Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Γνωμη’ Category

«Ιστορική ανακάλυψη» του Curiosity στον Αρη;

«Ιστορική ανακάλυψη» του Curiosity στον Αρη;

Ετοιμο να «περάσει στην Ιστορία» είναι το Curiosity σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA Πηγή NASA/JPL/Caltech




Βαγγέλης Πρατικάκης 

Φήμες μιλούν για την παρουσία οργανικών μορίων – σιγή ιχθύος τηρεί η NASA,


Ουάσινγκτον 
Οι εικασίες δίνουν και παίρνουν μετά τη δήλωση ενός ερευνητή της NASA ότι το ρομπότ Curiosity στον Άρη μετέδωσε δεδομένα που «θα μπουν στα βιβλία Ιστορίας».

Ένας από τους επιστήμονες της αποστολής, ο γεωλόγος Τζον Γκρότζινγκερ του Caltech (του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια) δήλωσε στο αμερικανικό NPR ότι τα «συναρπαστικά» δεδομένα συλλέχθηκαν με το όργανο SAM του τροχοφόρου ρομπότ.

Ανεξάρτητος πλανητολόγος που κλήθηκε να σχολιάσει το δημοσίευμα στο περιοδικό «Wired» εκτίμησε ότι η ανακάλυψη αφορά την παρουσία οργανικών μορίων στον Κόκκινο Πλανήτη.

Η NASA πάντως τηρεί σιγή ιχθύος μέχρι να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα. Ο Γκρότζινγκερ, ο οποίος διευκρίνισε στο ΝPR ότι οι αναλύσεις πιθανότατα θα διαρκέσουν εβδομάδες, ανέφερε αργότερα στο «Wired» ότι τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν σε συνέντευξη Τύπου που προγραμματίζει η NASA στη διάρκεια του συνεδρίου της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στο Σαν Φρανσίσκο από τις 3 έως τις 7 Δεκεμβρίου.

Οργανικά μόρια στον Κόκκινο Πλανήτη

Το SAM (Sample Analysis on Mars, Ανάλυση Δειγμάτων στον Άρη) καταλαμβάνει σχεδόν το μισό όγκο του Curiosity και θεωρείται το σημαντικότερο όργανο της αποστολής. Στην πραγματικότητα είναι ένα ολόκληρο κινητό εργαστήριο, το οποίο περιλαμβάνει φασματόμετρο μάζας για την ταυτοποίηση χημικών στοιχείων, αέριο χρωματογράφο για τη χημική ανάλυση πετρωμάτων, καθώς και φασματόμετρο λέιζερ για τη μέτρηση ελαφρών στοιχείων που σχετίζονται με τη ζωή, όπως ο άνθρακας, το οξυγόνο και το άζωτο.

Δεδομένου ότι η βασική αποστολή του Curiosity είναι να εξετάσει αν ο Άρης μπορούσε ποτέ να φιλοξενεί μικροβιακή ζωή, ένα από τα κύρια ερωτήματα που καλείται να απαντήσει το SAM είναι το εάν ο πλανήτης διαθέτει οργανικά μόρια.

«Αν πρόκειται να περάσει στα βιβλία της Ιστορίας [όπως δήλωσε ο Δρ Γκρότζινγκερ], αυτό που θα περίμενα να έχει ανακαλυφθεί είναι οργανικά μόρια» δήλωσε στο «Wired» o Πίτερ Σμιθ, πλανητολόγος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα.

Ο Σμιθ ήταν επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής Phoenix που έφτασε στον Άρη το 2008. Το στατικό ρομπότ Phoenix θέρμανε ένα δείγμα εδάφους αναζητώντας οργανικές ουσίες, ωστόσο το εγχείρημα απέτυχε λόγω της παρουσίας υπερχλωρικών αλάτων, τα οποία καταστρέφουν τα οργανικά μόρια σε υψηλές θερμοκρασίες.

Ο Σμιθ δήλωσε ότι δεν θα του προκαλούσε έκπληξη αν υπήρχαν απλά οργανικά μόρια στον Άρη, δεδομένου ότι τέτοιες ενώσεις είναι γνωστό ότι υπάρχουν σε αστεροειδείς που πέφτουν στον πλανήτη ως μετεωρίτες.

«Θα ήταν πάντως εκπληκτικό αν έβρισκαν τη χημική υπογραφή περίπλοκων οργανικών μορίων» πρόσθεσε ο ερευνητής.

Οι φήμες δεν βγαίνουν πάντα αληθινές

Ο Σμιθ τόνισε επίσης ότι κανείς δεν μπορεί να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα μέχρι να αποσαφηνιστεί η κατάσταση από τη NASA. Ο πλανητολόγος αναφέρθηκε μάλιστα σε ένα ατυχές περιστατικό στη διάρκεια της αποστολής Phoenix, όταν η ομάδα του εξέταζε υπό άκρα μυστικότητα τα δεδομένα για τα υπερχλωρικά άλατα. Η μυστικοπάθεια της ομάδας του οδήγησε σε φήμες για την ανακάλυψη ζωής στον Άρη, οι οποίες κορυφώθηκαν όταν ένα αμερικανικό μέσο ανέφερε εσφαλμένα ότι ένας από τους επιστήμονες της αποστολής βρισκόταν ήδη σε επαφή με τον Λευκό Οίκο.

Φήμες για την ανακάλυψη εξωγήινων είχαν κυκλοφορήσει και το 2010, όταν η NASA προανήγγειλε μια ανακοίνωση για παράξενο μικρόβιο που θα προσέφερε «στοιχεία για την εξωγήινη ζωή».

Η ανακάλυψη τελικά αφορούσε ένα βακτήριο που υποτίθεται ότι χρησιμοποιούσε στο DNA του το δηλητηριώδες στοιχείο αρσενικό. Αργότερα, όμως, τα ευρήματα της NASA διαψεύστηκαν.

Όπως σχολίασε ο Σμιθ, «όταν κανείς κρατά μυστικά, ο κόσμος αρχίζει να σκέφτεται τα πιο τρελά πράγματα».

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Πέντε διπλές προσκλήσεις,

Πέντε διπλές προσκλήσεις

(AP Photo/SiriusXM, Maro Hagopian) 

Λουκρητία



Στο ραδιόφωνο όταν δεν παίζουν διαφημίσεις Jumbo μοιράζουν προσκλήσεις. Πέντε διπλές, λες και είναι πίτες. Αν είσαι συνεπής ακροατής έχεις λύσει το πρόβλημα σου. Μπορείς να δεις τα πάντα. Αρκεί να βλέπεις τα πάντα. Είναι νύχτες που αισθάνομαι ότι μπορώ να τυλίξω όλη την Αθήνα μέσα σε μία διπλή πρόσκληση που θα την κάνω σαν χωνί. Μέσα του θα υποκλίνονται ηθοποιοί, χορεύτριες θα κάνουν μοντέρνους πειραματισμούς και μουσικοί θα θέλουν να δουν το δεξί σου πόδι να κουνιέται ρυθμικά. Και μόλις το ανοίξω, το χειροκρότημα να βγει σαν άρωμα ή να πεταχτεί σαν μελίσσι.

Δεν γίνεται έτσι. Τις περισσότερες φορές η διπλή μου πρόσκληση απλώνει και γίνεται πανί να σκεπάσει τις άδειες θέσεις, τη μιζέρια και την αποτυχία που επιμένει να μη βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη. Ελάχιστα θέατρα θα τα πάνε καλά και θα πληρώσουν τους συντελεστές τους. Και ακόμα λιγότερα από εκείνα τα θεάματα που, συνήθως, θα τα έβαζες στη μεριά των «εναλλακτικών». Φυσιολογικό. Στη ζωή ζούμε, όχι στη σκηνή. Οι άνθρωποι δεν έχουν χρήματα για θεάματα και προτιμούν να κάθονται σπίτι ή να παρατείνουν τη διασκέδαση τους πίνοντας ένα και μοναδικό ποτό επί δύο ώρες.

Και όμως. Μου λένε ότι αυτόν τον χειμώνα οι παραστάσεις στην Αθήνα θα είναι πάρα πολλές. Από τη στιγμή που η τηλεόραση σταμάτησε να δίνει δουλειά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι του θεάματος κυνηγούν την ελπίδα τους από τη σκηνή. Μόνο που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οι περισσότεροι δεν θα χαμογελούν αληθινά στην υπόκλιση. Αν οι θέσεις δεν είναι άδειες, θα καλύπτονται από διπλές προσκλήσεις που μοιράστηκαν σαν διαφημιστικά φυλλάδια στα φανάρια. Δεν είναι κακό, έτσι ζεσταίνονται τα θέατρα και κάποιοι άνθρωποι βλέπουν κάτι. Όμως είναι ακόμα μία μίζερη έκφραση του παραλογισμού μας. Και ας είναι και καλλιτεχνική. Ένας γνωστός ηθοποιός μου εξηγούσε ότι η καλλιτεχνική σκηνή έχει περισσότερους πόρους από όσους χρειάζεται. Και τώρα βλέπουμε θεατρικές επιχειρήσεις να καταρρέουν, άνθρωποι να μένουν στον δρόμο και άνεργοι ηθοποιοί να τα βάζουν με τον εαυτό τους που δεν ξέρει, δεν θέλει, να κάνει κάτι άλλο.

Ε, να σας πω την αλήθεια περίμενα ότι όλη αυτή η μιζέρια στο τέλος θα μας έβγαινε κάπου δημιουργικά. Θα βλέπαμε νέα σχήματα, νέες ιδέες και νέα ρεύματα να διατρέχουν την πόλη και να προκαλούν θετικά ρίγη στα καταθλιπτικά πλήθη. Και ακόμα πιστεύω ότι η ψυχαγωγία μας στην κρίση δεν μπορεί να αρκείται στα long drinks (long, από τη διάρκεια του χρόνου) και σε διπλές προσκλήσεις. Θα είναι οι Δήμοι; Θα είναι καλλιτεχνικές ομάδες των πολιτών; Κάποιος πρέπει να είναι, τέλος πάντων, αυτός που θα βγάλει την τέχνη στις γειτονιές και θα την κάνει μαζική. Και ας βγαίνει και δίσκος στο τέλος, σε αυτό θα ντραπούμε;


Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ελλάς Ελλήνων Χαπακωμένων,

Ελλάς Ελλήνων Χαπακωμένων


Λουκρητία



Ο Άντονι Βίντλερ, πρύτανης της αρχιτεκτονικής σχολής Cooper Union της Νέας Υόρκης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, δήλωσε πως την νύχτα καταλαβαίνεις πόσο υποφέρει μια πόλη. Τον πιστεύω. Το βλέπω από το μπαλκόνι μου. Μετράω τα αναμμένα φώτα στις απέναντι πολυκατοικίες. Έξι, μαζί με το δικό μου επτά και το ρολόι δείχνει τρεις τα ξημερώματα. Να έχουν όλοι κάποια γιορτή και να διασκεδάζουν; Μακάρι αλλά αμφιβάλλω. Εξάλλου δεν ακούγεται μουσική.

Όχι, η πόλη πλέον δεν ζει την νύχτα. Την παλεύει κι ελπίζει να βρει τον Μορφέα στην παρουσιάστρια του τηλεπαιχνιδιού που αδυνατεί να λύσει τον σκανδαλωδώς εύκολο αναγραμματισμό. Ώρες-ώρες περιμένω να ακούσω κάποια εξοργισμένη φωνή από τα αναμμένα φώτα, «Καπέλο, μωρή ηλίθια, καπέλο! Πόσο δύσκολο πια;!». Δεν ακούγεται όμως τίποτα. Ίσως γιατί τα μάτια παρακολουθούν τηλεόραση αλλά το μυαλό έχει κλειστεί στο συρτάρι. Εκεί που βρίσκονται και οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι ξαγρυπνούν. Είναι μέσα σε φάκελο, αναγράφει το όνομά τους και κάμποσα ψηφία. Θα ήθελα να κάνω λάθος. Να ξενυχτούσαν για κάποιον χαμένο έρωτα. Αλλά πλέον ο χωρισμός με το πορτοφόλι είναι πιο στενάχωρος από ένα διαζύγιο. Κι ενώ για το δεύτερο χρειάζεσαι δικηγόρο, το πρώτο σε φέρνει ως το φαρμακείο της γειτονιάς.

Δεν υπερβάλλω. Και φυσικά δεν μοιράζουν χρήματα εκεί. Έχουν όμως κάτι πιο αποτελεσματικό. Ηρεμιστικά, αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά. Μπορεί να μην εξοφλείς τους λογαριασμούς σου με χάπια, αλλά εξαγοράζεις για λίγο την ηρεμία του μυαλού σου. Μου το επιβεβαιώνει η υπάλληλος του συνοικιακού φαρμακείου. «Ελλάς Ελλήνων Χαπακωμένων έχουμε γίνει». Ωραία ως ατάκα, άσχημη ως αλήθεια. Και πιο ανησυχητικά τα νούμερα. Αν το 2010 πουλήθηκαν 8,4 εκατομμύρια αντικαταθλιπτικά και 2 εκατομμύρια ηρεμιστικά, μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει σήμερα. Κι αν δεν μπορείτε, θα σας στείλω στο συνοικιακό φαρμακείο να δουλέψετε μια μέρα.

Η υπάλληλος υπολογίζει την αύξηση των πωλήσεων αυτών των φαρμάκων σε 30%. Ο κόσμος τα ζητά όπως κάποτε αγόραζαν προφυλακτικά ή τεστ εγκυμοσύνης. «Όχι για μένα, για έναν φίλο μου». Με δισταγμό ή ντροπή στο βλέμμα. Κι όταν δεν υπάρχει συνταγή γιατρού, με απελπισία. «Όσο και να θέλουμε να βοηθήσουμε, δεν υποκύπτουμε στις πιέσεις» μου λέει η υπάλληλος, καθώς μου δείχνει τις καρέκλες δίπλα από τα καλλυντικά. Παλιότερα είχαν μόνο μία για να κάθεται ο πελάτης ενώ παίρνουν την πίεση. Αναγκάστηκαν όμως να προσθέσουν δύο ακόμη. Δεν πρόλαβα να ρωτήσω γιατί.

«Για παρηγοριά, κάθονται και λένε τον πόνο τους». Ο φαρμακοποιός έχει γίνει πια ψυχολόγος και εξομολόγος. Θα μπορούσε να είναι και ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου αλλά αυτόν τον ρόλο τον έχει ο σκύλος. Όχι για πολύ. Δεν θα αργήσει η μέρα που θα αδειάσει το σπιτάκι του σκύλου για να φιλοξενήσει τον γιατρό που θα γράφει συνταγές για ηρεμιστικά και αντικαταθλιπτικά.

Εσείς; Έχετε σκύλο ή γιατρό;


Αναδημοσιευσα Από Βημα

Σίβυλλα alert! Ντάνιελ, Ρότζερ, Αθηνά, το Αχίλλειο και το club «Loulou’s»,

Σίβυλλα alert! Ντάνιελ, Ρότζερ, Αθηνά, το Αχίλλειο και το club «Loulou’s»

Σίβυλλα



Λίγο πριν τις δύο τα ξημερώματα. Κατηφορίζουμε την Λεωφόρο Κηφισίας. Τα φώτα στην πρώην «θρυλική» avenue των πλουσίων και ισχυρών είναι ελάχιστα. Η Εσθήρ με ειρωνικό ύφος παρατηρεί ότι κάποιοι… κυβερνητικοί φωστήρες κάνουν οικονομία σε ένα δρόμο που αρκετοί αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες. Ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες. Το πρώην πολυτελές «ανάκτορο» του Λάκη Γαβαλά εκεί οπου κάποτε στέγαζε τους οίκους με τις περίφημες ιταλικές και γαλλικές φίρμες, εκεί όπου είχε κάνει την επίσκεψή της η πριγκίπισσα Άννα Μολινάρι της Blumarine δεν υπάρχει πια. Μερικά μέτρα πιο κάτω «κόβουμε ταχύτητα». Ένας από τους γοητευτικότερους και πλέον πολυσυζητημένους σταρ της εποχής μας μάς κοιτάζει με ύφος μπλαζέ. Ο «πολύς» κύριος Ντάνιελ Κρεγκ είναι ο κεντρικός πρωταγωνιστής  σε μία τεράστια αφίσα με σκοτεινά χρώματα. Ο πιο πετυχημένος ίσως κινηματογραφικός πράκτορας 007 διαφημίζει πασίγνωστη διεθνώς φίρμα ρολογιών. Πάνω σε μία ταράτσα .Δίπλα στον ιστό της  βρετανικής σημαίας, φορώντας κομψότατο χειροποίητο κουστούμι και παλτό Brioni.

Η Εσθήρ με ρωτάει την απόψή μου για το εξώφυλλο που έκανε ο πρωταγωνιστής του «Skyfall» στο «Vanity Fair». Της απαντώ ότι είναι μία πολύ καλή φωτογράφιση. Προβλέψιμη! Στο ύφος και στυλ της διάσημης φωτογράφου προσωπικοτήτων Άνι Λίμποβιτς. Περισσότερο μου άρεσε η φωτογραφία όπου ο Ντάνιελ ποζάρει μέσα σε μία vintage Aston Martin. Με σταγόνες βροχής πάνω στα τζάμια και φόντο την Νέα Υόρκη. Ο κ. Κρεγκ με τους υπέροχους κοιλιακούς υποστηρίζει ότι «αυτό που κάνω εγώ είναι ακριβώς αυτό που  δεν έκανε ο Πιρς».

Oh My God! Πρέπει να ομολογήσω ότι ο Πιρς Μπρόσναν ήταν ο αγαπημένος μου Τζέιμς Μποντ. Γοητευτικός, σέξι, αριστοκρατικός με μία ανεπαίσθητη ειρωνεία στο βλέμμα. Ο Κρεγκ αν και είναι ένας καλός ηθοποιός μου κάνει κάτι σε χοντροκομμένο, κάτι σε… ολίγον μπανάλ!

Η Εσθήρ συμφωνεί απόλυτα μαζί μου .Αρχίζει να μου διηγείται μία ενδιαφέρουσα ιστορία την οποία της είχε μεταφέρει κάτι σαν fairytale με δράση και σασπένς η adorable γιαγιά Γερτρούδη.


Η Κέρκυρα ,τα γυρίσματα της ταινίας «For your eyes only» και η βίλα στις Μπενίτσες

Η grandmother έκανε πριν πολλά χρόνια διακοπές στο πανέμορφο νησί των Φαιάκων. Ηταν αρχές της δεκαετίας του 80 όταν ο βρετανικής καταγωγής σταρ Ρότζερ Μούρ η ωραία Γαλλίδα ηθοποιός Kαρόλ Μπουκέ, ο σκηνοθέτης Τζόν Γκλέν και ένα πολυπληθές συνεργείο βρέθηκαν στην Κέρκυρα για τα γυρίσματα της ταινίας «For your eyes only».

Μία μικρή ταραχή διαπέρασε το λεπτεπίλεπτο σώμα της γιαγιάς Γερτρούδης. Η grandmother ήταν τυλιγμένη στα μεταξωτά φορέματα του Guy Laroche, μετρ  ο οποίος μεσουρανούσε εκείνη την εποχή. Ένας σχεδιαστής μόδας τον οποίο εκτός γυρισμάτων προτιμούσε και η Καρόλ Μπουκέ. Το ζεύγος των πρωταγωνιστών βρέθηκε ξαφνικά μπροστά της ,θυμάται η γιαγιά, καθώς χρειάστηκε να γυριστούν κάποιες σκηνές σε υπερπολυτελή έπαυλη στενών της φίλων στις Μπενίτσες. Η grandmother γνωρίστηκε με τους πρωταγωνιστές και αρκετούς άλλους από το staff της ταινίας. Ο Ρότζερ Μουρ δήλωνε ενθουσιασμένος με την Ελλάδα όπως επίσης και η Καρόλ με τα τεράστια γαλαζοπράσινα μάτια και τα πλούσια μακριά καστανά μαλλιά.


Η καμπάνια της Chanel, το Αχίλλειο και η Cortina d’ Ampezzo

Η ηθοποιός λίγο αργότερα έγινε το «πρόσωπο» για το άρωμα Coco της Chanel. Οι δύο ηθοποιοί αμέσως μετά την Κέρκυρα αναχώρησαν για τις ιταλοαυστριακές Άλπεις και την κοσμοπολίτικη Cortina d’Ampezzo. Η grandmother, λάτρης της Cortina συγκινείται ακόμα και σήμερα όταν στην μεγάλη πλατεία του πασίγνωστου θέρετρου χειμερινών σπορ αντικρίζει το ίδιο παλιό φωτογραφείο. Εκεί όπου έπεφταν βροχή οι πυροβολισμοί μεταξύ «κακών» και «καλών» πρακτόρων.


Το δείπνο, ο Καραμανλής και το γήπεδο γκολφ

Ξετιλύγοντας τις αναμνήσεις εκείνης της εποχής η grandmother διηγείται με υπερηφάνεια το dinner στο πλευρό του ευγενούς, ρομαντικού Ρότζερ Μουρ και της εκθαμβωτικής μέσα στο τιρκουάζ φόρεμά της Καρόλ Μπουκέ .Το δείπνο πραγματοποιήθηκε στο εστιατόριο του Αχίλλειου. Ένα από τα πλέον γνωστά παγκοσμίως αξιοθέατα της Κέρκυρας το οποίο ως γνωστό χτίστηκε με εντολή της Αυτοκράτειρας της Αυστρίας Σίσσυ. Στο καζίνο της Κέρκυρας γυρίστηκαν σκηνές της ταινίας. Το συγκεκριμένο καζίνο γνώριζε εποχές δόξας καθώς κροίσοι από διάφορα μέρη του κόσμου  αγκυροβολούσαν σε κοντινές  παραλίες και ανηφόριζαν  στο επιβλητικό «Αχίλλειο».

Ήταν η εποχή που την Κέρκυρα επισκεπτόταν συχνά ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Στενός φίλος της οικογένειας Τσαούσογλου, διέμενε στο «Corfu Hilton» στην περιοχή Κανόνι. Ο Καραμανλής λάτρευε την Κέρκυρα για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος το γήπεδο γκολφ του νησιού. Ένας χώρος με διεθνείς προδιαγραφές που φιλοξενούσε πολλές προσωπικότητες του διεθνούς jet set και βέβαια τον… κύριο Ρότζερ Μούρ.

Ο Βρεττανός αστέρας αρκετά χρόνια μετά το τέλος της καριέρας του ως πράκτορας 007 επισκέφθηκε και πάλι την Ελλάδα και την Κέρκυρα. Ηταν η εποχή που είχε ανοίξει τις πύλες του το περίφημο club Bora Bora. Η Καρόλ δεν ξαναήρθε ποτέ από τότε…


Η λάμψη που έσβησε

Η σκηνή με την δολοφονία των «κινηματογραφικών γονιών» της πάνω σε ένα πολυτελές κατάλευκο yacht το οποίο είχε αγκυροβολήσει στα γαλαζοπράσινα νερά της Κέρκυρας ήταν από τις πιο δυνατές στιγμές της ταινίας. Το φιλμ όταν προβάλλεται από την τηλεόραση 31 χρόνια μετά μας γυρίζει όπως υποστηρίζει η γιαγιά Γερτρούδη σε εποχές  πραγματικής λάμψης για το νησί των Φαιάκων. Τότε που έκαναν επισκέψεις  στην Κέρκυρα οι πραγματικοί αριστοκράτες  και big stars. Όλοι αυτοί οι οποίοι μετέφεραν στις πατρίδες τους την εικόνα μίας Ελλάδας όπου καθένας μπορούσε να…ζήσει το όνειρό του. «Λές και ένιωθες το άγγιγμα των “Greek Gods”».Έτσι τουλάχιστον υποστήριζε ο κύριος Ρότζερ Μουρ. Τελικά ο διάσημος ηθοποιός προτιμούσε να περνάει τα καλοκαίρια του στο Σεν Τροπέ και του χειμώνες του στο Γκστάαντ. Pas mal!

Το ελληνικό στοιχείο δεν λείπει πάντως και από την τελευταία ταινία του Τζέιμς Μποντ με τίτλο «Skyfall». Είναι η νεαρή όμορφη ελληνίδα Τόνια Σωτηροπούλου.


Ο Mr. SkyFall , η Αθηνά και η Ρόζι

Ο κ. Ντάνιελ Κρεγκ βρισκόταν όπως με πληροφόρησε η φίλη μου Lady Tίνι Τίγκι πριν μερικές βραδιές στο private club «Loulou’s» στον αριθμό 5 της Hertford Street στη βρετανική πρωτεύουσα. Με γκρι παντελόνι-φανέλα μαύρο στενό πουλόβερ με ψηλό λαιμό και πανάκριβα χειροποίητα παππούτσια Berluti.

Στο εστιατόριο του ίδιου club, η Αθηνά Ωνάση και ο σύζυγός Ντόντα. Το ζευγάρι βρέθηκε μόνο για ένα 24ωρο στο Λονδίνο. Ένα ταξίδι αποκλειστικά και μόνο για «business». Η χρυσή κληρονόμος και ο σύντροφός της επισκέφθηκαν μεγάλη φάρμα με άλογα  στη βρετανική εξοχή.

Στο ίδιο club διασκέδαζε το supermodel Ρόζι Χάντιγκτον. Με βελούδινο μίνι φόρεμα Gucci και τα μακριά ξανθά μαλλιά της χτενισμένα σε στυλ βαμπ.

Σπεύδω αμέσως να γίνω member στο πολυτελές private club. Εκεί όπου συχνάζουν πολλά νεαρά αγόρια και κορίτσια της Ελληνικής παροικίας.

Ο κύριος Πύρρος Δήμας πάντως ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος στην Ομοσπονδία Άρσης Βαρών για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και ο διεθνής ποδοσφαιριστής κύριος Γιώργος Σαμαράς επέλεξαν το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης ( γύρω στις 4) το καφέ-εστιατόριο Gaspar στο Νέο Ψυχικό. Ο κύριος Δήμας καθόταν στο εσωτερικό τoυ δημοφιλούς spot ενώ ο football player προτίμησε τον εξωτερικό χώρο. Ντυμένος με τζιν και μπλε t-shirt.  


Αναδημοσιευσα Από Βημα

Έρως γκεμπελικός,

Έρως γκεμπελικός

O πάτερ φαμίλιας Γκέμπελς χωρίς τις ερωμένες του.

Μάρκος Καρασαρίνης

Έρως γκεμπελικός
Ο εθνικοσοσιαλιστής υπουργός Προπαγάνδας υπήρξε πρωταθλητής του αθλήματος της μοιχείας εις μήκος.,


Στην εποχή των μέτρων ο έρωτας δεν μετράει. Αποδείχθηκε πανηγυρικά όταν ο ορυμαγδός του κάπως ακαθορίστου ποσού δισεκατομμυρίων (11,5 / 11,8 / 11,9) δημοσιονομικής κοπτοραπτικής υπερκάλυψε την είδηση της χθεσινής δημοπρασίας προσωπικών εγγράφων του υπουργού Προπαγάνδας των Ναζί, Γιόζεφ Γκέμπελς. Και το να μην βρίσκουν αγοραστικό κοινό οι ερωτικές επιστολές του αποτελεί αν μη τι άλλο ασέβεια προς τον κατά συρροήν μοιχό του Γ΄ Ράιχ.

Ένας ερωτευμένος Γκέμπελς δεν είναι ακριβώς σαν τον ερωτευμένο Σαίξπηρ. Έχει κι εκείνος, φυσικά, την έμπνευσή του, αντί ποιητικής δραματουργίας ωστόσο του προκύπτει κάτι σαν διασταύρωση sturm und drang και Ταγμάτων Εφόδου: «εάν σε είχα εδώ μαζί μου θα σε άρπαζα και θα σε ανάγκαζα να με αγαπήσεις, έστω για μια στιγμή – μετά θα σε σκότωνα», γράφει στο τελευταίο γράμμα προς την πρώτη αγαπημένη του, Άνκε Στάλχερν. Για την ακρίβεια, αυτό που έκανε αργότερα, ως μεγαλοστέλεχος του Γ΄ Ράιχ, ήταν απλώς να την κακολογεί στους κομματικούς συντρόφους, όπως σημειώνει ο Γουίλιαμ Σίρερ στο μνημειώδες έργο του The Rise and Fall of the Third Reich (Arrow, 1991): «με παράτησε γιατί ο άλλος είχε περισσότερα λεφτά και μπορούσε να την πηγαίνει σε θεάματα και γεύματα. Τι ηλίθιο εκ μέρους της! Σήμερα θα μπορούσε να είναι σύζυγος του υπουργού Προπαγάνδας. Πόσο απογοητευμένη θα πρέπει να αισθάνεται!».

Το κελεπούρι που έχασε η Ανκε Στάλχερν ως μελλοντική σύζυγος υπουργού Προπαγάνδας το κέρδισε η Ιωάννα Μαρία Μαγδαληνή Γκέμπελς, το γένος Ρίτσχελ: το τίμημα της ανόδου στα ανώτατα αξιώματα, της καθημερινής συναναστροφής με τον Φύρερ και, ελλείψει κυρίας Χίτλερ, της de facto αναγνώρισής της ως «πρώτης κυρίας του Γ΄ Ράιχ», ήταν ο στολισμός δια περικοκλάδων. Ευειδείς ηθοποιοί και χαρίεσσες καλλιτέχνιδες βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη, με αποκορύφωμα τον δεσμό του Γκέμπελς με την τσέχα κινηματογραφική σταρ Λίντα Μπαρόβα, ο οποίος σχεδόν του στοίχισε την καριέρα του: όταν το φθινόπωρο του 1938 η Μάγδα πληροφορήθηκε την απιστία, έσπευσε να ενημερώσει τον Χίτλερ ότι θα ζητούσε διαζύγιο. Έχοντας να αντιμετωπίσει ήδη μια ενοχλητική σειρά από περιστατικά ηθικών ατοπημάτων στελεχών του, ο Αδόλφος φρόντισε να εκδιώξει τάχιστα την πέτρα του σκανδάλου στην Τσεχοσλοβακία, διαμήνυσε στον στενό του συνεργάτη να διορθώσει τα του οίκου του και τον έβαλε στον πάγο για μερικές εβδομάδες. 

Η προσωρινή ψυχρολουσία ήταν αρκετή για να κινητοποιήσει τον ερωτύλο Γκέμπελς σε αμφότερα τα μέτωπα. Διακρίθηκε ως βασικός συντελεστής του πογκρόμ κατά των Εβραίων στις 9 Νοεμβρίου 1938 που ονομάστηκε «Νύχτα των Κρυστάλλων» (7.000 κατεστραμμένες εβραϊκές επιχειρήσεις και 1.000 καμένες συναγωγές σε όλη τη Γερμανία αρκούσαν για να ανακτήσει την εύνοια του κυρίου του), υιοθετώντας ταυτόχρονα πιο προσεκτική τακτική στις κοινωνικές του σχέσεις. Σύμφωνα με τα όσα γράφει ο ιστορικός Μάικλ Κέιτερ στο βιβλίο του Hitler Youth (Harvard University Press, 2004), ως το 1943 ο ηγέτης της κομματικής νεολαίας Άρτουρ Αξμαν ήταν επιφορτισμένος με την αποστολή να ανακαλύπτει νεαρές πρόθυμες υποψήφιες, τις οποίες εν συνεχεία προωθούσε στον υπουργικό νυμφώνα. Γιατί, τέλος πάντων, να μην μπορεί ένας κυνικός, αδίστακτος, μισαλλόδοξος, φανατικός αντισημίτης Ναζί ηγέτης να διαλαλεί τη μέρα τις άρειες αρετές και να χαίρεται τη νύχτα τους καρπούς του αφροδισιακού της εξουσίας;


Αναδημοσιευσα Από Βημα

Πως προέκυψαν,



 Στην καθημερινότητα μας, όλοι οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε φράσεις για να περιγράψουμε κάποιες καταστάσεις αλλά δεν ξέρουμε ούτε ποιοι τις είπαν αλλά ούτε πως προέκυψαν. Μέσα από αυτό το άρθρο θα μάθουμε ποιος είναι επιτέλους αυτός ο Κουτρούλης και γιατί ο γάμος του έμεινε στην ιστορία; Τι είναι το πελεκούδι και γιατί καίγεται; Ποια είναι η Μιχαλού και είναι η μπέμπελη; Και πολλές ακόμα εκφράσεις που τις λέμε αλλά δεν ξέρουμε τι είναι.



«Χτύπα ξύλο»
λέει ο ένας συνομιλητής στον άλλον όταν ο πρώτος μιλάει για κάτι άσχημο ή για θάνατο. Αυτή η φράση προέκυψε όταν κάποιος είπε κάτι κακό μέσα σε ένα δάσος και ο συνομιλητής του χτύπησε το δέντρο δηλαδή το ξύλο ώστε να βγει το καλό πνεύμα του δέντρου και να τους προστατεύσει από το κακό, μιας και στα παλιά χρονιά θεωρούσαν ότι τα καλά πνεύματα κατοικούν στα δέντρα.

«Θα καεί το πελεκούδι απόψε» 
λέει κάποιος σε μια παρέα εννοώντας ότι θα ανάψει πολύ γρήγορα το κέφι. Το πελεκούδι είναι ένα τρίμμα ξύλου, το οποίο μόλις πεταχτεί στη φωτιά καίγεται αμέσως.

« Άλλος πλήρωσε τη νύφη » 
Στην παλιά Αθήνα του 1843, επρόκειτο να συγγενέψουν με γάμο δύο αρχοντικές οικογένειες: Του Γιώργη Φλαμή και του Σωτήρη Ταλιάνη.
Ο Φλαμής είχε το κορίτσι και ο Ταλιάνης το αγόρι. Η εκκλησία, που θα γινόταν το μυστήριο, ήταν η Αγία Ειρήνη της Πλάκας. Η ώρα του γάμου είχε φτάσει και στην εκκλησία συγκεντρώθηκαν ο γαμπρός, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Μόνο η νύφη έλειπε.
Τι είχε συμβεί;
Απλούστατα. Η κοπέλα, που δεν αγαπούσε τον νεαρό Ταλιάνη, προτίμησε ν΄ ακολουθήσει τον εκλεκτό της καρδιάς της, που της πρότεινε να την απαγάγει. Ο γαμπρός άναψε από την προσβολή, κυνήγησε την άπιστη να την σκοτώσει, αλλά δεν κατόρθωσε να την ανακαλύψει.
Γύρισε στο σπίτι του παρ΄ ολίγο πεθερού του και του ζήτησε τα δώρα που είχε κάνει στην κόρη του. Κάποιος όρος όμως στο προικοσύμφωνο έλεγε πως οτιδήποτε κι αν συνέβαινε προ και μετά το γάμο μεταξύ γαμπρού και νύφης «δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι».
Φαίνεται δηλαδή, ότι ο πονηρός γερο-Φλαμής είχε κάποιες υποψίες από πριν, για το τι θα μπορούσε να συμβεί, γι’ αυτό έβαλε εκείνο τον όρο. Κι έτσι πλήρωσε ο φουκαράς ο Ταλιάνης τα δώρα του άλλου.
Από τότε οι παλαιοί Αθηναίοι, όταν γινόταν καμιά αδικία σε βάρος κάποιου, έλεγαν ότι «άλλος πλήρωσε τη νύφη» κι έμεινε η φράση εώς και σήμερα.

«Έβγαλε τη μπέμπελη» είναι η φράση που χρησιμοποιείται για έναν άνθρωπο που ζεσταίνεται και ιδρώνει επειδή φορά πολλά ρούχα. Η μπέμπελη είναι η αρρώστια ιλαρά, η οποία για να γιατρευτεί έπρεπε κάποιος να φορά πολλά ρούχα για να ζεσταθεί και να ιδρώσει ώστε να «βγάλει» από πάνω του την αρρώστια.

«Έφαγε τον αγλέουρα» λέμε για κάποιον, ο οποίος έφαγε πολύ και νιώθει δυσφορία. Ο αγλέουρας είναι ένα φυτό με θεραπευτικές ικανότητες , το οποίο, όμως, δημιουργεί δυσφορία σε όποιον το χρησιμοποιεί.

«Έφαγε χυλόπιτα» λέμε για κάποιον, ο οποίος είναι ερωτευμένος αλλά η καλή του ή ο καλός της δεν νιώθουν το ίδιο για εκείνον. Η φράση προέκυψε από ένα γιατροσόφι του Παρθένη Νενίμου το οποίο περιλάμβανε ένα χυλό από σιτάρι και μπαχαρικά ψημένο στο φούρνο και λένε ότι γιάτρευε τον καημό τους.

« Τα βρήκε μπαστούνια » 
Χρησιμοποιούμε σήμερα την παροιμιώδη φράση «τα βρήκα μπαστούνια», όταν θέλουμε να πούμε ότι συναντήσαμε σοβαρά εμπόδια και δυσκολίες σε κάτι που επιχειρήσαμε να κάνουμε. Ο πολύς κόσμος, πιστεύει λανθασμένα ότι με τον όρο «μπαστούνια» εννοούνται οι φιγούρες τις τράπουλας ή τα πραγματικά μπαστούνια (μαγκούρες), κάτι όμως το οποίο δεν είναι σωστό.
Η προέλευση της φράσης ανάγεται σε ένα πραγματικό γεγονός, που έλαβε χώρα κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από μια μονομαχία
Εκατό χρόνια μετά το πάρσιμο του φρουρίου της Ακροκορίνθου από το Λέοντα το Σγουρό, οι Φράγκοι γιόρτασαν στην Κόρινθο με μεγάλη τελετή αυτή την επέτειο. Οι ευγενείς έκαναν ιππικούς αγώνες κάτω από τα βλέμματα των ωραίων γυναικών. Νικητές ξεχώρισαν δυο: Ο Ελληνογάλλος δούκας των Αθηνών Γουίδος -μόλις 20 χρονών- και ο Νορμανδός Μπουσάρ, φημισμένος καβαλάρης και οπλομάχος.
Εκείνη την ημέρα κάλεσε σε μονομαχία ο «Μπάιλος» του Μορέα, Νικόλαος Ντε Σαιντομέρ, τον παλατίνο της Κεφαλλονιάς Ιωάννη, που φοβήθηκε τη δύναμη του αντιπάλου του κι αρνήθηκε να χτυπηθεί με την πρόφαση ότι το άλογό του ήταν αγύμναστο. Αλλά ο Μπουσάρ τον ντρόπιασε μπροστά σε όλους, γιατί ανέβηκε πάνω σ’ αυτό το ίδιο το άλογο κι έκανε τόσα γυμνάσματα, ώστε να κινήσει το θαυμασμό των θεατών. Ύστερα, καλπάζοντας γύρω από την κονίστρα, φώναξε δυνατά: «Να το άλογο που μας παρέστησαν αγύμναστο».
Αυτό βέβαια, ήταν αρκετό για να προκαλέσει το θανάσιμο μίσος του Ιωάννη, ο οποίος έστειλε κρυφά έναν υπηρέτη του για να αλλάξει τα δυο ξίφη του Μπουσάρ με δυο πανομοιότυπα, αλλά ξύλινα, αυτά δηλαδή που είχαν για να γυμνάζονται οι αρχάριοι. Τα ξύλινα αυτά ξίφη τα ονόμαζαν «μπαστέν» και οι Έλληνες τα έλεγαν «μπαστούνια»
Όταν ο υπηρέτης κατάφερε να τα αλλάξει, ο Ιωάννης κάλεσε τον Μπουσάρ αμέσως σε μονομαχία. Ανύποπτος εκείνος τράβηξε το πρώτο ξίφος του και το βρήκε ξύλινο. Τραβά και το δεύτερο, κι αυτό «μπαστούνι». Και τα δυο τα βρήκε «μπαστούνια». Ο Ιωάννης κατάφερε τότε να τον τραυματίσει θανάσιμα στο στήθος.
Από τότε έμεινε η φράση: «Τα βρήκε μπαστούνια» και φυσικά δεν έχει σχέση με τα τραπουλόχαρτα ή τα μπαστούνια που γνωρίζουμε

«Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς» λέμε για έναν άνθρωπο, ο οποίος χρωστάει σε πολύ κόσμο. Η φράση προέκυψε από μια γυναίκα του Ναυπλίου, τη Μιχαλού, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια μιας ταβέρνας. Η Μιχαλού είχε το προτέρημα να δίνει «βερεσέ» αλλά με κάποια προθεσμία. Αν δεν την εξοφλούσαν σ’ αυτήν την προθεσμία, η Μιχαλού στόλιζε με πολλά κοσμητικά επίθετα τους οφειλέτες της και όσοι την άκουγαν καταλάβαιναν ότι κάποιος της χρωστούσε.

«Να μένει το βύσσινο» η φράση αυτή προέκυψε σ’ ένα καφενείο γύρω στο 1900. Ένας ψηφοφόρος έχοντος κατά νου να ζητήσει μια χάρη, ένα ρουσφέτι από ένα βουλευτή, που είχε πάει εκεί θέλησε να τον κεράσει ένα γλυκό βύσσινο. Ο βουλευτής, όμως, ο οποίος ήταν ακέραιος και δεν έκανε χάρες του απάντησε με τη φράση «να μένει το βύσσινο».

«Δεν μύρισα τα νύχια μου» χρησιμοποιούμε αυτή τη φράση για να δείξουμε ότι αγνοούμε εντελώς ένα θέμα για το οποίο μας ρωτάει κάποιος. Η φράση αυτή προέκυψε κατά την αρχαιότητα, όπου κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, οι πολίτες στοιχημάτιζαν για τον νικητή. Για να είναι σίγουροι για το αποτέλεσμα επισκέπτονταν τα κατά τόπους μαντεία και ζητούσαν από τους μάντεις απαντήσεις. Οι μάντεις βουτούσαν το χέρι τους μέσα σε δαφνέλαιο και το έφερναν στη μύτη τους. Έπειτα έπεφταν σε καταληψία και προφήτευαν τον νικητή του αγώνα.

«Κάποιος φούρνος θα γκρέμισε» λέμε για έναν άνθρωπο που έχουμε να δούμε πολύ καιρό και επιτέλους μας επισκέπτεται. Τα παλιά χρόνια, οι άνθρωποι στα χώρια μετρούσαν τα σπίτια τους ανάλογα με τους φούρνους που υπήρχαν μιας και κάθε σπίτι είχε το δικό του φούρνο. Όταν ένας νοικοκύρης πέθαινε, οι φίλοι έλεγαν ότι ο φούρνος του γκρεμίστηκε θέλοντας να τονίσουν ότι τώρα που πέθανε ο αρχηγός του σπιτιού, το σπίτι θα χανόταν.

«Του έψησε το ψάρι στα χείλη» λέμε για έναν άνθρωπο, ο οποίος περνάει καθημερινά βασανιστήρια. Συνήθως αναφέρεται σ’ έναν παντρεμένο άντρα ο οποίος κακοπερνάει στο γάμο του. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής στο Βυζάντιο, η νηστεία ήταν σημαντική για τους πιστούς. Στα μοναστήρια ήταν πολύ πιο αυστηρή. Όμως, κάποιοι καλόγεροι δεν άντεχαν και έτρωγαν κρυφά αυγά ή έπιναν γάλα. Μια μέρα, ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια σε μια σπήλια κοντά στο μοναστήρι. Το συμβούλιο των Ηγουμένων τον καταδίκασε στην εξής τιμωρία: του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και έβαλαν πάνω στα χείλη του ένα ψάρι για να ψηθεί. Ο καλόγερος πέθανε μετά από λίγη ώρα με φοβερούς πόνους.

«Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» αυτή η φράση αναφέρεται σε ένα γεγονός το οποίο προκάλεσε εντύπωση και θόρυβο. Ο Ιωάννης Κουτρούλης, ο οποίος ζούσε στη Μεθώνη συγκατοίκησε με μια γυναίκα, η οποία είχε φύγει από το συζυγικό της σπίτι. Για τα δεδομένα εκείνης της εποχής και για ένα χωριό αυτό ήταν ένα τεράστιο σκάνδαλο το οποίο συζητιόταν για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια. Τόσο κράτησαν τα βασανιστήρια του Κουτρούλη από τον πρώτο σύζυγο της γυναίκας, την οποία είχε αφορίσει ακόμη και η Εκκλησία. 
Το 1394, ο Πατριάρχης Αντώνιος ο Δ’ αναγνώρισε το διαζύγιο που του παρουσίασε η αφορισθείσα γυναίκα, επικύρωσε το γάμο της ως διαλυμένο και έδωσε την συγκατάθεση του για να τελεστεί ο γάμος της με τον Κουτρούλη με την προϋπόθεση να αποδειχτεί ότι εκείνη και ο Κουτρούλης δεν είχαν καμία σχέση όσο εκείνη ήταν ακόμη παντρεμένη. Το αποτέλεσμα της έρευνας δεν έγινε ποτέ γνωστό, όμως ο γάμος έγινε οπότε υποθέτουμε ότι ο Κουτρούλης κρίθηκε αθώος. Έτσι δεκαεφτά χρόνια μετά τελέστηκε επιτέλους ο πολυπόθητος γάμος και έγινε ένα εξαιρετικό γλέντι σε πείσμα του πρώτου συζύγου και σε ανακούφιση του Κουτρούλη, ο οποίος μετά από όσα πέρασε, παντρεύτηκε την αγαπημένη του.

«Πίσω έχει η αχλάδα ην ουρά» λέμε για έναν άνθρωπο, ο οποίος έχει κρυφά σχέδια για μια κατάσταση. Η φράση προέκυψε από τον τρόπο που σχηματίζονταν τα καράβια στη μάχη. Το σχήμα που έπαιρναν έμοιαζε με ένα αχλάδι διότι στην αρχή ήταν δυο-δυο τα καράβια σε απόσταση και όσο προχωρούσε προς τα πίσω το σχήμα η απόσταση μεταξύ των δυο καραβιών μειωνόταν ώσπου κατέληγε σ’ ένα καράβι, το οποίο ονομαζόταν ουρά και ήταν το πιο επικίνδυνο από όλα. Έτσι κατά διάρκεια της πιθανής κατάρριψης των πρώτων καραβιών, οι πολεμιστές είχαν την ελπίδα ότι στο τέλος θα νικούσαν γιατί πίσω υπήρχε η ουρά της αχλάδας.
 Αυτές ήταν ένα δείγμα από τις ιστορίες που υπάρχουν πίσω από τις παροιμιώδεις εκφράσεις, οι οποίες χάνονται στο πέρασμα του χρόνου και ίσως κάποιοι να μην τις μάθουν ποτέ. Εμείς μπορούμε να τις περάσουμε στην επόμενη γενιά με την ελπίδα ότι θα κάνουν κ εκείνοι το ίδιο στην επόμενη για να μη χαθεί τελείως αυτή η κληρονομιά.

« Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου » 
Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, οφείλεται σε έναν Κρητικό, που ονομάζονταν Παντελής Αστραπογιαννάκης.
Όταν οι Ενετοί κυρίευσαν τη Μεγαλόνησο, αυτός πήρε τα βουνά μαζί με μερικούς τολμηρούς συμπατριώτες του. Από εκεί κατέβαιναν τις νύχτες και χτυπούσαν τους κατακτητές μέσα στα κάστρα τους.
Για να δίνει, ωστόσο, κουράγιο στους νησιώτες, τους υποσχόταν ότι θα ελευθέρωναν γρήγορα την Κρήτη.
Με το σήμερα, όμως, και με το αύριο, ο καιρός περνούσε και η κατάσταση του νησιού αντί να καλυτερεύει, χειροτέρευε.
Οι Κρητικοί άρχισαν ν’ απελπίζονται. Μα ο Αστραπογιαννάκης δεν έχανε το θάρρος του, εξακολουθούσε να τους δίνει ελπίδες για σύντομη απελευθέρωση. Οι συμπατριώτες του, όμως, δεν τα πίστευαν πια. Όταν, λοιπόν, το ασύγκριτο εκείνο παλικάρι πήγαινε να τους μιλήσει, όλοι μαζί του έλεγαν: «Ξέρουμε τι θα πεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μoυ!».
Έτσι προέκυψε και η αντίστοιχη παροιμιώδης φράση, η οποία υποδηλώνει μια κατάσταση, συνήθως ανεπιθύμητη, η οποία παραμένει αμετάβλητη.

« Απ’ έξω κι ανακατωτά » (απ’ την καλή και την ανάποδη)
Τον Σεπτέμβριο του 1155, σ’ ένα μοναστήρι της Κωνσταντινούπολης συνέβησαν τέτοια έκτροπα, που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Εμμανουήλ Κομνηνός, διέταξε να τιμωρηθούν όλοι με τις πιο βαριές ποινές εκείνης της εποχής. Έτσι, πολλοί τυφλώθηκαν, άλλοι εξορίστηκαν και άλλοι ρίχτηκαν στα φοβερά κελιά των φυλακών του Επταπυργίου. Οι τελευταίοι, πέραν του εγκλεισμού τους στην φυλακή, είχαν υποβληθεί και σε μια επιπλέον πρωτότυπη τιμωρία-μαρτύριο: Κάθε μέρα, ήταν υποχρεωμένοι να προσεύχονται και να ψάλλουν, φωναχτά, είκοσι ώρες το εικοσιτετράωρο!
Οι φύλακες δεν τους άφηναν να πάρουν ανάσα και ουαί κι αλίμονο αν οι τιμωρημένοι σταματούσαν τις προσευχές και τους ψαλμούς, έστω και για ένα λεπτό. Οι προσευχές διαβάζονταν μέσα από μεγάλα και χοντρά εκκλησιαστικά βιβλία. Όταν οι προσευχές τελείωναν, αντί οι φυλακισμένοι να αρχίσουν το βιβλίο από την αρχή, ήταν υποχρεωμένοι να τις διαβάσουν απ’ το τέλος προς την αρχή. Δηλαδή ανάποδα.
Απ’ αυτό το περίεργο γεγονός προέκυψαν και οι παροιμιώδεις φράσεις «του τα ‘ψαλα απ’ την καλή και την ανάποδη» και «τα έμαθα απ’ έξω κι ανακατωτά»*, που σημαίνει σήμερα «γνωρίζω κάτι πολύ καλά», γιατί οι τιμωρημένοι έφτασαν στο σημείο από τις πολλές φορές που έλεγαν τις προσευχές, να τις μαθαίνουν από έξω κι ανακατωτά.
* Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, η φράση «τα έμαθα απ’ έξω κι ανακατωτά», προέρχεται από την εκπαιδευτική διδασκαλία στα σχολεία του Βυζαντίου: Οι δάσκαλοι για να διαπιστώσουν αν οι μαθητές γνώριζαν καλά το αλφάβητο απ’ έξω και δεν το «παπαγάλιζαν» απλά, τους έδειχναν τα γράμματα ανακατεμένα και τους ζητούσαν να τα πουν.

Ο Μόντι, ο Μπαλοτέλι και το ελληνικό «πάρτι»,

Ο Μόντι, ο Μπαλοτέλι και το ελληνικό «πάρτι»

Σίβυλλα,



Ο μεγαλοβιομήχανος, χρυσός κληρονόμος Φίφης Δελμούζος-Κασσανδρής ακολούθησε με το βλέμμα του τη νεαρή, καλλίγραμμη Ιταλίδα. «Μμμ! Πτωχή αλλά σίγουρα όμορφη», απευθύνθηκε στον στενό του φίλο, γοητευτικό μεγιστάνα Μάουρο Γκραντονέλι. 

Εκείνος περιεργάστηκε το μελαχρινό κορίτσι με τις εκρηκτικές αναλογίες το οποίο προσπαθούσε απεγνωσμένα να συμπληρώσει το ποσό που χρειαζόταν για την αγορά μιας παγωμένης πορτοκαλάδας. Κούνησε το κεφάλι του και χαμογέλασε ειρωνικά. «Ετσι κι αυτή η γλυκιά signorina που μοιάζει σε εντυπωσιακό βαθμό  με την Ραφαέλα Φίκο, girlfriend του άτακτου Μάριο Μπαλοτέλι» είπε. «Πτωχή αλλά εξαιρετικά όμορφη!» υποστήριξε. «Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που χάρισε ο διεθνής Τύπος στην πατρίδα μου, μεγάλη ηττημένη στον τελικό του Euro2012» υπογράμμισε. «Poor poor but always beautiful Italia,» άφησε να του ξεφύγει ένας αναστεναγμός.

Ο κ.Δελμούζος-Κασσανδρής ρούφηξε μια γουλιά από την πίνα κολάντα του. Η θερμοκρασία στην παραλία του Ορνού, ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο «Ammos», ανέβαινε επικίνδυνα. «Αλήθεια, αγαπητέ μου, ποιο νομίζεις ότι είναι εκείνο το στοιχείο που θα μπορούσε να ενώσει για πάντα (παρά την ήττα της Squadra Azzura) τους δύο super Mario της Ιταλίας;», ρώτησε τον σινιόρε Γκραντονέλι. «Ξέρουμε καλά ότι οι κύριοι Μόντι και Μπαλοτέλι είναι πεισματάρηδες και μαχητές», συνέχισε. «Έτοιμοι πάντα να αγωνιστούν για τις ιδέες και τα πιστεύω τους», άφησε το βλέμμα του να ταξιδέψει στην όμορφη παραλία. 

Τι τους χωρίζει, τι τους ενώνει 

Ο Μάουρο κατέβασε το Phillip Treacy καπέλο του μέχρι τη βάση της μύτης του. Στη συνέχεια βολεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε στη σεζ λονγκ. 
«Εγώ θα μιλήσω πρώτα για αυτό που χωρίζει τον Υπηρεσιακό Πρωθυπουργό της Ιταλίας και τον κανονιέρη της Manchester City και της Εθνικής Ιταλίας», κούνησε το κεφάλι του. «Είναι οι οίκοι Salvatore Ferragamo και DSquared», χαχάνισε. «Η λατρεία των δύο για την κομψότητα και τις ακριβές στυλιστικές επιλογές είναι όμως αυτή που τους ενώνει» συνέχισε. «Συχνοί επισκέπτες της Via Tornabuoni στην Φλωρεντία με το πανάκριβο palazzo Ferragamo το οποίο επισκέπτεται συχνά ο Italian Prime minister και της Via Montenapoleone στο Μιλάνο ο Μπαλοτέλι» τον πληροφόρησε. 
«Οι δυο τους δεν διστάζουν να ξοδέψουν χιλιάδες ευρώ για ένα χειροποίητο κοστούμι, ένα ανδρικό t-shirt με αληθινά swarovski και ένα ζευγάρι χειροποίητα παπούτσια Berluti» τόνισε.

Η Σίφνος των δυο Μάριο, του Στρος Καν και των κροίσων 

Χαμογέλασα πονηρά. Ίσως οι δύο αγαπημένοι μου φίλοι δεν γνώριζαν ότι οι κύριοι Μόντι και Μπαλοτέλλι έχουν και άλλο κοινό: επισκέπτονται συχνά ινκόγκνιτο την πανέμορφη Σίφνο. Ακολουθώντας τα βήματα του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, και του έβδομου και τελευταίου Προέδρου της περιόδου Απαρτχάιντ στην Νότιο Αφρική, κυρίου Φρεντερίκ Βιγιέμ ντε Κλερκ ο οποίος είναι νυμφευμένος με την Ελληνίδα Ελίτα Γεωργιάδη (πρώην σύζυγο του εφοπλιστή Τόνυ Γεωργιάδη). 
Ο κύριος Μόντι έχει επισκεφθεί το νησί με θαλαμηγό της οικογένειας Ανιέλι ενώ ο Μπαλοτέλλι με το glamorous yacht του Ιταλού μεγαλοεπιχειρηματία και μέγα playboy, Φλάβιο Μπριατόρε. 
Λίγα εικοσιτετράωρα πριν, από την πανέμορφη Σίφνο πέρασε το σκάφος του Εμίρη του Κατάρ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, «Al Mirqab», όπως και το «Pelorus» του Ρόμαν Αμπράμοβιτς, αν και ο ίδιος ο Ρώσος μεγιστάνας είχε «κατηφορίσει» στις ελληνικές θάλασσες με το «Eclipse». 
Το «Pelorus» σύμφωνα με πληροφορίες μετέφερε επιφανείς φίλους του Russian tycoon σε μια κρουαζιέρα πολλών πολλών αστέρων. 

Ο Εμίρης του Κατάρ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι με τη σύζυγο του

Singers και footballers υπό σκιαν 

Η εμφάνιση της δημοφιλούς αοιδού κυρίας Αννας Βίσση διέκοψε τη συνομιλίας τους. Η κυπριακής καταγωγής singer επέλεξε την διπλανή ξαπλώστρα για την ηλιοθεραπεία της. Η τραγουδίστρια επέτρεψε στον Φίφη, έναν από τους θερμούς θαυμαστές της, να τη φωτογραφίσει έτσι όπως είχε απλώσει τις γάμπες της στην σεζ λονγκ. Σαν παιδούλα,  με το λευκό της φανελάκι. Ο golden heir άλλωστε έχει ξοδέψει τεράστια ποσά στα μπουζούκια την εποχή που η Βίσση μεσουρανούσε… 
Λίγα λεπτά νωρίτερα κατέφθασε ο…μόνιμος photographer των celebrities της νήσου. Ο αεικίνητος βιοπαλαιστής  ειδοποιήθηκε (από πού άραγε;) ότι η singer διέμενε στο ξενοδοχείο. Εσπευσε να τη φωτογραφίσει στο εστιατόριο «Kuzina» την ώρα που απολάμβανε μία…καραβιδοουρά, μαζί με τα ζεύγη Νικοπολίδη και Μπασινά. 
Η τραγουδίστρια διατηρεί εδώ και χρόνια φιλικούς δεσμούς με τις κυρίες Βάσω Νικοπολίδη και Βιβή Μπασινά. Το βράδυ παρακολούθησαν μαζί τον τελικό του Euro. 
Οι πληροφορίες μου αναφέρουν η αοιδός έκανες συχνότατη χρήση του room service. Στην παραλία κατέβαινε όταν οι αχτίδες του ήλιου δεν ήταν πλέον τόσο δυνατές. Μάλλον ακολουθούσε τις συμβουλές της αείμνηστης Αλίκης Βουγιουκλάκη. Όταν οι κυρίες έχουν φθάσει σε κάποια «συγκεκριμένη ηλικία» πρέπει να αποφεύγουν το έντονο φως. Η Αλίκη κυκλοφορούσε πάντα με τις πέντε το απόγευμα… 

H Mykonos των Morales, Van Buuren, Guetta, Nicolas Jaar 

Οι κ.κ Δελμούζος – Κασσανδρής και Γκρατονέλι, αμέσως μετά το τέλος του παιχνιδιού, επισκέφθηκαν το κλαμπ που άνοιξε στην Μύκονο ο διάσημος Dj Ντέιβιντ Μοράλες. Ο καλογυμνασμένος πάντα κ.Μοράλες, αν και δεν είναι πλέον 20 ετών…Από guest dj στο «Cavo Paradiso», ιδιοκτήτης νυχτερινού μαγαζιού στην adorable Mykonos. Σε εποχές δύσκολες για το νησί. Αναμένω ανάλογες επιχειρηματικές κινήσεις από τους κ.κ Van Buuren, Guetta, Nicolas Jaar, Avicii… 
Στη Mykonos πολλά από τα άλλοτε αγαπημένα spots είναι πλέον άδεια ή σχεδόν άδεια. Αντίθετα, σφύζουν από κόσμο το always classic «Caprice» για μαγευτικά ηλιοβασιλέματα και το «Scarpa» στη Μικρή Βενετία. Οι ισχυροί του χρήματος, οι Άραβες εστεμμένοι, οι Ρώσοι και Αμερικανοί μεγιστάνες επιλέγουν πάντα το «Nammos» στη Ψαρρού. 

Στο σφυρί ρολόγια και κοσμήματα 

Στην Αθήνα τα πράγματα είναι πάντα πιο δύσκολα. Μακριά από ειδυλιακά τοπία, με καταγάλανες θάλασσες, γραφικές παραλίες, glamorous yachts και ωραία κορίτσια. Πασίγνωστοι επιχειρηματίες δέχονται καθημερινά τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Κάποιοι με ένα ιδιαίτερα άσχημο τρόπο. 

Μαθαίνω ότι ένας από τους κορυφαίους businessmen στο χώρο της διασκέδασης και ιδιοκτήτης θεατρικών επιχειρήσεων με ιστορία, αναγκάστηκε να βγάλει στο σφυρί την εντυπωσιακή συλλογή χρυσών ρολογιών του, όπως επίσης και τα κοσμήματα της συζύγου του. Οι τεράστιες δανειακές απαιτήσεις (οι μηνιαίοι τόκοι και μόνο ανέρχονται σε εξαιρετικά υψηλά ποσά) τον έριξαν στο… καναβάτσο. Ακριβώς όπως κάνει ο 22χρονος Μπαλοτέλλ με τους αντιπάλους του (πλην του τελικού). 

Παράξενες ιστορίες… 

Αντίθετα ένας άλλος πρώην ισχυρός businessman, ο οποίος δημιούργησε σάλο λίγους μήνες πριν όταν μπήκε λουκέτο στις επιχειρήσεις του, απολαμβάνει τις διακοπές του στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά. Ο Τύπος μιλούσε για κατασχέσεις των περιουσιακών του στοχείων. Οι ελάχιστοι φίλοι του, όμως, οι οποίοι τον επισκέπτονται ακόμη στο σπίτι του στα βόρεια προάστια, υποστηρίζουν ότι το γκαράζ του είναι γεμάτο από πολυτελή αυτοκίνητα και γρήγορες αστραφτερές μηχανές… 
This is Greece! 
Περισσότερες πληροφορίες για πρόσωπα, γεγονότα αλλά και για έναν super glamorous γάμο με ελληνικό ενδιαφέρον στο εξωτερικό, στο «Βήμα της Κυριακής» 8 Ιουλίου.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Γιοάν Σαπουτό: Η παραχάραξη της αρχαιότητας από τους ναζί,

Γιοάν Σαπουτό: Η παραχάραξη της αρχαιότητας από τους ναζί

Το νεοκλασικιστικό γλυπτό «Προμηθέας» του Αρνο Μπρέκερ, του γλύπτη-εκφραστή των ιδεωδών του Χίτλερ για την τέχνη και την αρχαιοελληνική εκδοχή της σωματικής ρώμης,
Μάρκος Καρασαρίνης  

Ο λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ μιλάει στο «Βήμα» για την οικειοποίηση της αρχαιότητας από τον εθνικοσοσιαλισμό και την επικαιρότητα της μελέτης του ιδεολογικού λόγου των ναζί εξαιτίας της ανόδου της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη,

Προκειμένου να νομιμοποιήσουν την υπεροχή της γερμανικής φυλής οι ναζί μετά την άνοδό τους στην εξουσία επέβαλαν μια διαστρεβλωμένη ανάγνωση των αρχαίων χρόνων.

Οι αρχαίοι Ελληνες ήταν Γερμανοί. Ο Πλάτωνας άριος φιλόσοφος. Η κλασική Αθήνα παρηκμασμένη εξαιτίας της επιμειξίας με κατώτερους λαούς. «Ο εθνικοσοσιαλισμός και η αρχαιότητα» αποτελεί ένα εξαιρετικά επίκαιρο βιβλίο που καταγράφει την ικανότητα του ναζισμού να «αλέθει» μέσω ψευδοεπιστημονικών θεωριών και φυλετικών φληναφημάτων ολόκληρες περιόδους, να διαστρεβλώνει την πολιτεία και τις ιδέες ιστορικών προσωπικοτήτων και να ιδιοποιείται για τη δική του ρατσιστική χρήση το ελληνικό και ρωμαϊκό παρελθόν. Ο 34χρονος συγγραφέας του, λέκτωρ Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Γκρενόμπλ και μελετητής του ναζισμού Γιοάν Σαπουτό μάς μιλάει για τις χρήσεις της αρχαιότητας και την ανακατασκευή της κατ’ εικόνα και ομοίωση των χιτλερικών προτύπων.

Πώς συμβιβάζεται η εικόνα των ναζί που καίνε βιβλία με τους ναζί που επιζητούν να εντάξουν στην κοσμοθεωρία τους την κλασική αρχαιότητα;
«Είναι γεγονός ότι το πρώτο πράγμα που περνά από το μυαλό μας όταν μιλάμε για τους ναζί είναι η εικόνα βιβλίων που καίγονται σε πυρές και ανθρώπων αφοσιωμένων στην καταστροφή της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Αυτό αληθεύει φυσικά. Οι εθνικοσοσιαλιστές τη θεωρούσαν βλαπτική για τη βόρεια φυλή, της οποίας υποτίθεται ο πολιτισμός κυριαρχούσε στο παρελθόν και σε αυτόν θα έπρεπε να επιστρέψουμε. Οι φυλές, βλέπετε, είχαν υποστεί επιμειξία, είχαν μολυνθεί πολιτισμικά και έπρεπε πλέον να αποκαθαρθούν: ο εξαγνισμός θα πραγματοποιούνταν με την επιστροφή στη γερμανική προϊστορία και την κλασική αρχαιότητα».

Γιατί χρειάζονταν οι ναζί την κλασική αρχαιότητα;
«Εκείνο που έλεγαν οι ναζί ήταν ότι οι Ελληνες και οι Ρωμαίοι ήταν Γερμανοί. Και κάθε πολιτισμός που είχε εμφανιστεί ποτέ, οτιδήποτε άξιο λόγου, αποτελούσε εκδήλωση της ιδιοφυΐας της γερμανικής φυλής. Ο Βάλτερ Νταρέ, σημαίνων SS και μετέπειτα υπουργός Γεωργίας, υποστήριζε ότι ως και ο Κομφούκιος ήταν Γερμανός! Η ιδιοποίηση του ελληνικού και ρωμαϊκού παρελθόντος τους επέτρεπε να ισχυρίζονται: «Βλέπετε, οι δικοί μας πρόγονοι δεν ήταν βάρβαροι ή άγριοι, υπήρξαν οι εμπνευστές των μεγαλύτερων δημιουργημάτων της ανθρωπότητας». Η ίδια αρχή, το απαράγραπτο αξίωμα πως οτιδήποτε αξιόλογο, ευγενές και ωραίο αποτελεί δημιουργία του βόρειου πνεύματος, υπαγορεύει ότι ασφαλώς οι Πυραμίδες ή η κομφουκιανή φιλοσοφία αποτελούν πτυχές αυτής της ιδιοφυΐας».

Πώς αυτές οι ψευδοεπιστημονικές απόψεις υποκατέστησαν την ιστορική έρευνα;
«Πολλοί γερμανοί ιστορικοί ταυτίστηκαν στη δεκαετία του 1930 με τις εθνικοσοσιαλιστικές θεωρίες για δύο λόγους: ο ένας ήταν επαγγελματικός και καιροσκοπικός, ο άλλος ότι παρόμοιες υποθέσεις κυκλοφορούσαν στον γερμανικό ακαδημαϊκό χώρο από τον 19ο αιώνα. Μιλώ εδώ για τη θέση ότι η κοιτίδα των ινδοευρωπαϊκών φυλών δεν είναι στην πραγματικότητα η Ινδία, αλλά η Γερμανία. Με την άνοδο των ναζί στην εξουσία η υπόθεση μεταβάλλεται σε επίσημη αλήθεια – χωρίς αποδείξεις, φυσικά. Οι ναζί δημιουργούν μόνοι τους αποδείξεις: τα ευρήματα, για παράδειγμα, αρχαιολόγων στην αρχαία Ολυμπία σχετικά με τη δομή των αρχαιοελληνικών ναών συγκρίνονται με αντίστοιχα αγροκτημάτων στο Σλέσβιγκ-Χόλσταϊν του 19ου αιώνα και από την ομοιότητα των κατόψεων συμπεραίνεται ότι αμφότερα αποτελούν έργα της ίδιας φυλής! Πρόκειται για φαύλο κύκλο, όπου πρώτα θέτεις το συμπέρασμα στο οποίο επιθυμείς να καταλήξεις και στη συνέχεια επιλέγεις τις αποδείξεις που ταιριάζουν – το ακριβώς αντίθετο της επιστημονικής διαδικασίας».

Τι ακριβώς νομιμοποιούσε η κλασική αρχαιότητα, όπως χρησιμοποιήθηκε από τον ναζισμό;
«Η πρώτη χρήση της κλασικής αρχαιότητας ήταν η επιβεβαίωση του μεγαλείου του γερμανικού πολιτισμού. Η δεύτερη απενοχοποιούσε τη μίμηση των αρχαίων προτύπων, καθώς στη Γερμανία ήδη από τον 18ο αιώνα οι αρχαιοελληνικές και ρωμαϊκές σπουδές είχαν κυρίαρχη θέση τόσο στη μέση εκπαίδευση όσο και στο πανεπιστήμιο, κάτι που προξενούσε αντιδράσεις σε μια μερίδα του πληθυσμού. Η τρίτη αποτελούσε ένα είδος προειδοποίησης για το παρόν: υπέροχοι πολιτισμοί, οι οποίοι όμως είχαν εξαφανιστεί και τα αίτια της παρακμής τους έπρεπε να αποβούν μάθημα για τους Γερμανούς του 20ού αιώνα».

Μάθημα ως προς τι; Ποια ήταν, με άλλα λόγια, η προειδοποίηση της Ιστορίας αναφορικά με τη σύγχρονη Γερμανία;
«Ο κίνδυνος, αλλά και το δίδαγμα, παράλληλα, ήταν ότι η ουσία της Ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πάλη μεταξύ των φυλών. Η βόρεια φυλή των Ελλήνων αντιμετώπισε τους Ασιάτες, εν μέρει Σημίτες, Πέρσες, και οι Μηδικοί Πόλεμοι ήταν στην πραγματικότητα φυλετικές συγκρούσεις, όπως και η αντιπαλότητα μεταξύ Ρώμης και Καρχηδόνας».

Αν η στρατοκρατική Σπάρτη υπήρξε το ιδανικό των ναζί, πώς έβλεπαν την κλασική Αθήνα;
«Η κλασική Αθήνα για τους ναζί αποτελούσε ένα διαφορετικό στάδιο της Ιστορίας. Η Αθήνα θεωρούνταν αρχικά όμοια με τη Σπάρτη, τόσο ως φυλή όσο και ως πολίτευμα, καθότι αριστοκρατική. Αργότερα όμως η Αθήνα υπονομεύτηκε από τη μετανάστευση και καταστράφηκε από την επιμειξία του αίματος, με αποτέλεσμα μετά τον Πλάτωνα, τον 4ο αιώνα π.Χ., να είναι καταδικασμένη και ήδη νεκρή από φυλετική άποψη».

Μιλώντας για τον Πλάτωνα, πώς παρουσιάζονται οι αρχαίοι φιλόσοφοι από ναζιστική σκοπιά;
«Η αντιμετώπιση των φιλοσόφων είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα. Ο Πλάτων ήταν ένας καθαρόαιμος βόρειος φιλόσοφος, ξανθός, γαλανομάτης, οπαδός της αριστοκρατίας, αντίπαλος της δημοκρατίας, υπέρ του διαχωρισμού των λαών: για τους ναζί αποτελούσε θιασώτη της Σπάρτης, πολέμιο της παρακμής και του βιολογικού εκφυλισμού. Ο Σωκράτης, αντίθετα, ήταν Ασιάτης, οπαδός του ατομικισμού σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, τον θιασώτη της κοινότητας του όλου. Και ο Αριστοτέλης ήταν ένας στοχαστής της εποχής της παρακμής. Ωστόσο, ακόμη πιο παρακμιακοί θεωρούνταν οι Στωικοί, επειδή υποστήριζαν τον καθολικό λόγο, την καθολική πόλη, την ανθρωπότητα – κάτι φρικτό για τους ναζί εφόσον άνοιγε τις πύλες για μια παγκόσμια επιμειξία του ανθρώπινου είδους».

Στο βιβλίο σας βλέπει κανείς εσωτερικές έριδες στους κύκλους των εθνικοσοσιαλιστών με «γερμανομανείς ναζί» που επιθυμούν τον περιορισμό των κλασικών σπουδών στην εκπαίδευση και «ουμανιστές ναζί» να τις υπερασπίζονται.
«Την υπεράσπιση των κλασικών ανθρωπιστικών σπουδών ανέλαβαν ναζί και μη ναζί ενάντια στους «γερμανομανείς ναζί». Οι «ουμανιστές ναζί», τώρα, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, γιατί ο ουμανισμός τους ορίζεται με ρατσιστικούς όρους: «Είμαστε ουμανιστές γιατί η ανθρωπότητα πλέον είμαστε εμείς• τελεία». Οι ξένοι, οι Σλάβοι, οι Ασιάτες, οι εβραίοι, αποκλείονται από αυτήν. Αν ορίσεις με αυτό τον τρόπο την ανθρωπότητα φυσικά είσαι ουμανιστής, γιατί ο ουμανισμός γίνεται πλέον η έκφραση του ναζιστικού πιστεύω».

«Θέλουν να μοιάσουν σε εκείνους που θα τους περιφρονούσαν»

Επηρεάζει η οπτική της κλασικής αρχαιότητας τη γερμανική κατοχή της Ελλάδας μετά το 1941;
«Η γερμανική κατοχή της Ελλάδας είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή, κτηνώδης. Αυτό είχε να κάνει οπωσδήποτε με λόγους ασφαλείας από την πλευρά των Γερμανών, ωστόσο εικάζω προσωπικά και με την απογοήτευση για τον λαό που συναντούν: δεν υπάρχουν οι ξανθοί γαλανομάτηδες των σχολικών βιβλίων αλλά μελαχρινοί άνθρωποι με σκούρα μάτια – «αυτοί είναι Αραβες» γράφουν στις εφημερίδες. Τα SS αναγκάζονται να στείλουν ανθρωπολόγους στη Λακωνία για να βρουν αποδείξεις αν υφίσταται ακόμη η Βόρεια φυλή στην Ελλάδα. Και όταν ανακαλύπτουν χωρικούς με γαλανά μάτια σε χωριά έξω από τη Σπάρτη τους κάνουν άρθρο στο περιοδικό των SS ως τα απομεινάρια των Αρίων. Αλλά οι σύγχρονοι Ελληνες γενικά είναι φυλετικά άξιοι περιφρόνησης, εξ ου και η σκληρότητα απέναντί τους».

Γιατί είναι επίκαιρη σήμερα η μελέτη του ιδεολογικού λόγου των ναζί;
«Εξαιτίας της ανόδου της άκρας Δεξιάς, για την οποία ανησυχώ, όπως και όλοι οι υπόλοιποι στην Ευρώπη, στον κόσμο. Το πρόβλημα είναι το ίδιο στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Αυστρία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία. Το ενδιαφέρον με τη Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα, το κόμμα με τη νεοναζιστική μίμηση της σβάστικας για σύμβολο και τις ομοιότητες με τη νεοναζιστική βία, είναι ότι αποτελείται προφανώς από ανίδεους: οι ναζί θα τους περιφρονούσαν, θα τους θεωρούσαν ανάξιους φυλετικά και πιθανότατα θα τους σκότωναν. Είναι ειρωνικό κάποιοι να θέλουν να μοιάσουν ακριβώς σε εκείνους που θα τους περιφρονούσαν».

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Πώς θα προλάβουμε μια ανθρωπιστική καταστροφή,

Πώς θα προλάβουμε μια ανθρωπιστική καταστροφή

Linda Geddes  



Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανθρωπιστική κρίση, τα μαθήματα από άλλες περιπτώσεις οικονομικής κατάρρευσης είναι χρήσιμα,

Κάθε πρωί στο κέντρο της Αθήνας, έξω από την κλινική των Γιατρών του Κόσμου, σχηματίζεται ουρά. Σε αυτήν στέκονται μετανάστες από το Αφγανιστάν και την Αλγερία, Ρομά, άστεγοι, καθώς και ολοένα και περισσότεροι Ελληνες οι οποίοι έχοντας χάσει τη δουλειά τους και την κοινωνική τους ασφάλιση δεν έχουν πού αλλού να στραφούν για να λάβουν βασική ιατρική φροντίδα.

Πριν από μερικές ημέρες στην ουρά έξω από την κλινική βρίσκονταν παιδιά που έπρεπε να υποβληθούν σε εμβολιασμούς ρουτίνας για την πολιομυελίτιδα. Μια έγκυος γυναίκα περίμενε δίπλα σε έναν ηλικιωμένο άνδρα με καρδιολογικά προβλήματα, ο οποίος δεν είχε να πληρώσει τα απαραίτητα για τη ζωή του φάρμακα. «Δύο χρόνια πριν οι άνθρωποι αυτοί είχαν μια φυσιολογική ζωή» αναφέρει ο Νικήτας Κανάκης, πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου – η οργάνωση διαθέτει τέσσερις τέτοιες κλινικές σε ολόκληρη τη χώρα.

Ασχέτως του αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, η οικονομική δυσχέρεια στη χώρα φαίνεται ότι θα ενταθεί στο κοντινό μέλλον. Και καθώς οι περικοπές στη χρηματοδότηση έχουν αντίκτυπο στις υπηρεσίες υγείας, ορισμένοι προβλέπουν μια ανθρωπιστική κρίση. «Το σύστημα βρίσκεται στα όριά του» λέει ο κ. Κανάκης. «Κάθε μέρα αυξάνονται τα άτομα που ζητούν βοήθεια».

Οι προηγούμενες κρίσεις που έχουν πλήξει την ανθρωπότητα προσφέρουν σημαντικά στοιχεία σχετικά με το πώς διαγράφεται το μέλλον, καθώς και με το πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να προετοιμαστεί ώστε να αντιμετωπίσει – ή και να αποφύγει – τα χειρότερα.

Οταν η οικονομία της Αργεντινής κατέρρευσε πριν από περίπου μία δεκαετία, ταραχές ξέσπασαν σε ολόκληρη τη χώρα και τα νοσοκομεία στο Μπουένος Αϊρες παρουσίασαν σημαντικές ελλείψεις. Παρά ταύτα, ενώ η κυβέρνηση μείωσε τη συνολική υγειονομική δαπάνη, προστάτευσε πολλούς από αυτούς που αντιμετώπιζαν τη μεγαλύτερη ανάγκη – χρηματοδότησε τους τομείς της υγείας μητέρας και παιδιού, ενώ έδωσε προτεραιότητα στους εμβολιασμούς, στις χρόνιες νόσους και στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά αποκομίζοντας θετικά αποτελέσματα.

Ισως μαθήματα μπορεί να δώσει και το κομμάτι της ιστορίας που αφορά την αναδόμηση της Σοβιετικής Ενωσης και της Ανατολικής Ευρώπης στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η «έκρηξη» της ανεργίας οδήγησε σε αύξηση των ποσοστών θνησιμότητας στους άνδρες, κυρίως εξαιτίας καρδιαγγειακής νόσου. Αυτό ως έναν βαθμό συνέβη επειδή η ανεργία «ρίχνει» το ηθικό και έτσι το άτομο καταφεύγει ευκολότερα σε επικίνδυνες συμπεριφορές, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ, σύμφωνα με τον Πίτερ Λόιντ-Σέρλοκ, ειδικό στις Πολιτικές Υγείας από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας στη Βρετανία. Το κόστος για τη δημόσια υγεία γίνεται ακόμη μεγαλύτερο εξαιτίας του ότι ο πληθυσμός έχει λιγότερα χρήματα για να πληρώσει τις υπηρεσίες υγείας, με αποτέλεσμα πολλά άτομα να έχουν την τάση να καθυστερούν τη θεραπεία τους.

Υπάρχουν σημάδια που μαρτυρούν ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει ήδη στην Ελλάδα. Τα ασφαλιστικά ταμεία καλύπτουν τη βασική ιατρική φροντίδα των ανέργων επί μόνο ένα έτος από την ημέρα που περνούν στην ανεργία.

Ολα αυτά τα τεράστια κόστη πιθανότατα αποτρέπουν πολλούς ανθρώπους να λάβουν απαραίτητες για τη ζωή τους θεραπείες: σε σύγκριση με το 2007, το 2009 το ποσοστό των 15% ατόμων που ανέφεραν ότι δεν αναζήτησαν ιατρική φροντίδα όταν τη χρειάστηκαν αυξήθηκε κατά 15%. Αύξηση εμφανίστηκε και στα άτομα που κατέφυγαν στα νοσοκομεία αναζητώντας πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Την ίδια στιγμή όμως στα νοσοκομεία εμφανίζονται ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε προμήθειες ιατρικού υλικού εξαιτίας περικοπών της τάξεως του 40% στους προϋπολογισμούς τους, σημειώνει ο Ντέιβιντ Στάκλερ, ειδικός σε θέματα υγείας του πληθυσμού στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Σε κάθε περίπτωση, η ανάγκη για φροντίδα υγείας μεγαλώνει. Στοιχεία του ελληνικού Κέντρου για τον Ελεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών (ΚΕΕΛΠΝΟ) που αφορούσαν την Αθήνα έδειξαν σημαντική αύξηση στις νέες περιπτώσεις λοίμωξης με τον ιό HIV στις αρχές του 2011, η οποία σε μεγάλο βαθμό αποδόθηκε στην αύξηση των χρηστών ναρκωτικών ουσιών.

Στο μεταξύ η γεωγραφική θέση της Ελλάδας ως «πύλης» που ενώνει την Ευρώπη με την Ασία και την Αφρική δημιουργεί από μόνη της προβλήματα. Το πιθανό κακό από τις περικοπές στην επιτήρηση νόσων είναι σαφές: ασθένειες – όπως ο ιός του Δυτικού Νείλου ή ο αφθώδης πυρετός των ζώων – που σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης εμφανίζονται σπάνια, είναι διαδεδομένες στο «κατώφλι» της Ελλάδας (σε χώρες στα ανατολικά και στα νότια σύνορά της).

Την ίδια εξάπλωση εμφανίζει και η ελονοσία, η οποία εκριζώθηκε στην Ελλάδα το 1974. Παρ’ όλα αυτά τον περασμένο Σεπτέμβριο εμφανίστηκε ξέσπασμα της νόσου στη Λακωνία. «Εχουμε εντατικοποιήσει τις προσπάθειες ώστε να διαχειριστούμε καλύτερα τον ΗIV, τον ιό του Δυτικού Νείλου αλλά και την ελονοσία» αναφέρει ο  Σωτήρης Τσιόδρας από το ΚΕΕΛΠΝΟ. «Το ερώτημα είναι εάν θα είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε αυτές τις προσπάθειες».

Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η Ελλάδα διαθέτει ηλικιωμένο πληθυσμό – περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της αποτελούν άτομα άνω των 60 ετών. Το να δοθεί προτεραιότητα στη διάγνωση και στη θεραπεία κοινών ιατρικών προβλημάτων όπως η υπέρταση, ο διαβήτης και η υψηλή χοληστερόλη θα μπορούσε να αποτελέσει μια από τις καλύτερες στρατηγικές για την ελληνική κυβέρνηση με άμεσα οφέλη, λέει ο κ. Λόιντ-Σέρλοκ.

Η προστασία της σωματικής υγείας δεν πρέπει να είναι η μόνη προτεραιότητα σε καιρό κρίσης. Οταν έσκασε η «ιαπωνική οικονομική φούσκα» το 1998, προστατεύθηκαν οι συνολικές δαπάνες υγείας. Ωστόσο κατεγράφη απότομη αύξηση των αυτοκτονιών. Παρόμοια τάση διαφαίνεται και στην Ελλάδα, όπου οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 17% μεταξύ του 2007 και του 2009 και κατά 40% το πρώτο εξάμηνο του 2011 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010. Τα ποσοστά βίας, κλοπών και ανθρωποκτονιών αυξήθηκαν επίσης από το 2007 ως σήμερα.

Το παρελθόν όμως μαρτυρεί ότι οι οικονομικές κρίσεις δεν είναι απαραίτητο να συνδέονται μόνο με ασθένειες και απόγνωση. Το 1992 η ανεργία στη Σουηδία ήταν 10% πιο υψηλή από ό,τι είναι τώρα στην Ελλάδα, και όμως τα ποσοστά αυτοκτονιών μειώθηκαν. «Οι χώρες που επενδύουν περισσότερα χρήματα στην ταχεία επανένταξη των ανέργων στον εργασιακό στίβο έχουν χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών κατά τις δύσκολες εποχές» σημειώνει ο κ. Στάκλερ.

Το πώς θα ξεπεραστεί η κρίση στην Ελλάδα είναι άγνωστο, ωστόσο προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις μαρτυρούν ότι οι ομάδες του πληθυσμού που πλήττονται περισσότερο είναι οι ηλικιωμένοι, καθώς και τα πιο «ευάλωτα» μέλη της κοινωνίας. «Πιθανότατα δεν θα δούμε εικόνες υποσιτισμένων παιδιών σε συσσίτια, αυτό δηλαδή που περιμένει κάποιος να δει όταν μιλούμε για ανθρωπιστική κρίση» αναφέρει ο κ. Λόιντ-Σέρλοκ. «Αυτό που θα δούμε είναι ανθρώπους οι οποίοι θα είχαν κανονικά προσδόκιμο ζωής που θα ξεπερνούσε τα 80 έτη να πεθαίνουν στα 70 εξαιτίας νόσων που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί σχετικώς εύκολα».



Αναδημοσιευσα Από Βημα

Οι μικροί,


«Στις παλιές εποχές τα ζώα που εξαφανίστηκαν πρώτα ήταν τα μεγάλα, οι δεινόσαυροι και οι βροντόσαυροι. Οι μαϊμουδίτσες οι κακόμοιρες επιβιώσαν». Τάδε έφη Αιμίλιος Καλιακάτσος, τυπογράφος και εκδότης των εκδόσεων Στιγμή, εκδότης των βιβλίων του Ε. Χ. Γονατά, του Στυλιανού Αλεξίου, του Παναγιώτη Κονδύλη, του Νίκου Καχτίτση, της Κικής Δημουλά και πολλών άλλων. Πιστεύει ότι σε λίγα χρόνια θα γίνει ξεκαθάρισμα και θα μείνουν μόλις μια εκατοστή εκδότες στην Ελλάδα. «Σήμερα έχουμε 953 καταγεγραμμένους εκδότες όταν όλη η Ισπανία, που αναφέρεται σε 1 δισ. ισπανόφωνους, σε όλο τον κόσμο έχει 500 εκδότες». Επεξηγεί ότι αν εκδίδεις καλά βιβλία και έχεις περιορισμένα έξοδα, θα μπορέσεις να επιβιώσεις. Μπορεί να έχεις και κέρδη. «Αν πέρυσι πουλούσα 20 αντίτυπα από ένα βιβλίο του Γονατά και φέτος 28, έχω αύξηση 40%». Ακούγεται αστείο, αλλά ένας εκδοτικός οίκος όπου ο ίδιος ο εκδότης είναι επιμελητής, διορθωτής αλλά και κουβαλητής έχει περιορισμένα έξοδα και μπορεί να επιβιώσει, ενώ ένας μεγάλος θα δυσκολευτεί. Θεωρεί ευτυχία ότι δεν μπλέχτηκε με τα επιστημονικά βιβλία, τα οποία «βοήθησαν» να ανδρωθούν 430 εκδοτικοί οίκοι οι οποίοι σήμερα δυσκολεύονται.
Πώς βλέπει την εποχή της κρίσης; «Είναι περισσότερο η εποχή της ακρισίας. Για πολλά χρόνια τώρα κυριαρχεί η μη κρίση. Oταν ο Παναγιώτης Κονδύλης μιλούσε για τη «νέα φτώχεια», τον κορόιδευαν. Το ερώτημα σήμερα είναι πόσο πίσω θα πάμε, στο ’58 ή στο ’63;». Θα αγοράζει ο κόσμος έντυπα βιβλία; Επικαλείται μια παλιότερη στατιστική της ΕΣΥΕ, σύμφωνα με την οποία αυτοί που διαβάζουν 10-20 βιβλία τον χρόνο είναι 9.000, ενώ αυτοί που διαβάζουν πάνω από 20 είναι μόλις 3.000. Σε αυτούς απευθύνεται ο καλός εκδότης. Ο Αιμίλιος Καλιακάτσος πιστεύει ότι το έντυπο βιβλίο δεν κινδυνεύει. Βεβαίως θα αλλάξει το αγοραστικό κοινό, βιβλία θα αγοράζουν μόνον οι «βιβλιοβαρεμένοι», όπως τους χαρακτηρίζει: «Αυτοί θα αγοράζουν όλο και πιο καλά βιβλία, τα βιβλία-σκουπίδια δεν θα έχουν καμία τύχη».
Ο Α. Καλιακάτσος ξεκίνησε την καριέρα του τυχαία, ως τυπογράφος. Από φτωχή ηπειρωτική οικογένεια, ψάχνοντας για δουλειά προσλήφθηκε στο περίφημο τυπογραφείο των Αδελφών Ταρασόπουλων το 1959 στην Ακτή Πρωτοψάλτη. Εκεί γνώρισε τον Εμπειρίκο, τον Ελύτη, τον Σεφέρη. Ο τελευταίος τον είχε προτρέψει να μην ακολουθήσει το επάγγελμα του λογιστή αλλά να γίνει τυπογράφος, εξομολογούμενος ότι αυτό ήταν και το δικό του όνειρο, αν δεν γινόταν συγγραφέας. Αργότερα θα δουλέψει στον Κέδρο με τη Νανά Καλλιανέση, θα συνεργαστεί με τον Φίλιππο Βλάχο στα «Κείμενα», για να στήσει κάποια στιγμή τον δικό του εκδοτικό οίκο.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Ετικετοσύννεφο