Just another WordPress.com site

Archive for the ‘επιστημες’ Category

Τα γονίδια ενώνουν τους Αυστραλούς με τους Ινδούς,

Τα γονίδια ενώνουν τους Αυστραλούς με τους Ινδούς

To 11% των γονιδίων των Αβορίγινων προήλθε από την Ινδία (Φωτογραφία:Reuters )

Βαγγέλης Πρατικάκης

Γενετική μελέτη δείχνει ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης από την Ινδία προς την Ωκεανία πριν από 4.000 χρόνια,

Ουάσινγκτον
Εδώ και δεκαετίες οι ανθρωπολόγοι πιστεύουν ότι η Ωκεανία έμεινε απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο για 40.000 χρόνια μετά τον πρώτο εποικισμό της. Κι όμως, γενετική μελέτη εντοπίζει ενδείξεις ενός μεγάλου κύματος μετανάστευσης από την Ινδία πριν από 4.000 χρόνια. Μάλιστα οι ασιάτες έποικοι δεν αποκλείεται να έφεραν μαζί τους σκύλους που εξελίχθηκαν αργότερα στο αγριόσκυλο ντίνγκο της Αυστραλίας.

Από τις αρχαιότερες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας

Στην Αυστραλία έχουν βρεθεί ορισμένες από τις αρχαιότερες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας εκτός της Αφρικής. Οι άνθρωποι έφτασαν στην ήπειρο μέσω της Ασίας πριν από τουλάχιστον 45.000 χρόνια, όταν μεγάλο μέρος της Ευρώπης ήταν ακόμα άγνωστο στους Homo sapiens.

Οι ανθρωπολόγοι πίστευαν μέχρι σήμερα ότι ο ιθαγενείς Αβορίγινες -ένας από τους αρχαιότερους λαούς του κόσμου- παρέμειναν στη συνέχεια απομονωμένοι μέχρι την άφιξη των Ευρωπαίων στα τέλη του 18ου αιώνα.

Ανατροπή της κρατούσας άποψης

Τώρα, έρευνα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PNAS δείχνει να ανατρέπει την κρατούσα άποψη. Ο Μαρκ Στόουνκινγκ και οι συνεργάτες του στο Ινστιτούτο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Max Planck, στη Λειψία της Γερμανίας, μέτρησαν τη γενετική ποικιλότητα ανάμεσα σε 344 εθελοντές, οι οποίοι προέρχονταν από την Ινδία, την Κίνα, άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, τις ΗΠΑ, την Κίνα και την Αυστραλία.

Το 11% των γονιδίων των Αβορίγινων είναι… ινδικά

Η ανάλυση έδειξε ότι το 11% των γονιδίων των σημερινών Αβορίγινων προέρχεται από κατοίκους της Ινδίας που έφτασαν στην Ωκεανία γύρω στο 2200 π.Χ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η χρονολογία αυτή συμπίπτει με την ηλικία των αρχαιότερων απολιθωμάτων ντίνγκο -των αυστραλιανών αγριόσκυλων που ανήκουν στο ίδιο είδος με τον λύκο (όπως όλα τα σκυλιά) αλλά έχουν πια εξελιχθεί σε διαφορετική φυλή.

Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να προέρχονται τα ντίνγκο από κατοικίδια στην Ινδία.

Οι ερευνητές θα ήθελαν τώρα να συνεχίσουν τη μελέτη σε ιθαγενείς από περισσότερες περιοχές, διαπιστώνουν όμως ότι οι Αβορίγινες τείνουν να είναι καχύποπτοι και δύσκολα δέχονται να δώσουν δείγματα.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Advertisements

Nέο ηλιακό σύστημα με 6 «στριμωγμένους» εξωπλανήτες ,

Ένα νέο ηλιακό σύστημα που περιλαμβάνει έξι εξωπλανήτες, οι οποίοι περιφέρονται στριμωγμένοι σε πολύ μικρή απόσταση γύρω από το άστρο τους, που μοιάζει με τον ήλιο μας, σε απόσταση περίπου 2.000 ετών φωτός από τη Γη, ανακάλυψε το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ».

Η ανακάλυψη χαρακτηρίζεται «απίστευτη» και η σημαντικότερη στο πεδίο των εξωπλανητών από τότε που ανακαλύφθηκε ο πρώτος (51 Pegasi B) το 1995. Ποτέ πριν δεν είχε βρεθεί ταυτόχρονα ένας τόσο μεγάλος αριθμός εξωπλανητών σε τροχιά γύρω από το ίδιο άστρο, που είναι πιο «ηλικιωμένο» από το δικό μας, καθώς έχει ηλικία έξι έως δέκα δισεκατομμυρίων ετών.
Οι έξι εξωπλανήτες έχουν ακτίνα δύο έως 4,5 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του δικού μας πλανήτη και μάζα δύο έως 13 φορές μεγαλύτερη. Πέντε από αυτούς βρίσκονται σε τρομερά κοντινές τροχιές στο άστρο τους -πιο κοντά από ότι ο Ερμής στο δικό μας ήλιο- με συνέπεια να είναι πιθανότατα υπερβολικά «καυτοί». Το «έτος» των πέντε από αυτούς (η πλήρη περιστροφή γύρω από το άστρο τους) διαρκεί από μόλις δέκα έως 47 μέρες, ενώ του έκτου, που είναι πιο μακρινός, διαρκεί 118 μέρες. Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες από τις πρώτες ενδείξεις, οι νέοι εξωπλανήτες μοιάζουν μάλλον με μικρούς «Ποσειδώνες» παρά με γιγάντιες «Γαίες».
Οι πυκνές ατμόσφαιρές μερικών πλανητών πιθανώς περιέχουν υδρογόνο και ήλιο όπως του Ουρανού, ενώ κανείς από τους έξι δεν πρέπει να μοιάζει με τη Γη. Πάντως δύο από τους δύο εξωπλανήτες μπορεί να είναι βραχώδεις με νερό, αλλά αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί. Δεν αποκλείεται να υπάρχει και έβδομος πλανήτης, αόρατος ακόμα, στο συγκεκριμένο ηλιακό σύστημα.
Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Nature», από τους ερευνητές, σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Reuters τους «New York Times», την «Guardian» και το «Science», είναι η πρώτη λεπτομερής ανακοίνωση, ανάμεσα στους 1.200 τουλάχιστον πρόσθετους υποψήφιους εξωπλανήτες που ήδη έχει εντοπίσει το «Κέπλερ». Από αυτούς του 1.200, οι περισσότεροι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, μέσα στους επόμενους μήνες θα επιβεβαιωθούν ότι είναι όντως εξωπλανήτες.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο ήδη έχει βρει ενδείξεις για ένα ακόμα σύστημα με τρεις εξωπλανήτες που ονομάστηκε «Κέπλερ-9», ενώ τον Ιανουάριο εντόπισε τον πρώτο σίγουρα βραχώδη εξωπλανήτη, ο οποίος ονομάστηκε «Κέπλερ-10».
Το νέο ηλιακό σύστημα των έξι εξωπλανητών πήρε την ονομασία «Κέπλερ-11» και θεωρείται αξιοπερίεργο, επειδή τόσοι πολλοί και σχετικά μεγάλοι πλανήτες «στριμώχνονται» σε τόσο κοντινή τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους. Οι επιστήμονες εξεπλάγησαν, καθώς για πρώτη φορά βλέπουν κάτι ανάλογο και τώρα θα έχουν μοναδικό υλικό για να εξετάσουν τις θεωρίες τους περί σχηματισμού των άστρων και των πλανητών, οι οποίες φαίνεται να μην συμφωνούν με τα νέα δεδομένα. Αν μη τι άλλο, όπως είπαν οι επιστήμονες της NASA, η νέα ανακάλυψη δείχνει πόση απρόσμενη ποικιλία υπάρχει στο σύμπαν.
Το «Κέπλερ», από τον Μάρτιο του 2010 που εκτοξεύτηκε, εντοπίζει τους εξωπλανήτες μετρώντας την ανεπαίσθητη μείωση της φωτεινότητας ενός άστρου, όταν μπροστά του περνούν οι πλανήτες του. Ακολουθεί η επιβεβαίωση της ανακάλυψης μέσω επίγειων τηλεσκοπίων και με άλλη μέθοδο εντοπισμού. Ως τώρα είχαν εντοπιστεί πάνω από 500 εξωπλανήτες, αλλά πλέον, χάρη στο «Κέπλερ», που -εστιάζοντας σε περίπου 156.000 άστρα στους αστερισμούς Κύκνος και Λύρα- άρχισε να κάνει αλλεπάλληλες ανακαλύψεις, αυτός ο αριθμός αναμένεται γρήγορα να έχει κατά πολύ ξεπεραστεί.
Αναδημοσιευση Απο Real

Γιγάντιος ψηφιακός χάρτης του νυχτερινού ουρανού,

Ο νέος ψηφιακός χάρτης του νυχτερινού ουρανού παρουσιάστηκε χθες στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Ενωσης
Λεπτομερής και γιγαντιαίος είναι ο νέος ψηφιακός χάρτης του νυχτερινού ουρανού που παρουσιάστηκε χθες στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Ενωσης, καθώς όπως τονίζουν οι επιστήμονες του ερευνητικού προγράμματος SDSS (Sloan Digital Sky Surney) για να προβληθεί σε πλήρη ανάλυση θα χρειάζονταν 500.000 τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας!
Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα φωτογραφία του νυχτερινού ουρανού όπως φαίνεται από τον πλανήτη μας αντιστοιχεί σε ένα Terapixel και αποτελείται από τη συνθετική παρουσίαση επτά εκατομμυρίων μικρότερων εικόνων με ανάλυση 138 εκατομμυρίων pixel η καθεμία!
Η πρώτη από αυτές τις φωτογραφίες είχε τραβηχτεί το 1998 από το τηλεσκόπιο του Απάτσι Πόιντ του Νέου Μεξικού, το οποίο ήταν μέχρι πρότινος εφοδιασμένο με τη μεγαλύτερης ευκρίνειας κάμερα του κόσμου.
Τα τελευταία 13 χρόνια συνολικά 250 εκατομμύρια αστέρια και γαλαξίες έχουν εντοπιστεί από το πρόγραμμα SDSS, όμως η νέα εικόνα-χάρτης, στην οποία παρουσιάζονται όλα αυτά τα 500 εκατομμύρια ευρήματα, αναμένεται να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο με τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή.
Η σημασία του πονήματος αυτού, που θα είναι ορόσημο για τις αστρονομικές έρευνες, γίνεται αντιληπτή με τη διαπίστωση του Μάικ Μπλάντον του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος γνωστοποίησε ότι μέχρι σήμερα περίπου 3.500 επιστημονικές δημοσιεύσεις έχουν βασιστεί στα δεδομένα του προγράμματος SDSS.
Αναδημοσιευση Απο Βημα

«Πατέρες» του ηλιακού ημερολογίου οι Μινωΐτες ,

Αποτύπωση ηλιακού ημερολογίου σε μινωικό σφραγιστικό εύρημα, κατασκευασμένο από δόντι ιπποποτάμου. «Οι 12 κοιλότητες που φέρει το σφράγισμα είναι συμβολισμοί σελήνης, είναι ο χρόνος, οι 12 μήνες»
Δεκαεννέα αιώνες πριν από τους Βαβυλώνιους είχαν ανακαλύψει το ηλιακό ημερολόγιο οι Μινωίτες, όπως αποκαλύπτει στο «Εθνος» ο καθηγητής Μηνάς Τσικριτζής.
Ο Κρητικός ερευνητής, ύστερα από πολύχρονη μελέτη και διασταύρωση στοιχείων, εκφράζει τη βεβαιότητα ότι «διάβασε» ένα μέρος των ιερογλυφικών των Μινωιτών και φέρνει στο φως νέα δεδομένα για το πρώτο μινωικό ηλιακό ημερολόγιο της 3ης χιλιετίας π.Χ.
Ο δρ. καθηγητής Μηνάς Τσικριτζής
Ο δρ. καθηγητής Μηνάς Τσικριτζής
Παράλληλα καταρρίπτει την πρώτη μέχρι σήμερα προσέγγιση που είχε γίνει το 538 π.Χ. από τον Βαβυλώνιο αστρονόμο Ναμπού ? Ριμανού, ότι οι Βαβυλώνιοι ήταν εκείνοι που είχαν ανακαλύψει το ηλιακό ημερολόγιο.
Η «πυξίδα» που οδήγησε στην αποκαλυπτική έρευνα του κ. Τσικριτζή ήταν ένα σπάνιο μινωικό σφραγιστικό εύρημα του 2200 π.Χ., το οποίο και αποτέλεσε, όπως λέει ο ίδιος, το?κλειδί της ανακάλυψης για το πρώτο μινωικό ηλιακό ημερολόγιο.
Η ανακάλυψη του Κρητικού ερευνητή καταγράφεται σε υπό έκδοση ερευνητικό βιβλίο, που αναφέρεται στην αστρονομία του κρητομυκηναϊκού πολιτισμού και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2011. Στο ίδιο βιβλίο πέρα από το ηλιακό ημερολόγιο γίνεται αναφορά στο σεληνιακό και το σεληνοηλιακό ημερολόγιο και στις ιδιαιτερότητές τους, όπως επίσης και στο μηνολόγιο-εορτολόγιο.
Το μινωικό σφραγιστικό εύρημα είναι, όπως αναφέρεται, κυλινδρικό και κατασκευασμένο από δόντι ιπποπόταμου. Ο αρχαιολόγος Σακελαράκης κατά την εύρεσή του πριν από 40 χρόνια στις Αρχάνες, στην ευρύτερη περιοχή της Κνωσού, το είχε περιγράψει «ως ένα ασυνήθιστο σφραγιστικό θέμα κοιλοτήτων».
Ομως από τη σύγχρονη έρευνα-μελέτη του ευρήματος ο Μηνάς Τσικριτζής υποστηρίζει ότι «οι 12 κοιλότητες που φέρει το σφράγισμα είναι συμβολισμοί σελήνης, είναι ο χρόνος, οι 12 μήνες».
Οπως ο ίδιος εξηγεί, στο σφράγισμα καταγράφονται οι ημέρες με χαραγμένες κάθετες γραμμές, ενώ στο κέντρο υπάρχει μια απεικόνιση που το σχήμα της θυμίζει με μια απλή ματιά αυτό της Κρήτης.
Αριθμητικές πράξεις
«Το σφράγισμα αποτυπώνει το νησί των Μινωιτών στο κέντρο και το πλήθος των ημερών που περνά γύρω γύρω τους. Πιστεύουμε ότι οι αριθμητικές πράξεις επαληθεύουν το αποτέλεσμα των 365,3 ημερών και αποδεικνύει ότι οι Μινωίτες είχαν από την παλαιοανακτορική περίοδο ένα σύγχρονο ηλιακό ημερολόγιο το οποίο προηγήθηκε των Βαβυλωνίων 19 αιώνες» αναφέρει στο «Εθνος» ο κ. Τσικριτζής.
Μάλιστα παραθέτει μαθηματική πράξη με βάση τα σύμβολα της Σελήνης, του μήνες και τις παρεμβαλλόμενες ημέρες, επισημαίνοντας ότι «οι Μινωίτες παρατηρώντας το χειμερινό ηλιοστάσιο τη φάση της σελήνης και καταγράφοντας κάθε ημέρα που περνούσε, θα διαπίστωναν μετά από 365,3 ημέρες ότι ο ήλιος είχε την ίδια ακριβή θέση στην ανατολή του σταματώντας την πορεία μετατόπισής του στον ουρανό». Ο κ. Μ. Τσικριτζής, ένθερμος οπαδός του Πυθαγόρα και του Ευκλείδη, ερευνά συστηματικά τα τελευταία 20 χρόνια τον μινωικό πολιτισμό, ενώ έχει εκδώσει το βιβλίο «Ο Δίσκος της Φαιστού: οδηγός στην αποκρυπτογράφησή του».
Πριν από δύο χρόνια αποκάλυψε μια άγνωστη επιγραφή, η οποία, όπως είπε, φέρει κλασματικά σύμβολα της γραμμικής Α’ και θα αποτελέσει πιθανότατα τον «μπούσουλα» για τη λύση του μυστικού.
Η επιγραφή αποκαλύφθηκε σε έπαυλη πλησίον του αρχαίου ανακτόρου της Φαιστού και αποτελεί φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία των μαθηματικών.
Αναδημοσιευση Απο Εθνος

Ετικετοσύννεφο