Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Ιστοριες’ Category

Mια όμορφη ιστορία κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες στο διαδικτυακό χώρο του facebook. Αξίζει να τη διαβάσετε..

 
«Ντρεπόταν γι” αυτήν, κι ώρες – ώρες τη μισούσε. Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στη φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους. Δεν ήθελε να του μιλάει, για να μη μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με ένα μάτι, μονόφθαλμης.
Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα. Μα, από μικρός είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του! Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο Δημοτικό, πέρασε αυτή στο διάλειμμα να του πει ένα «γεια», ένιωσε πολύ ταπεινωμένος! Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό; αναρωτιόταν. Την αγνόησε.Της έριξε μόνο ένα βλέμμα όλο μίσος κι έτρεξε μακριά! Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!» Ήθελε να πεθάνει! Ήθελε να εξαφανιστεί! Και όταν γύρισε σπίτι του, της είπε: «Άν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου, τότε καλύτερα να πεθάνεις!» Αυτή δεν του απάντησε. «Δεν μ” ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε πολλά χρόνια μετά σ” ένα φίλο του.
«Ήθελα να φύγω από κείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά της για σπουδές. Και τα κατάφερα. Μα λίγο μετά ήρθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη φοιτητική λέσχη. Δεν μπορούσε να πάει κάπου άλλού;» Αργότερα παντρεύτηκε! Αγόρασε δικό του σπίτι. Έκανε δύο παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, τη γυναίκα του και τη δουλειά του. Και για τη μάνα του, τσιμουδιά σε κανένα! Μια μέρα – μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος ήθελε – η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί. Δεν είχε δει από κοντά τα εγγόνια της. Και μόλις εμφανίστηκε στη πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε. Έξαλλος αυτός επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει, της φώναξε: «Πώς τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά εδώ στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!.» Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αχ, πόσο λυπάμαι Κύριε! Μάλλον μου δώσανε λάθος διεύθυνση»! Κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά, πως ήταν η γιαγιά τους. Πέρασαν χρόνια και μια μέρα έλαβε μια επιστολή – πρόσκληση για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το Δημοτικό σχολείο που θα γινόταν στην πόλη που γεννήθηκε! Είπε ψέματα στη γυναίκα του, ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο και μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες του είπαν ότι η μητέρα του είχε πολύ πρόσφατα πεθάνει. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ στο άκουσμα του θανάτου της μάνας του. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι αυτόν. Έγραφε:

«Αγαπημένε μου γιε, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου…’Εμαθα ότι έρχεσαι για τη σχολική συγκέντρωση κι ένιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω, έστω κι απ” την πόρτα. Εγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα τη μονόφθαλμη. Αλλά, βλέπεις, όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα πολύ σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν μπορούσα να σκεφθώ ότι θα μεγαλώσεις και θα ζήσεις με ένα μάτι. Έτσι, σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο περήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι, αψεγάδιαστος . Έχεις πάντα όλη την Αγάπη μου!»

Αναδημοσιευσα Απο Ρεθεμνος

Κάστρο Neuschwanstein, βγαλμένο από παραμύθι!






Το κάστρο Neuschwanstein στις βαυαρικές Άλπεις της Γερμανίας, μοιάζει να έχει βγει από παραμύθι. Αυτό σκέφτηκε και ο Walt Disney όταν επιχειρούσε να σχεδιάσει στο χαρτί ένα ξεχωριστό παλάτι για τη Σταχτοπούτα!

Το βασιλικό ανάκτορο χτίστηκε το 1869 για τον Λουδοβίκο Β’ της Βαυαρίας, αποτελώντας μια φανταστική απομίμηση ενός μεσαιωνικού κάστρου αλλά και μια πραγματική «ενσάρκωση» του ρομαντισμού σε κάθε σημείο του.

Στην ψηλότερη κορυφή πάνω από το φαράγγι του ποταμού Pöllat χτίστηκαν πύργοι και πυργίσκοι, ενώ τρεις διαφορετικοί αρχιτέκτονες έδωσαν τα «φώτα» τους στο βασιλιά. Οι Eduard Riedel, Georg Dollmann και Julius Hofmann συνεργάστηκαν άψογα με τη σκηνογράφο Christoph Jank, καταλήγοντας στο τελικό σχέδιο του κάστρου.

Αποτελώντας το «ιδιωτικό καταφύγιο»(!) του Λουδοβίκου για 172 ημέρες μέχρι το θάνατό του, το κάστρο Neuschwanstein ενέπνευσε στην πορεία συγγραφείς, καλλιτέχνες, ποιητές, ζωγράφους και μουσικούς, οι οποίοι στην κυριολεξία το… ερωτεύτηκαν.

Μεταξύ αυτών και ο Disney, που το επέλεξε για να «στεγάσει» την αγαπημένη του πρωταγωνίστρια Σταχτοπούτα, στο ομώνυμο παραμύθι. Άλλωστε, αυτό το μυστηριώδες και εκπληκτικά όμορφο κάστρο δεν μπορεί παρά να είναι και… παραμυθένιο!

Αναδημοσιευσα Από   Ρεθεμνος

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ





Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.


Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.

Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.

Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!…

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να . ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν . με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους? Τι θα κάνεις εσύ?



(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» των γαιδάρων).

Εξολοθρεύσαμε τους Νεάντερταλ;,

Εξολοθρεύσαμε τους Νεάντερταλ;


Robson David 

Εξολοθρεύσαμε τους Νεάντερταλ;
Οι περισσότερες θεωρίες σχετικά με την εξαφάνιση των Νεάντερταλ θέτουν τον άνθρωπο στο «εδώλιο του κατηγορουμένου». Είναι όμως βάσιμες οι κατηγορίες;,

Πριν από περισσότερα από 100.000 χρόνια μια ομάδα Νεάντερταλ έφτιαξε το «σπίτι» της σε μερικά τεράστια σπήλαια στον Βράχο του Γιβραλτάρ. Εκείνη την εποχή το είδος είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και στην Ασία, αλλά καθώς οι χιλιετίες περνούσαν οι πληθυσμοί συρρικνώνονταν αφήνοντας τους Νεάντερταλ του Γιβραλτάρ μεταξύ των τελευταίων του είδους. Πριν από 24.000 χρόνια περίπου και αυτοί οι τελευταίοι υπέκυψαν.
Οι περισσότερες θεωρίες σχετικά με την εξαφάνιση των Νεάντερταλ θέτουν στο «εδώλιο του κατηγορουμένου» τον άνθρωπο. Καθώς οι πρόγονοί μας έκαναν επέλαση στην Ασία και στην Ευρώπη πιθανότατα «κουβαλούσαν» μαζί τους ασθένειες τις οποίες οι Νεάντερταλ δεν μπορούσαν να πολεμήσουν. Εναλλακτικά, μπορεί να αποδειχθήκαμε εξυπνότεροι από τους Νεάντερταλ στη «μάχη» για τροφή και γη. Παρ’ ότι ο εγκέφαλός τους είναι εξίσου μεγάλος με τον δικό μας, πρόσφατες μελέτες μαρτυρούν ότι το μεγαλύτερο τμήμα του εγκεφαλικού όγκου τους ήταν «αφιερωμένο» στην όραση, επιτρέποντάς τους να βλέπουν καλύτερα στο σκοτάδι, γεγονός όμως που άφηνε λιγότερη φαιά ουσία διαθέσιμη για άλλα σημαντικά θέματα, όπως η συνεργασία και η εξελιγμένη χρήση εργαλείων. Ακόμη και αν κάναμε έρωτα και όχι πόλεμο με τους Νεάντερταλ, ουσιαστικά βοηθήσαμε στην πτώση τους.

Ενοχοι εμείς ή το κλίμα;
Ωστόσο οι κατηγορίες εναντίον μας δεν βασίζονται σε αδιάσειστα στοιχεία. Στα σημεία όπου έζησαν οι Νεάντερταλ υπάρχουν ελάχιστα σημάδια άμεσης επαφής με τους σύγχρονους ανθρώπους – χωρίς να αναφέρουμε τον ανταγωνισμό και τις «πολεμικές επιχειρήσεις» μεταξύ τους, αναφέρει ο Κλάιβ Φινλάισον από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά.
Ο συγκεκριμένος ειδικός θεωρεί «ένοχη» για την πτώση των Νεάντερταλ και τη δική μας άνοδο την κλιματική αλλαγή. Με την εμφάνιση της πρώτης περιόδου των παγετώνων, πριν από περίπου 100.000 χρόνια, το κλίμα έγινε «αλλοπρόσαλλο» και σε μεγάλο τμήμα της Βόρειας Ευρώπης η βλάστηση πέθανε αφήνοντας πίσω της κρύες, ανεμοδαρμένες πεδιάδες. Ο Homo sapiens διέθετε όπλα τα οποία του επέτρεπαν να κυνηγά σε απόσταση, οι Νεάντερταλ όμως ήταν προσαρμοσμένοι στο κυνήγι σε κοντινές αποστάσεις χρησιμοποιώντας θάμνους ως καμουφλάζ για να φθάνουν κοντά στα θηράματά τους ώσπου βρίσκονταν τόσο κοντά τους ώστε να τα χτυπούν με δόρυ. Οταν η κάλυψή τους χάθηκε λόγω του κλίματος, «ήταν ζωντανοί – νεκροί» λέει ο Φινλάισον.
Οι τελευταίοι Νεάντερταλ κινήθηκαν αργά προς άλλες πιο σταθερές κλιματικά περιοχές προτού πιέσεις όπως η ξηρασία ή οι ασθένειες γράψουν τη θανατική καταδίκη για τους ήδη αποδυναμωμένους πληθυσμούς τους.
Ο Κρις Στρίνγκερ από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου δεν αφήνει πάντως τον σύγχρονο άνθρωπο να απεκδυθεί τόσο εύκολα τις ευθύνες του. Ο επιστήμονας συμφωνεί ότι το κλίμα ήταν ένα κομμάτι του παζλ της εξαφάνισης των Νεάντερταλ, τονίζει ωστόσο ότι δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον παράγοντα του ανταγωνισμού των Νεάντερταλ με τους σύγχρονους ανθρώπους. «Ηταν ένα διπλό θανάσιμο χτύπημα» λέει. Ποιος ξέρει, αν το ασταθές κλίμα είχε ρίξει αλλιώς τα… ζάρια, ίσως στη θέση σας καθόταν αυτή τη στιγμή ένας Νεάντερταλ.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ανοιξε τις πύλες της η Μάντρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς,


ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΜΟΥΣΕΙΟ,

Δ.Ν.Μ. 

Ηταν 17 Αυγούστου 1944 όταν οι Γερμανοί κατακτητές με τους ντόπιους συνεργάτες τους εισέβαλαν στη Νίκαια και απαίτησαν από τους άνδρες ηλικιών 16-40 ετών να συγκεντρωθούν στην Πλατεία Οσίας Ξένης για έλεγχο.
Στη συνέχεια οι γερμανικές δυνάμεις εισέβαλαν σε σπίτια και εκτελούσαν επιτόπου, ενώ αμέσως μετά 74 άνθρωποι κυρίως νεαρής ηλικίας εκτελέστηκαν στη Μάντρα του Μπλόκου. Επίσης, περισσότεροι από 350 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκείνη την ημέρα και σε άλλα σημεία της πόλης σαν αντίποινα των κατακτητών στην Εθνική Αντίσταση. Το παλιό ταπητουργείο της αγγλικής εταιρείας Oriental Carpet, το οποίο λειτουργούσε από το 1929 και την περίοδο της Κατοχής παρέμεινε κλειστό, επέλεξαν οι Γερμανοί για να κάνουν τις εκτελέσεις στο ιστορικό Μπλόκο. Αυτό το γεγονός ενέπνευσε και τον σκηνοθέτη Αδωνη Κύρου για να γυρίσει την ταινία του «Το Μπλόκο» το 1965, η οποία για χρόνια παρέμεινε λογοκριμένη.
Σήμερα, η Μάντρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς έχει ανοίξει τις πύλες της. Λειτουργεί πλέον ως Μουσείο, ενώ γίνονται και οργανωμένες επισκέψεις σχολείων. Εντός του χώρου ξεχωρίζει η ιστορική Πορτάρα (η διατηρητέα ξύλινη πόρτα), από την οποία πέρασαν τους προς εκτέλεση μελλοθάνατους που έφερναν από την Πλατεία της Οσίας Ξένης.
Επίσης, στον βοηθητικό στεγασμένο χώρο του υφαντουργείου φιλοξενούνται οι φωτογραφίες και αναγράφονται τα ονόματα των εκτελεσμένων, ενώ στο μνημείο – μουσείο φιλοξενούνται ιστορικά τεκμήρια της Κατοχής και του γερμανικού οπλοστασίου, γλυπτά που φιλοτέχνησαν ο Μιχάλης Κάσσης και ο Μιχάλης Παπαδάκης αλλά και δεκάδες φωτογραφίες.
Κατά τη διάρκεια των ξεναγήσεων προβάλλεται το ντοκιμαντέρ του Διονύση Γρηγοράτου «Το Μπλόκο της Κοκκινιάς». Οπως σημειώνει ο Γιώργος Ιωακειμίδης, δήμαρχος Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη, με την αναβίωση της Μάντρας οι νεότερες γενιές θα κρατήσουν ζωντανή την ιστορική μνήμη της πόλης.

Αναδημοσιευσα Από Νεα

Αρχαίοι ελληνικοί τάφοι στη Μασσαλία,

Αρχαίοι  ελληνικοί  τάφοι στη Μασσαλία

Ο χώρος του αρχαίου λιμανιού της Μασσαλίας όπου ανασκάφηκαν ελληνικοί τάφοι,


Μαρία Θερμού  



Η ανακάλυψη θα δώσει νέα στοιχεία για τους πρώτους κατοίκους της πόλης,


Τα  λείψανα  μιας αρχαίας ελληνικής  νεκρόπολης.  που χρονολογείται στον 4ο ή 5ο αιώνα π.Χ.  έφεραν στο  φως οι αρχαιολόγοι που πραγματοποιούν  ανασκαφές στο αρχαίο λιμάνι της Μασσαλίας. Εως  τώρα  μάλιστα έχουν  ανασκάψει σ΄ αυτή την περιοχή  του λιμανιού τουλάχιστον  έξι σαρκοφάγους  με τεφροδόχους.

«Η  ανακάλυψη  είναι  εντελώς  αναπάντεχη για το συγκεκριμένο  σημείο», δήλωσε  ο Λιονέλ Γκεβαλέ, διευθυντής της Provence de la société Bouygues Immobilier  προσθέτοντας ότι πρόκειται  για ένα πολύ σημαντικό  εύρημα γιατί «μπορεί να θέσει σε αμφισβήτηση όσα γνωρίζαμε ως σήμερα για τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Μασσαλίας».

Σύμφωνα  με τους  γάλλους αρχαιολόγους αυτό το νεκροταφείο στο λιμάνι θα  δώσει  νέες  πληροφορίες  για την ελληνική κατοίκηση στην Μασσαλία, συμπεριλαμβανομένης της ακριβούς θέσης των   νεκροπόλεων, που παραδοσιακά βρίσκονταν εκτός των ορίων της πόλης. Οπως  είναι γνωστό η Μασσαλία ήταν  ελληνική αποικία,  που ιδρύθηκε  από τους  Φωκαείς  περί το 600  π.Χ.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Αρχαία ναυάγια στο παλαιό λιμάνι της Σκιάθου,

Αρχαία  ναυάγια  στο  παλαιό λιμάνι της Σκιάθου




Μαρία Θερμού  


Εντοπίσθηκε αρχαίος κυματοθραύστης επί του οποίου σώζεται τμήμα μόλου της Βυζαντινής εποχής,
Ναυάγια  και κατάλοιπα  αρχαίων κατασκευών εντοπίσθηκαν στο  παλαιό  λιμάνι της  Σκιάθου από την  πρώτη υποβρύχια διερεύνηση που πραγματοποιήθηκε  στο νησί από τις  14 έως 25 Μαΐου  υπό την εποπτεία της  Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Το κλιμάκιο ερεύνησε σε μεγάλη  έκταση τις θαλάσσιες περιοχές που περιλαμβάνουν  το  Ενετικό Φρούριο  Μπούρτζι,  τους Ταρσανάδες, τον όρμο Πλατανιά με τα Τρουλλονήσια,  την  Αγία Παρασκευή και την  περιοχή της Κεχριάς.  Το ίδιο το  παλαιό λιμάνι  εξάλλου συμπίπτει  με το αρχαίο,  απόδειξη  ότι  εντοπίσθηκε  αρχαίος κυματοθραύστης επί του οποίου σώζεται τμήμα μόλου της  Βυζαντινής εποχής.
Συγκεκριμένα  η  αρχαιολογική  έρευνα   εντόπισε   τρία  ναυάγια   και σκόρπια  ευρήματα  από την  περιοχή  της  λιμενολεκάνης. Σε μικρή απόσταση από το παλαιό λιμάνι εντοπίστηκε ναυάγιο βυζαντινών χρόνων με κύριο φορτίο καλυπτήρες (κεραμίδες) μαζί με τμήματα βυζαντινών αμφορέων. Στη θέση Ταρσανάδες βρέθηκαν  συστάδες από φορτίο ναυαγίου   των  ύστερων Ρωμαϊκών χρόνων. Και στον  όρμο Πλατανιά,  σε μικρή απόσταση από την ακτή εντοπίστηκε  φορτίο ναυαγίου υστερορωμαικών χρόνων έντονα συλλημένο, το οποίο καταλαμβάνει  μεγάλη έκταση από τμήματα αμφορέων πακτωμένα στα βράχια.    

Μεγάλος αριθμός από κεραμικά   όστρακα,  κυρίως διάσπαρτα τμήματα αμφορέων, εντοπίστηκαν και στη θαλάσσια περιοχή περιμετρικά του Ενετικού Φρουρίου Μπούρτζι καθώς και στη λιμενολεκάνη του παλαιού λιμανιού. Τα σημαντικότερα ευρήματα  και  συγκεκριμένα δύο ακέραιοι λύχνοι  4ου και 6ου αιώνα, ένα  μαρμάρινο τμήμα που φέρει ταινία και άκανθα (υστερορωμαικών χρόνων)  και δύο ακέραια αγγεία των ύστερων κλασικών  χρόνων) ανελκύστηκαν από το θαλάσσιο χώρο της λιμενολεκάνης.

 Να  σημειωθεί  ότι οι  διερευνητικές υποβρύχιες αυτοψίες πραγματοποιήθηκαν με τη συνεργασία των συναρμόδιων  Εφορειών  ΙΓ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων  και   7ης Βυζαντινών, καθώς και με τη συμμετοχή επιστημονικού  συνεργάτη της ομάδας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ετικετοσύννεφο