Just another WordPress.com site

Archive for Αύγουστος, 2011

Μισέλ Πετρουτσιάνι:«Στην αναπηρία, αληθινή ελευθερία σημαίνει κακία»,

Του Γιάννη Ζουμπουλάκη
Γεννήθηκε με «γυάλινα κόκαλα» και για να επιβιώσει έγινε τζαζίστας. Η ιστορία του αναδεικνύεται στο ντοκυμαντέρ του Μάικλ Ράντφορντ που θα επισκεφθεί την Αθήνα για την πανελλήνια πρεμιέρα της στο πλαίσιο του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x,
Το όνομα Μισέλ Πετρουτσιάνι ενδεχομένως να είναι γνωστό μόνο στους φανατικούς της τζαζ και της κλασικής μουσικής- και δη της πατρίδας του της Γαλλίας. Παιδί ημιεπαγγελματιών μουσικών, ο Μισέλ Πετρουτσιάνι γεννήθηκε με όλα τα κόκαλά του σπασμένα στις 28 Δεκεμβρίου του 1962 στην Οράνζ της Νότιας Γαλλίας. Το ύψος του δεν ξεπερνούσε το ενάμισι μέτρο. Επασχε από ατελή οστεογένεση (Οsteogenesis imperfecta), μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από τα οστά που σπάζουν εύκολα, συχνά από ελάχιστη ή καμία προφανή αιτία. Τα αποκαλούν «γυάλινα κόκαλα». Σε όλη τη σύντομη ζωή του- πέθανε το 1999 σε ηλικία 36 ετών- ο Πετρουτσιάνι πονούσε. Για να ξεπεράσει την αδυναμία του έγινε μουσικός.
Προτού αναλάβει να γυρίσει το ντοκυμαντέρ «Μichel Ρetrucciani» που θα παιχτεί στο πλαίσιο του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας τον Σεπτέμβριο, ο βρετανός σκηνοθέτης Μάικλ Ράντφορντ – ο οποίος τη δεκαετία του 1990 είχε υπογράψει την παγκόσμια επιτυχία «Ο ταχυδρόμος» – δεν είχε ιδέα για τον Μισέλ Πετρουτσιάνι. «Δεν ήξερα καν το όνομά του » μας είπε ο Ράντφορντ στο Φεστιβάλ των Καννών όπου ο «Μichel Ρetrucciani» έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του.
« Σ τη Βρετανία οι δίσκοι του Μισέλ Πετρουτσιάνι δύσκολα μπορούσαν να βρεθούν,ενώ πριν από μερικά χρόνια κανείς δεν έδινε σημασία στη μουσική του». Λάτρης της τζαζ και μουσικός ο ίδιος ( «κακός σαξοφωνίστας» λέει για τον εαυτό του), ο Ράντφορντ δεν είναι ο μόνος που δεν γνώριζε τον Πετρουτσιάνι. Ρωτώντας κόσμο που ασχολείται με την τζαζ, το όνομα του ιδιοφυούς, όπως αποδείχθηκε, νάνου, δεν φαίνεται να φέρνει μνήμες στην επιφάνεια, παρ΄ ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Πετρουτσιάνι είχε δώσει συναυλία στην Ελλάδα, με μεγάλη μάλιστα επιτυχία. Επομένως για ποιον λόγο ένα ντοκυμαντέρ για τον Μισέλ Πετρουτσιάνι θα μπορούσε να κάνει «κλικ» στο κοινό;
«Πέρα από το ότι ήταν ένας ιδιο φυής μουσικός καιπέρα από το ότι ήταν ανάπηρος, νομίζω ότι το γεγονός πως δεν παραδέχθηκε ποτέ την αναπηρία του λέει πολλά και προκαλεί το ενδιαφέρον» μας είπε ο Ράντφορντ στο τελευταίο Φεστιβάλ των Καννών. «Ο Πετρουτσιάνι θεωρούσε ότι ζούσε μια φυσιολογική, για εκείνον,ζωή». Και φυσιολογική ζωή για τον Μισέλ Πετρουτσιάνι ήταν «όχι μόνο να βρει γυναίκα,αλλά καθ΄ ότι Μεσόγειοςαμέσως να την απατήσει» λέει χαμογελώντας ο Ράντφορντ, πατέρας ο ίδιος πέντε παιδιών. «Αν μου δινόταν η ευκαιρία να τον ρωτήσω κάτι, αυτό θα ήταν, πρώτον, “πώς νιώθεις στ΄ αλήθεια μέσα σου;” και,κυρίως, “ ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου με τις γυναίκες;”» συμπληρώνει και προσθέτει την προσωπική του εκτίμηση ως απάντηση: «Αγαπούσε πραγματικά τις γυναίκες».
Ποιος είναι φυσιολογικός;
«Τι είναι όμως τελικά φυσιολογικό;» δείχνει να αναρωτιέται η ταινία. Ποιος ορίζει το φυσιολογικό; «Ολοι έχουμε προβλήματα » λέει ο Ράντφορντ. «Στους αναπήρους είναι απλώς περισσότερο ορατά. Για τον Πετρουτσιάνι η ζωή δεν ήταν ένα πρόβλημα.Γι΄ αυτό και η ιστορία του είναι ένα μάθημα ζωής για όλους μας: κάνε το καλύτερο που μπορείς να κάνεις με τα υλικά που έχεις και χωρίς να σε νοιάζει τίποτε άλλο.Ποτέ μην παραιτείσαι,ποτέ μην παραπονιέσαι» .
Ο Ράντφορντ πέταξε το σενάριο του «Μichel Ρetrucciani» αμέσως όταν το έγραψε. «Οταν γυρίζεις ένα ντοκυμαντέρ η αλήθεια,θέλεις- δεν θέλεις,θα βγει και όχι πάντα με τον τρόπο που νομίζεις». Και η αλήθεια για τον Μισέλ Πετρουτσιάνι ήταν παράξενη. Από τη μία πλευρά υπήρξε ένας δοτικός άνθρωπος, μια γενναιόδωρη φύση που έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους του. Την ίδια ώρα όμως «μπορούσε να γίνει ένας μπάσταρδος» συνεχίζει ο Ράντφορντ. Μπορούσε να ακυρώσει τη γενναιοδωρία του και να την αντικαταστήσει με μια πολύ δυσάρεστη πλευρά του εαυτού του.
Μιλώντας με τον επίσης νάνο, 20χρονο γιο του Πετρουτσιάνι, τον Αλεξάντρ Πετρουτσιάνι που βρέθηκε και αυτός στο φεστιβάλ για την προώθηση της ταινίας, ο Ράντφορντ αντιλήφθηκε ότι «η αληθινή ελευθερία για κάθε ανάπηρο είναι να είναι κακός. Δυσάρεστος. Διότι, ενώ προσπαθείς όλη την ώρα να δείξεις στους άλλους ότι είσαι εντάξει με τον εαυτό σου, ότι όλα είναι καλά, αυτό που πραγματικά θες να τους πεις είναι “άντε στον Διάολο”. Αλλά ποτέ δεν μπορείς να το πεις. Ισως αυτό να τον έκανε να νιώθει φυσιολογικός» .
«Οταν βρίσκεσαι στην κατάστασή μας δεν μπορείς να είσαι πάντα χαρούμενος με τον εαυτό σου,αλλά πρέπει πάντα να δείχνεις χαρούμενος προς τους άλλους» είπε ο Αλεξάντρ Πετρουτσιάνι. «Ορισμένες φορές αυτό δεν γίνεται.Είσαι περιστοιχισμένος από ανθρώπους που δεν γουστάρεις και απλώς πρέπει τους το πεις».
Σύμφωνα με την έρευνα του σκηνοθέτη, πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από την ασθένεια του Πετρουτσιάνι είναι εξαιρετικά ισχυρές προσωπικότητες. «Λες και κατά κάποιον τρόπο το σώμα αυτο-αποζημιώνεται για την οδύνη του- και είναι τρομερή οδύνη, ίσως μια από τις χειρότερες που μπορεί να φανταστεί κανείς». Ο Πετρουτσιάνι υπήρξε ένας ήρωας των αναπήρων, αλλά ο ίδιος έδινε την εντύπωση ότι είχε ξεχάσει την πάθησή του. «Και το έλεγε. “ Κοιτάξτε με! Είμαι μια χαρά!”.Την ίδια ώρα όμως θα έδινε τα πάντα για να μπορέσει να περπατήσει σε μια παραλία με μια κοπέλα» .
Το χάρισμα του Πετρουτσιάνι βέβαια ήταν η μουσική του και αυτό του έδινε το προβάδισμα σε σχέση με τους ανθρώπους που δεν ήταν μεν ανάπηροι αλλά ούτε και προικισμένοι. Εγινε ένας καταπληκτικός πιανίστας και όλος ο συναισθηματικός κόσμος του έβγαινε στη μουσική του και από εκεί, κατά μια έννοια, βγαίνει η μοναδική προσωπικότητά του. «Κάποιος τον απεκάλεσε “ξωτικό” που κατέβηκε για λίγο στη Γη για να γράψει τη μουσική του και στη συνέχεια εξαφανίστηκε » είπε ο σκηνοθέτης. «Αυτό τα λέει όλα».
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Σύμφωνα με την ταινία αλλά και τον Μάικλ Ράντφορντ,οι σχέσεις του Μισέλ Πετρουτσιάνι με τον πατέρα του δεν ήταν καθόλου καλές.Ο πατέρας του Μισέλ αισθανόταν άσχημα που ο γιος του ήταν ανάπηρος και αργότερα τον ζήλευε αφού ως μουσικός έγινε διάσημος,κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ ο ίδιος. «Το μόνο καλό με τον πατέρα του ήταν ότι τον δίδαξε μουσική υπό αυστηρότατες συνθήκες» είπε ο Ράντφορντ.Στη συνέχεια και ως τα 18 του ο Μισέλ Πετρουτσιάνι έγινε η «βιτρίνα»,ή καλύτερα ο «κράχτης» των γονέων του στα φθηνά κλαμπ όπου έπαιζαν μουσική.Τους άφησε για πάντα όταν ενηλικιώθηκε.
Από την πλευρά του ο Αλεξάντρ Πετρουτσιάνι,που είναι κάτοχος των δικαιωμάτων της μουσικής του Μισέλ Πετρουτσιάνι, δεν δέχθηκε να μιλήσει για τον παππού του αποκαλώντας τη σχέση τους «εξαιρετικά πολύπλοκη».Ο Ράντφορντ προσπάθησε να πάρει συνέντευξη από τον πατέρα του Πετρουτσιάνι αλλά δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις 100.000 ευρώ που ζήτησε ο δεύτερος για να μιλήσει.
ΠΟΤΕ & ΠΟΥ
Η ταινία «Μichel Ρetrucciani» θα προβληθεί στο πλαίσιο του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x (14-25 Σεπτεμβρίου)
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Αγροτικό Μουσείο Παρλαμά στο Πισκοπιανό Χερσονήσου Κρήτης,

Υφαντά και εργαλεία υφαντικής εκτίθενται στη νέα πτέρυγα του Αγροτικού Μουσείου Παρλαμά στο Πισκοπιανό Χερσονήσου Κρήτης,
Ανακαινισμένο και εμπλουτισμένο εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου,
Το παλαιό ρακοκάζανο με την πήλινη ρούμπα, ο πετρόκτιστος φούρνος και τα εργαλεία για την προετοιμασία της γης και την επεξεργασία του καρπού υποδέχονται τον επισκέπτη στην αυλή του Αγροτικού Μουσείου στο Πισκοπιανό Χερσονήσου. Προχωρώντας, στον χώρο υποδοχής, παρουσιάζεται η οικοσκευή του λαϊκού αγροτόσπιτου και στην κύρια αίθουσα του μουσείου βλέπουμε τους προβιομηχανικούς χώρους εργασίας του μαραγκού, του σιδερά, του βαρελά, και του φαμπρικάρη.
Το Αγροτικό Μουσείο Μενελάου Παρλαμά άρχισε να λειτουργεί το 1988 και στεγάζεται στο παλαιό ελαιοτριβείο-φάμπρικα της οικογένειας Παρλαμά, δωρεά προς την Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών (ΕΚΙΜ) του Μενελάου Γ. Παρλαμά, συνιδρυτή της και προέδρου της για περισσότερο από σαράντα χρόνια. Ανακαινίστηκε πρόσφατα και απέκτησε νέα πτέρυγα όπου φιλοξενείται τώρα έκθεση κρητικής υφαντικής, με αντιπροσωπευτικά δείγματα υφαντών όλων των περιοχών της Kρήτης από τα τέλη του 19ου έως τα μέσα του 20ού αιώνα: υφαντά με γεωμετρικά θέματα και μοτίβα με συμβολικό χαρακτήρα, μεγάλη ποικιλία αποτυπώσεων από τον κόσμο των φυτών και των ζώων, ανθρώπινες μορφές, λατρευτικές παραστάσεις και ιστορικές αναδιηγήσεις. Στον ίδιο χώρο εκτίθενται εργαλεία επεξεργασίας πρώτων υλών και εργαλεία υφαντικής και παρουσιάζονται τεχνικές ύφανσης. Τα εκθέματα προέρχονται από τη συλλογή της κυρίας Θεανώς Μεταξά-Κανακάκη και από την εθνογραφική συλλογή της ΕΚΙΜ.
Οι συλλογές περιβάλλονται από πλούσιο εποπτικό υλικό. Οθόνες αφής και προβολές επιτρέπουν στον επισκέπτη να έχει πρόσβαση σε επιπλέον πληροφορία και τεκμηρίωση, ανά εκθεσιακή ενότητα.
Το ανακαινισμένο Αγροτικό Μουσείο Μενελάου Παρλαμά – Συλλογή Υφαντών Θεανώς Μεταξά-Κανακάκη στο Πισκοπιανό Χερσονήσου Κρήτης θα εγκαινιάσει τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011, στις 19.00, η γενική γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, κυρία Λίνα Μενδώνη.
Ωρες λειτουργίας: Δε.-Σάβ.: 10.00-17.00.
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Active Member: Εγκαινιάζουν τη νέα σεζόν με νέο άλμπουμ και συναυλία,

Γιώργος Σκίντσας
Οι φίλοι του low bap συγκροτήματος θα τους απολαύσουν στο θέατρο Πέτρας,
Το καλοκαίρι ο κόσμος συνήθως ξεκουράζεται. Ο Β. D. Foxmoor των Active Member είπε να μην αφήσει να περάσει ο χρόνος έτσι και αποφάσισε να «σκαρώσει» ακόμη ένα άλμπουμ. Τίτλος «Dublaz 44» ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 9 Σεπτεμβρίου ενώ μία ημέρα μετά οι φίλοι του low bap συγκροτήματος θα έχουν την ευκαιρία να τον ακούσουν «ζωντανά» στη συναυλία του συγκροτήματος στο θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη.
Ο B. D. Foxmoor με την Sadahzinia δεν θα μείνουν όμως μόνο σε αυτή τη νέα δουλειά. Το τρίωρο πρόγραμμά τους θα περιλαμβάνει, εφόσον έχουν και αρκετό διάστημα να εμφανισθούν live, κομμάτια από το σύνολο της δισκογραφίας τους, καινούργια και παλαιότερα καθώς επίσης και κάποια από τα προσωπικά τους project.
Στη συναυλία αυτή στο θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη μαζί με τους Active Member θα εμφανισθούν και το συγκρότημα Χνάρια με τη νέα τους δουλειά. Εχοντας μιξάρει με φρέσκια ματιά τα παλιά κομμάτια των Active Member, οι Brak, Onaxis, dj Moya θα τα παρουσιάζουν σαν «σφήνες» κατά την διάρκεια του live, μαζί με τους B. D. Foxmoor και Sadahzinia.
Οι εκπλήξεις όμως δεν σταματούν εδώ. Ενας από τους σημαντικούς drummer ο Κώστας Αναστασιάδης θα παρουσιάσει αυτοσχεδιασμούς καθώς ενώ στα διαλείμματα θα δώσει… με τον Dj Moya. Ο ίδιος έχει ενεργή συμμετοχή τόσο στην δισκογραφία όσο και στις συναυλίες του γκρουπ τα τελευταία χρόνια… Ο Jamoan στην κιθάρα (ηλεκτρική και ακουστική) και στα κρουστά θα συνοδεύει το γκρουπ σε όλους τους σταθμούς του tour.
Πληροφορίες
Προπώληση, δισκοπωλείο Τζίνα, Πανεπιστημίου 57,
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Κύπρια σοπράνο βραβεύτηκε από το βρετανικό Ιδρυμα STAR,

Η Ιουλιέτα Δημητριάδου βραβεύτηκε για τα επιτεύγματα της στο κλασικό τραγούδι,
Η Κύπρια σοπράνο Ιουλιέτα Δημητριάδου βραβεύτηκε στη Βουλή των Λόρδων στο Λονδίνο, για την προσφορά και τα επιτεύγματα της στο χώρο του κλασικού τραγουδιού.
Σύμφωνα με ανακοίνωση, το βραβείο απονεμήθηκε από το STAR Foundation (Sociable, Trustworthy And Responsible), το οποίο, μεταξύ των δραστηριοτήτων του, βραβεύει καλλιτέχνες που έχουν επιτύχει στη σταδιοδρομία τους και έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Η Ιουλιέτα Δημητριάδου, γεννημένη στη Λευκωσία, άρχισε τις μουσικές της σπουδές στο Ελληνικό Ωδείο Λευκωσίας. Συνέχισε τις σπουδές της, με υποτροφίες των Βασιλικών Σχολών του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ιδρύματος Λεβέντη, στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το 2007 ήταν φιναλίστ στο Ραδιοφωνικό Διαγωνισμό Μεσογειακού Παραδοσιακού Τραγουδιού «Nizzissima, Voce del Mediterraneo».
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Η Αντιγόνη του Σοφοκλή θα μας μιλήσει ρώσικα,

Στιμγιότυπο από την «Αντιγόνη» που θα δούμε στην Αθήνα σε σκηνοθεσία Γιούρι Λιουμπίμοφ,
Με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή επιστρέφει στην Ελλάδα ο Γιούρι Λιουμπίμοφ παρουσιάζοντας την τελευταία παράσταση που σκηνοθέτησε σε συνεργασία με τον θέατρο Taganka, του οποίου υπήρξε και ο ιδρυτής, το 1964. Ο ρώσος σκηνοθέτης, που κράτησε το τιμόνι του θεάτρου αυτού της Μόσχας ως τον περασμένο Ιούνιο, εκτός από την πενταετία 1984-1989 που ήταν εξόριστος στη Δύση, αντιμετωπίζει την αρχαία τραγωδία με διαφορετικό τρόπο.
Η οπτική του δίνει προτεραιότητα στις λυρικές ερμηνείες των ηρώων, ενώ διατηρεί στο επίκεντρο του έργου τις μεγάλες συγκρούσεις με την εξουσία. Στην «Αντιγόνη» του κυριαρχεί η μάχη ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό, τον ισχυρό και τον αδύναμο, τη λογική και το μοιραίο, ενώ ο ίδιος ο σκηνοθέτης της δίνει μια διάσταση μύησης. Ο μύθος της ηρωίδας που αρνείται να υπακούσει τον νόμο, όπως τον εκφράζει ο Κρέων, επιμένει να θάψει, εκτός από τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη, θέτοντας την τιμή των θεών και την αγάπη προς τον αδερφό της υπεράνω των ανθρώπινων νόμων.
Στην Ελλάδα ο Γιούρι Λιουμπίμοφ πρωτοήρθε το 1992, όταν σκηνοθέτησε την «Ηλέκτρα» 1992 στο Μέγαρο Μουσικής. Ακολούθησε η συνεργασία του με την Κάτια Δανδουλάκη, το 1994 και το 1995: Ηταν η ώρα του «Γλάρου», στο τότε θέατρο Διονύσια, και την επόμενη χρονιά του «Βυσσινόκηπου» στη σκηνή που φέρει το όνομα της πρωταγωνίστριας. Μαζί της, στους πολυμελείς θιάσους, ο Γιάννης Φέρτης και ο Πέτρος Φυσσούν. Τέλος το 2001 ξανάρθε με τη «Μύηση του Σωκράτη» στο Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών.
Γεννημένος το 1917 με πλούσιο δημιουργικό έργο στη δυτική Ευρώπη αλλά και στην Αμερική με έργα, μεταξύ άλλων, Ντοστογιέφσκι, Βέντεκιντ και Μπρεχτ, ανήκει στους σκηνοθέτες που προτάσσoυν το σύγχρονο στοιχείο, προσφέροντας, παράλληλα, διεθνή αναγνώριση στο θέατρο Taganka. Πρόσφατα τιμήθηκε στην Αγία Πετρούπολη με το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής του 14ου Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου.
ΠΟΤΕ & ΠΟΥ
«Αντιγόνη» του Σοφοκλή από το Θέατρο Τagnaka
Σκηνοθεσία Γιούρι Λιουμπίμoφ
Παραστάσεις: 23 – 24 – 25 Σεπτεμβρίου στο «Θέατρον»
Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»
Πειραιώς 254, Ταύρος,
* Θα δοθούν παραστάσεις και στη Θεσσαλονίκη, την Τρίτη και την Τετάρτη 27-28/9, στο «Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης» (25ης Μαρτίου & Παραλία,
Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Ρωσικού Πολιτιστικού και Επιστημονικού Κέντρου
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Μοσχονήσι: Τα ζουμπούλια μυρίζουν ακόμη,

Το καταπράσινο νησί στον κόλπο του Αδραμυτίου αναδίδει το άρωμα της νοσταλγίας των παλιών, αλλά και των νέων κατοίκων του,
Από τα σημαντικότερα μνημεία του νησιού, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, γνωστή ως Ταξιάρχης διακρίνεται στο βάθος
Ανατολή ηλίου στο γραφικό λιμάνι του νησιού
Αρχιτεκτονική λεπτομέρεια παλιού σπιτιού
Γραφικοί καφενέδες και ταβερνάκια στα στενά πλακόστρωτα σοκάκια
Η εκκλησία του Αϊ-ΓΙάννη και η Βιβλιοθήκη
Η θεία Ζεχρά ψάχνει…
Για τους Μυτιληνιούς όπως η φίλη μου Καίτη Παντελάρα το πέρασμα στο αντικρινό Αϊβαλί και στο Μοσχονήσι γίνεται τουλάχιστον δυο-τρεις φορές τον μήνα.«Παίρνουμε τον αέρα μας» μου λέει η Καίτη,«κάνουμε πάμφθηνα ψώνια στο Παζάρι και τρώμε καταπληκτικά φαγητά στις ταβέρνες».Ετσι μαζί με τον Σερντάρ,τον αντιδήμαρχο του Αϊβαλιού,ανέλαβαν την ξενάγησή μου.Στο Μοσχονήσι συναντήσαμε όχι μόνο τη θεία Ζεχρά,την Κρητικιά που ψάχνει να συναντήσει Ελληνα για να μάθει νέα από την Κρήτη,αλλά και αρκετούς που ακούγοντας ελληνικά έσπευδαν να μας μιλήσουν,να μάθουν από πού είμαστε,να ρωτήσουν μήπως και γνωρίζουμε κάποιο φιλικό τους πρόσωπο από την Ελλάδα.Κάναμε βόλτες στην προκυμαία, περπατήσαμε στα στενά πλακόστρωτα,φάγαμε νόστιμους μεζέδες,χαζέψαμε τις αντίκες, γλυκαθήκαμε με μπακλαβάδες. Το Μοσχονήσι ή Τζούντα και Αλήμπεη για τους Τούρκους,το καταπράσινο νησί με τα πεύκα και τα λιόδεντρα,λέγεται ότι πήρε το όνομά του από τα κίτρινα ζουμπουλάκια που κάθε άνοιξη πλημμυρίζουν τα χωράφια και μοσχοβολούν.Επίσης, σύμφωνα με τον Αϊβαλιώτη Φώτη Κόντογλου,ονομάστηκε έτσι μαζί με τα άλλα νησάκια (Μοσχονήσια) «από το όνομα ενός κουρσάρου Μόσκου που λημέριαζε πάνω τους».
Το αρχαίο Εκατονήσι
Τα Μοσχονήσια είναι συστάδα νησίδων και σκοπέλων της Μικράς Ασίας. Πρόκειται για τα αρχαία Εκατόνησα, Νησιά του Εκάτου, του Απόλλωνα, ή Νησιά της Εκάτης, δηλαδή του Φεγγαριού. Το Μοσχονήσι ή Εκατονήσι είναι το μόνο νησί που κατοικείται. Εκεί ήταν το ιερό του Απόλλωνα του 4ου αι. π.Χ. και, σύμφωνα με τα ευρήματα κοντά στο Ντουλάπι, όπου ανακαλύφθηκε αρχαία πόλη, τότε το έλεγαν Νάσος, δηλαδή Νησί. Από τη Νάσο ήταν ο Αλκίβιος ο Κιθαρωδός και ο Αλκίβιος ο Αγαλματοποιός. Το μεγαλύτερο από τη συστάδα των Μοσχονησίων, με έκταση 23 τ. χλμ., συνδέεται οδικώς με το Αϊβαλί μέσω της νησίδας Κρεμμύδι. Πριν από την Καταστροφή ο πληθυσμός του ήταν ελληνικός και στηριζόταν στην αλιεία, στη σπογγαλιεία και στη γεωργία. Οι κάτοικοι του Μοσχονησίου ήταν επίσης φημισμένοι καραβομαραγκοί και ταξίδευαν στους μεγαλύτερους ταρσανάδες της εποχής, από τη Σύρα ως την Κωνσταντινούπολη και τη Μαύρη Θάλασσα. Το 1924, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι περισσότεροι σημερινοί κάτοικοί του έφθασαν από την Κρήτη.
Τα Μοσχονήσια του Φώτη Κόντογλου από «Το Αϊβαλί, η πατρίδα μου»
Το βιβλίο του Φώτη Κόντογλου μας μεταφέρει στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν γεννήθηκε στα 1895 στο Αϊβαλί ο μεγάλος αγιογράφος, και μας «συστήνει» την ιδιαίτερη πατρίδα του και τα Μοσχονήσια μέσα από θρύλους και παραδόσεις. Στην είσοδο του Αδραμυττηνού κόλπου, κοντά στη Λέσβο, κατά το βορινό πέλαγο, βρίσκεται πρώτο το Κρομμυδονήσι, η μικρή νησίδα μεταξύ Μοσχονησίου και Αϊβαλιού. Από τη μία μεριά το πέρασμα είναι πολύ στενό και λέγεται Ντουλάπι και από την άλλη το Κρομμυδονήσι είναι ενωμένο με τη στεριά με έναν μόλο μακρύ ως 500 μέτρα που χτίστηκε στα 1817 και τον λένε Γεφύρι. Στ΄ ανοιχτά απ΄ το Κρομμυδονήσι, σε σχήμα χελώνας, με ερείπια παλιών τειχών, το Δασκαλειό. Στη συνέχεια το Κοκκινονήσι, το Σεφέρι όλο χώμα, ο Κώδωνας ή Του Κοντού, με πέτρες. Ο Κόπανος αγοράστηκε από τους Ψαριανούς πριν από την Επανάσταση για να κατοικήσουν αλλά τους σταμάτησε ο πόλεμος, ενώ στον πολύ μικρό Κάλαμο οι νησιώτες έριχναν τα κόκαλα εκείνων που βρικολακιάζαν. Το Πετρούσι, το πετραδερό Σκλαβονήσι, το Γκιουμουσλί ή Ασημόνησο με πολλές ελιές και αρχαιότητες- ίσως η αρχαία Πιτάνη που ο Στράβων αναφέρει και ως Ελαιούσα από τις πολλές ελιές. Ο Αγιος Γιώργης το Ψηφί με ένα μικρό μοναστήρι. Η εκκλησία είχε ψηφιδωτά που τα έκλεψε στα 1868 ένα γαλλικό καράβι. Ο μικρός Αγιος Νικόλας και η Ούλια, η αρχαία Ιουλία. Στα δυτικά βρίσκεται το χωματερό Γυμνό, το πιο νοτινό, που έβγαζε σιτάρι και είχε 30 καλύβια και ένα μικρό γενοβέζικο κάστρο αντίκρυ του Σαρμουσάκ. Ο Πέρα Μόσκος έχει δύο κορφές και σε κάποια βράχια σκαλισμένα τα ονόματα γάλλων θαλασσινών. Το πετραδερό Αγκίστρι, η χωματερή Λεια, ο Κάλαμος και το Καλαμάκι , τα τρία Πουλάκια: Πλάτη,Γιαλονήσι και Πελαγονήσι. Ο βράχος Λειος με γύρω γύρω ξέρες, η Νησοπούλα, ο Πύργος- η αρχαία Ποροσελήνη. Στην Ποροσελήνη υπήρχε ένα δελφίνι που έπαιζε μαζί με ένα παιδί που το καβαλίκευε σαν άλογο. Λένε ότι το δελφίνι είχε πιαστεί στα δίχτυα ψαράδων και το παιδί τους εμπόδισε να το σκοτώσουν και από τότε παιδί και δελφίνι έγιναν αχώριστοι. Και ο Αδιάβατος, το μικρό νησάκι κοντά στον Πύργο.
Από την προκυμαία στην παλιά πόλη
Το «ντολμούζ» θα σας αφήσει στην είσοδο του πεζοδρόμου της προκυμαίας. Από εκεί ξεκινά ο περίπατος στο νησί. Κατά μήκος του πεζοδρόμου στ΄ αριστερά το ένα εστιατόριο δίπλα στο άλλο, με τραπεζάκια με θέα τη θάλασσα και τις ψαρόβαρκες, προσκαλούν με βιτρίνες όπου οι μεζέδες- ο ένας προκλητικότερος από τον άλλον- αποτελούν γευστικούς πειρασμούς. Στα δεξιά του πεζοδρόμου τα εστιατόρια είναι μοντέρνα και προσφέρουν πιο διεθνείς γεύσεις, ενώ από κάποια κλαμπ ακούγεται δυνατή νεανική μουσική.
Στα μέσα περίπου του πεζοδρόμου βρίσκεται το παλιό παραδοσιακό καφενείο, ενώ προς το τέλος του δρόμου είναι στημένες οι σκηνές με τα αναμνηστικά της βραδινής Αγοράς. Από εργόχειρα στο βελονάκι και φθηνά κοσμήματα ως μαγνητάκια για το ψυγείο και αρωματικά κεριά ή κούκλες κινέζικες θα βρείτε είτε στα κιόσκια της Αγοράς είτε στα μαγαζάκια στα γύρω στενά. Ο πρώτος παράλληλος δρόμος της προκυμαίας φιλοξενεί τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα που στεγάζονται στα ισόγεια παλιών σπιτιών. Εκεί θα βρείτε και αρκετά καταστήματα με αντίκες, δυσανάλογα όμως ακριβές. Πίσω ακριβώς από τον παλιό καφενέ βρίσκεται το παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο που θα σας οδηγήσουν εκεί οι μυρωδιές από τις φρέσκες κρέμες και τα σιροπιαστά. Περπατώντας στα στενά θα ανακαλύψετε πλατείες με ταβερνάκια και χαριτωμένα καφέ και θα συγκινηθείτε από τα παλιά ελληνικά σπίτια, από τα οποία 551 έτυχαν αναστήλωσης από το 2007, σε συνεργασία με την Τουρκική Επιστημονική Ακαδημία και την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Γιλντίζ. Ο Κόντογλου αναφέρει ότι η πέτρα με την οποία έχουν χτιστεί τα περισσότερα κτίρια και οι εκκλησιές απεκαλείτο από τους ντόπιους σαρμουσακόπετρα και προέρχεται από ένα μέρος που οι Τούρκοι ονομάζουν Σαρμουσάκ, δηλαδή Σκόρδο. Ο περίπατος θα σας φέρει στην παλιά εκκλησία του Ταξιάρχη, στα ερείπια της εκκλησίας της Κάτω Παναγιάς, του Αϊ-Γιάννη και της Βιβλιοθήκης. Και αν ζητήσετε να δροσιστείτε στα καθαρά νερά, θα πάτε στον όρμο Πατερίτσα για μπάνιο με φόντο τα ερείπια των μοναστηριών των αγίων Γεωργίου και Φεγγάριου.
Το παλιό καφενείο
Στην προκυμαία του νησιού ξεχωρίζει το παλιό κτίριο του καφενείου. Χτισμένο από πέτρα σε στυλ παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, ανήκει στους κλασικούς καφενέδες. Στο εσωτερικό διατηρεί τους παλιούς μεγάλους καθρέφτες που συνηθίζονται στα ιστορικά καφενεία και τα παλιά τραπεζάκια με το μάρμαρο. Το πρωί οι κάτοικοι του νησιού θα περάσουν για το απαραίτητο τσάι και την κουβεντούλα, ενώ κατά το μεσημεράκι θα προστεθούν στην παρέα οι ψαράδες που μαζί με έναν καφέ θα μπαλώσουν τα δίχτυα. Λίγο αργότερα φανατικοί θαμώνες δεν θα διστάσουν έναν μεσημεριανό υπνάκο στους καναπέδες, με το αεράκι να δροσίζει μέσα από τα ανοιχτά μεγάλα παράθυρα, ενώ τα απογεύματα τσάι ή καφές ταιριάζει ωραία με τους ναργιλέδες που βγαίνουν πια στα τραπεζάκια μπροστά στην προκυμαία ή στην είσοδο του καφενέ.
Ο εγκαταλειμμένος Ταξιάρχης
Από τα σημαντικότερα μνημεία του νησιού, η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι γνωστή ως Ταξιάρχης και χτίστηκε το 1873, ενώ τη χαριστική βολή στις καταστροφές που υπέστη την έδωσε ο σεισμός του 1924. Η εκκλησία είναι εγκαταλειμμένη και δεν είναι επισκέψιμη. Επιπλέον είναι επικίνδυνο να καταρρεύσει, γι΄ αυτό και δεν επιτρέπεται η είσοδος, από τα παράθυρα όμως θα καταφέρετε να δείτε να αχνοφαίνονται μερικές από τις παλιές αγιογραφίες της. Μία από αυτές είναι φτιαγμένη από δέρμα ψαριού και απεικονίζει τον Χριστό, τον Αγγελο του Θανάτου και τέσσερις αγίους να διαβάζουν την Αγία Γραφή.
Η εκκλησία του Αϊ-Γιάννη και η Βιβλιοθήκη
Την περίοδο του Πατριάρχη Θεοδοσίου η εκκλησία του Αϊ-Γιάννη υπαγόταν στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ο,τι έμεινε σήμερα είναι το παρεκκλήσι μαζί με κάποιες αγιογραφίες. Η κύρια εκκλησία βρισκόταν βορειοδυτικά, ενώ η Βιβλιοθήκη του μοναστηριού, που ξεκίνησε στα 1835, ήταν διάσημη όχι μόνο για τα θεολογικά βιβλία αλλά και για τα νομικά εκκλησιαστικά συγγράμματα του 17ου και του 18ου αιώνα. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924 το παρεκκλήσι εγκαταλείφθηκε. Σήμερα βρίσκεται πλήρως αναστηλωμένο στεγάζοντας τη Βιβλιοθήκη. Αναστηλωμένος είναι και ο ανεμόμυλος, ο οποίος τα παλιά τα χρόνια εξυπηρετούσε τις ανάγκες του μοναστηριού σε αλεύρι. Οι αναστηλώσεις έγιναν με τη συνδρομή του Ιδρύματος Ραχμί Κοτς, το οποίο εγκαινίασε τη Βιβλιοθήκη στις 7 Αυγούστου 2007 δίνοντάς της τιμητικά το όνομα του πρέσβη Νεσντέτ Κεντ και της συζύγου του Σεβίμ. Ο πρέσβης, γνωστός και για την αγάπη του στα βιβλία, χάνοντας την όρασή του σε μεγάλη ηλικία, είχε πει: «Δεν με πειράζει που δεν μπορώ να δω αλλά που δεν μπορώ να διαβάσω», ενώ ο γιος του δώρισε 1.300 βιβλία. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και ένα κομψό καφέ.
ΠΡΟΣΒΑΣΗ
Αφού βρεθείτε στη Μυτιλήνη,θα πάρετε το φέρι για το Αϊβαλί.Καθημερινά δρομολόγια εκτελούνται στις 8.30 το πρωί από τρεις εταιρείες και επιστρέφουν 6.00 το απόγευμα το καλοκαίρι και 5.00 τον χειμώνα.Μόλις μιάμιση ώρα κρατάει η διαδρομή και το εισιτήριο κοστίζει 13 ευρώ με επιστροφή.Δεν χρειάζεστε διαβατήριο,αρκεί η ταυτότητα νέου τύπου.Στο Μοσχονήσι,που απέχει 8 χλμ.οδικώς από το κέντρο του Αϊβαλιού μέσω της γέφυρας,θα πάτε με «ντολμούζ»,που είναι βανάκι-ταξί που παίρνει 5 επιβάτες με εισιτήριο μιάμιση λίρα,ή με το καραβάκι,με το οποίο η απόσταση είναι 3 ν.μ.Το νησί το εξερευνάτε άνετα με τα πόδια ή με ταξί.
ΔΙΑΜΟΝΗ
Κοντά στην εκκλησία του Ταξιάρχη βρίσκεται η πανσιόν της Κρητικιάς Ζεχρά «Ζehra Τeyzenin Εvi»(www.cundaevi.com) που στεγάζεται σε ένα παλιό ελληνικό σπίτι του 1800.Το«Siyah Lale»(Cumhuriyet Cad.Νo. 37) στεγάζεται επίσης σε ένα παλιό σπίτι 150 ετών με όλες τις σύγχρονες ανέσεις και είναι ίσως το πιο γοητευτικό κατάλυμα της περιοχής.Σε γραφικό δρομάκι με κατακόκκινες βουκαμβίλιες βρίσκεται το αναστηλωμένο παλιό σπίτι που στεγάζεται το«Cundahan Guesthouse» (Νamik Κemal Μah.Tepebasi Sok).Από βαριά πέτρα το παραδοσιακό «Μoshos Ηotel»(Νamύk Κemal Μah.15 Εylόl Cad.Νo. 4).
ΦΑΓΗΤΟ
Αχ,αυτή η ποικιλία των μεζέδων! Ενα τραπέζι γεμάτο πειρασμούς από αγαπημένες γεύσεις: κολοκυθολούλουδα γεμιστά με ρυζάκι,γιαλαντζί ντολμαδάκια μικρά μικρά με φρέσκα κληματόφυλλα,καπνιστή μελιτζάνα πικάντικη,τηγανητά μύδια με σκορδαλιά αμύγδαλο ή μυδοπίλαφο,παστουρμάς και μυρωδάτο τηγανητό σουτζούκι,κόκκινες πιπεριές γεμιστές με τυρί ή σκέτες με σκόρδο,καλαμάρια ροδέλες με σκορδαλιά με καρύδια,σαρδέλες,σαλάτες με διάφορα λαχανικά, μπουρεκάκια,πράσινες τσακιστές ελιές.Επιλογές από την πλούσια ψαριά της μέρας και,αν προτιμάτε το κρέας,τουλάχιστον δώδεκα διαφορετικά κεμπάπ είναι στη διάθεσή σας.Στον δρόμο δοκιμάστε ζεστούς «γκιουζλεμέδες»,μικρές πίτες με ανοιγμένο φύλλο και γέμιση λευκού τυριού με δυόσμο,ψημένες πάνω στην πλάκα. Πιείτε ντόπια ρακή ή κρασάκι και γλυκαθείτε με σιροπιαστά ή κρέμες και στο τέλος ένα τούρκικο καφεδάκι μαζί με το απαραίτητο λουκούμι.Ανάμεσα στις ταβέρνες του νησιού με τους πολλούς μεζέδες,οι«Cunda Βalik Εvi»(Βelediye Sok.Νo. 5),«Giritli Restaurant»(Νamik Κemal Μah.Cad.Νo. 27/Α) και«Laterna»(Μithatpasa Μah,Ηalk Cad,Νo. 14).
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Η ερωτική φωλιά των Άνιστον-Θερού,

Ένα μικρό σπίτι στους λόφους του Χόλιγουντ νοίκιασε το διάσημο ζευγάρι,
Η Τζένιφερ Άνιστον και ο αγαπημένος της Τζάστιν Θερού φαίνεται πως έκαναν το μεγάλο βήμα και αποφάσισαν να μείνουν μαζί σε ένα μικρό σχετικά, αλλά ζεστό σπίτι στους λόφους του Χόλιγουντ.
Λιτό και απέριττο στη διακόσμηση, με δύο μόλις υπνοδωμάτια, δύο μπάνια, ένα σαλόνι-τραπεζαρία και μια ευρύχωρη κουζίνα, το σπίτι αυτό των 165τ.μ περίπου ωχριά σε σύγκριση με την βίλα των 930 τ.μ που πούλησε πριν λίγο καιρό -έναντι του ποσού των $38 εκατομμυρίων- η ελληνικής καταγωγής ηθοποιός.
Ωστόσο, διαθέτει την θαλπωρή και την ζεστασιά μιας ερωτικής φωλιάς που εκφράζει απόλυτα τα συναισθήματα που νιώθει το ζευγάρι.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Realtor, η Τζένιφερ και ο Τζάστιν έχουν νοικιάσει το εν λόγω σπίτι έναντι $17.500 το μήνα και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μια ολοκαίνουρια πισίνα, μεγάλες βεράντες και κήπο.
Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Ετικετοσύννεφο