκοπεύω σύντομα να επισκεφτώ το Λονδίνο και αποφάσισα να πάρω μια πρώτη γεύση από την πιο “χλιδάτη” εκδοχή του» μας λέει γελώντας.
Κάποια στιγμή η οθόνη της τηλεόρασης χωρίζεται στα δύο. Στα δύο κομμάτια προβάλλονται ταυτόχρονα ο γάμος μαζί με εκείνον του Καρόλου και της Νταϊνα, το 1981. «Η Κέιτ φαίνεται ιδιαίτερα άνετη στο ρόλο της και σε όλη αυτή την “υποχρεωτική” δημοσιότητα που τον περιβάλλει. Η Νταϊνα υπέφερε ήδη από την αρχή της σχέσης της με τον Κάρολο» λένε ο Κιθ και η Ανν Σμιθ, ένα ζευγάρι από την Βρετανία που οι διακοπές του στην Αθήνα συνέπεσαν με τον πριγκιπικό γάμο. Ρωτάμε για ποιο λόγο οι Βρετανοί δίνουν τόση μεγάλη σημασία στους γάμους της βασιλικής οικογένειας και παίρνουμε την αναμενόμενη απάντηση. «Είναι ένα κομμάτι της παράδοσης μας, είναι ένας τρόπος να επικοινωνήσουμε με την ιστορία μας.».Και οι δύο έχουν την καλύτερη γνώμη για τους δύο νεόνυμφους, όχι όμως και για τον Πρίγκιπα Κάρολο. «Ελπίζουμε ο Γουϊλιαμ να διαδεχθεί την Ελισάβετ όταν έρθει η ώρα, φαίνεται πολύ πιο χαρισματικός από τον πατέρα του».
Η τελετή τελειώνει σύμφωνα με το πρωτόκολλο και χωρίς εκπλήξεις, όπως αναμενόταν άλλωστε. Οι παριστάμενοι, Βρετανοί και Έλληνες, αποχωρούν, ευχόμενοι «βίον ανθόσπαρτο» στους νεόνυμφους και ελπίζοντας ότι αυτός ο γάμος θα έχει καλύτερη τύχη από τον εξίσου πολυσυζητημένο του 1981.
Αναδημοσιευση Απο Βημα

«Λούφα και Παραλλαγή» ξανά μαζί,

Ο Ορφέας Αυγουστίδης θα επαναλάβει τον ρόλο του Σταυρακομαθιακάκης στην «Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στη στεριά»
Ο Νίκος Περάκης επιστρέφει με μια τρίτη στρατιωτική κωμωδία
Εικοσιεπτά χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο σκηνοθέτης Νίκος Περάκης με τη «Λούφα και παραλλαγή» έγραψε ένα από τα πιο πρόσφατα κεφάλαια της ελληνικής κινηματογραφικής Ιστορίας. Η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της δεκαετίας του 1980, ήταν το απολαυστικό χρονικό της στρατιωτικής θητείας μιας παρέας στην ΤΕΔ (Τηλεόραση Ελληνικών Δυνάμεων) κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Το 2005, ο ίδιος σκηνοθέτης επέστρεψε στον… στρατό με τις «Σειρήνες στο Αιγαίο» σχολιάζοντας τη στρατιωτική πραγματικότητα εκείνης της εποχής: βραχονησίδες, ελληνοτουρκικά, η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η «αλλαγή» του εχθρού. Η «Λούφα» έσπασε ταμεία σε Ελλάδα και Κύπρο (πάνω από 1 εκατ. εισιτήρια) και μια σειρά βασισμένη πάνω της την ακολούθησε.
Και να που σήμερα ο Περάκης ξαναχτυπά. Επιστρέφει στην καρέκλα του σκηνοθέτη και επιστρατεύει τους ίδιους ηθοποιούς της δεύτερης ταινίας για μια συνέχειά της. Συνεπώς, οι Ορφέας Αυγουστίδης, Βίκη Καγιά, Στέλιο Ξανθουδάκη, Ιωάννη Παπαζήση, Σωκράτη Πατσίκα, Γιώργο Σεϊταρίδη, Γιάννη Τσιμιτσέλη, και Ρένος Χαραλαμπίδης θα παίζουν στην ταινία η οποία θα αρχίσει να γυρίζεται τον Μάιο και προβλέπεται να διανεμηθεί στις αίθουσες τον προσεχή Οκτώβριο. Θα συμπρωταγωνιστούν οι Τζένη Θεωνά, Ελευθερία Κόμη, Δέποινα Μαυροειδή και Ράσμι Σούκουλη.
Τι να περιμένουμε λοιπόν από μια τρίτη «Λούφα»; Σύμφωνα με την σύνοψη της ταινίας, έτσι όπως τη δίνει η εταιρεία παραγωγής της, η ODEON, εδώ ο Σταυρακομαθιακάκης (Αυγουστίδης), μετά τη μυστηριώδη απαγωγή της προστατευομένης του 12χρονης ορφανής Πακιστανής, εγκαταλείπει τον Ψηλορείτη και ακολουθώντας τα ίχνη της εισβάλει εν μέσω κρίσης στην πρωτεύουσα. Εκεί ο Παρλαβάντζας (Σεϊταρίδης) και ο σεφ του αγωνίζονται να περισώσουν την αλυσίδα ανατολίτικων ταχυφαγείων Sevdali.
Ο χακεράς και Ρομπέν των Ραφιών, Νάκος (Πατσίκας) προσπαθεί να αφυπνίσει το περί δικαίου αίσθημα των συμπολιτών του, ενώ ο νεοεκλεγείς δημοτικός σύμβουλος Καλούρης (Παπαζήσης) αγωνίζεται να αναβαθμίσει την αισθητική της πόλης. Τέλος, ο περιζήτητος γκουρού Τζιμπιτζίδης (Τσιμιτσέλης) πασχίζει να ανεβάσει την αυτοεκτίμηση των οπαδών του και του Υπουργικού Συμβουλίου, μέλος του οποίου είναι η «πρώην» του και νυν υφυπουργός Μαριαλένα (Καγιά).
Το (πολύ αστείο, όπως αντιλαμβάνεται κανείς) σενάριο της ταινία υπογράφει ο ίδιος ο Περάκης, η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Κλάουντιο Μπολιβάρ και η μουσική του Δημήτρη Κοντόπουλου.
Αναδημοσιευση Απο Βημα

Εγκαινιάστηκε η Βιβλιοθήκη του Βυζαντινού Μουσείου,

Στέγη για τις συλλογές βιβλίων για τη βυζαντινή τέχνη, την ιστορία και τον πολιτισμό
Για πρώτη φορά στην ιστορία του το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο αποκτά έναν σύγχρονο και λειτουργικό χώρο με αναγνωστήριο για να στεγάσει τις συλλογές του από βιβλία για τη βυζαντινή τέχνη, την ιστορία και τον πολιτισμό. Η αναδιαμόρφωση και ο εξοπλισμός της βιβλιοθήκης πραγματοποιήθηκαν με βάση μελέτη του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Στάικου και το έργο υλοποιήθηκε με χορηγία του Ιδρύματος Ωνάση.
Κατεβαίνουμε πολλά επίπεδα στους δαιδαλώδεις χώρους του μουσείου. Οι αίθουσες της βιβλιοθήκης λιτές. Το σκούρο ξύλο κυριαρχεί. Ο σχεδιασμός απέριττος. Πίσω από τα υαλοστάσια του αριστερού τοίχου της κεντρικής αίθουσας βρίσκονται οι γαλήνιοι κήποι του μουσείου. Η βιβλιοθήκη παραπέμπει στα παλαιά μοναστηριακά βιβλιογραφεία. Η σχεδιαστική φιλοσοφία ήταν, σύμφωνα με τον κ. Στάικο, να αναπαραχθεί η ατμόσφαιρα μιας μοναστικής κοινότητας επικεντρωμένης στην υπηρεσία του βιβλίου. Χώρους μοναστικού κελιού θυμίζουν και τα δύο μικρά δωμάτια που φιλοξενούν τις συλλογές περιοδικών, πίσω από την κεντρική αίθουσα της βιβλιοθήκης.
Στα εγκαίνια χθες το απόγευμα παρευρέθησαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Ωνάση, διευθυντές μουσείων και φίλοι του Βυζαντινού Μουσείου. Ο πρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος Ωνάση κ. Αντώνης Παπαδημητρίου αναφέρθηκε στη χρηματοδότηση του έργου ως ένα βήμα σε μια πορεία υποστήριξης και αναδιάρθρωσης σπουδαίων βιβλιοθηκών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό που έχει αναλάβει το Ιδρυμα Ωνάση, ξεκινώντας το 1996 από την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Τέχνης εντός του Μητροπολιτικού Μουσείου στη Νέα Υόρκη.
Η βιβλιοθήκη αριθμεί 15.000 τίτλους, 200 σειρές ελληνικών και ξένων περιοδικών και περίπου 2.500 ανάτυπα. Είναι πλουσιότατη σε βιβλία βυζαντινής τέχνης, αλλά διαθέτει επίσης βιβλία ιστορίας και πολιτισμού, ιστορικές και εκκλησιαστικές γραπτές πηγές, λεξικά και εγκυκλοπαίδειες. Αρχικός πυρήνας της βιβλιοθήκης ήταν η συλλογή του ιδρυτή της Χριστιανικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιου Λαμπάκη, η οποία χρονολογείται από το τέλος του 19ου αιώνα. Η συλλογή εμπλουτίστηκε στη συνέχεια από τον Γεώργιο Σωτηρίου, διευθυντή του μουσείου από το 1923 ως το 1960, και αργότερα από σημαντικές δωρεές βιβλίων από τις βιβλιοθήκες της Ντούλας Μουρίκη, του Χάρη Χιονίδη, της Μαρίας Θεοχάρη.
Οι επισκέπτες θα βρουν, μεταξύ άλλων, «πλήρη σειρά του “Δελτίου της Χριστιανικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας” και βιβλία για την ιστορία της βυζαντινής τέχνης που δεν βρίσκονται σε άλλες βιβλιοθήκες» ανέφερε μιλώντας στο «Βήμα» η αναπληρώτρια διευθύντρια του μουσείου κυρία Αναστασία Λαζαρίδου. Από τα βασικά πλεονεκτήματα της βιβλιοθήκης μάς επισήμανε τη συλλογή καταλόγων μουσείων και εκθέσεων και τα μουσειολογικά βιβλία και περιοδικά. «Το σημαντικό είναι ότι η βιβλιοθήκη ανοίγει στο κοινό» μάς είπε, το οποίο έχει πλέον πρόσβαση σε βιβλία που ως τώρα ήταν στοιβαγμένα και προσπελάσιμα σε περιορισμένο αριθμό ατόμων εντός εργασιακού χώρου των υπαλλήλων του μουσείου. Απαραίτητη για τους ερευνητές που μελετούν τα παλαίτυπα της συλλογής του μουσείου, η βιβλιοθήκη αποτελούσε, όπως μας είπε η κυρία Λαζαρίδου, και βασική προϋπόθεση για την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων που βρίσκονται στους μελλοντικούς στόχους του μουσείου.
Η βιβλιοθήκη λειτουργεί στους χώρους του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου (Βασ. Σοφίας 22) Δευτέρα ως και Παρασκευή, 9.00-13.00.
Αναημοσιευση Απο Βημα

Σε ποιο κανάλι θα παρουσιάζει κεντρικό δελτίο ειδήσεων ο Γιώργος Αυτιάς; ,

Στον Extra TV με καθήκοντα κεντρικού παρουσιαστή του βραδινού δελτίου ειδήσεων και συντονιστή της δημοσιογραφικής του ομάδας θα βρεθεί από τον ερχόμενο Ιούλιο και για δυόμισι μήνες ο Γιώργος Αυτιάς. Η συνεργασία του Έλληνα δημοσιογράφου με το κανάλι της Λεμεσού, όπως μαθαίνουμε, πραγματοποιείται στα πλαίσια της ευρύτερης συμφωνίας με τον Alter Ελλάδος για μετάδοση των προγραμμάτων του στην Κύπρο. Να σημειωθεί ότι ο παρουσιαστής θα βρίσκεται στο νησί κάθε Παρασκευή βράδυ, για να συντονίζει την πολιτική εκπομπή του κυπριακού καναλιού, «Ο Δρόμος προς τις Εκλογές», στην οποία θα φιλοξενούνται υποψήφιοι βουλευτές και εκπρόσωποι κομμάτων. Πληροφορίες αναφέρουν ακόμα πως ο Extra Λεμεσού, ετοιμάζει σημαντικές αλλαγές στο πρόγραμμά του, με Έλληνες παρουσιαστές να ενσωματώνονται στο δυναμικό του σε μία προσπάθεια να καταστε υπολογίσιμη δύναμη στο κυπριακό τηλεοπτικό τοπίο.

Χωρίς χειροκρότημα (Εκδόσεις Ψυχογιός),

Η Ειρήνη πάντα πίστευε αυτό που έλεγε η γιαγιά της: «Το ουράνιο τόξο είναι η σκάλα που χρησιμοποιούν οι ψυχές για να φτάσουν στον ουρανό…» Έτρεχαν μαζί και αναζητούσαν την άκρη του, μικρό κορίτσι εκείνη στο χωριό της κοντά στα σύνορα. Όνειρό της να γίνει δασκάλα, αλλά η μοίρα είχε άλλα γραμμένα.Για να αποφύγει ένα γάμο που της κανονίζει ο πατέρας της, η Ειρήνη θα βρεθεί στην Αθήνα, και δίπλα στη θεία της, τη μεγάλη τραγουδίστρια Βένια, θα γνωρίσει τη λάμψη της σόουμπιζ… αλλά και το σκοτάδι της. Ο έρωτάς της με τον Μάξιμο θα γίνει βορά στα θηρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι εκείνη θα τραβήξει πάνω της όλα τα πυρά• και όχι μόνο τα τηλεοπτικά… Ίσως ήρθε η στιγμή να τα αφήσει όλα πίσω. Αξίζει όμως μια ζωή χωρίς χειροκρότημα;
Aναδημοσιευση Απο Markos

Γιώργος Δερτιλής: «Εξω από το ευρώ; Καταστροφή τα σενάρια των νοσταλγών του Μάο»,

Ο ομότιμος καθηγητής και ιστορικός επιτίθεται σε «μωροφιλόδοξους» και δημαγωγούς
Ο κ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΡΤΙΛΗΣ μελετά χρόνια το «λερναίο», όπως το έχει χαρακτηρίσει, ελληνικό κράτος. Σε πρόσφατη ομιλία του στην Αθήνα ανέφερε πολλά παραδείγματα από παλαιότερες οικονομικές και πολιτικές κρίσεις στη χώρα μας, δείχνοντας ότι πολλά λάθη επαναλαμβάνονται, όπως και αρκετοί πολιτικοί που σήμερα πέφτουν στα ίδια λάθη του λαϊκισμού και του υπερπατριωτισμού. Είχε πει ότι η Ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται,αμφισβητεί όμως το αν η πολιτική ηγεσία των κομμάτων έχει μάθει κάτι από όλα αυτά και ελπίζει στη δημιουργία νέων πολιτικών δυνάμεων. O ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών,μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας και διευθυντής Σπουδών της cole des Ηautes tudes en Sciences Sociales στο Παρίσι επισημαίνει άλλωστε ότι δεν αξιοποιούμε «τις ασυγκρίτως καλύτερες συνθήκες σήμερα στη χώρα ούτε τη δημοκρατία που κατέκτησαν οι προηγούμενες γενιές».
– Θεωρείτε κακό σενάριο την έξοδο από το ευρώ. Οσοι το υποστηρίζουν λένε ότι το κράτος θα λάβει και τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες. Γιατί λέτε ότι θα είναι καταστρεπτικό;
«Δεν έχω δει όλες τις προτάσεις για τα σοβαρά μέτρα που θα λάβει το κράτος αφού μας βγάλει από το ευρώ. Μένω με την απορία όμως: Ποιο κράτος θα τα λάβει; Αυτό που άρμεξε τις παχιές αγελάδες για να φτιάξει προβληματικές επιχειρήσεις, ολυμπιακά μεγαλεία, σιντριβάνια και παιδικές χαρές, εκατοντάδες νεοεκατομμυριούχους, μυριάδες αργόσχολους μισθωτούς και ένα εκατομμύριο φτωχούς; Η έξοδος από το ευρώ θα είναι καταστροφή. Γι΄ αυτό δεν τη ζητεί κανένα σοβαρό ευρωπαϊκό κόμμα, συμπεριλαμβανομένης της Αριστεράς. Τη ζητούν η κυρία Λεπέν στη Γαλλία και οι ακροδεξιοί σε άλλες χώρες, συμπλέοντας δυστυχώς με διάφορους “αριστερούς”, μωροφιλόδοξους ή νοσταλγούς του Μάο ή του Πολ Ποτ».
– Διατυπώνεται η γνώμη ότι η πρόσφατη παγκόσμια κρίση απλώς βάθυνε την ελληνική κρίση. Ωστόσο το πολιτικό σύστημα είναι έτσι χρόνια διαμορφωμένο, γιατί ο έλληνας πολίτης πρέπει να ελπίζει ότι θα αλλάξει; Πώς μπορεί να αλλάξει;
«Το πολιτικό σύστημα φταίει, οπωσδήποτε. Αλλά ούτε ο ηγέτης είναι εκ των προτέρων ένοχος ούτε ο πολίτης αθώος. Ο πολίτης έχει βεβαίως την κουλτούρα και την παιδεία που του προσέφερε και του επέβαλε το σύστημα, έχει όμως και αυτήν που ο ίδιος επεζήτησε, με τις προτροπές της οικογένειας, συνήθως χαϊδευτικές και ατομικιστικές. Αποτέλεσμα: οι περισσότεροι νέοι επιδιώκουν το εύκολο απολυτήριο ή πτυχίο, άντε και εις ανώτερα, το εύκολο μάστερ ή διδακτορικό. Ευτυχώς που υπάρχουν και πολλοί που ζητούν αβοήθητοι την ουσιαστική γνώση, πάντα δύσκολη.
Οσο για το πολιτικό σύστημα, μου φαίνεται πως χρειάζεται πριν από οτιδήποτε άλλο να μαζευτούμε και να μαζέψουμε τα οικονομικά ερείπια χωρίς να ζητάμε ευθύνες και διχασμούς, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, χωρίς να αερολογούμε περί παντός του επιστητού, και κυρίως χωρίς να ευαγγελιζόμαστε την παγκόσμια επανάσταση με κέντρο την ωραία Αθήνα. Μπορούμε άραγε να τα μαζέψουμε εκεί όπου φτάσαμε και με το πολιτικό σύστημα όπως έχει σήμερα, χωρίς σε τίποτε να αλλάξει; Σχεδόν αδύνατο. Εκτός αν καταλάβουμε πόσοι κίνδυνοι απειλούν τη χώρα και το αλλάξουμε όλοι μαζί, πολίτες και πολιτικοί. Μολονότι και αυτό δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο, ας δώσω ένα παράδειγμα- ως απλός πολίτης που, λόγω ηλικίας, δεν περιμένει πλέον τίποτε, δεν επιζητεί τίποτε και δεν φοβάται τίποτε περισσότερο από την ανοησία και τον φανατισμό. Πιστεύω ακράδαντα λοιπόν ότι οι κίνδυνοι για τον τόπο μας είναι απειλητικότατοι και η οποιαδήποτε καθυστέρηση αδικαιολόγητη. Η Ελλάδα όπως την ξέραμε κινδυνεύει να πεθάνει- σε δύο, πέντε ή δεκαπέντε χρόνια, άδηλο. Κανένας κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί, όλες οι πιθανότητες είναι ανοιχτές, ορισμένες εντελώς ανεξάρτητες από τις πράξεις μας: οικονομική κατάρρευση, εξεγέρσεις, δικτατορίεςακόμη και πόλεμος, εμφύλιος ή εξωτερικός. Μπροστά σε τέτοιες απειλές, η ευθύνη των πολιτικών κομμάτων θα είναι στο εξής τεράστια. Και πάρα πολλοί συμπολίτες μας δεν τα εμπιστεύονται πλέον, εν πολλοίς δικαίως και ενίοτε αδίκως, αλλά σημασία έχει το αδιέξοδο που προκύπτει (και που δεν πρόκειται να λύσουν οι εκλογές, ιδίως με δεδομένη τη μαζική αποχή).
Πιστεύω επίσης ότι υπάρχουν σήμερα οι νέοι, έντιμοι και ικανοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να αναλάβουν πολιτική δράση. Διστάζουν, φυσικά, κυρίως δεν το αποτολμούν επειδή απεχθάνονται τον λυσσαλέο κομματικό πόλεμο και τα επακόλουθά του. Και όμως, αυτοί οι πολίτες, σε όποιο πεδίο του πολιτικού φάσματος και αν εντάσσονται, θα έπρεπε να αποτολμήσουν, πριν είναι πολύ αργά, την πολιτική πράξη που είναι εξ ορισμού νόμιμη στο κοινοβουλευτικό καθεστώς και αναγκαία για την ανανέωση μιας δημοκρατίας: να ιδρύσουν ένα νέο κόμμα ή και περισσότερα με διαφορετικές ιδεολογίες αλλά διακηρυγμένη πρόθεση για συναινετικές συνεργασίες, με μοναδικό κριτήριο τη σωτηρία του τόπου. Από την άλλη πλευρά, όσοι σοβαροί και άφθαρτοι άνθρωποι έχουν απομείνει στα παλαιά κόμματα θα έπρεπε να τολμήσουν μια πράξη αυταπάρνησης: να αποσυρθούν, μαζί με τις κομματικές ηγεσίες ή και χωρίς αυτές, αφήνοντας τόπο στους νέους. Ξέρω ότι η λύση που περιγράφω είναι σχεδόν αδύνατη· αλλά είναι και η μόνη που μου φαίνεται εφικτή».
Περισσότερα για τις απόψεις και τα βιβλία του κ. Δερτιλή στο http://www.dertilis-history.gr/
«Δημαγωγοί όσοι μας προτρέπουν σε αντίσταση»
-Πώς μπορεί να βγει κανείς από αυτόν τον φαύλο κύκλο κρίσεων, ο οποίος, όπως είπατε πρόσφατα, διατηρείται από τα μέσα του 19ου αιώνα;
«Δεν είναι φαύλος κύκλος, είναι σπείρα που εξελίσσεται στον χρόνο, ένας κυκλώνας ή στρόβιλος. Κάθε διέξοδος αποκλείεται, θεωρητικά, όσο τον τροφοδοτούν οι ίδιες δυνάμεις και με την ίδια περίπου ένταση, όσο τον περιβάλλουν οι ίδιες διαρθρωτικές συνθήκες. Επειδή όμως στην Ιστορία οι δυνάμεις και οι συνθήκες εξελίσσονται, ο στρόβιλος αλλάζει μορφή, δυναμική, ένταση. Πώς άραγε θα μπορούσε η Ελλάδα να βγει από την κρίση, πώς θα μπορούσε ο πνιγμένος να βγει από τον στρόβιλο; Μπορώ να αναφέρω απλώς ορισμένες προϋποθέσεις. Η πιο επείγουσα είναι προφανής: να πιαστεί όχι από τα μαλλιά του, αλλά από τα δοκάρια που του έτυχαν δίπλα του, ας πούμε ότι σήμερα είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση ή το ευρώ. Δεν ήταν αυτή η άμεση αντίδρασή μας στην κρίση. Επί ενάμιση χρόνο οι δημαγωγοί όλων των παρατάξεων μας προτρέπουν να “αντισταθούμε αδιαπραγμάτευτα”, λες και η διαπραγμάτευση θα ήταν ντροπή, λες και τα μαλλιά μας θα ήταν αποτελεσματικότερα από το σωσίβιο. Και ορισμένοι από εμάς τους ακολουθούν, χωρίς περίσκεψη. Εξίσου ανεπαρκείς ήταν και οι μετέπειτα αντιδράσεις μας. Δεν σκεφτόμαστε πόσες προϋποθέσεις είναι σήμερα δυσχερέστερες από ό,τι ήταν στο παρελθόν, πόσες συνθήκες μπορούν να ενισχύσουν τον στρόβιλο: π.χ., ένα γεωπολιτικό περιβάλλον πολύ απειλητικότερο από ό,τι ήταν πριν από το 1920, προτού η Μέση Ανατολή καταστεί η πυριτιδαποθήκη του πλανήτη και η Τουρκία προβιβαστεί σε περιφερειακή υπερδύναμη. Ούτε αξιοποιούμε όσες συνθήκες είναι σήμερα ασυγκρίτως καλύτερες, π.χ. τον πλούτο και την πείρα που έχει σωρεύσει η χώρα στους τελευταίους δύο αιώνες, αλλά και τη δημοκρατία που κατέκτησαν για εμάς οι προηγούμενες γενιές. Ολα αυτά τα ξεχνάμε ή τα θυσιάζουμε στα μικροσυμφέροντα του κόμματος, του συνδικάτου, της επιχείρησης, του εαυτού μας. Γι΄ αυτό η σημαντικότερη και δυσχερέστερη προϋπόθεση είναι μια ευρύτερη παιδεία που θα περιελάμβανε την πολιτική προπαίδεια και τη συνείδηση του πολίτη. Αυτού του είδους την παιδεία δεν την παρέχουν επαρκώς στα παιδιά μας ούτε τα σχολεία ούτε οι οικογένειές τους ούτε το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Και, δυστυχώς, η ευρύτερη παιδεία μιας κοινωνίας αναμορφώνεται με ιστορικές διαδικασίες μακράς πνοής- άρα θα χρειαστούμε πολύ χρόνο».
Αναδημοσιευση Απο Βημα

«Η αγάπη είναι ότι σημαντικότερο έχει ένας άνθρωπος»,

«Με την αγάπη τα ‘χω βάλει» είναι ο τίτλος της νέας δισκογραφικής δουλειάς της Αγγελικής Ηλιάδη και -με αφορμή αυτή τη φράση- η τραγουδίστρια μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Κους-Κους» για την αγάπη που «δέχεται και παίρνει» στη ζωή της.
«Η αγάπη είναι ό,τι σημαντικότερο μπορεί να έχει ένας άνθρωπος στη ζωή του, είτε το προσφέρει, είτε το εισπράττει» είπε αρχικά η Αγγελική, ενώ όταν ρωτήθηκε αν διανύει μια περίοδο κατά την οποία «και εισπράττει και προσφέρει αγάπη», απάντησε: «Ναι, αυτή την περίοδο το νιώθω αυτό. Και δίνω και παίρνω αγάπη και νιώθω πολύ τυχερή».
Μάλιστα σύμφωνα με πηγή που μίλησε στο yupi.gr επιβεβαιώσε πως τους τελευταίους μήνες η γνωστή τραγουδίστρια διατηρεί σχέση με το συνθέτη της, Κώστα Μηλιωτάκη, ο οποίος είναι και μαέστρος της τα τελευταία χρόνια.
Πηγή: yupi

Ετικετοσύννεφο