Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Αγονη Γραμμη’ Category

Ο πραγματικός λόγος για την επέμβαση στη Λιβύη…

Παπαδάκης Ευάγγελος
Θυμάμαι παιδάκι, όταν πήγαινα καμιά φορά στο καφενείο με τον πατέρα μου, να ακούω συζητήσεις από τη γενιά του 40 που έζησε τη φρίκη των πολέμων και είχε πλούσιες παραστάσεις πολέμων και από τους γονείς της (τους παππούδες μας) να λένε πως, οι μεγάλοι της γης δεν μας άφηναν, τους έλληνες, να «μεγαλώσουμε» γιατί θα είμαστε μόνιμη απειλή γι’ αυτούς. Δεν καταλάβαινα, όντας παιδί, τι εννοούσαν λέγοντας «μεγαλώσουμε» και χρειάστηκε βέβαια να μεγαλώσω κι εγώ ο ίδιος για να καταλάβω τι ακριβώς εννοούσαν!
Στο διαδίκτυο βρήκα ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με την Λιβύη και τον ηγέτη της, το οποίο αναδημοσιεύω αυτούσιο γιατί νομίζω πως αξίζει, για να καταλάβουμε ίσως κάποια πράγματα που ναι μεν είναι μάλλον απλά ,αλλά ο ωχαδερφισμός και η αδιαφορία δεν μας επιτρέπουν να αντιληφθούμε ότι στην παγκόσμια κοινότητα, που λόγο τεχνολογικών μέσων έχει γίνει πλέον στην κυριολεξία μια γειτονιά, είναι και αποτελούν όλα όσα γίνονται, συγκοινωνούντα δοχεία με απρόβλεπτες εξελίξεις για τους λαούς που δεν έχουν γνώση και αδιαφορούν για τις όποιες συνέπειες. Οποιαδήποτε σχέση με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας πιθανόν είναι εντελώς συμπτωματική…
Αρκετοί σχολιαστές και αρθρογράφοι σε όλο τον κόσμο, έχουν προβληματιστεί από το πραγματικά περίεργο γεγονός. ότι οι επαναστάτες της Λιβύης βρήκαν το χρόνο να συστήσουν τη δική τους κεντρική τράπεζα, πριν καν φτιάξουν κυβέρνηση.
Το Economic Policy Journal γράφει: «Ποτέ άλλοτε δεν ακούστηκε, εν μέσω εξέγερσης, να δημιουργείται μια κεντρική τράπεζα. Άρα δεν μιλάμε για κάποιους άξεστους αντάρτες, και μάλλον υπάρχουν κάποιες πολύ ισχυρές επιρροές.». Το CNBC αναρωτιέται: «Πρώτη φορά βλέπουμε επαναστατική ομάδα να προχωρά σε δημιουργία κεντρικής τράπεζας εν μέσω εξέγερσης. Πόσο ισχυροί έχουν γίνει αυτοί οι κεντρικοί τραπεζίτες;».
Μια άλλη ανωμαλία, σε σχέση με την επίσημη δικαιολογία της επέμβασης της
Λιβύη είναι η εξής: Υποτίθεται πως η επέμβαση έγινε για παραβιάσεις
ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα στοιχεία όμως άλλα λένε. Σύμφωνα με το Fox News,
το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επαινεί τη Λιβύη που «έχει κάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα προτεραιότητα, και που προστατεύει νομικά τους πολίτες της». Μια ρωσική αποστολή ιατρών, αναφέρει σε επίσημη αναφορά της προς τον πρόεδρο Medvedev ότι ελάχιστοι λαοί έχουν τόσες ανέσεις όσες ο λαός της Λιβύης. Διαθέτουν πολύ καλά νοσοκομεία και δωρεάν περίθαλψη. Τα νέα ζευγάρια επιδοτούνται, τα αυτοκίνητα κοστίζουν πολύ φτηνά, τα καύσιμα είναι επίσης φτηνά, οι αγρότες δεν φορολογούνται, κλπ.
Ακόμη κι αν όλα αυτά είναι προπαγάνδα, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο
Καντάφι έφερε νερό στην έρημο, κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο
στην ιστορία, αξίας $33 δισ.
Η εξήγηση ότι όλα έγιναν για το πετρέλαιο είναι επίσης προβληματική. Η χώρα
παράγει μόλις το 2% του παγκόσμιου πετρελαίου. Το κενό μπορεί κάλλιστα να
αναπληρωθεί από τα αποθεματικά της Σ. Αραβίας. Άρα γιατί αυτή η σπουδή για
δημιουργία κεντρικής τράπεζας;
Υπάρχει μια συνέντευξη του Αμερικανού στρατηγού ε. α Wesley Clark, που
κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Όπως λέει ο στρατηγός, το 2001 τον ενημέρωσαν πως
η Αμερική σκοπεύει να πολεμήσει με το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, τη
Σομαλία, το Σουδάν, το Ιράν, και τη Λιβύη.
Τι κοινό έχουν αυτές οι χώρες; Σε τραπεζικό επίπεδο, καμία τους δεν αποτελεί
μέλος της Bank for International Settlements (BIS). Αυτό το στοιχείο τις
εξαιρεί από το μακρύ χέρι των ελέγχων της «κεντρικής τράπεζας των κεντρικών
τραπεζών» της Ελβετίας.
Οι πιο ανυπότακτες όλων είναι η Λιβύη και το Ιράκ. Και οι δυο έχουν ήδη
δεχτεί επίθεση. Στο Examiner.com αναφέρεται πως 6 μήνες πριν οι ΗΠΑ μπουν
στο Ιράκ, η χώρα είχε προχωρήσει στην αποδοχή ευρώ αντί δολαρίων για το
πετρέλαιό της. Αυτή η κίνηση απειλούσε τη παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου
ως «πετροδολάριο».
Σύμφωνα με ρωσικά δημοσιεύματα, ο Καντάφι είχε ξεκινήσει προσπάθεια άρνησης
του δολαρίου και του ευρώ, και κάλεσε τις αφρικανικές και αραβικές χώρες να
πουλάνε πετρέλαιο σε ένα νέο νόμισμα, το χρυσό δηνάριο. Μάλιστα προωθούσε
την ιδέα μιας ενωμένης Αφρικής με 200 εκατομμύρια κατοίκους, που θα
χρησιμοποιούσε αυτό το νέο νόμισμα. Οι μόνοι αντίθετοι στη πρόταση του ήταν
η Νότιος Αφρική και ο επικεφαλής του Αραβικού Συνδέσμου. Αυτή η πρωτοβουλία
θεωρήθηκε ως απειλή για την οικονομική σταθερότητα του πλανήτη, τόσο από τις
ΗΠΑ όσο και από την ΕΕ. Ο Καντάφι όμως δεν φάνηκε να πτοείται.
Και έτσι ξαναγυρνάμε στο αίνιγμα της νέας λιβυκής κεντρικής τράπεζας. Όπως
αναφέρει το Market Oracle, η κεντρική τράπεζα της Λιβύης είναι 100% κρατική.
Η κυβέρνηση τυπώνει το δικό της χρήμα (δηνάριο) μέσω της δικής της τράπεζας.
Η χώρα είναι αυτάρκης, διαθέτει πόρους, είναι κυρίαρχη, και συνεπώς μπορεί
να ορίζει την οικονομική της μοίρα. Το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζικών καρτέλ
της παγκοσμιοποίησης είναι ότι για να κάνουν δουλειές με τη Λιβύη, πρέπει να
περάσουν από τη κεντρική της τράπεζα, και το εθνικό της νόμισμα, στα οποία
όμως δεν έχουν καμιά επιρροή. Για αυτό και η διάλυση αυτής της τράπεζας
μπορεί να μην αναφέρεται στις ομιλίες του Ομπάμα και του Σαρκοζί, αλλά
σίγουρα αποτελεί βασικό λόγο για την επίθεσή τους στον Καντάφι.
Η Λιβύη δεν διαθέτει μόνο πετρέλαιο. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η κεντρική της
τράπεζα έχει περίπου 144 τόνους χρυσού στα θησαυροφυλάκια της. Με αυτόν τον
θησαυρό, ποιος χρειάζεται την BIS, ή το ΔΝΤ και τους κανόνες του;
Για αυτό ας εξετάσουμε τους κανόνες της BIS και την επίδρασή τους στις
τοπικές οικονομίες. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της BIS, οι κεντρικές
τράπεζες πρέπει να έχουν ως κύριο σκοπό τους την σταθερότητα των τιμών. Και
θα πρέπει να είναι ανεξάρτητες από τις κυβερνήσεις, ώστε να μην επηρεάζονται
από πολιτικές βουλήσεις. Θα πρέπει να υπάρχει σταθερή χρηματική προσφορά,
ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται την επιβάρυνση του λαού με ξένο χρέος. Οι
κεντρικές τράπεζες αποθαρρύνονται από το να τυπώνουν χρήμα, και να το
χρησιμοποιούν για το καλό του κράτους, είτε άμεσα, είτε ως δάνειο.
Σύμφωνα με άρθρο της Asia Times του 2002, «οι κανόνες της BIS εξυπηρετούν
απλά το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα, ακόμη και εις βάρος των εθνικών
οικονομιών. Η BIS κάνει στα εθνικά τραπεζικά συστήματα αυτό που το ΔΝΤ κάνει
στα εθνικά νομισματικά καθεστώτα. Οι εθνικές οικονομίες που πέφτουν θύμα
της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, δεν εξυπηρετούν πλέον τα εθνικά
συμφέροντα».
Η άποψη είναι ότι αν μια κυβέρνηση δανειστεί από δική της κεντρική τράπεζα,
αυτό οδηγεί σε πληθωρισμό. Αν δανειστεί όμως από ξένες τράπεζες ή από το
ΔΝΤ, αυτό δεν ισχύει. Στη πραγματικότητα όμως όλες οι τράπεζες τυπώνουν τα
χρήματα που δανείζουν, είτε είναι ιδιωτικές, είτε κρατικές. Το περισσότερο
καινούργιο χρήμα σήμερα προέρχεται από τραπεζικό δανεισμό. Αν το δανειστείς
από κρατική κεντρική τράπεζα, είναι σχεδόν πάντα χωρίς επιτόκιο, και αυτό
αποδείχθηκε ότι μειώνει το κόστος των δημοσίων προγραμμάτων κατά 50% (μέσο
όρο).
Έτσι ακριβώς λειτουργεί το σύστημα της Λιβύης. Και έτσι εξηγείται το πώς η
Λιβύη βρίσκει χρήματα για δωρεάν εκπαίδευση και δωρεάν ιατρική περίθαλψη.
Έτσι μπορεί και δίνει στα νέα ζευγάρια άτοκα δάνεια ύψους $50.000. Και έτσι
βρέθηκαν τα $33 δισ. που έφτιαξαν το πελώριο αρδευτικό έργο στη έρημο.
Μάλιστα, οι σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ απειλούν τώρα το
συγκεκριμένο έργο.
Άρα, ο πόλεμος είναι για το πετρέλαιο ή για τις τράπεζες; Μπορεί και για τα
δυο. Μπορεί και για το νερό. Αν διαθέτει ενέργεια, νερό, και άφθονη πίστωση
για να δημιουργήσει υποδομές, τότε ένα κράτος δεν χρειάζεται ξένους
δανειστές. Και αυτή είναι η απειλή που προκαλεί η Λιβύη. Το να δείξει στον
κόσμο τι είναι δυνατόν να γίνει.
Τα περισσότερα κράτη μπορεί να μην διαθέτουν πετρέλαιο, διαθέτουν όμως νέες
τεχνολογίες, που μπορούν να καταστήσουν τις οικονομίες τους μη εξαρτώμενες
από το πετρέλαιο, ειδικά αν μπορούν να δανειστούν από κρατικές κεντρικές
τράπεζες, μειώνοντας στο μισό τα έξοδά τους.
Η ανεξαρτησία από την εξάρτηση της ενέργειας ελευθερώνει τις χώρες από τα
δίχτυα των διεθνών τραπεζιτών, και από την ανάγκη να μετατοπίσουν την
παραγωγή της οικονομίας του από την εσωτερική αγορά στη διεθνή αγορά, έτσι
ώστε να αποπληρώσουν τα δάνειά τους.
Αν πέσει η κυβέρνηση του Καντάφι, θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν η νέα
κεντρική τράπεζα σπεύσει να ενταχθεί στην BIS, και αν η εθνικοποιημένη
πετρελαϊκή βιομηχανία πουληθεί σε επενδυτές, και τέλος αν η ιατρική
περίθαλψη αλλά και η παιδεία, συνεχίσουν να είναι δωρεάν.
Αναδημοσιευση Απο Αγονη Γραμμη

Ούτε ένα τόσο δα θα!

Πολιτικά ψέματα, κοινωνική υποκρισία, αδιαφορία, αφραγκία, καταστροφολογία και όλες οι πληγές του Φαραώ μας πλάκωσαν τελευταία. Από πού να τα πιάσεις και που να τ΄ αφήσεις.
Και εκεί που όλα ήταν μαύρα, το Σάββατο στις 7 του Μάη ήλθε η άνοιξη του πολιτισμού στο Ρέθυμνο. Ανοίγει την βαλίτσα της η κ. γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και άρχισαν να ξεπέτιονται το ένα πίσω από το άλλο λυμένα, όλα τα προβλήματα των μνημείων του Ρεθύμνου.
– Άμεσα θα δημοπρατηθεί το μουσείο του αρχαιολογικού χώρου της Ελεύθερνας, ύψους 3.380.000 €, από το ταμείο του Υπουργείο Πολιτισμού. Επιτέλους δικαιώθηκαν οι αγώνες του άξιου επιστήμονα κ. Σταμπολίδη ενάντια στους τόσους σκοπέλους. Επιτέλους θα αναπτυχθούν τα χωριά γύρω από την Αρχαία Ελεύθερνα.
– Άμεσα, εντός διμήνου, θα προκηρυχθεί ο διαγωνισμός αρχιτεκτονικών σχεδίων του μουσείου του δήμου μας. Αμ ΄πως! όχι ένα, αλλά δύο αρχαιολογικά μουσεία. Τώρα αν προσθέσουμε και το υφιστάμενο αρχαιολογικό μουσείο στις παλιές φυλακές, θα είμαστε ο μοναδικός δήμος  με τρία αρχαιολογικά μουσεία. «Ψωμί δεν είχαμε να φάμε, κάναμε φούρνο και σκιαχτήκαμε» κατά που λεν κι οι πρόσφυγες.
– Άμεσα θα διαθέσει το Υπουργείο Πολιτισμού 750.000 € για την ανάδειξη και συντήρηση των τειχών της Φορτέτζας. Επιτέλους θα αναδειχθεί το φρούριο μας, θα πάψουν  τα τείχη να καταστρέφονται από τις αγριοσυκιές και τους βάτους, που φυτρώνουν πάνω τους και θα πάψουν  οι τουρίστες να μπερδεύονται  και να το θεωρούν βοτανικό μουσείο.
– Άμεσα τηλεφώνησε η κ. Γραμματέας στο αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου και άμεσα έφθασε η απάντηση στον μελετητή, ώστε να μπορέσει να πάρει καρότα – δείγματα από το εσωτερικό του μιναρέ, για να μπορέσει να ολοκληρώσει την μελέτη αναστήλωσης του μιναρέ της Νερατζές, επί το καλλιτεχνικότερον του Ωδείου. Δε’ πα να λέμε πως έχουμε ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην Ελλάδα, άμα δεν πέσει τηλέφωνο τίποτα δεν γίνετε, ακόμα θα περίμενε ο μελετητής την άδεια για τα καρότα. Όταν τελειώσει η μελέτη, θα χρηματοδοτήσει η Περιφέρεια το έργο, που υπολογίζεται στις 350.000 €. Επιτέλους θα αναστηλωθεί και ο μιναρές, που περιμέναμε τόσα χρόνια να αρχίσουν να πέφτουν οι πέτρες από την κορυφή του, ώστε να θυμηθούμε πως πρέπει να τον αναστηλώσουμε.
– 600.000 € θα διατεθούν για αναστηλωτικές εργασίες στο μοναστήρι του Αρκαδιού. Αυτό έλειπε να δίνουμε λεφτά για ειδωλολατρικά αγάλματα και μουσουλμανικά μνημεία και να μη δώσουμε λεφτά για το Αρκάδι, το σύμβολο της Κρήτης. Το σύμβολο που τιμούμε δεόντως, κάθε Νοέμβρη, μαλώνοντας για το ποιος ήταν ο μπουρλοτιέρης του και ντερλικώνοντας ασεβώς στην τράπεζα του, όπου σφάχθηκαν τόσοι ήρωες.
– 320.000 € θα προσπαθήσουμε να πάρουμε από το ΕΣΠΑ προκειμένου να μπαζωθεί, υποστηριχθεί, μπαλωθεί, όπως θέτε πέστε το, το υποθαλάσσιο τμήμα του ενετικού λιμανιού.
– Θα γίνει συνολική ανάδειξη της υπερδομής του ενετικού λιμανιού, αφού θα γίνει μελέτη από την αρχαιολογική υπηρεσία. Θα χωρίς νούμερα, που σημαίνει φέξε μου και γλίστρησα.
Τώρα ποιος εργολάβος θα αναλάβει όλα αυτά τα έργα, αφού το Δημόσιο χρωστάει μεταξύ των άλλων και στους εργολάβους και από πάνω τους ζητάει και εγγυητικές για να αναλάβουν τα έργα, είναι άλλο θέμα. Ο πρωθυπουργός το είπε, λεφτά υπάρχουν. Σε ένα, άντε δύο το πολύ χρόνια και πολλά βάζω, το Ρέθυμνο θα έχει γίνει μουσειακή πόλη, το μουσειακό πάρτε το όπως θέλετε.
Ένα μικρό παραπονάκι όμως θα το πω, γιατί θα σκάσω. Ανάμεσα στα τόσα προαναφερόμενα θα, που αναγγέλθηκαν από τους τρανούς μας δια των Μ.Μ.Ε ούτε ένα τόσο δα θα , δεν διάβασα και δεν άκουσα για τον ταλαίπωρο τον αιγυπτιακό φάρο μας. Τον φάρο μας, που έχει ξεκουφώσει από κάτω και έχει πάρει κλίση από πάνω και στο πρώτο τεσσάρι ρίχτερ θα φουντάρει στα αβαθή του λιμανιού. Η λέξη φάρος, ούτε ακούστηκε, ούτε γράφηκε ανάμεσα στα τόσα θα, απλά τον έγραψαν κανονικά, ακόμα και στα θα.
Τώρα θα μου πουν οι πονηροί:
– Βρε άσχετε ο φάρος εντάσσεται στα θα της υπερδομής και του υποθαλάσσιου τμήματος του ενετικού λιμανιού.
Και εγώ θα τους απαντήσω:
– Καλά κύριοι σχετικοί δεν διδαχθήκατε από τα λάθη του παρελθόντος. Κάπως έτσι το 1972 ενέταξαν ξανά τον φάρο στο συνολικό έργο «Τουριστική αξιοποίηση του Ενετικού λιμανιού» κατεδάφισαν τον φάρο, τον αναστήλωσαν τσάτρα – πάτρα, τέλειωσαν τα λεφτά, τα έφαγε ο ενετικός λιμένας, που έχει και ψήφους. Άφησαν τον φάρο ακέφαλο μέχρι το 1983, χρόνος αναστήλωσης ρεκόρ, έντεκα χρόνια, οπότε επί τέλους τέλειωσαν και τον πυργίσκο του, με αποτέλεσμα σήμερα μετά από εικοσιοκτώ χρόνια από την ανακατασκευή του, να είναι ετοιμόρροπος.
10-5-2011 Χάρης Α. Παπαδάκης – Νταραμανελίτης

Ετικετοσύννεφο