Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Ποιημα’ Category

>Η αναμέτρηση της ζωής με τον θάνατο,

>

…Κι ήρθε η στιγμή που ο Λυτρωτής Χριστός
πλησίασε στον τάφο του Λαζάρου,
τα κάστρα να γκρεμίσει όλα του Χάρου
και να γιομίσουν τα σκοτάδια φως.
…Κι όταν το λίθο σπρώξαν απ’ το μνήμα
που μέσα του βρισκόταν ο νεκρός,
τα μάτια σήκωσε ψηλά σαν σήμα,
για να το πάρει ο Μέγας Οδηγός:
…Κι αφού προς τον ουράνιο Του Πατέρα
μια φλογερή παράκληση είχε κάνει,
τ’ άχραντο μέτωπό του απ’ τον αιθέρα
θαμπωτικό το στόλισε στεφάνι.
Κι έμοιαζε τότε μ’ άστρο λαμπερό
που μπρος στο σκοτεινό βρισκόταν σπήλιο
και πρόφερ’ ένα λόγο τρομερό:
‘Λάζαρε, πρόβαλε ξανά στον ήλιο!…’.
Και πέρασ(ε) η φωνή Του σα(ν) ρομφαία
στου Κάτω Κόσμου το πυκνό σκοτάδι
και της Ζωής υψώθηκ(ε) η σημαία
στ’ απόρθητα ως τα τώρα κάστρα του Αδη.
Πλημμύρισ(ε) ο νεκρός από φωτόνια
και νέοι χυμοί κυλούν στα κύτταρά του,
καθώς Αυτός που ’ν(αι) ‘η Ζωή η Αιώνια’
τα κύτταρα νεκρώνει του Θανάτου…
Και βγήκε ο Λάζαρος ξανά στο φως
της πιο τρανής σύμβολο Νίκης:
Αυτής που κέρδισε μόν’ ο Χριστός
γιατ’ είναι τ’ Ουρανού Ολυμπιονίκης!
Νίκος Μαραγκουδάκης,
φιλόλογος, συγγραφέας, ακαδημαϊκός
*Απόσπασμα από το μεγάλο επικό – θρησκευτικό ποίημά μου (200 στίχων) με θέμα την ανάσταση του Λαζάρου.
Αναδημοσιευση Απο Χανιωτικα Νεα
Advertisements

>Ζωή,

>

Ζητάς να αλλάξεις.. και με μιας να πετάξεις, το φορτίο που βαραίνει την ψυχή.. Να αφεθείς, να ρουφήξεις, ως το τέλος να ζήσεις το ταξίδι που λέγεται ζωή..
Ώρα πλέον δεν έχεις, δεν υπάρχει ρολόι, έχεις ήδη σκοτώσει το χρόνο…Δεν υπάρχει κανένας.. μόνο εσύ και η ζωή σου που διψάς παθιασμένα να ζήσεις…
Ήταν όμορφη σκέψη.. ξάφνου γύρισα πίσω, το ρολόι στο τοίχο δείχνει τρεις…
Κλείνω πάλι τα μάτια.. προσπαθώ να ξεφύγω και να ζήσω ονειρικά… ΤΗ ΖΩΗ

>Τα χάπια,

>

Με χάπια ζούμε οι πολλοί
πάνω ‘πο τα πενήντα,
για πίεση για ζάχαρο
και δεν κατέχω είντα.

Τρώμε τα πάντα, πίνουμε
κάνουμε καταχρήσεις
στα χάπια και στα φάρμακα
γυρεύουμε τσι λύσεις.

Του καναπέ γενήκαμε
και τση τραπεζαρίας
που ‘ναι τσ’ υγείας οι οχτροί
και τση μακροζωίας.

Ας τρώμε πρωινό γερό
λίγο το μεσημέρι
το βράδυ μόνο μια μπουκιά
όπως οι καλογέροι!!!

Αναδημοσιευσηση Απο τα Ρεθεμνιωτικα Νεα

>Σεργιάνι στο Ρέθυμνο,

>


Στο Ρέθυμνο στον Πλάτανο

θα βγω να σεργιανίσω

και θ’ ανέβω στο Μιναρέ

τον κόσμο ν’ αντικρίσω!


Να δω την Πόλη την τρανή
την πολυπαινεμένη!
που ΄ναι η ιστορία της,
μ’ ολόχρυσα γραμμένη!

Στην Λεωφόρο να σταθώ
πέρα στο Κολωνάκι,
να βγω στο Βενετσιάνικο
τα’ όμορφο Λιμανάκι!

Και ν ΄αγναντέψω από ψηλά
του Ευληγιά τα πλάγια!
Ν ακούσω την οχλοβοή,
του κόσμου την τραβλάγια!

Κι ύστερα προς το πέλαγος
τα μάθια μου θα στρέψω!
Και το καράβι να ΄ρχεται
θα θελα να αγναντέψω!

Να ιδώ τον κόσμο να ΄ρχεται
στην Καστροπολιτεία!
Κι άλλους να κατεβαίνουνε
στ΄ Αγνώστου την Πλατεία!

Να πάρω δίπλα τα στενά,
θύμησες να μες σέρνουν,
κι οι μυρωδιές του γιασεμιού
το νου μου να ξεσέρνουν!

Να βρω τσι πόρτες τσι παλιές
και γνωστικούς ανθρώπους
που κάμανε περήφανους
τσ΄ αντρειωμένους τόπους!
Στσ΄ αγώνες τσι κοινωνικούς
τους πρωτοπόρους να βρω
την Καλιρρόη Σιγανού
και τον Καλλέργη Σταύρο!

Να ιδώ τον Γιαμπουδοκωστή
Ασκούτση, Βιβυλάκη
και των γραμμάτων τις κορφές
Χορτάτζη, Πρεβελάκη!

Μαρίνο Τζάνε Μπουνιαλή
κι άλλους τρανούς του τόπου,
κι Ήρωες που ξεπέρασαν
το μέτρο του ανθρώπου

Που κάμανε τη Λευτεριά
ανώτερη Ιδέα
και της Πατρίδας την Τιμή
απ’ όλα πιο σπουδαία!


Γιώργο Καλομενόπουλο
και Νίκο Μαμαγκάκη,
δίπλα τους κι άλλη κορυφή
το Γιώργο Κουμεντάκη!

Των Ρεθυμνίων μελωδό
Μπάμπη Πραματευτάκη
το Ρεθεμνιώτη “ Παλαμά”
Απανωμεριτάκη


Όλους αυτούς που κάνανε
την πόλη των Γραμμάτων
που γίνεται στην αστραπή
και πόλη των αρμάτων.

Την χιονισμένη την κορφή
να ιδώ του Ψηλορείτη
μα και τη φλόγα τ’ Αρκαδιού
που δόξασε την Κρήτη!

Να πιάσω με τα μάτια μου
τα όμορφα σοκάκια!
και παραπέρα του Κουμπέ
τα όμορφα βραχάκια!

Τους Τέσσερις τους Μάρτυρες
και την Μεγάλη Πόρτα
να σύρω στο Μακρύ Στενό
τ΄απόβραδο μια βόλτα.

Και στη Φορτέτζα να βρεθώ
σαν παίρνει να βραδιάσει
να νιώσω απ’ τη γαλήνη της,
τη σκέψη μου να αδειάζει.

Ν’ ακούσω το Καμπαναριό
την ώρα να σημαίνει!
Και στο Ηλιοβασίλεμα
ο νους μου ν΄απομένει!

Να ιδώ του κόσμου τς΄ ομορφιές
τριγύρω μου πλημμύρα
κι απ τον αέρα να ΄ρχεται
γλυκόλαλη η λύρα!

Κώστα Μουντάκη, Σκορδαλλό
Γεράσιμο και άλλους
τον Κλάδο, τον Ροδάμανθο
τση λύρας τους Δασκάλους!

Τον Σηφογιώργη, τον Σκουλά
Ξυλούρη, Κατσαμάδες
να σέρνουνε γλυκούς σκοπούς
μ’ όμορφες μαντινάδες!

Όσο βαρούν τα σίδερα
ν΄ακούω Φουσταλιέρη
και κοντυλιές του Ροδινού
αθάνατες στ’ αέρι!!

Και τον Μπαξέ να τραγουδεί
τον ψεύτη κόσμο ετούτο,
τον Μαρκογιάννη, τον Μανιά
και τον Κακλή λαούτο!

Να ΄ρχονται τα τραγούδια τους
με την πνοή τ΄ανέμου,
με πρώτο τον Σταφιδιανό
κι ύστερα την Νενέ μου!!

Στο Ρέθυμνο οι ομορφιές
είναι παντού πλημμύρα
κι ευλογημένος όποιος ζει
είναι από την μοίρα!

Ρέθυμνο, 08.04.2010
ΚΩΣΤΗΣ-Ι.Γ. ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ (Κ.Ι.Γ.Κ.)
Αναδημοσιευση απο τα Ρεθεμνιωτικα Νεα

>Καλαντα της Κρητης

>Καλην εσπεραν αρχοντες κι αν
ειναι ορισμος σας
Χριστου τη θεια γεννηση να
πω στ’ αρχοντικο σας
Χριστος γενναται σημερον εν
Βηθλεεμ τη πολη
οι ουρανοι αγαλονται χαιρετ’ η
φυσης ολη.
Αψε βαγιτσα το κερι, αψε και το
δικερι
και κατσε και ντουχουντιζε ιντα
θα μας εφερει
απακι για λουκανικο
για χοιρινο κομματι
γι’ απο μαυρη ορνιθα
κανενα αυγουλακι,
κι αν τοκανε κι η γαλανη ας
ειναι ζευγαρακι.
Φερε πανιερι καστανα, πανιερι
λεπτοκαρια
και φερε και γλυκο κρασι να
πιουν τα παλληκαρια
και αν ειναι με το θελημα,
ασπρη μου περιστερα
ανοιξατε την πορτα σας να
πουμε «Καλησπερα»

>Σιμισακογιωργης Ρεθεμνιωτικα νεα

>Η Επέτειος 17 Νοέμβρη
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Γυμνάσιο επήγαινα
το εβδομήντα τρία
που η μέρα σαν τη σημερνή
έγραψε ιστορία.

Στο γύψο μπήκ’ η χώρα μας
για μια εφταετία
και όποιος διαδήλωνε
πήγαινε εξορία.

Οι φοιτητές που έχυσαν
αίμα για μιαν ιδέα
δεν έκαμαν ως έλεγαν
τη χώρα μας σπουδαία.

Μπήκαν κι αυτοί στο σύστημα
έσκυψαν το κεφάλι
και η Ελλάδα βρίσκεται
εδα σε μαύρο χάλι!!!

>Ένας σύγχρονος βοσκός

>Στο facebook σε γνώρισα
μικρή μου απ’ τα όρη
που ζω και με χτυπά συχνά
το άγριο ξεροβόρη.

Σου έπεψα το μήνυμα
φίλοι για να γενούμε
δέχτηκες και σ’ αγάπησα
βιόλα μου δεν τ’ αρνούμαι.

Του χωρισμού σου έλαβα
e-mail στο μιτάτο
κι ατέλειωτη την αρμεγιά
άφηκα των προβάτω.

Εδά μιλώ στα πρόβατα
που με καταλαβαίνουν
κι όταν με βλέπουν πως πονώ
κι εκείνα αρρωσταίνουν
.

Οι μαντιναδες απο τον Γιωργη Σηφακη
Αναδημοσιευση απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Ετικετοσύννεφο