Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Πολιτικη’ Category

80 χρόνια από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία,

80 χρόνια από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία

Ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με τον γηραιό πρόεδρο Πάουλ φον Χίντενμπουργκ την Πρωτομαγιά του 1933

Χειλάς Νίκος

Πώς έγινε καγκελάριος «ένας τύπος που έχει το χτένισμα νταβατζή, τη ματιά ενός παλαβού και τη φωνή λυκόσκυλου»,

Η 30ή Ιανουαρίου 1933 ήταν ημέρα σημαδιακή στο Βερολίνο. Ο ήλιος ήταν κατάμαυρος, τα σύννεφα έτρεχαν σαν τρελά στον ουρανό, τα πουλιά έπεφταν νεκρά στη γη. Και ο Αντολφ Χίτλερ, που ήταν νυχτερινός τύπος, ξύπνησε για πρώτη φορά στη ζωή του από τα χαράματα. Ενα ρίγος διαπερνούσε την πόλη

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ο τουρκικός Τύπος σχολιάζει το άρθρο του Βήματος για την ΑΟΖ,

Ο τουρκικός Τύπος σχολιάζει το άρθρο του Βήματος για την ΑΟΖ

Τις περισσότερες εφημερίδες της γείτονος απασχολεί το σχετικό δημοσίευμα,

Το δημοσίευμα του Βήματος της Κυριακής με τίτλο «»Πράσινο» για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ» απασχολεί τις περισσότερες τουρκικές εφημερίδες οι οποίες αφιερώνουν εκτενή ρεπορτάζ-απαντήσεις και σχετικές αναλύσεις στις σελίδες τους σήμερα Δευτέρα.

Ειδικότερα, η Hurriyet στις εσωτερικές σελίδες δημοσιεύει ανταπόκριση του Γιώργου Κιρμπάκη από την Αθήνα με τον τίτλο «Σχέδιο της ευκαιρίας από την Ελλάδα» όπου αναφέρεται το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» η οποία όπως αναφέρει έγραψε πως το Β σχέδιο της Ελλάδας προβλέπει το να προβεί σε μια ανακοίνωση προς τα Ηνωμένα Εθνη που θα περιέχει τις συντεταγμένες των εξωτερικών ορίων της ΑΟΖ . Δηλαδή με άλλα λόγια η Ελλάδα θα πει «αυτά θα είναι τα όρια ΑΟΖ που θα ανακοινώσω στο μέλλον». Οταν οριστικοποιηθούν οι εργασίες αναφορικά με αυτήν την ανακοίνωση που ετοιμάζεται από την Υδρογραφική Υπηρεσία των Ελληνικών Ναυτικών Δυνάμεων, τότε θα υποβληθεί . Η ενέργεια αυτή της Ελλάδας ενδέχεται να προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας. Το «Βήμα» ανέφερε πως σε περίπτωση που στην ανακοίνωση συμπεριληφθεί το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, η Τουρκία μπορεί να απαντήσει με δική της ανακοίνωση και μπορεί να διακοπούν οι διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών οι οποίες συνεχίζονται για τις διαφωνίες στο Αιγαίο και έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος. Επιπλέον, γίνεται αναφορά στις στις δηλώσεις του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά ο οποίος αποδίδει μεγάλη σημασία στο θέμα των ΑΟΖ και ότι σε περίπτωση που γίνει η εν λόγω ανακοίνωση, είπε στο στενό του κύκλο : «Η Τουρκία η οποία αυτή την στιγμή δίνει μάχη με το θέμα της Συρίας και το Κουρδικό, δεν θα ρισκάρει ένα νέο μέτωπο».

Η ίδια εφημερίδα σε μικρό μονόστηλο δίπλα στο παραπάνω δημοσίευμα και με τον τίτλο «Κανένας δεν μπορεί  να μας απειλήσει» γράφει ότι ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real News και απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με το θέμα της ΑΟΖ, είπε: «Για ένα θέμα το οποίο είναι κυριαρχικό δικαίωμα κάθε χώρας, κανένας δεν μπορεί να μας απειλήσει. Η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα συμφέροντά της».

Στην Αθήνα, αναφορικά με την επίσκεψη του κ Σαμαρά στην  Αγκυρα για τη Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας που σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο, υπήρξε ισχυρισμός ότι έμεινε για την άνοιξη.

Επιπλέον, η Hurriyet σε άλλο μονόστηλο στις εσωτερικές σελίδες που υπογράφει ο διπλωματικός συντάκτης Ουγούρ Εργκάν και με τον τίτλο «Στενή παρακολούθηση στο πετρέλαιο στο Αιγαίο» γράφει ότι η Αγκυρα παρακολουθεί στενά τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα με σκοπό να γλυτώσει από την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει, θα κηρύξει μονόπλευρα ΑΟΖ για την αναζήτηση πετρελαίου στο Αιγαίο. Αρμόδιος είπε ότι στην περίπτωση που η Ελλάδα προβεί σε κάποια ενέργεια, η Τουρκία θα δώσει πάραυτα την απάντηση που πρέπει και πρόσθεσε πως ελπίζουν ότι η κυβέρνηση της Αθήνας θα παραμείνει μακριά από την αναθέρμανση των υδάτων στο Αιγαίο. Στο Τ/ΥΠΕΞ επικρατεί η εξής άποψη: «Θέλουμε να σκεπτόμαστε πως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι ισχυρισμοί αυτή που είχαν απήχηση στον ελληνικό Τύπο».
Τέλος, γράφει ότι η Τουρκία παρακολουθεί τις έρευνες πετρελαίου του «Ε/κ τομέα» στην Ανατολική Μεσόγειο , λαμβάνοντας και στρατιωτικά μέτρα.

H εφημερίδα Sabah επίσης αναφέρεται στο δημοσίευμα της εφημερίδας «Το ΒΗΜΑ» στην πρώτη σελίδα και στην συνέχεια στις εσωτερικές με τον τίτλο «Σύνθημα για νέα κρίση από τον γείτονα» και τον υπέρτιτλο «Η κυβέρνηση Σαμαρά ετοιμάζεται να χαράξει όρια υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο σύμφωνα με τις δικές της απόψεις». Στη συνέχεια στις εσωτερικές σελίδες δημοσιεύεται η ανταπόκριση του Στέλιου Μπερμπεράκη αναφορικά με το δημοσίευμα στο «Βήμα» με τον τίτλο «Βρικολάκιασε και πάλι η κρίση υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο». Στην ανταπόκριση αναφέρεται το σχετικό δημοσίευμα και στην συνέχεια γράφει ότι οι ετοιμασίες αυτές του γραφείου του Πρωθυπουργού κρίθηκαν «επικίνδυνες» από τους κύκλους του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Οι κύκλοι αυτοί πιστεύουν ότι οι πιθανές αντιδράσεις της Τουρκίας μπορεί να προκαλέσουν ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών και εφιστούν την προσοχή στο ότι η Ελλάδα θα πρέπει πρώτα να έρθει σε συνεννόηση με τις γειτονικές χώρες. Όμως έναντι της προσέγγισης αυτής αντιτίθενται οι συνεργάτες του κ Σαμαρά και λέγεται πως πιστεύουν ότι η Τουρκία λόγω της Συρίας και του Κουρδικού δεν θα δημιουργήσει ένταση.

Από την πλευρά της η Cumhuriyet γράφει για το θέμα άρθρο με τον τίτλο «Η Ελλάδα πάτησε το κουμπί» αναφερόμενη στο ρεπορτάζ του Βήματος και τονίζει ότι η γειτονική χώρα ετοιμάζεται να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο Β’.

Η Turkiye περιλαμβάνει σχετικό μονόστηλο στην πρώτη σελίδα της και στη συνέχεια στο εσωτερικό μεταφέροντας τα όσα δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Το Βήμα». Τονίζεται πως αναμένεται με ανυπομονησία ποια θα είναι η αντίδραση της Τουρκίας σε αυτό το τελευταίο άλμα της Αθήνας, διότι στις συνομιλίες που συνεχίζονται μεταξύ των δύο χωρών για το θέμα της υφαλοκρηπίδας, δεν έχει εξασφαλιστεί ακόμη κάποιο αποτέλεσμα. Στο μεταξύ η ελληνική διπλωματία έχει διχαστεί. Ορισμένοι κύκλοι υποστηρίζουν πως η ενέργεια αυτή του κ Σαμαρά είναι για να κερδίσει τις ψήφους της εθνικιστικής πτέρυγας και αποτελεί μια εκλογική υπόσχεση. Η δε πλευρά η οποία κρίνει την απόφαση της πρωθυπουργίας ως «επικίνδυνη», κάνει έκκληση για συνεννόηση με την Τουρκία και τις άλλες γειτονικές χώρες.

Στο θέμα δεν αμελεί να αναφερθεί και η αγγλόγλωσση Today’s Zaman στην πρώτη σελίδα με τον τίτλο «Greek oil Revives fears of tensions in Aegean sea».

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Α. Λοβέρδος: «Δεν έχω πρόθεση να ρίξω την κυβέρνηση»,

Α. Λοβέρδος: «Δεν έχω πρόθεση να ρίξω την κυβέρνηση»

Ξεκαθάρισε ότι η συμμετοχή του σε κυβερνήσεις έχει τελειώσει,

«Δεν έχω πρόθεση να ρίξω την κυβέρνηση και να την ωθήσω σε εκλογές», δήλωσε την Παρασκευή ο Ανδρέας Λοβέρδος, αναφερόμενος στη στάση που θα κρατήσει κατά την ψηφοφορία στη Βουλή του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.

Σε συνέντευξή του στον Σκάι, ο κ. Λοβέρδος είπε ότι η αναλγησία των τελευταίων 20-30 ετών έφερε την ανάγκη να έρθουν αυτά τα φορολογικά μέτρα. Απαντώντας στο αν θα το ψηφίσει, είπε ότι πρώτα θα το αξιολογήσει, εξηγώντας ωστόσο ότι δεν έχει την πρόθεση να ωθήσει την κυβέρνηση σε εκλογές, καθώς ο λαός δε θέλει εκλογές.

Παράλληλα, ο κ. Λοβέρδος ξεκαθάρισε ότι η συμμετοχή του σε κυβερνήσεις έχει τελειώσει, ενώ εξέφρασε την πρόθεση να έχει προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος μέσα στο 2013.

Ο κ. Λοβέρδος δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα πρόσωπα που θα πλαισιώσουν το νέο κόμμα, αλλά υποστήριξε ότι το 70% με 80% των ανθρώπων που θα το πλαισιώσουν θα είναι νέα πρόσωπα. Όπως είπε, στόχος είναι να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας.

Αναφερόμενος στον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λοβέρδος υποστήριξε ότι δεν εμφανίζει ιδεολογικά χαρακτηριστικά, αλλά είναι ένα όχημα που μεταφέρει αγανακτισμένους πολίτες.

Τέλος, ζήτησε να αλλάξει ο νόμος για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, σημειώνοντας ότι τόσο τα κόμματα όσο και οι βουλευτές πρέπει λαμβάνουν ιδιωτικά και όχι δημόσια χρήματα και τονίζοντας ότι αυτό θα γίνεται με διαφάνεια.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Πόλεμος για τoν χρυσό του Αριστοτέλη στη Χαλκιδική,

Πόλεμος για τoν χρυσό του Αριστοτέλη στη Χαλκιδική

Τράτσα Μάχη , Γαλάνης Δημήτρης

Τι λένε οι κάτοικοι και τι απαντά η εταιρεία για την επένδυση των μεταλλείων ύψους 1,3 δισ. ευρώ,

Μια επένδυση ύψους 1,3 δισ. ευρώ, για εξόρυξη χρυσού, χαλκού και αργύρου στη Βορειοανατολική Χαλκιδική, διχάζει τους κατοίκους και τους πολιτικούς παράγοντες της περιοχής και προκαλεί αντιπαραθέσεις. 

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Το Τατόι μεταμορφώνεται σε πάρκο,

Το Τατόι μεταμορφώνεται σε πάρκο

Τα Ανάκτορα Τατοΐου 126 χρόνια από την ανέγερσή τους και μετά από τέσσερις δεκαετίες ερήμωσης μετατρέπονται σε μουσείο,

Τράτσα Μάχη  

Η ανασύσταση του πάλαι ποτέ βασιλικού κτήματος υπόσχεται «βασιλικές» απολαύσεις στους σύγχρονους επισκέπτες του,

Ενα σύγχρονο και ταυτόχρονα βιώσιμο Μητροπολιτικό Πάρκο, το οποίο θα εξασφαλίσει στους Αθηναίους την επαφή με τη φύση, αλλά θα αναδεικνύει και την ιστορική διαδρομή του πρώην βασιλικού κτήματος Τατοΐου οραματίζονται οι μελετητές, οι οποίοι μόλις ολοκλήρωσαν το σχέδιο για την αξιοποίησή του. Η τελική φάση της μελέτης έχει ήδη κατατεθεί στους αρμόδιους φορείς και αναμένεται να παραληφθεί επισήμως εντός της εβδομάδας. Τα Ανάκτορα Τατοΐου 126 χρόνια από την ανέγερσή τους και μετά από τέσσερις δεκαετίες ερήμωσης μετατρέπονται σε μουσείο. Οι νεοκλασικού ρυθμού στρατώνες σε μικρό ξενοδοχείο boutique πέντε αστέρων και το παλαιό ξενοδοχείο σε ένα καλό εστιατόριο. Με τις νέες χρήσεις στα διατηρητέα κτήρια του πρώην βασιλικού κτήματος Τατοΐου, αλλά και την επαναφορά παλαιότερων, υπολογίζεται ότι θα καταστεί οικονομικά βιώσιμη η λειτουργία του χώρου ως Μητροπολιτικού Πάρκου. Με στόχο την οικονομική αυτάρκεια του κτήματος αναζητήθηκαν λύσεις οι οποίες θα διασφαλίσουν τον ιστορικό χαρακτήρα του τόπου αλλά θα προσελκύσουν ταυτόχρονα επενδυτές και χρηματοδότες.


Η ομάδα των επιστημόνων η οποία μόλις ολοκλήρωσε το σχέδιο για την αξιοποίηση και ανάδειξη του κτήματος Τατοΐου προσπάθησε – και φαίνεται στα σχέδια να κατάφερε – να συνθέσει τρία ζητούμενα: την οργάνωση όλου του πάρκου ως τόπου αναψυχής, τη διάσωση και απόδοση του πλούσιου κτιριακού δυναμικού του στο κοινό με ελκυστικές χρήσεις και την αναζήτηση μιας πρότασης η οποία θα καθιστά τη λειτουργία του κερδοφόρα ή κατ’ ελάχιστο μη ζημιογόνα.
Το εγχείρημα ήταν δύσκολο αφού το Τατόι είναι ένας πολυσύνθετος τόπος, με παρθένες δασικές εκτάσεις, ιστορικά μνημεία, αγροτικές εκτάσεις και διατηρητέα διαφορετικών ρυθμών και εποχών κτίρια. Η κατάρτιση του σχεδίου για την ανάδειξη 23.550 στρεμμάτων από τα συνολικά 42.000 στρέμματα του κτήματος (τα υπόλοιπα περιλαμβάνονται στην Α’ ζώνη απολύτου προστασίας της Πάρνηθας) ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβριο, οπότε ανατέθηκε, έπειτα από διαγωνισμό, από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ) με χρηματοδότηση του Φορέα Διαχείρισης της Πάρνηθας.

Ελαιώνες και αμπέλια
Η αξιοποίηση της πρώην βασιλικής περιουσίας προβλέπεται να βασιστεί πρωταρχικά στην αποκατάσταση και επαναλειτουργία του αγροκτήματος. Στη μελέτη υποστηρίζεται η αποκατάσταση των περισσότερων αμπελώνων, ελαιώνων και οπωρώνων σε εκτάσεις άνω των 500 στρεμμάτων. Με την επαναλειτουργία του θερμοκηπίου μπορεί να αναπτυχθεί και η ανθοκομία.
Οι αγροτικές εκτάσεις που διατίθενται για καλλιέργεια φτάνουν συνολικά τα 1.170 στρέμματα, εκ των οποίων 700 στρέμματα είναι υφιστάμενες εγκαταλελειμμένες καλλιέργειες. Τα υπόλοιπα 470 στρέμματα προτείνονται από τους μελετητές για μελλοντικές καλλιέργειες στα νότια του κτήματος.
Οι καλλιέργειες βρίσκονται στη Βαρυμπόμπη (35 στρέμματα), στο Παλιομπάφι (215 υφιστάμενα και 470 προτεινόμενα), στο Κρυονέρι (200 στρέμματα) και στον Κεντρικό Πυρήνα (250 στρέμματα).
Επίσης η μελέτη προωθεί την ενίσχυση της μελισσοκομίας, της δασικής παραγωγής και της κτηνοτροφίας. Ακόμη εισάγεται η καλλιέργεια αρωματικών και θεραπευτικών φυτών και βοτάνων σε κάποια από τα κτήματα στο Μπάφι. Οι παραγωγές θα είναι όλες βιολογικές. Μάλιστα μπορούν να αξιοποιηθούν και οι παλαιές ετικέτες των προϊόντων του κτήματος, όπως το κρασί «Château Decelie» και το βούτυρο «Τατόι».
Οσον αφορά τον κήπο των Ανακτόρων, αυτός αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο καθώς παρουσιάζει πολλά κοινά στοιχεία με τους κήπους του 19ου αιώνα. Η αποκατάστασή του, όπως αναφέρουν οι μελετητές, πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τη Χάρτα της Φλωρεντίας, η οποία αφορά τη διατήρηση των ιστορικών κήπων.

Αλογα και πρόβατα
Η στέγαση και η φροντίδα των αλόγων έλξης και των ημιόνων εργασίας σε εγκαταστάσεις πλησίον του στάβλου των προβάτων θα δημιουργήσει ένα μικρό κτηνοτροφικό πάρκο που, εκτός από τη βασική λειτουργία του, θα αποτελεί και πόλο έλξης – τουλάχιστον για τους αστικής προελεύσεως επισκέπτες του κτήματος. Η εκπαίδευση και η έρευνα θα συμμετέχουν δραστικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του μητροπολιτικού πάρκου σε συνεργασία με εκπαιδευτικούς φορείς, ΜΚΟ και εθελοντές.
Η ολοκλήρωση των τριών φάσεων υλοποίησης του έργου για την αξιοποίηση του κτήματος υπολογίζεται ότι θα διαρκέσει περίπου 10 χρόνια. Εν τούτοις, ο απαιτούμενος χρόνος θα μπορούσε να μειωθεί, όπως εκτιμούν οι μελετητές, ανάλογα με την επίσπευση των ενεργειών ωρίμανσης των έργων και τη γρήγορη εξασφάλιση των απαιτούμενων χρηματοδοτήσεων.
Για τον ΟΡΣΑ, όπως επισημαίνει η πρόεδρός του κυρία Βιβή Μπάτσου, έχει πρωταρχική σημασία να προχωρήσει η υλοποίηση της μελέτης και να συσταθεί ο Φορέας Διαχείρισης Τατοΐου. Πρέπει όμως «το έργο να είναι ανταποδοτικό» λέει η ίδια.
Σύμφωνα με την κυρία Μπάτσου, η λειτουργία του μητροπολιτικού πάρκου θα είναι σημαντική και για τη διατήρηση και προστασία του δάσους της Πάρνηθας αλλά και για την πυκνοδομημένη Αθήνα. «Πρόκειται για ένα περιβαλλοντικό έργο ουσιαστικής σημασίας για την Αττική» παρατηρεί.

Ποδήλατα και μόνιππα
Τα μηχανοκίνητα τροχοφόρα δεν έχουν θέση στα πρώην βασιλικά κτήματα παρά μόνο τα ποδήλατα και τα μόνιππα αμαξίδια. Το πάρκο προτείνεται να παραμείνει ανοιχτό για το κοινό με την περίφραξη μόνο του Κεντρικού Πυρήνα για να εξασφαλίζει την προστασία και την εύρυθμη λειτουργία του. Χρέωση προβλέπεται μόνο σε συγκεκριμένες παροχές του πάρκου, καθώς και στη στάθμευση των ΙΧ αυτοκινήτων, αφού στόχος των μελετητών είναι η προώθηση των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Οι κεντρικές προσβάσεις του πάρκου θα είναι τρεις (Βαρυμπόμπης, πύλες Λεύκας και Κρυονερίου), ενώ συμπληρωματικά θα υπάρχουν και αρκετές δευτερεύουσες οι οποίες θα σχετίζονται με συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Το λεωφορείο που θα συνδέει τον σιδηροδρομικό σταθμό και θα καταλήγει στη θέση Πλατιά Φελίκια θα καλύπτει και την ανάγκη πρόσβασης σε όλα τα σημαντικά σημεία του πάρκου. Από τη μελέτη προτείνεται και η λειτουργία τουριστικού τρένου εντός της «καρδιάς» του πάρκου. Η ομάδα των μελετητών αποτελείται από τους: Αντώνη Κρασά, Μανώλη Βότση, Φίλιππο Γεροντάκη, Αικατερίνη Γκόλτσιου, Κωνσταντίνο Ζαφείρη, Σταύρο Γανωτή, Κωνσταντίνο Γρίσπο, Ελένη Παπαδοπούλου, Νίκη Καρδακάρη, Ιωάννη Αρνέλλο, Κωνσταντίνο Τουμπακάρη, Γεώργιο Παυλόπουλο και Αναστάσιο-Δαμιανό Μαΐστρο.
Οι τρεις πυλώνες αξιοποίησης του πρώην βασικού κτήματος για τον Σύλλογο Φίλων του Τατοΐου είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρό του κ. Βασίλη Κουτσαβλή: πρώτον, η διατήρηση της ιστορικής φυσιογνωμίας του και της παράδοσής του ως πρότυπου κτήματος των αρχών του 19ου αιώνα. Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνεται η επανάχρηση όλων των κτιρίων του ιστορικού πυρήνα που σχετίζονται αποκλειστικά με τη γεωργία και την κτηνοτροφική παραγωγή.
«Δεύτερο πυλώνα αποτελεί ο τομέας της φιλοξενίας – εστίασης με κυριότερη την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου Τατοΐου και των περιμετρικών του κτιρίων» λέει ο κ. Κουτσαβλής. Τρίτο πυλώνα, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτελεί «η εγκατάσταση Μουσείου Δυναστείας Γεωργίου Α’ στο κτίριο του Ανακτόρου». Αυτά αποτελούν για τον Σύλλογο «κόκκινη γραμμή» για την οποιαδήποτε αξιοποίηση του κτήματος Τατοΐου.

Το οικονομικό προφίλ
Το σχέδιο γενικής διάταξης για το Τατόι, το οποίο μόλις ολοκληρώθηκε, περιλαμβάνει και οικονομοτεχνική μελέτη. Και αυτό διότι το ζήτημα της χρηματοδότησης (μελετών, έργων) θα καθορίσει και την επιτυχία ή όχι του εγχειρήματος της αξιοποίησης του κτήματος, καθώς και τον χρονικό ορίζοντα υλοποίησης.
Οσον αφορά τις πηγές εσόδων του Φορέα Διαχείρισης, περιλαμβάνονται πόροι από το αποδυναμωμένο πλέον Πράσινο Ταμείο και επιχορηγήσεις από εθνικούς ή ευρωπαϊκούς πόρους μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Επίσης για την υλοποίηση των έργων θα αναζητηθούν πόροι από χορηγίες ιδρυμάτων ή ιδιωτικών εταιρειών και θα εξεταστεί η συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ).
Ειδικότερα το εκτιμώμενο συνολικό κόστος εφαρμογής των μέτρων εποπτείας και φύλαξης του κτήματος υπολογίζεται σε περίπου 1.900.000 ευρώ, εκ των οποίων 1.663.000 αφορούν πάγιες δαπάνες υποδομών.
Ο προϋπολογισμός των σωστικών επεμβάσεων σε 26 κτίρια από το υπουργείο Πολιτισμού υπολογίζεται σε 2,8 εκατ. ευρώ.
Για τα έργα πολιτισμού (αποκατάσταση κήπων ανακτόρου, ανασκαφικές εργασίες, αποκατάσταση μουσείου κτλ.) η συνολική δαπάνη εκτιμάται σε περίπου 20 εκατ. ευρώ.


Τα έσοδα
Οσον αφορά τα προβλεπόμενα έσοδα, η ενοικίαση των προβλεπόμενων χώρων στάθμευσης αναμένεται να αποφέρει 90.000 ευρώ για το πρώτο έτος και θα κλιμακωθεί μέχρι του ποσού των 140.000 ευρώ από το πέμπτο έτος εκμετάλλευσης.
Το μίσθιο που θα καταβάλλουν στον Φορέα 20 ιδιοκτήτες ιππήλατων αμαξιδίων και η εταιρεία ενοικίασης ποδηλάτων είναι 60.000 ευρώ και 24.000 ευρώ αντίστοιχα για το πρώτο έτος (τα ποσά θα αναπροσαρμόζονται σταδιακά).
Οι ιδιοκτήτες αλόγων – πόνι θα καταβάλλουν μίσθιο περίπου 12.000 ευρώ τον χρόνο. Το αντίστοιχο τίμημα για τους ιδιώτες που θα ενοικιάσουν τα τέσσερα αναψυκτήρια θα φτάνει τα 72.000 ευρώ τον χρόνο.
Η ενοικίαση των χώρων δασικού παιχνιδιού αναμένεται να αποφέρει 36.000 ευρώ κατ΄ έτος.
Τα έσοδα από τις δραστηριότητες περιβαλλοντικής εκπαίδευσης υπολογίζεται ότι θα φτάνουν τα 12.000 ευρώ ετησίως.
Η ενοικίαση των χώρων εστίασης (δύο καφέ, δύο εστιατορίων και ενός ζυθοπωλείου) θα αποφέρει περίπου 101.000 ευρώ το πρώτο έτος με προσαύξηση 10% κατά το τέταρτο και το πέμπτο έτος λειτουργίας.
Τα μισθώματα για τα υπόλοιπα καταστήματα (παντοπωλείο, οπωροπωλείο κτλ.) με μια συντηρητική πρόβλεψη μπορεί να αποφέρουν 35.000 ευρώ τον χρόνο με αναπροσαρμογή 10% κατά το έκτο έτος λειτουργίας τους.
Από την πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, κτηνοτροφία) τα έσοδα για τον Φορέα υπολογίζονται σε 106.500 ευρώ, ενώ από την Εκθεση Εργαλείων και Μηχανημάτων, το Μουσείο Γαλακτοκομικών Προϊόντων και το Εκθετήριο Αμαξών θα είναι της τάξεως των 108.000 ευρώ κατά το πρώτο έτος λειτουργίας. Οι μελετητές έχουν υπολογίσει τα αναμενόμενα έσοδα και για τους επενδυτές.
Από την εκμετάλλευση του νέου βουστασίου (για συνέδρια, σεμινάρια, εκθέσεις κτλ.) προβλέπεται ελάχιστο ετήσιο έσοδο 20.000 ευρώ.
Για το μικρό ξενοδοχείο, επειδή ο ιδιώτης θα πρέπει να αναλάβει το κόστος μελετών και έργων που υπολογίζονται σε περίπου 4.000.000 ευρώ, προτείνεται περαιτέρω διερεύνηση της επένδυσης εξαιτίας του υψηλού βαθμού αβεβαιότητας του εγχειρήματος στην παρούσα οικονομική συγκυρία.
Πάντως, όπως επισημαίνουν οι μελετητές, όσο νωρίτερα λειτουργήσει το μουσείο τόσο περισσότερα θα είναι και τα προσδοκώμενα έσοδα καθώς θα αυξηθεί η επισκεψιμότητα του πάρκου.

Δείτε την αναλυτική επισκόπηση του κτήματος Τατοΐου (απαιτείται το πρόγραμμα Google Earth)

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Δεν υπουργοποιείται ο Βασίλης Ράπανος,

Δεν υπουργοποιείται ο Βασίλης Ράπανος

Εστειλε επιστολή μη αποδοχής της υπουργοποίησής του στον Πρωθυπουργό η οποία έγινε αποδεκτή – Η επιστολή και η απάντηση Σαμαρά,

Μη αποδοχή της υπουργοποίησης του για λόγους υγείας  έστειλε με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Βασίλης Ράπανος ο οποίος επρόκειτο να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών. 

Η μη αποδοχή της υπουργοποίησής του έγινε αποδεκτή από τον Πρωθυπουργό.

Ο νέος υπουργός Οικονομικών θα επιλεχθεί μετά από συνεννόηση του πρωθυπουργού με το αρχηγό του ΠαΣοΚ κ. Ευ. Βενιζέλο και τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ κ. Φ. Κουβέλη.

H επιστολή Ράπανου:

«Με την επιστολή μου αυτή επιθυμώ να σας ευχαριστήσω θερμά για την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη που δείξατε στο πρόσωπό μου με την εξαιρετικά τιμητική πρότασή σας να αναλάβω τα καθήκοντα του Υπουργού Οικονομικών, πρόταση που είχε τη συναίνεση και των προέδρων των άλλων κομμάτων, που στηρίζουν την κυβέρνησή σας. Στην πρότασή σας απάντησα θετικά, με πλήρη επίγνωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικονομία μας και της ευθύνης που αναλάμβανα.

»Το πρόσφατο συμβάν, που οδήγησε στην εισαγωγή μου σε νοσοκομείο, δείχνει ότι το πρόβλημα της υγείας μου, δεν έχει ξεπεραστεί πλήρως. Μετά από συζητήσεις που είχα με τους θεράποντες ιατρούς μου, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση της υγείας μου, προς το παρόν, δεν είναι αυτή που θα μου επέτρεπε να ασκήσω με πληρότητα και επάρκεια τα καθήκοντά μου. Για το λόγο αυτό λυπούμαι πολύ που δεν μπορώ να αποδεχτών τελικά την τιμητική πρότασή σας. 

»Κύριε πρωθυπουργέ 

»Στο δύσκολο έργο που έχετε αναλάβει για υπέρβαση της κρίσης και ανάπτυξη της χώρας μας μέσα στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκή οικογένειας, επιτρέψτε μου να σας ευχηθώ ολόψυχα κάθε επιτυχία και να σας διαβεβαιώσω ότι, στο μέτρο των δυνάμεών μου, θα είμαι στη διάθεσή σας και θα συνεχίσω να εργάζομαι για την ευόδωση της εθνικής προσπάθειας ».

Στην επιστολή του προς τον κ. Βασίλη Ράπανο ο Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς αναφέρει τα εξής:

«Κύριο Βασίλη Ράπανο

Πρόεδρο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Θέλω πριν απ’ όλα να σου ευχηθώ περαστικά για το πρόβλημα της υγείας σου. Σε ευχαριστώ για την προθυμία με την οποία αποδέχθηκες το ρόλο που σου ανέθεσα, και εύχομαι να ανακτήσεις σύντομα τις δυνάμεις σου και να προσφέρεις στην εθνική προσπάθεια.

Ξέρω ότι μπορούμε να υπολογίζουμε στις πολύτιμες υπηρεσίες σου και σε ευχαριστώ που, παρά την περιπέτεια σου, δηλώνεις «παρών».

Και πάλι με τις καλύτερες ευχές μου και τις ευχαριστίες μου.

Ο Πρωθυπουργός

Αντώνης Σαμαράς».

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Εσωτερικές αντιδράσεις για την ταινία «1453» στην Τουρκία,

Εσωτερικές αντιδράσεις για την ταινία «1453» στην Τουρκία

Στηλιτεύεται η επιμονή της χώρας να υπερηφανεύεται για τις κατακτήσεις της,

Σκληρή κριτική ασκεί, μέσα από τις σελίδες της αγγλόφωνης έκδοσης Hurriet Daily News, ο Μπουράκ Μπεκντίλ στην ταινία «Αλωση 1453», κινηματογραφική υπερπαραγωγή που ανέβηκε αυτές τις μέρες στην Τουρκία με αφορμή την επέτειο των 560 χρόνων από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Μπεκντίλ, η ταινία αυτή αναδεικνύει το γεγονός ότι η Τουρκία επιθυμεί να μπει στην Ευρώπη την ίδια ώρα που υπερηφανεύεται ότι η μεγαλύτερη από τις πόλεις της είναι προϊόν μιας βίαιης κατάστασης.

Ο Μπεκντίλ τονίζει πόσο εκτός ευρωπαϊκής κουλτούρας είναι μια τέτοια πρακτική, ερωτώντας -ρητορικά προφανώς- πόσο πιθανόν θα ήταν να γιόρταζαν οι Βρετανοί την «άλωση του Λονδίνου» ή οι Γερμανοί την «Άλωση του Βερολίνου». Κι όμως, παρά να τηρούν διακριτική στάση αναφορικά με το γεγονός αυτό, εκατομμύρια Τούρκοι -τονίζει ο συγγραφέας του κειμένου- θα συνεχίσουν να μιλούν στα παιδιά τους για το «μεγαλείο της Τουρκίας» και να απολαμβάνουν ότι αυτή «κυβέρνησε με το σπαθί».

«Άραγε», ρωτά ειρωνικά ο δημοσιογράφος, «θα ακολουθήσουν ταινίες όπως »Αλωση 1974» (σ.σ: μια σαφής αναφορά στην Κύπρο) ή »Αφανισμός 1915»;», στηλιτεύοντας έτσι την υπερηφάνεια με την οποία αντιμετωπίζεται η κατάκτηση της Γης ξένων λαών.

Ο Μπεκντίλ διακωμωδεί επίσης την συμπαράσταση των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης προς τους Παλαιστίνιους της Ιερουσαλήμ και την απαίτησή τους να αποχωρήσουν από αυτήν οι Ισραηλινοί, οι οποίοι ωστόσο εγκαταστάθηκαν σε αυτήν πολύ πριν οι Τούρκοι εποικίσουν την Κωνσταντινούπολη. Εξίσου ειρωνικός είναι και με τη μάχη των Τούρκων να επιβάλουν τη νεότερη ονομασία της πόλης (Ισταμπούλ) έναντι της παλαιότερης (Κωνσταντινούπολη), αγνοώντας ότι η πρώτη προέρχεται από τη δεύτερη.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Αναβάλλεται για την Κυριακή η κρίσιμη σύσκεψη των αρχηγών,

Αναβάλλεται για την Κυριακή η κρίσιμη σύσκεψη των αρχηγών


Αρης Ραβανός , Κωβαίος Αγγελος

Ασφυκτικές οι πιέσεις από την τρόικα – με κόκκινες γραμμές αλλά και αστερίσκους οι Γ. Παπανδρέου, Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης,

Εν μέσω των ασφυκτικών πιέσεων και απαιτήσεων της τρόικας για πιο σκληρή λιτότητα, θα συγκληθεί αύριο Κυριακή, πιθανότατα το μεσημέρι, η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο.

Οι πολιτικοί αρχηγοί που προσέρχονται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συνάντηση βρίσκονται ενώπιον σημαντικών διλημμάτων που θα αλλάξουν και την καθημερινότητα των ελλήνων πολιτών για τα επόμενα χρόνια.

Η αγωνία είναι έντονη, καθώς οι πιστωτές, ζητούν τη λήψη και τη συμφωνία -απαιτούν μάλιστα και έγγραφες δεσμεύσεις- των πολιτικών κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση για ένα πιο επώδυνο πακέτο, που θα περιέχει πιο σκληρά μέτρα, από το πρώτο μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθερότητας.

Το κλίμα ενόψει της αυριανής σύσκεψης, επιβάρυνε και ο υπόγειος πόλεμος Μεγάρου Μαξίμου και Ν.Δ. που ξέσπασε ξαφνικά, μετά από σενάρια που κυκλοφορούσαν από νωρίς το πρωί της Παρασκευής, περί επικείμενης παραίτησης του κ. Παπαδήμου, εάν δεν επέλθει συμφωνία των αρχηγών.

Με αντιμνημονιακή σημαία και ο Παπανδρέου
«Κόκκινες γραμμές» στα θέματα συλλογικών συμβάσεων, των μισθών και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αλλά και με αστερίσκους ως προς τις δυνατότητες ελιγμού και στα δύο πεδία της διαπραγμάτευσης προσέρχεται ο κ. Γ. Παπανδρέου στην κρισιμότερη ίσως σύσκεψη.

Εν αναμονή των τελικών αποτελεσμάτων των συζητήσεων μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και τρόικας, για τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ η τελευταία γραμμή υποχώρησης, την οποία κάποιοι θεωρούν ότι δεν θα χρειαστεί να υπερβεί, είναι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κοινές μετοχές – δηλαδή με διασφάλιση του δικαιώματος του δημοσίου να έχει καθοριστικό λόγο στη λήψη διοικητικών αποφάσεων.

Πέραν αυτών πάντως, πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Παπανδρέου θα προσέλθει στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τη λογική ότι το νέο μνημόνιο είναι η κρισιμότερη απόφαση που θα πρέπει να ληφθεί στη χώρα και υπ’ αυτήν την έννοια ο ίδιος είναι αποφασισμένος να συναινέσει σε επώδυνες αποφάσεις, υπό την προϋπόθεση ότι θα διαφυλάσσεται ένα στοιχειώδες δίκτυο προστασίας των εργαζομένων και η αποφυγή μετακύλισης των βαρών των τραπεζών στους πολίτες.

Το τελευταίο στοιχείο περιγράφει και τις δυνατότητες ελιγμών του κ. Παπανδρέου, προκειμένου να μην φανεί ότι υποχωρεί σε αποφάσεις τις οποίες ο ίδιος έχει αναγάγει σε πολιτική του σημαία τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με πληροφορίες το υπό επεξεργασία σχέδιο είναι εξαιρετικά πιθανόν να αφήνει στον κ. Παπανδρέου και το ΠαΣοΚ το περιθώριο να υποστηρίξουν ότι δεν κάνουν στροφή 180 μοιρών από την θέση τους για ανάληψη από τις τράπεζες του κόστους της ανακεφαλαιοποίησής τους.


Οι «κόκκινες γραμμές» του Σαμαρά
Ο πρόεδρος της Ν.Δ. δεν προσέρχεται, με βάσει τις πληροφορίες που είχε έως αργά το βράδυ στη διάθεσή του «Το Βήμα»- με τη λογική της ρήξης. Παρά τις έντονες αντιμνημονιακές φωνές που κυριαρχούν στην Κ.Ο. της Ν.Δ., ο κ. Αντ. Σαμαράς θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να αρνηθεί τη συμφωνία και με τη στάση του να θέσει σε κίνδυνο PSI και το νέο δάνειο.

Βέβαια, υπάρχει η μεγάλη πίεση από τους ψηφοφόρους και την κομματική βάση που δυσανασχετεί και διακρίνει υποχώρηση από τις «κόκκινες γραμμές». Είναι ενδεικτικό, ότι χθες, δέκα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής που ανήκουν στην τάση της λαϊκής δεξιάς, με επιστολή τους ζητούν από τον γραμματέα του κόμματος κ. Ανδρ. Λυκουρέντζο να συγκληθεί άμεσα η Πολιτική Επιτροπή με θέμα την δανειακή σύμβαση και την πορεία προς τις εκλογές.

Αν και το μείζον θέμα στην παρούσα φάση και στη σύσκεψη είναι το μισθολογικό κόστος και οι επικουρικές συντάξεις, εντούτοις, αναγνωρίζουν έμπειρα στελέχη το πρόβλημα που υπάρχει για τη Ν.Δ.: οι έγγραφες δεσμεύσεις που ζητούν οι πιστωτές.

Η Ν.Δ. διαμηνύει -το θέμα είναι εάν θα επιμείνει έως το τέλος- ότι δεν θα δώσει ο κ. Σαμαράς έγγραφες δεσμεύσεις, αφού εάν πράξει διαφορετικά θα έχει εκ των προτέρων υποθηκεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη διακυβέρνησή του, εάν το κόμμα του κερδίσει τις εκλογές.

«Η Ν.Δ. θα στηρίξει στη βουλή τη συμφωνία και αυτή είναι η πιο ισχυρή δέσμευση» έλεγαν χθες στενοί συνεργάτες του κ. Σαμαρά.
«Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να παραδώσουμε εύκολα τα όπλα» τόνιζαν κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. και σημείωναν με έμφαση, ότι ο κ. Σαμαράς θα επιμείνει σε μια σκληρή διαπραγμάτευση μέχρι τέλους ώστε και η χρηματοδότηση της χώρας με την επίτευξη συμφωνίας να διασφαλιστεί αλλά και να αποτραπεί ένας νέος κύκλος ύφεσης στην ελληνική οικονομία.

Με βάσει τα έως χθες το βράδυ δεδομένα, όπως αυτά έχουν προκύψει από τις συνεχείς συσκέψεις του προέδρου της Ν.Δ. με τους στενούς του συνεργάτες και το «γαλάζιο» οικονομικό επιτελείο, ο κ. Σαμαράς αναμένεται να επιμείνει στη σκληρή γραμμή για να μην υπάρξουν περικοπές στον 13ο και 14ο μισθό (ανεξάρτητα από το ύψος του μισθού) στον ιδιωτικό τομέα και να προστατευθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι από τις προτεινόμενες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις.

Παρεμβαίνοντας στο δελτίο του Mega, ο εκπρόσωπος της ΝΔ, κ. Ι. Μιχελάκης, ήταν ξεκάθαρος: «Όχι στην κατάργηση, αυτή είναι η κόκκινη γραμμή του κ. Σαμαρά».

Ο κ. Σαμαράς εκφράζει έντονες επιφυλάξεις για το κατά πόσον η μείωση του κατώτατου μισθού θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και μια από τις αντιπροτάσεις είναι το τριετές πάγωμα μισθών και ωριμάνσεων.

Ο κ. Σαμαράς θα επιμείνει στα ισοδύναμα μέτρα για τις επικουρικές και θα εξετάσει μειώσεις, αλλά παραμένει το πλαφόν για τα 300 ευρώ στις επικουρικές και συνολικά τα 1.200 ευρώ (κύρια και επικουρική σύνταξη).

Κάθετη είναι η άρνηση της ΝΔ και σε άλλα προτεινόμενα μέτρα όπως η φορολόγηση των αγροτεμαχίων ή η αύξηση των αντικειμενικών αξιών ενώ θα ζητηθούν συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο ύψος του κατώτατου μισθού θα επιφέρει οφέλη στην ανταγωνιστικότητα, τις μειώσεις τιμών των προϊόντων ή την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Ενδιαφέρον θα έχει η θέση της Ν.Δ. για το θέμα της διατήρησης ή όχι του νομικού πλαισίου για την επέκταση της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας για έξι μήνες μετά τη λήξη τους (μετενέργεια).

Για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μέχρι χθες υπήρχε ως κυρίαρχη η άποψη, αλλά ξεκάθαρη θέση δεν διαφάνηκε, υπέρ των προνομιούχων μετοχών. Κορυφαία στελέχη λένε ότι οι διοικήσεις των τραπεζών θα πρέπει να «βάλουν το χέρι στην τσέπη» για προβλήματα που έχουν λόγω κακής διαχείρισης του χαρτοφυλακίου τους και μιλάνε για έκδοση π.χ. μετατρέψιμων ομολογιακών δανείων.

Παράλληλα, σύμφωνα με πηγές της Ν.Δ. επέμειναν ότι το κόμμα δεν προτίθεται να διαπραγματευτεί σε καμία περίπτωση με βάση το βρετανικό δίκαιο, επιμένοντας στο ελληνικό δίκαιο, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν νομικά κενά στην επιχειρηματολογία τους.


Τα «όχι» του Καρατζαφέρη
Με αρνητική στάση έναντι των απαιτήσεων των πιστωτών θα προσέλθει ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης που αρνείται τη μείωση του 13ου και 14ου μισθού, ενώ αντιπροτείνει την αύξηση του ωραρίου εργασίας κατά μια ώρα.

Επίσης είναι αρνητικός στη μείωση των κατώτατων μισθών και θεωρεί ως υφεσιακό μέτρο την αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων. Για το θέμα του κρατικού ελέγχου των τραπεζών είναι επιφυλακτικός και δεν μετακινείται από την κάθετη άρνησή του να μην δεχθεί τις έγγραφες δεσμεύσεις.


Η ένταση Μαξίμου – ΝΔ
Ποικίλα σχόλια και ένταση για αρκετή ώρα, μέχρι να αποκατασταθεί η…τάξη, προκάλεσε η συζήτηση από νωρίς το πρωί της Παρασκευής, ότι εάν δεν προκύψει συμφωνία ο κ. Παπαδήμος θα παραιτηθεί.

Η αντίδραση από τη Ν.Δ. ήταν άμεση και στελέχη του κόμματος, έλεγαν επικριτικά: «Ο κ. Παπαδήμος έπρεπε να κάνει τον σκληρό στο εξωτερικό της χώρας στις διαπραγματεύσεις και όχι στο εσωτερικό απέναντι στα κόμματα και στον ελληνικό λαό».
Από το Μέγαρο Μαξίμου αρχικά δεν κάνανε κανένα σχόλιο, ενώ προς το μεσημέρι, ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παντ. Καψής διέψευσε τα όσα κυκλοφορούσαν περί παραίτησης του Πρωθυπουργού. Μάλιστα, μιλώντας στο Bloomberg, δήλωσε κατηγορηματικά ότι «δεν τίθεται κανένα τέτοιο ζήτημα».


Αναδημοσιευσα Απο Βημα
Εικόνα

ΚαπιΤαλισμος,

Οι ρίζες της σημερινής μας οικονομικής χρεοκοπίας, το μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974,

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούντην οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας.Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά,ημεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974. Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία.
Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.
Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση.
Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του.
Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της.
Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή,ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη.
Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος.
Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν.
Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.
Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη.
Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία!
Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα», έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια.
Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα , δεν ελέγχθηκαν ποτέ.
O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη.
Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκανανή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.
Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση. Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία.
Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν.
Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία.Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;
Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός.
Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.
Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»;
Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής;
Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη;Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της;
Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»
Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα.
«Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»“It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard.
Ποιά Κύπρος;
Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές;
Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους.
Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της.
Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες.
Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης.
Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει.
Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση;
Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ….
Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες.
Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας.
Η δεξίωση αυτήκαι ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων.
Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.
Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά.Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.
Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας.
Η 31η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα.
Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν.
Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει.
Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει.
Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ.
Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ….
Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα,να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση.
Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση.
Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών.
O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους.
Τα πάντα κατέρρεαν.
Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής.
Πώς επετεύχθη αυτό;
Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6;
Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης;
Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος;
Αμφίβολο.
Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση.Τιμωρία.Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα.Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.
Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη» και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας.
Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς.
Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης.
Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού).
Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη,ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου.
Αν μπορεί, φυσικά. Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας.
Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν.
Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε.
Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει.
Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.
Αναδημοσιευσα Απο ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ

Ετικετοσύννεφο