Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Πλανητης’ Category

Πόσα άστρα φιλοξενούν προηγμένους πολιτισμούς;

Πόσα άστρα φιλοξενούν προηγμένους πολιτισμούς;

Περίπου ένα εκατομμύριο άστρα μπορεί να φιλοξενούν νοήμονα όντα στον Γαλαξία

Θοδωρής Λαΐνας

Περίπου ένα εκατομμύριο μόνο στον Γαλαξία μας, σύμφωνα με νέα μελέτη επιστημόνων στις ΗΠΑ,

Μπέρκλι, Καλιφόρνια
Τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει διάφορες μελέτες στις οποίες υπολογίστηκε ο αριθμός των πλανητών στον γαλαξία μας αλλά και ο αριθμός των πλανητών με μέγεθος και συνθήκες παρόμοιες με αυτές της Γης. Ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ στις ΗΠΑ πραγματοποίησε μια μελέτη σχετικά με τον αριθμό των άστρων στον γαλαξία μας γύρω από τα οποία είναι πιθανό να υπάρχουν πλανήτες στους οποίους θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί προηγμένοι πολιτισμοί. Πολιτισμοί δηλαδή που να έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν  στο Διάστημα εντοπίσιμα σήματα παρόμοια με εκείνα που στέλνουμε και εμείς.

Η εξερεύνηση

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Green Bank Telescope που βρίσκεται στη Δυτική Βιρτζίνια και με αυτό αναζήτησαν ραδιοσήματα που θα μπορούσαν να έχουν στείλει στο Διάστημα νοήμονες μορφές ζωής. Επικέντρωσαν την προσοχή τους σε 86 άστρα του γαλαξία μας γύρω από τα οποία υπάρχουν πλανήτες με χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα της Γης, δηλαδή πλανήτες με συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής. Οι ερευνητές προσπάθησαν να εντοπίσουν κάποια είδη ραδιοσημάτων η προέλευση των οποίων δεν θα μπορούσε παρά να είναι από κάποια όντα υψηλής νοημοσύνης. Φυσικά δεν κατάφεραν να εντοπίσουν ένα τέτοιο σήμα αλλά κάνοντας τις σχετικές αναλύσεις και αναγωγές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός των άστρων στον γαλαξία μας γύρω από τα οποία είναι πιθανό να υπάρχουν πλανήτες με προηγμένους πολιτισμούς είναι περίπου ένα εκατομμύριο. H μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal».

Οι εκτιμήσεις

Με δεδομένο ότι στον γαλαξία μας υπολογίζεται ότι υπάρχουν 100-400 δισεκατομμύρια άστρα ο αριθμός του ενός εκατομμυρίου άστρων στα οποία (μπορεί να) υπάρχουν προηγμένοι πολιτισμοί μοιάζει μικρός. Από την άλλη πλευρά βέβαια ακόμη και αν υποθέσουμε ότι κάθε άστρο αυτής της ομάδας φιλοξενεί μόλις έναν προηγμένο πολιτισμό, η ύπαρξη στον Γαλαξία περίπου ενός εκατομμυρίου πολιτισμών τόσο προηγμένων ώστε να μπορούν να στείλουν σήματα στο Διάστημα δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη..

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ο σεισμός του Ειρηνικού «έφθασε» στην Κρήτη!

Ο σεισμός του Ειρηνικού «έφθασε» στην Κρήτη!

Ο σεισμός των 8 Ρίχτερ που σημειώθηκε το πρωί της Τρίτης στα Νησιά του Σολομώντα καταγράφηκε (πράσινα βέλη) από τον σεισμογράφο του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης

Καταγράφηκε ύστερα από μόλις 25 λεπτά ταξιδεύοντας μέσα από τον πυρήνα της Γης,

Ηράκλειο
Ο σεισμός των 8 Ρίχτερ που έπληξε το πρωί της Τρίτης (5 Φεβρουαρίου) τα νησιά του Σολομώντα στον Ειρηνικό Ωκεανό καταγράφηκε – ύστερα από μόλις 25 λεπτά – από τον σεισμογράφο του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Κρήτης! Τα σεισμικά κύματα έφθασαν ως εκεί ταξιδεύοντας μέσω του πυρήνα της Γης. Οι καταγραφές των δονήσεων (που σημειώνονται με πράσινα βέλη στη φωτογραφία) διήρκεσαν περισσότερο από δυο ώρες.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Μικρόβια ψηλά στην ατμόσφαιρα ίσως επηρεάζουν το κλίμα,

Μικρόβια ψηλά στην ατμόσφαιρα ίσως επηρεάζουν το κλίμα

Βαγγέλης Πρατικάκης

Ελληνες ερευνητές ανέλυαν δείγματα αέρα που συνέλεξε η NASA,

Ουάσινγκτον
Σε μια από τις πρώτες μελέτες του είδους της, δύο Έλληνες ερευνητές στις ΗΠΑ ανέλυσαν δείγματα αέρα που συνέλεξε η NASA και εντόπισαν σημαντικές μικροβιακές κοινότητες στην τροπόσφαιρα. Παραμένει ασαφές αν τα βακτήρια απλώς παρασύρθηκαν σε αυτό το ύψος ή περνούν εκεί τη ζωή τους, ωστόσο οι ερευνητές υποψιάζονται ότι αυτά τα αέρινα οικοσυστήματα επηρεάζουν τις βροχοπτώσεις και τις χιονοπτώσεις.

«Δεν περιμέναμε να βρούμε τόσους μικροοργανισμούς στην τροπόσφαιρα, η οποία θεωρείται δύσκολο περιβάλλον για τη ζωή» αναφέρει ο Κώστας Κωνσταντινίδης του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια. «Μια από τις επόμενες μεγάλες προκλήσεις θα είναι να εξετάσουμε το ρόλο αυτών των οργανισμών» επισημαίνει. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην αμερικανική επιθεώρηση «PNAS».

Η μελέτη

Σε αντίθεση με άλλες μικροβιολογικές μελέτες, στις οποίες οι ερευνητές καλλιεργούν τα μικρόβια στο εργαστήριο προκειμένου να τα ταυτοποιήσουν, η νέα μελέτη προσδιόρισε την αφθονία και τη βιοποικιλότητα απλά αναλύοντας το γενετικό υλικό στα δείγματα.

Ο Δρ Κωνσταντινίδης και ο συνεργάτης του Αθανάσιος Νένες στη Τζόρτζια ανέλυσαν δείγματα αέρα που συνέλεξε αεροπλάνο της NASA το 2010 στη διάρκεια αποστολών για τη μελέτη αέριων μαζών που σχετίζονται με τους κυκλώνες. Τα δείγματα προέρχονταν από τη μέση και ανώτερη τροπόσφαιρα (το στρώμα της ατμόσφαιρας όπου εκδηλώνονται τα μετεωρολογικά φαινόμενα) σε ύψος 6 έως 10 χιλιομέτρων.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν ότι στις περιοχές πάνω από τους ωκεανούς είναι συχνότερα τα θαλάσσια βακτήρια, ενώ πάνω από τη στεριά είναι συχνότερα τα βακτήρια του εδάφους. Ορισμένες ομάδες βακτηρίων ήταν ωστόσο παρούσες στα περισσότερα δείγματα, ενώ δεν έλειψαν ακόμα και κολοβακτηρίδια που προέρχονται από το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα.
Συνολικά, το 20% του συνόλου των αιωρούμενων σωματιδίων στα δείγματα αντιστοιχούσαν σε βιώσιμα κύτταρα μικροβίων, αναφέρουν οι ερευνητές. Εικάζουν μάλιστα ότι οι μικροοργανισμοί μπορούν να λειτουργούν ως πυρήνες πάνω στους οποίους συγκεντρώνονται μόρια νερού και σταδιακά σχηματίζουν σύννεφα, σταγόνες βροχής ή χιονονιφάδες.

Οι ελλείψεις

«Ελλείψει σκόνης ή άλλων υλικών που μπορούν να προσφέρουν πυρήνες για το σχηματισμό πάγου, ένας μικρός αριθμός αυτών των μικροοργανισμών θα μπορούσε να διευκολύνει το σχηματισμό πάγου σε αυτά τα υψόμετρα» σχολιάζει ο Δρ Νένες.

Άγνωστο παραμένει επίσης το κατά πόσο αυτά τα αιωρούμενα βακτήρια παραμένουν μεταβολικά ενεργά στην τροπόσφαιρα. Το ερώτημα είναι δύσκολο να απαντηθεί, ωστόσο οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ορισμένα από τα βακτήρια που βρέθηκαν στα δείγματα μπορούν να μεταβολίζουν οργανικές ενώσεις που αφθονούν στην ατμόσφαιρα, όπως το οξαλικό οξύ.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Γεωτρύπανα σε δεύτερη θαμμένη λίμνη στην Ανταρκτική,

Γεωτρύπανα σε δεύτερη θαμμένη λίμνη στην Ανταρκτική

Το κονβόι της ερευνητικής αποστολής χρειάστηκε να διανύσει εκατοντάδες δύσκολα χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει πάνω από τη λίμνη (Πηγή: Wissard)

Βαγγέλης Πρατικάκης

Η αμερικανική αποστολή ανακοίνωσε ότι έφθασε τα νερά της λίμνης Ουίλανς κάτω από χιλιόμετρα πάγου,

Ουάσινγκτον
Μόλις δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση των Ρώσων ότι έχουν στα χέρια τους τα πρώτα δείγματα της λίμνης Βοστόκ στην Ανταρκτική, ενός όγκου γλυκού νερού που παραμένει απομονωμένος κάτω από χιλιόμετρα πάγου, αμερικανική αποστολή κατάφερε να φτάσει στο νερό μιας δεύτερης θαμμένης λίμνης, της Λίμνης Ουίλανς στη Δυτική Ανταρκτική.

Οι υπεύθυνοι της αποστολής Wissard, με επικεφαλής τον Τζον Πρίσκου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Μοντάνα, προετοιμάζονταν για το φιλόδοξο εγχείρημα για μια δεκαετία, με την ελπίδα να ανακαλύψουν νέα στοιχεία για τον υδρολογικό κύκλο της Ανταρκτικής, αλλά και να αναζητήσουν μορφές ζωής που παραμένουν απομονωμένες από τον υπόλοιπο κόσμο εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Νερό κάτω από τον πάγο

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι γεωλόγοι έχουν ανακαλύψει στη λευκή ήπειρο γύρω στις 370 θαμμένες λίμνες, από τις οποίες οι περισσότερες πιστεύεται ότι επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω ενός δικτύου υπόγειων ποταμών.

Η Λίμνη Ουίλανς είναι στην πραγματικότητα ένα πυκνό δίκτυο από κανάλια με έκταση γύρω στα 60 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Δορυφορικές μετρήσεις της ανύψωσης και της υποχώρησης του υπερκείμενου πάγου υποδεικνύουν ότι η λίμνη ανανεώνεται και περιοδικά μπορεί να αδειάζει εντελώς.

Η αμερικανική αποστολή αναχώρησε τον Δεκέμβριο από τη μόνιμη αμερικανική βάση του ΜακΜούρντο και χρειάστηκε να διανύσει εκατοντάδες δύσκολα χιλιόμετρα μέχρι να φτάσουν στη λίμνη στις 14 Ιανουαρίου.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας τοπική ώρα, το γεωτρύπανο θερμού νερού που χρησιμοποιούσαν -τα συμβατικά γεωτρύπανα θα μόλυναν τα νερά με υγρά γεώτρησης- έφτασαν στην επιφάνεια της λίμνης, 800 μέτρα κάτω από τον πάγο,

Τεχνικός άθλος

Ήταν στην πραγματικότητα ένας τεχνικός άθλος, δεδομένου ότι η βρετανική αποστολή στην Ανταρκτική απέτυχε το Δεκέμβριο να φτάσει στα νερά μιας άλλης απομονωμένης λίμνης, με την ονομασία Λίμνη Έλσγουερθ.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 10 Ιανουαρίου, η ομάδα του Ρωσικού Ινστιτούτου Έρευνας Αρκτικής και Ανταρκτικής ανακοίνωσε ότι ανέσυρε τα πρώτα καθαρά δείγματα από τη Λίμνη Βοστόκ, τη μεγαλύτερη και πιο απομονωμένη από τις θαμμένες λίμνες της Ανταρκτικής.

Τα δεδομένα που θα προκύψουν τώρα από τις γεωτρήσεις αναμένεται να προσφέρουν νέα στοιχεία για το πώς η κίνηση των υπόγειων υδάτων επηρεάζει την κίνηση και τη σταθερότητα των υπερκείμενων παγετώνων.

Τα αποτελέσματα όμως ενδιαφέρουν και τους αστροβιολόγους,  αφού ανακάλυψη ζωντανών οργανισμών που επιβιώνουν απομονωμένοι κάτω από τους πάγους για χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια θα αναπτέρωνε τις ελπίδες για την ανακάλυψη ζωής σε άλλα παγωμένα μέρη του Ηλιακού Συστήματος.

Ανάλογα περιβάλλοντα ίσως υπάρχουν στους υπόγειους ωκεανούς που πιστεύεται ότι κρύβονται σε δορυφόρους του Δία όπως η Ευρώπη, και σε φεγγάρια του Κρόνου όπως ο Εγκέλαδος.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ξενοδοχείο με θέα… τον βυθό!

Ειρήνη Βενιού

Θα κατασκευαστεί στο Ντουμπάι και θα διαθέτει 21 «υποβρύχιες» σουίτες,

Λονδίνο
Ονομάζεται Water Discus και σύμφωνα με τους επινοητές του αναμένεται να αποτελέσει ένα φουτουριστικό ξενοδοχείο με θέα τη θαλάσσια ζωή στα παράλια του Ντουμπάι, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Το «υποβρύχιο» ξενοδοχείο που σχεδίασαν ειδικοί της πολωνικής εταιρείας Deep Ocean Technology (DOT) σε συνεργασία με την ελβετική εταιρεία BIG Invest Consult AG, θα αποτελείται από δυο μέρη γιγάντιων δίσκων: το ένα μέρος θα βρίσκεται πάνω από τη θάλασσα, ενώ το δεύτερο θα «προσγειώνεται» στον βυθό.

Διαβάστε ακόμη: Διακοπές στον βυθό

Η σύνδεση ανάμεσα στους «εξωγήινους» δίσκους θα γίνεται με τη βοήθεια ενός ανελκυστήρα που θα οδηγεί τους θαμώνες στον υποβρύχιο δίσκο, περιμετρικά του οποίου θα υπάρχουν 21 υπερπολυτελείς σουίτες με θέα τη ζωή του βυθού. Ακόμα, χάρη σε έναν ειδικό μηχανισμό ανέλκυσης του υποβρύχιου μέρους του οικοδομήματος που βασίζεται σε τρία πόδια, το ξενοδοχείο θα μπορεί να τα «μαζέψει» και να πάει σε… άλλη παραλία.

«Κατάδυση» πέντε αστέρων

Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες: «To ξενοδοχείο θα διαθέτει 21 σουίτες, ένα υποβρύχιο κέντρο κατάδυσης και ένα μπαρ. Κάθε σουίτα θα προσφέρει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να απολαύσουν τη χλωρίδα και την πανίδα του βυθού από όσο πιο κοντά μπορούν. Τα δωμάτια θα είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ιδιωτικότητα των επισκεπτών. Θα διαθέτουν μεταξύ άλλων, προηγμένο σύστημα ηχομόνωσης, χοντρές κουρτίνες, όπως και διαφορετικά επίπεδα διαφάνειας στα εξωτερικά τζάμια».

Μέσα από την ιστοσελίδα της, η DOT υποστηρίζει ότι το ξενοδοχείο θα βρίσκεται δίπλα από κοραλλιογενή ύφαλο προσφέροντας μοναδική θέα στους λάτρεις της θαλάσσιας ζωής.

Πάντως, στην περιοχή του Περσικού Κόλπου πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες προκειμένου να φρενάρουν θαλάσσιες κατασκευές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανυπολόγιστες ζημιές στη χλωρίδα και στην πανίδα του βυθού. Η ιδέα άλλωστε των «βυθισμένων» ξενοδοχείων δεν είναι καινούργια και μέχρι σήμερα αρκετές εταιρείες έχουν προσπαθήσει να κατασκευάσουν τον δικό τους υποθαλάσσιο τεχνητό παράδεισο.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Τα πρώτα δείγματα από τα νερά της Βοστόκ,

Τα πρώτα δείγματα από τα νερά της Βοστόκ

H λίμνη βρίσκεται κάτω από το ρωσικό Σταθμό Βοστόκ στην ανατολική Ανταρκτική (Φωτογραφία: Reuters ),

Βαγγέλης Πρατικάκης

Η ρωσική αποστολή ανέσυρε τους πρώτους πυρήνες πάγου από τη θαμμένη λίμνη της Ανταρκτικής,

Μόσχα
Μια στήλη πάγου μήκους δύο μέτρων είναι το πρώτο δείγμα από την περιβόητη λίμνη Βοστόκ στην Ανταρκτική, έναν μεγάλο όγκο γλυκού νερού που εδώ και εκατομμύρια χρόνια παραμένει θαμμένος κάτω από σχεδόν τέσσερα χιλιόμετρα πάγου.

Η ολοκλήρωση του αμφιλεγόμενου άθλου ανακοινώθηκε από τη ρωσική αποστολή στην Ανταρκτική, η οποία προσπαθούσε για χρόνια να φτάσει μέχρι το νερό της λίμνης με την ελπίδα να ανακαλύψει εξωτικές μορφές ζωής που εξελίσσονται ανεξάρτητα από τον υπόλοιπο πλανήτη. Οι αστροβιολόγοι πιστεύουν μάλιστα ότι τα μικρόβια που ίσως ζουν στη λίμνη θα έδιναν μια εικόνα για το εάν μπορεί να υπάρχει ζωή σε υπόγειους ωκεανούς στα φεγγάρια του Δία και του Κρόνου.

Η μεγαλύτερη «κρυφή» λίμνη

Από τις 370 λίμνες γλυκού νερού που έχουν εντοπιστεί τα τελευταία χρόνια κάτω από το κάλυμμα πάγου της Ανταρκτικής, η Λίμνη Βοστόκ είναι μακράν η μεγαλύτερη, με έκταση 15,690 χιλιομέτρων. Οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξή της ήρθαν από βρετανικά ραντάρ τη δεκαετία του 1970.

Έπειτα από μια δεκαετία προσπαθειών, η ρωσική αποστολή στην Ανταρκτική έφτασε μέχρι την επιφάνεια της λίμνης στις αρχές Φεβρουαρίου του 2012. Επιστήμονες από άλλες χώρες, πάντως, είχαν δηλώσει ανήσυχοι για ενδεχόμενη μόλυνση της λίμνης με υγρά γεώτρησης αλλά και μικρόβια από την επιφάνεια. Μια τέτοια μόλυνση, προειδοποιούσαν, θα ήταν μη αναστρέψιμη και θα έθετε αυτόματα εν αμφιβόλω κάθε μελλοντική έρευνα στη χημεία και τη βιολογία της λίμνης.

Για να αποφύγουν αυτό το ενδεχόμενο, οι Ρώσοι ρύθμισαν την πίεση μέσα στο φρεάτιο της γεώτρησης ώστε το νερό της λίμνης να αρχίσει να ανεβαίνει μέσα στο φρεάτιο. Αυτό σημαίνει ότι δείγματα νερού μπορούν να συλλεγούν χωρίς να χρειαστεί να εισέλθουν τα όργανα μέσα στην ίδια τη λίμνη.

Δείγματα του πάγου που υπήρχε ακριβώς πάνω από την επιφάνεια της λίμνης παραδόθηκαν πανηγυρικά στον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στις αρχές του 2012.

«Φρεσκοκατεψυγμένο» δείγμα

Η ομάδα του Ρωσικού Ινστιτούτου Έρευνας Αρκτικής και Ανταρκτικής αναγκάστηκε στη συνέχεια να εγκαταλείψει τον σταθμό του Βοστόκ κατά τη διάρκεια του «ανταρκτικού» χειμώνα, επέστρεψε όμως φέτος για να συλλέξει το πρώτο πραγματικό δείγμα της λίμνης. Το νερό, που είχε πια παγώσει μέσα στη γεώτρηση, ανασύρθηκε ως πυρήνας πάγου στις 10 Ιανουαρίου, ανακοίνωσε η ομάδα στο πρακτορείο RIA Novosti.

Η επιτυχία των Ρώσων είναι τώρα πιθανό να στεναχωρήσει τους βρετανούς συναδέλφους τους, οι οποίοι απέτυχαν εφέτος να φτάσουν στο νερό μιας άλλης θαμμένης λίμνης, της λίμνης Έλσγουορθ. Άλλοι ειδικοί πάντως ίσως υποστηρίξουν ότι τα δείγματα της λίμνης είναι μολυσμένα.

Οι ΗΠΑ, στο μεταξύ, ετοιμάζονται να ξεκινήσουν γεώτρηση στη λίμνη Ουίλανς τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο.

Η ανακάλυψη ζωντανών οργανισμών που επιβιώνουν απομονωμένοι κάτω από τους πάγους για χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια θα αναπτέρωνε τις ελπίδες των αστροβιολόγων και για την ανακάλυψη ζωής σε άλλα παγωμένα μέρη του Ηλιακού Συστήματος: στους υπόγειους ωκεανούς που πιστεύεται ότι κρύβονται σε δορυφόρους του Δία όπως η Ευρώπη, και σε φεγγάρια του Κρόνου όπως ο Εγκέλαδος.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Έρχεται το «χάρτινο» tablet,

Οι συνεργαζόμενες μεταξύ τους ηλεκτρονικές σελίδες θα μπορούσαν, σύμφωνα με τους επιστήμονες, να φέρουν την επανάσταση στην καθημερινότητά μας μέσα σε λίγα χρόνια από σήμερα,

Ειρήνη Βενιού

Αποτελείται από ηλεκτρονικό χαρτί και σε μια πενταετία θα μπορούσε να αντικαταστήσει το λάπτοπ,

Μια καινοτόμο ταμπλέτα, προικισμένη με το πάχος και την ευκαμψία μιας κόλλας χαρτιού ανέπτυξαν ειδικοί του Πανεπιστημίου Κουίνς, στον Καναδά σε συνεργασία με εκείνους των εργαστηρίων του αμερικανικού κολοσσού Intel και του τεχνοβλαστού του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Plastic Logic.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο χρήστης της… «χάρτινης» ταμπλέτας ή αλλιώς της PaperTab, μπορεί εύκολα να την τυλίξει και να την βάλει στην τσέπη του ή να την πετάξει στο τραπέζι, χωρίς να φοβάται ότι θα καταστραφεί.

PaperTab ολοταχώς!

Η υπέρλεπτη και «πουπουλένια» άφθαρτη συσκευή διαθέτει οθόνη 10,7 ιντσών. Σύμφωνα με τους επινοητές της, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από μόνη της ή ως σύνολο πολλών ηλεκτρονικών σελίδων από τις οποίες η καθεμιά θα φιλοξενεί και μια διαφορετική εφαρμογή.

«Χρησιμοποιώντας πολλές PaperTabs μαζί, ο χρήστης θα έχει τη δυνατότητα να επεξεργαστεί πολλά αρχεία ταυτόχρονα» εξηγεί ο διευθυντής του Εργαστηρίου Human Media του Πανεπιστημίου Κουίνς, δρ Ρόελ Βέρτεγκαλ.

Ο χρήστης μπορεί, για παράδειγμα, να στείλει μια φωτογραφία ακουμπώντας δύο PaperTabs τη μία επάνω στην άλλη: στη μία ηλεκτρονική σελίδα εμφανίζεται το email του, ενώ στην άλλη εμφανίζεται η φωτογραφία της επιλογής του. Η φωτογραφία μετατρέπεται αυτομάτως σε συνημμένο αρχείο και εισάγεται στο email, το οποίο λαμβάνει την εντολή να αποσταλεί είτε αλλάζοντας τη θέση της PaperTab και τοποθετώντας την στα «εξερχόμενα», ή διπλώνοντας το επάνω μέρος της ηλεκτρονικής σελίδας.

Ακόμη, τοποθετώντας δύο ή περισσότερες PaperTabs δίπλα-δίπλα, η χρήστης μπορεί να δημιουργήσει μια τεράστια οθόνη η οποία είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί και ως επιφάνεια ζωγραφικής.

Η επανάσταση στο… τσεπάκι

«Μέσα σε πέντε με δέκα χρόνια, οι περισσότεροι υπολογιστές – από τους υπέρλεπτους φορητούς υπολογιστές μέχρι τις ταμπλέτες – αναμένεται να πάρουν τη μορφή των συγκεκριμένων ηλεκτρονικών σελίδων» αναφέρει ο Ράιαν Μπρότμαν, ερευνητής της Intel.

Η πρωτοποριακή εύκαμπτη ταμπλέτα αναμένεται να παρουσιαστεί μέσα στις επόμενες μέρες στο πλαίσιο της έκθεσης τεχνολογίας Consumer Electronics Show 2013 (CES), που πραγματοποιείται από σήμερα έως και τις 11 Ιανουαρίου στο Λας Βέγκας, στις ΗΠΑ.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Η περιβαλλοντική αλλαγή μας έκανε έξυπνους;,

Η περιβαλλοντική αλλαγή μας έκανε έξυπνους;

Η αλλαγή της διαθέσιμης τροφής εξαιτίας της μεταβολής του περιβάλλοντος οδήγησε στην αύξηση των γνωσιακών δεξιοτήτων των πρώτων ανθρώπων Πηγή Nicolle Rager Fuller, National Science Foundation,

Λαλίνα Φαφούτη

Το περιβάλλον όπου έζησαν οι πρώτοι άνθρωποι άλλαζε ριζικά πυροδοτώντας την ανάπτυξη των ικανοτήτων τους,

Ουάσινγκτον
Μπορεί το γεγονός ότι είμαστε έξυπνοι να οφείλεται σε μια σειρά από αλλαγές στο περιβάλλον; Αυτό υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών που, ανατρέποντας την κρατούσα θεωρία, διαπίστωσε ότι, σε μια περίοδο-κλειδί στην πορεία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους, το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν οι πανάρχαιοι πρόγονοί μας άλλαζε συνεχώς ριζικά. Η ανάγκη προσαρμογής σε αυτές τις ακραίες μεταβολές, λένε οι ειδικοί,  πυροδότησε την ανάπτυξη ιδιαίτερων γνωσιακών και νοητικών ικανοτήτων στους πρώτους ανθρώπους.

Συγκεκριμένα οι αναλύσεις τους έδειξαν ότι την εποχή της εμφάνισης του άμεσου προγόνου μας, του Homo erectus, η Αφρική δεν «βίωνε» μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας διάρκειας εκατομμυρίων ετών, όπως εθεωρείτο ως τώρα. Αντιθέτως, γνώριζε πολύ συντομότερες υγρές και ξηρές περιόδους που εναλλάσσονταν μεταξύ τους με αποτέλεσμα το τοπίο να μεταβάλλεται συνεχώς ανά μερικές γενεές από ξηρή σαβάνα σε πλούσιους δασότοπους και το αντίστροφο, αναγκάζοντας τα ανθρωποειδή που ζούσαν εκεί να αναπτύξουν νέες δεξιότητες για να μπορέσουν να επιβιώσουν

Στη σαβάνα της Τανζανίας

Οι ερευνητές από τα πανεπιστήμια Penn State και Rutgers μελέτησαν ιζήματα από το Φαράγγι Ολντουβάι της Τανζανίας. Το φαράγγι αυτό, το οποίο βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Πεδιάδας Σερενγκέτι, θεωρείται η «κοιτίδα» της ανθρωπότητας, αφού εκεί έχουν βρεθεί τα απολιθώματα μερικών από τα αρχαιότερα ανθρωποειδή. Οι επιστήμονες επικέντρωσαν κυρίως το ενδιαφέρον τους σε υπολείμματα κεριών από φύλλα προκειμένου να διαπιστώσουν τι φυτά ευδοκιμούσαν στην περιοχή σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους πριν από περίπου δυο εκατομμύρια χρόνια, την εποχή δηλαδή κατά την οποία εμφανίστηκε ο Homo erectus.

«Εξετάσαμε τα κεριά των φύλλων επειδή είναι ανθεκτικά και διατηρούνται καλά μέσα στα ιζήματα» εξήγησε η Κάθριν Φρίμαν, καθηγήτρια βιογεωχημείας στο Penn State και εκ των επικεφαλής της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Η εξέταση των δειγμάτων με αέρια χρωματογραφία και φασματομετρία μάζας καθώς και η ανάλυση των ισοτόπων άνθρακα έδειξαν ότι το περιβάλλον στο Φαράγγι Ολντουβάι γνώριζε για μια μακρά χρονική περίοδο μεγάλα «σκαμπανεβάσματα»: για ένα διάστημα κυριαρχούσε η ανοιχτή σαβάνα με τη χαμηλή βλάστηση αλλά αμέσως μετά αυτή έδινε τη θέση της σε «κλειστά» πυκνά δάση. Αυτή η εναλλαγή, όπως διαπιστώθηκε, σημειώθηκε περίπου πέντε ως έξι φορές μέσα σε διάστημα 200.000 χρόνων.

Ανατροπή της «Μεγάλης Ξηρασίας»

Τα ευρήματα αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την κρατούσα άποψη η οποία θεωρούσε ότι την εποχή των πρώτων ανθρωποειδών η Αφρική βρισκόταν σε μια παρατεταμένη περίοδο προοδευτικής ξηρασίας – γνωστή ως η «Μεγάλη Ξηρασία» – η οποία διήρκεσε τρία εκατομμύρια χρόνια. «Τα δεδομένα μας όμως δείχνουν ότι δεν επρόκειτο για μια τεράστια, προοδευτική πορεία προς την ξηρασία, αντιθέτως το περιβάλλον ήταν εξαιρετικά μεταβλητό» τόνισε η δρ Φρίμαν.

Από την πλευρά του ο Κλέιτον Μαγκίλ, τελειόφοιτος στις γεωλογικές επιστήμες στο Penn State και εκ των συντελεστών της μελέτης, επεσήμανε ότι η «ποικιλία» των εμπειριών εξαιτίας της μεταβολής των περιβαλλοντικών συνθηκών μπορεί να πυροδοτήσει την ανάπτυξη των γνωσιακών ικανοτήτων – μια άποψη η οποία είναι διαδεδομένη στους ανθρωπολόγους.

«Οι πρώτοι άνθρωποι περνούσαν από το να έχουν στη διάθεσή τους δέντρα στο να έχουν στη διάθεσή τους μόνο χόρτα μέσα σε μόλις 10 ως 100 γενιές και η διατροφή τους θα πρέπει να άλλαζε αναλόγως» ανέφερε. «Οι μεταβολές στη διαθεσιμότητα της τροφής, στο είδος της τροφής ή στον τρόπο απόκτησής της μπορούν να πυροδοτήσουν εξελικτικούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση αυτών των αλλαγών. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου και της γνωσιακής ικανότητας, αλλαγές στην κίνηση, ακόμη και κοινωνικές αλλαγές».

Για να στηρίξει ακόμη περισσότερο τα ευρήματά της η ομάδα, στην οποία συμμετείχε επίσης η Γκέιλ Ασλεϊ, καθηγήτρια γεωλογικών και πλανητικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Rutgers, ανέπτυξε στατιστικά και μαθηματικά μοντέλα τα οποία συσχετίζουν τις μεταβολές που αποκάλυψαν τα ιζήματα με τη θερμοκρασία του νερού των γύρω ωκεανών όπως και με τις μεταβολές στην τροχιά της Γης (τους λεγόμενους «κύκλους του Μιλάνκοβιντς») που έχουν ως αποτέλεσμα την αυξομείωση της ηλιοφάνειας του πλανήτη.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

«Βιο-τοπία» ψηφιακής μικροσκοπίας,

Πρατικάκης Βαγγέλης

Δέκα εντυπωσιακές εικόνες ξεχώρισαν στον εφετινό διεθνή διαγωνισμό της Olympus,

Τόκιο
Η ομορφιά της ζωής είναι συχνά δυσδιάκριτη με γυμνό μάτι. Για ένατη συνεχή χρονιά, η εταιρεία οπτικών και συστημάτων απεικόνισης Olympus παρουσιάζει τους νικητές του διαγωνισμού ψηφιακής μικροσκοπίας Bioscapes Digital Imaging Competitions.

Την πρώτη θέση κέρδισε για πρώτη φορά ένα βίντεο. Ο Αυστραλός δάσκαλος Ραλφ Γκριμ κατάφερε να απαθανατίσει τα τροχόζωα που ζουν στη λιμνούλα του κήπου του, κουνώντας αδιάκοπα τα μαστίγια με τα οποία σπρώχνουν την τροφή στο στόμα τους.

Οι υπόλοιποι εννέα νικητές του διαγωνισμού:

2η θέση
Μονοκύτταρα φύκη Scagelia με αναπαραγωγικά τετρασκπόρια και χρυσά διάτομα

Dr. Arlene Wechezak
Άνακορτ, Ουάσινγκτον
Τεχνική: σκοτεινό πεδίο

3 θέση
Φτέρη Polypodium virginianum με σπόρια που περιβάλλονται σε προσατευτικές δομές σαν τρίχες

Dr. Igor Siwanowicz HHMI
Άσμπερν, Βιρτζίνια
Τεχνική: συνεστιακή μικροσκοπία

4η θέση
Δαγκάνα του αμφίποδου καρκινοειδούς Phronima sp. Διακρίνονται οι μύες και σειρές μελανοκυττάρων

Dr. Christian Sardet, Mr. Sharif Mirshak, The Plankton Chronicles Project
Μόντρεαλ
Τεχνική: σκοτεινό πεδίο

5η θέση
Μονοκύτταρο φύκος Micrasterias από λίμνη, συνδυασμός 22 εικόνων

Mr. Rogelio Moreno Gill Biomarcell, Station Zoologique
Πόλη του Παναμά
Τεχνική: αντίθεση διαφορικής παρεμβολής

6η θέση
Στόμα πολύποδα από ζωντανό κοράλλι Fungia sp.

Mr. James Nicholson NOAA/NOS/NCCOS Center for Coastal Environmental Health & Biomolecular Research Τσάρλεστον, Βόρεια Καρολίνα
Τεχνική: Αυτοφθορισμός

7η θέση
Η έκφραση της πρωτεΐνης β-τουμπουλίνης στον εγκέφαλο του 3ου προνυμφικού σταδίου της μύγας Drosophila

Dr. Christian Klämbt, Dr. Imke Schmidt University, of Münster
Mούνστερ, Γερμανία
Τεχνική: συνεστιακή μικροσκοπία

8η θέση
Στήμονες και ανθήρες του φυτού Lamium amplexicaule

Mr. Edwin Lee Carrollton
Τέξας, ΗΠΑ
Τεχνική: αντίθεση φάσης

9 θέση
Σπόρος Delphinium

Sahar Khodaverdi, Πανεπιστήμιο του Ταμπρίζ
Ταμπρίζ, Αζερμπαϊτζάν
Τεχνική: Epi-fluorescence

10η θέση
Φολίδες στα φτερά της περαλούδας Panacea prola, 200x

Charles Krebs Issaquah
Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Τεχνική: διάχυτος ανακλώμενος φωτισμός

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ένα μικρόβιο αιτία της μεγαλύτερης μαζικής εξαφάνισης στη Γη;,

Ένα μικρόβιο αιτία της μεγαλύτερης μαζικής εξαφάνισης στη Γη;

Το Methanosarcina, ένα μικρόβιο που παράγει μεθάνιο, ίσως προκάλεσε τη μαζική εξαφάνιση της Περμίου σύμφωνα με νέα θεωρία,

Λαλίνα Φαφούτη

Θεωρία υποστηρίζει ότι ένας μεθανογόνος μικροοργανισμός προκάλεσε τη μαζική εξαφάνιση των ειδών της Περμίου,

Ουάσινγκτον
Η μεγαλύτερη μαζική εξαφάνιση των ειδών που είναι γνωστή ως σήμερα σημειώθηκε πριν από 251 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Περμίου. Αν και υπολογίζεται ότι εξολόθρευσε το 90% ή και 95% των ειδών που ζούσαν τότε στη Γη, τα αίτια της δεν έχουν εξακριβωθεί. Τώρα μια νέα μελέτη υποστηρίζει ότι πίσω της βρισκόταν ένα ταπεινό μικρόβιο!

Το «κλειδί» στη Σιβηρία

Η κρατούσα θεωρία για την εξαφάνιση της Περμίου-Τριασικής περιόδου – γνωστή ατύπως μεταξύ των ειδικών και ως «Το μεγάλο θανατικό» – υποστηρίζει ότι όλα πυροδοτήθηκαν από μια σειρά ηφαιστειακών εκρήξεων σε μια τεράστια έκταση στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η Σιβηρία. Η έντονη αυτή ηφαιστειακή δραστηριότητα, σύμφωνα με τους υπέρμαχους αυτής της άποψης, οδήγησε στην αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου και σε μια σειρά γεγονότων που έκαναν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του πλανήτη να «σβήσει».

Ορισμένοι όμως θεωρούν ότι η εκδοχή αυτή δεν «ταιριάζει» με τα στοιχεία. Εξετάζοντας ιζήματα από την Κίνα ο Ντέιβιντ Ρόθμαν του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) διαπίστωσε ότι η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν υπερβολικά γρήγορη ώστε να έχει προκύψει από γεωλογικές διεργασίες. Για τον λόγο αυτόν σκέφτηκε να διερευνήσει μια άλλη, «γρήγορη» πηγή αερίων του θερμοκηπίου – τα μικρόβια.

Μικροβιακό μεθάνιο

Ο δρ Ρόθμαν και η ομάδα του ανέλυσαν το γονιδίωμα του Methanosarcina, ενός μεθανογόνου μικροοργανισμού ο οποίος βρίσκεται πίσω από το μεγαλύτερο μέρος του βιολογικής προέλευσης μεθανίου που υπάρχει σήμερα στη Γη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δεν ταίριαζαν χρονολογικά. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το μικρόβιο απέκτησε την ικανότητα να παράγει μεθάνιο πριν από περίπου 231 εκατομμύρια χρόνια, αργότερα δηλαδή από το «μεγάλο θανατικό».

Λαμβάνοντας όμως υπ’ όψη ότι το Methanosarcina για να παραγάγει γρήγορα μεθάνιο χρειάζεται μεγάλες ποσότητες νικελίου οι ειδικοί σκέφτηκαν να εξετάσουν ξανά τα ιζήματα υπό αυτό το πρίσμα. Διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα νικελίου στον πλανήτη είχαν ανέβει ξαφνικά σε μεγάλα ύψη πριν από ακριβώς 251 χρόνια, μάλλον επειδή η λάβα που εκλύθηκε από τα ηφαίστεια της Σιβηρίας ήταν πλούσια σε αυτό το μέταλλο. Το εύρημα κατά τη γνώμη τους συνδέει τελικά το μικρόβιο με τη μαζική εξαφάνιση.

Η θεωρία, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Εταιρείας (AGU) στο Σαν Φρανσίσκο την περασμένη εβδομάδα, δεν έπεισε φυσικά αμέσως τους άλλους ειδικούς, εξετάζεται όμως με ενδιαφέρον. «Η ιδέα ότι η εξέλιξη μιας νέας μορφής ζωής οδήγησε σε μια μαζική εξαφάνιση είναι συναρπαστική» δήλωσε στο περιοδικό «New Scientist» ο Αντονι Μπερνόσκι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, προσθέτοντας ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα καθώς μια μαζική εξαφάνιση της βιοποικιλότητας προκαλείται από ένα είδος, τον άνθρωπο.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ετικετοσύννεφο