Just another WordPress.com site

Archive for the ‘Forum’ Category

>Ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων,

>

H ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων είναι πια γεγονός! Εφαρμόζοντας τους κανονισμούς λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων (European Geoparks Network) που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2000 και του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων (Global Geoparks Network) που υποστηρίζεται από την Unesco,
όπως επίσης και τις αποφάσεις της 23η Συντονιστικής Συνάντησης του Δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Σαρδηνία (Μάρτιος 2009) και του 4ου Παγκόσμιου Συνέδριου Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Μαλαισία (Απρίλιος 2010) τα Ελληνικά Γεωπάρκα και συνεργαζόμενοι με αυτά φορείς προχώρησαν στην ίδρυση του σχετικού Εθνικού φόρουμ.
Στην πρώτη ιδρυτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011 στην Αθήνα, συμμετείχαν εκπρόσωποι των τεσσάρων Ελληνικών Γεωπάρκων καθώς επίσης και φορέων που έχουν ασχοληθεί και υποστηρίζουν ενεργά την προστασία και ανάδειξη της Γεωλογικής Κληρονομιάς όπως η Εθνική Επιτροπή Unesco, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (Ι.Γ.Μ.Ε.), η Ελληνική Γεωλογική Εταιρεία/Επιτροπή Γεωλογικής, Γεωμορφολογικής Κληρονομιάς και το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Ειδικότερα συμμετείχαν η καθ. Ι. Κριάρη ως εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής UNESCO, καθώς και οι κ.κ. Ζούρος Ν., καθ. Παν Αιγαίου, συντονιστής EGN, Τσακίρης Ι., αντιδήμαρχος Λέσβου, πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Β.Α., Κεφαλογιάννης Σ., δήμαρχος Ανωγείων, Φασουλάς Χ., Δρ γεωλόγος, Κουμούτσου Ε., Βιολόγος, Τοπουζίδης Ν., Γεωλόγος, Παπαηλίας Γ. Δντης Ήπειρος ΑΕ., Παπαϊωάννου Χ.Δ., βιολόγος, Πάσχος Π., γεωλόγος, και Θεοδοσίου Ε., γεωλόγος.
Στη συνάντηση εγκρίθηκε η ιδρυτική διακήρυξη και αποφασίσθηκαν οι πρώτες δράσεις που πρόκειται να αναληφθούν το αμέσως προσεχές διάστημα προκειμένου να ενημερωθούν οι αρχές, οι πολίτες και ειδικότερα οι νέοι για τη σημασία των γεωπάρκων και τις δραστηριότητες που προσφέρουν ως τουριστικοί προορισμοί ποιότητας αλλά και ιδανικές περιοχές για περιβαλλοντική εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση. Ο σκοπός της ίδρυσης του φόρουμ αφορά στο συντονισμό και την προβολή των Ελληνικών Γεωπάρκων, καθώς και την ενίσχυση των προσπαθειών για την ανάδειξη των γεωλογικών μνημείων και θέσεων της γεωλογικής και γεωμορφολογικής κληρονομιάς.
Οι στόχοι του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων είναι:
-ο συντονισμός των δράσεων των Ελληνικών Γεωπάρκων,
-η προώθηση και ανάπτυξη των Ελληνικών Γεωπάρκων,
-η συνεργασία για την υλοποίηση προγραμμάτων για την αξιολόγηση της γεωλογικής κληρονομιάς σε εθνικό επίπεδο,
-η παροχή πληροφοριών και η προώθηση των διεθνών Δικτύων Γεωπάρκων (EGN/GGN),
-η ένταξη των δράσεων των Γεωπάρκων στο ευρύτερο πλαίσιο δράσης για την ανάπτυξη του Γεωτουρισμού και ειδικών μορφών τουρισμού με απώτερο στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη,
-η παροχή τεχνικής και επιστημονικής υποστήριξης στα υποψήφια προς ένταξη Γεωπάρκα στα διεθνή δίκτυα (EGN/GGN),
-η οργάνωση ετήσιας ημερίδας για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και την δημοσιοποίηση των προγραμμάτων και δράσεων των Γεωπάρκων.
Οι δράσεις του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων θα περιλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και αναγνώριση των Γεωπάρκων σε εθνικό επίπεδο, όπως επίσης και τη στήριξη και ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων και του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων με δράσεις όπως:
-προβολή και υποστήριξη των ελληνικών Γεωπάρκων
-ενίσχυση συνεργασίας και μεταφορά τεχνογνωσίας ανάμεσα στα μέλη
-διάχυση της πληροφορίας στην Ελλάδα για το δίκτυο Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το παγκόσμιο δίκτυο Γεωπάρκων της Unesco,
-ενίσχυση και υποβοήθηση της συμμετοχής των Ελληνικών Γεωπάρκων σε διακρατικά πρόγραμμα συνεργασίας
-η οργάνωση της ετήσιας συνάντησης των Γεωπάρκων για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και τη δημοσιοποίηση των προγραμμάτων και δράσεων των Γεωπάρκων, με έμφαση σε αυτά που στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Η συνάντηση θα πραγματοποιείται κάθε φορά σε διαφορετικό γεωπάρκο με ανοικτή συμμετοχή όλων των φορέων που επιθυμούν.
-οργάνωση κοινού ετήσιου προγράμματος δραστηριοτήτων
-κοινή συμμετοχή στα σημαντικότερα συνέδρια που σχετίζονται με τις επιστήμες της γης για τα έτη 2011-2012,
-λειτουργία γραμματείας του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων η οποία θα συνδράμει το συντονιστή στο συντονισμό και την εύρυθμη λειτουργία του.
Ο συντονιστής του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων εκλέγεται από τα μέλη του με ετήσια θητεία. Γα το 2011 εκλέχθηκε ο Δρ. Χαράλαμπος Φασουλάς από το Γεωπάρκο του Ψηλορείτη (fassoulas@nhmc.uoc.gr- 2810 393277). Η γραμματεία του Δικτύου αποφασίστηκε να λειτουργεί στη Μυτιλήνη στα γραφεία του Γεωπάρκου του Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, που είναι από τα ιδρυτικά μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων.
Ως Γεωπάρκα έχουν αναγνωριστεί από την Unesco και είναι μέλη των δικτύων των ευρωπαϊκών και των παγκόσμιων Γεωπάρκων, προστατευόμενες περιοχές με ιδιαίτερη γεωλογική κληρονομιά των οποίων η διαχείριση ενισχύει την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την τοπική οικονομία μέσω της ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού και την προστασία του περιβάλλοντος. Μέχρι σήμερα στην Ελλάδα έχουν αναγνωρισθεί ως Γεωπάρκα τέσσερις περιοχές: το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου (2000), το Φυσικό Πάρκο Ψηλορείτη (2001), το Εθνικό Πάρκο Χελμού-Βουραϊκού (2009) και η περιοχή του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου (2010).
Για το Ελληνικό Φόρουμ Γεωπάρκων
Δρ Χαρ. Φασουλάς
Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

Έτοιμοι να βάλουν ξανά τασάκια στα τραπέζια ,


Έτοιμοι να τοποθετήσουν ξανά τα τασάκια πάνω στα τραπέζια από την Κυριακή δηλώνουν οι εστιάτορες, επικαλούμενοι την πτώση του τζίρου, ύστερα και από την εφαρμογή του νόμου που απαγορεύει το κάπνισμα.

«Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην χρονική περίοδο που πάει να εφαρμοστεί ο αντικαπνιστικός νόμος. Σε μια περίοδο που οι τζίροι των μαγαζιών έχουν αγγίξει και έχουν ξεπεράσει το 50%, δεν μπορεί να σε υποχρεώσει κανένας να εφαρμόσεις έναν αντικαπνιστικό νόμο, ο οποίος με δεδομένα τα στοιχεία που έχουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είχε μείωση του τζίρου 25%. Αν στα 50 προσθέσουμε και τα 25 έχουμε τελειώσει» είπε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εστιατόρων και Συναφών Επαγγελμάτων Γιάννης Τσάκος.

«Θα βάλουμε τα τασάκια σε όλα τα τραπέζια. Ξέρουμε ότι μπορούν να μας κλείσουν, ούτως ή άλλως θα κλείσουμε γι’ αυτό θέλουμε να τους δώσουμε τα κλειδιά να πληρώνουν τα ενοίκια, τη ΔΕΗ, το ΦΠΑ, τους δήμους, τα πάντα. Να δούμε και τι θα κάνουν με τους 400.000 εργαζομένους στο χώρο εστίασης. Από τη Δευτέρα εδώ είμαστε και περιμένουμε να έρθουν να τους δώσουμε τα κλειδιά», πρόσθεσε. 

Aναδημοσιευση Απο τα Νεα

>ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ 14o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ «Η Αφρική μας 11.000 χιλιόμετρα οδικώς» Ανθρωπιστική βοήθεια για ορφανά παιδιά στην Ουγκάντα,

>

Φωτογραφίες από την Κένυα, την Ουγκάντα, την Τανζανία, το Μαλάουι, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, τη Μποτσουάνα και τη Νότια Αφρική, καθώς και οπτικό υλικό γύρω από τη ζωή των Αφρικανών και των μαθητών αυτών των χωρών, προκαλούν τον θαυμασμό των παιδιών και των δασκάλων που επισκέπτονται την έκθεση του εκπαιδευτικού κ. Δημήτρη Κουτάντου στο 14ο δημοτικό σχολείο Ρεθύμνου. Η έκθεση με θέμα «η Αφρική μας 11.000 χιλιόμετρα οδικώς» είχε φιλοξενηθεί το καλοκαίρι στο Σπίτι του Πολιτισμού, μετά από συνεργασία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου και από την 1η Οκτωβρίου μεταφέρθηκε σε χώρο του 14ου δημοτικού, όπου πραγματοποιούν εκπαιδευτικές επισκέψεις σχολεία, νηπιαγωγεία και παιδικοί σταθμοί του νομού.

Όλα ξεκίνησαν από ένα ταξίδι του κ. Κουτάντου στην Αφρική κατά το πρώτο δίμηνο του 2010, στη διάρκεια του οποίου ο Έλληνας εκπαιδευτικός συγκέντρωσε αυθεντικό υλικό για τα ζώα, για τους ανθρώπους της Αφρικής και κυρίως για τις συνθήκες διαβίωσης και μάθησης των μαθητών των συγκεκριμένων χωρών. Αυτές τις εμπειρίες του, ο κ. Κουτάντος θέλησε να τις μοιραστεί με τους Ρεθεμνιώτες, επιδιώκοντας να περάσει μηνύματα στους μαθητές μέσα από σπάνιες εικόνες και βίντεο. Στη διαδρομή του, συνάντησε πολλά πράγματα. Φτώχεια, αρρώστιες, ορφανά παιδιά, αλλά και ανθρώπους που ζουν μια διαφορετική ζωή γεμάτη χαρά και υγεία σε ειρηνικούς οικισμούς.
Εκείνο που τον συγκλόνισε είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα ορφανοτροφείο, καθώς οι γονείς τους είτε πάσχουν από AIDS είτε έχουν ήδη πεθάνει. Έτσι, στη διάρκεια της έκθεσης γίνεται προσπάθεια να συγκεντρωθούν χρήματα για την ανοικοδόμηση νέου χώρου, προκειμένου αυτά τα παιδιά να ζήσουν σε καλύτερες συνθήκες.
Ήδη, τα πρώτα 826 ευρώ που συγκεντρώθηκαν από την έκθεση στο Σπίτι του Πολιτισμού, έχουν φτάσει στον τελικό τους προορισμό και οι Αφρικανοί έχουν απαντήσει με ευχαριστίες, αλλά και φωτογραφίες από τις πρώτες εργασίες που έγιναν στο κτίριο. Εκεί η ζωή είναι πολύ φθηνή, το κράτος φτωχό, επομένως ακόμα και το ένα ευρώ που δίνουν οι μαθητές του Ρεθύμνου από το χαρτζιλίκι τους, εκεί μπορούν να το αξιοποιήσουν.
«Θέλουμε να χτίσουμε μια αίθουσα ή ακόμα και σχολείο αν τα καταφέρουμε, για τα παιδιά των οποίων οι γονείς πάσχουν από AIDS ή έχουν πεθάνει» λέει στα «Ρ.Ν.» ο κ. Κουτάντος και συνεχίζει:
«Στην Αφρική υπάρχουν διάφορα προγράμματα, για καθαρό νερό, για φαγητό, όμως εμείς αποφασίσαμε να προσφέρουμε τα χρήματα για στέγη. Το κράτος τους είναι φτωχό και δεν έχει ευθύνη για το αν ζήσουν ή πεθάνουν αυτά τα παιδιά. Ένα ευρώ για μας αξίζει όσο ένα κρουασάν, όμως για εκείνα τα παιδιά σημαίνει πολλά πράγματα. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι τα μικρά παιδιά έρχονται στα διαλείμματα και καταθέτουν χρήματα από το χαρτζιλίκι τους, γι’ αυτό κι εμείς θα τα επιβραβεύσουμε δίνοντας τους βραβείο εθελοντισμού».
Σχολικές αίθουσες με 220 μαθητές
Η έκθεση φωτογραφίας απεικονίζει τρεις επάλληλους κύκλους της Αφρικής σήμερα, με 60 φωτογραφίες σε μέγεθος Α3 και 28 φωτογραφίες σε μέγεθος Α4. Ο πρώτος κύκλος, είναι ο οικολογικός πλούτος αυτής της βαθιάς και πλούσιας ηπείρου. Ο δεύτερος κύκλος της Αφρικής αφορά στον ανθρώπινο πλούτο και ο τρίτος στα παιδιά της Αφρικής. Με αυτό τον τρόπο παρουσιάζεται η οικολογική ζωντάνια καθώς και οι καλοσυνάτοι άνθρωποι και τα θαυμάσια παιδιά με τα πανέμορφα πρόσωπα στους δρόμους και στα εκπαιδευτικά πλαίσια, που συνάντησαν ο κ. Κουτάντος και η παρέα του στη διάρκεια του ταξιδιού τους.
Όπως λέει ο ίδιος: «Αυτή η αθωότητα, η αγνότητα, η απλότητα, η χαρά, η καλοσύνη και η αλληλεγγύη μας άγγιξαν την καρδιά, πως αλλιώς να το πούμε, αισθανθήκαμε ζεστασιά και ευεξία. Θελήσαμε, με κάποιον τρόπο, να ανταποκριθούμε σε αυτήν τη γενναιοδωρία, κάπως έτσι αποφασίσαμε να μοιραστούμε αυτόν τον πλούτο μαζί σας.
Σ’ αυτή τη διαδρομή εκτός από τα πολύ ενδιαφέροντα ζώα μας προκάλεσαν έκπληξη οι άνθρωποι της Αφρικής. Θεωρώ ότι στην Ελλάδα έχουμε μια πολύ λανθασμένη εικόνα και αναφερόμαστε συνεχώς στη φτώχεια. Δεν είναι έτσι, έχουν τεράστιο οικολογικό πλούτο, ενώ έξω από τις πόλεις, σε πιο ειρηνικούς οικισμούς, υπάρχει χαρά στον κόσμο. Οι μαθητές που έχουν παρακολουθήσει την έκθεση έχουν ενθουσιαστεί και ταυτιστεί με τα παιδιά της Αφρικής. Βλέπουν τις συνθήκες που επικρατούν στα σχολεία τους και γενικά πως είναι η ζωή τους. Σκεφτείτε ότι σε 1.500 μαθητές αντιστοιχούν δέκα εκπαιδευτικοί. Η κάθε τάξη έχει περίπου 220 παιδιά».
Ο κ. Κουτάντος ήταν αποσπασμένος εκπαιδευτικός στη Βραζιλία πριν πραγματοποιήσει το ταξί στην Αφρική και στο Ρέθυμνο βρέθηκε αρχικά για άλλον σκοπό, τον οποίο εξηγεί ο κ. Γιώργος Μπεμπής, διευθυντής του 14ου δημοτικού σχολείου: «Ο κ. Κουτάντος είναι εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής και ήρθε στο σχολείο μας για την παράλληλη στήριξη ενός μαθητή. Παράλληλα με τα καθήκοντα του, δημιούργησε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση».
Ο κ. Μπεμπής και οι συνάδελφοι του έχουν αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια, καθώς όπως λέει ο ίδιος: «Μας εντυπωσίασε η δουλειά του κ. Κουτάντου και αποφασίσαμε να την παρουσιάσουμε στους μαθητές, μέσα από το σχολείο μας. Ανταποκρίθηκαν αρκετά σχολεία, νηπιαγωγεία παιδικοί σταθμοί και πιστεύω ότι τέτοιες προσπάθειες πρέπει να αναδεικνύονται, διότι το σχολείο δεν είναι μόνο τέσσερις τοίχοι, μαθητικά, γλώσσα και τίποτα άλλο».

Αναδημοσιευση Απο Ρεθεμνιωτικα Νεα

>Ένας κρητικός ηθοποιός σαρώνει στο Χόλυγουντ,

>

Εικόνα

Βραβεύτηκε ως ο καλύτερος κωμικός ηθοποιός στα «Mtv Movie awards 2010», για την ερμηνεία του στην ταινία «Ηangover». Ο λόγος για τον κρητικής καταγωγής ηθοποιό, Ζακ Γαλιφιανάκη (Zach Galifianakis), ο οποίος κατάφερε, αν και σε δεύτερο ρόλο, να κλέψει την παράσταση στη νεανική αυτή κωμωδία του Τοντ Φίλιπς, που ξεπέρασε τα 150 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις το τρίτο τριήμερο προβολής της.

Και ενώ δεν έχει κοπάσει ακόμη ο θόρυβος από την επιτυχία του «Ηangover», ο Ζακ Γαλιφιανάκης προχωράει ακάθεκτος με τη νέα του ταινία, με τίτλο «It’s Kind of a funny story», που όπως αναφέρει η ιστοσελίδα hollywood.greekreporter, ξεκινάει σήμερα η διανομή της στην Αμερική.

Στο πλαίσιο της προώθησης της νέας του ταινίας, αλλά της έναρξης της καινούριας σεζόν της κωμικής σειράς «Bored To Death» του HBO, στην οποία και παίρνει μέρος, ο Ζακ Γαλιφιανάκης κατέπληξε και πάλι τους Αμερικάνους τηλεθεατές της εκπομπής «Jimmy Kimmel Live», πριν από λίγες ημέρες. Σε μια άκρως διασκεδαστική συνέντευξη, μίλησε για όλους και για όλα: από την ασχολία του με την προσωπική του φάρμα, μέχρι για την άποψή του για τη διακόσμηση του Οβάλ Γραφείου του Λευκού Οίκου.

Η νέα ταινία του Ζακ Γαλιφιανάκης αφορά έναν καταθλιπτικό έφηβο και την προσπάθεια του για μια νέα αρχή, μετά την εισαγωγή του σε ψυχιατρικό ίδρυμα ενηλίκων. Εκεί συναντά ένα τρόφιμο του ψυχιατρικού ιδρύματος τον Bobby (Ζακ Γαλιφιανάκης), ο οποίος τον βοηθά να κερδίσει το κορίτσι τον ονείρων του.

Στην καινούρια σεζόν της κωμικής σειράς του «Bored To Death», ο Ζακ λαμβάνει μέρος σε πολλές ξεκαρδιστικές καταστάσεις, που θα προκαλέσουν αστείρευτο γέλιο στους Αμερικάνους και βέβαια στην Ελληνική Κοινότητα της Αμερικής.

Ποιος είναι όμως αυτός ο μουσάτος ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας, με τη στρογγυλή κοιλίτσα και την συμπαθητική φυσιογνωμία, που στα σαράντα του διαγράφει ξεχωριστή πορεία στην αμερικανική σόουμπιζ;

Ο Ζακ Γαλιφιανάκης σίγουρα αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση. Παιδί Ελλήνων μεταναστών, με ρίζες από την Κρήτη, γεννήθηκε το 1969 σε μια ήσυχη πόλη της Βόρειας Καρολίνας. Παράτησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας για να ακολουθήσει την καριέρα του κωμικού. Έτσι, μετακομίζει στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε σε ένα φαστφουντάδικο στην Τάιμς Σκουέαρ, σε κλαμπ και καφετέριες, αλλά και ως εισπράκτορας σε λεωφορείο.

Η αρχή στον κόσμο της σόουμπιζ έγινε με την πρώτη του δουλειά, ως ηθοποιός, στη φαρσοκωμωδία του τηλεοπτικού δικτύου NBC, «Boston common», ενώ έχει κάνει και αρκετές εμφανίσεις ως ‘σταντ-απ’ κωμικός. Στη συνέχεια πήρε ρόλους και σε αρκετές μεταμεσονύκτιες εκπομπές (Jimmy Kimmel Live) και τηλεοπτικές σειρές, αλλά και σε κωμωδίες, μεταξύ αυτών στην ταινία «Τζακ ποτ στον έρωτα», με τους Κάμερον Ντίαζ και Αστον Κούτσερ, και την οσκαρική «Ταξίδι στην άγρια φύση», του Σον Πεν.

Ο Ζακ Γαλιφιανάκης, μπορεί να μην μιλάει ελληνικά, δεν απαρνιέται όμως τις κρητικές-ελληνικές του ρίζες.

«Ξέρω τον Αριστοφάνη, τον Αριστοτέλη, τον Οδυσσέα, τον Μάικ Δουκάκη, τον Τζον Μπραδήμα, την Κατίνα Παξινού, τον Τέλη Σαβάλα, τον Νικ δε Γκρικ, τον Καραγκιόζη, όχι όμως και τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου, ακουστά τους έχω και καλά θα κάνουν να κυβερνούν ως Έλληνες…», έχει πει ο ίδιος. «Η σάτιρα είναι ελληνική, που ξεκινάει από την αρχαία Ελλάδα, όπως κάθε λέξη με υψηλό και πνευματικό περιεχόμενο. Θα μπορούσα να …κάνω ολόκληρο σόου, χρησιμοποιώντας ελληνικές λέξεις από το λεξικό της αγγλικής γλώσσας, που όπως μαθαίνω «δραπετεύουν» από το λεξιλόγιο των ελληνοπαίδων που αμερικανίζουν…»

Ως γνήσιος κωμικός, δεν θα μπορούσε να μην έχει αστειευτεί, αρκετές φορές μάλιστα, και με την ελληνική του καταγωγή, ενθυμούμενος πως, μετά από κάθε οικογενειακό τραπέζι, όλο το σπίτι μύριζε σκόρδο και καπνό. Πάντως, το τζατζίκι το λατρεύει και ξέρει να το ετοιμάζει μόνος του.

Στην Κρήτη πήγε για πρώτη φορά στα 14 του, και έκτοτε την επισκέπτεται όταν μπορεί, δηλώνοντας ότι τον έλκει εξαιρετικά.

Το γκουρμέ είναι μόδα ,

Οι τάσεις της «πειραγμένης» εθνικής κουζίνας και οι γευστικές προτιμήσεις των Νεοελλήνων

Εικόνα

ΖΩΜΟΙ που κοχλάζουν, σούπες βελουτέ, φιλέτα που ροδοκοκκινίζουν. Ο τηλεοπτικός φακός αναβάθμισε τη μαγειρική από απλή θεματική ενότητα των πρωινών εκπομπώνσε ανεξάρτητη οντότητα- εκπομπή γεύσης -, ενώ προσφάτως τη μετέτρεψε και σε ριάλιτι διαγωνιζομένων. Αμέτρητες συνταγές στις σελίδες ειδικών εντύπων προσφέρουν λύσεις μιας ζωής για τη σπιτική μαρμίτα. Ποιο όμως είναι το νέο γευστικό τοπίο στη χώρα, οι τάσεις, τα ενδιαφέροντα του εγχώριου
κοινού; Από τα μπριζολάδικα στο σούσικαι από τον αρχιμάγειρο Νικόλαο Τσελεμεντέ στον σεφ του «Βαρούλκου»Λευτέρη Λαζάρουη Ελλάδα έχει διανύσει δρόμο μακρύ. Εχει ωστόσο αποκτήσει κουλτούρα για το φαγητόή υπολείπεται δραματικά σε σύγκριση με προηγμένες χώρες της διεθνούς γευστικής σκηνής; Εχουν μέλλον οι δημιουργικά «πειραγμένες» τοπικές κουζίνες; Και πόσοεπιτέλουςμπορεί να κοστίζει ένα καλό γεύμα; Δημοσιογράφοι, γευσιγνώστες, ιδιοκτήτες εστιατορίων, σεφ, αλλά και ένας θεατρικός συγγραφέας δίνουν τη δική τους εκδοχή.

«Η γαστρονομία πουλάει όνειρο» σχολιάζει η κυρία Θάλεια Τσιχλάκη , δημοσιογράφος γεύσης. «Τα glossy, περίπλοκα φαγητά που θαυμάζουμε σε φωτογραφίες και τηλεοπτικούς φακούςπαραπέμπουν στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζαμε κάποτε τα περιοδικά μόδας:τα θαυμάζαμε, τα χαζεύαμε, αλλά είχαμε στην άκρη του μυαλού μας ότι δεν απευθύνονται σε εμάς, κι έτσι καταλήγαμε για ψώνια στα Μarks & Spencer». Ο κ. Π. Δεληγιάννης, δημοσιογράφος- κριτικός εστιατορίων, είναι παρ΄ όλα αυτά αισιόδοξος. «Πες – πες,όλο και κάτι θα μείνει» εκτιμά, εξηγώντας γιατί είναι υπέρμαχος της μόδας, ακόμη και όταν παίρνει διαστάσεις υπερβολής. «Αν υπολογίσουμε ότι παρακολουθούν αυτές τις εκπομπές περί φαγητού ενάμισι-δύο εκατομμύριαΕλληνες, κάποιοι από αυτούς θα… τσιμπήσουν, θα εμβαθύνουν,θα ασχοληθούν πραγματικά με τον κόσμο της γεύσης». Αμφότεροι συμφωνούν, πάντως, ότι η Ελλάδα υπολείπεται σε γευστική κουλτούρα από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία.

Εμπειρία σε χωριό της Τοσκάνης

Εικόνα

Φεράν Αντριά
«Δεν θα ξεχάσω ποτέτην εμπειρία μου σε χωριό της Τοσκάνης» θυμάται ο κ. Δεληγιάννης, «όταν χαζεύοντας επτάχρονα παιδιά, έξω από τη βιτρίνα μιας κάβας, τα άκουσα να σχολιάζουν τις χρονιές των κρασιών! Αντιλαμβάνεστε την ειδοποιό διαφορά:το κρασί, το πιάτο, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους.Η Ελλάδα μπορεί να συγκριθεί μόνον με αγγλοσαξονικές χώρες, όπως η Αγγλία και οι ΗΠΑ, που θεωρούνται καινούργιες στο παιχνίδι της γεύσης». Η κυρία Τσιχλάκη προσθέτει ότι απέχουμε έτη φωτός από την Ιαπωνία και την Κίνα, ενώ θεωρεί ότι η Ισπανία είναι η μοναδική χώρα που συγκεντρώνει τόσο πολλούς πρωτοποριακούς σεφ, με δύο και τρία αστέρια Μichelin (την ανώτατη διάκριση στον χώρο), από τον Φεράν Αντριά ως τον Χουάν Ρόκα. «Εκείείναι σαφές ότι γαστρονομία δεν σημαίνει λεφτά, αλλά απόλαυση» εξηγεί. «Είναι κάτι που σε ευχαριστείκαι όχι μόνον σε χορταίνει. Στην Ισπανίαέχω μπει σε λιλιπούτειο μαγαζί, σε χωριό αγνώστου ταυτότητος, το οποίο σερβίριζε αξιοζήλευτες μικρές tapasκαι διέθετε ποικιλία 50 διαφορετικών μπουκαλιών κρασιού στην κάβα του. Αυτό είναι γαστρονομία».

Αντιθέτως, στην ημεδαπή, ειδικά στην περιφέρεια, η… ψησταριά είναι μέρος της γευστικής εξίσωσης. Γεγονός για το οποίο ουδείς θα είχε αντίρρηση, αν ο ιδιοκτήτης φρόντιζε να κόβει με το χέρι το κρέας για το σουβλάκι και απέφευγε τη μηχανή, που του στερεί τους χυμούς του. Εξαίρεση, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί η Κρήτη, με τα χωριά της να σέβονται τόσο την παράδοση όσο και τη φήμη της κουζίνας τους. Αυτό που δεν έχει γίνει ακόμη κατανοητό είναι ότι η υψηλή ποιότητα δεν συνδέεται κατ΄ ανάγκην με την υψηλή τιμή. Πολλοί εστιάτορες δεν γνωρίζουν πώς να ψάξουν τα υλικά τους. Δεν ξέρουν, για παράδειγμα, ότι μπορεί κανείς να βρει καλό και φθηνό κρέας από τα Πομακοχώρια. Δυστυχώς, οι έλληνες παραγωγοί δεν τυποποιούν τα προϊόντα τους. Αυτό εκτιμάται ότι είναι το επόμενο κρίσιμο στοίχημα.

Γευστικό αντίκρισμα στην… τσέπη

Εικόνα

Το πρόβλημα έχει ακόμη μία σημαντική πτυχή: τη σχέση ποιότητας- τιμής. Τόσο η κυρία Τσιχλάκη όσο και ο κ. Δεληγιάννης συμφωνούν ότι το μείζον διακύβευμα πλέον είναι το να αισθάνεται ο πελάτης ότι τα λεφτά του έχουν γευστικό αντίκρισμα. Με άλλα λόγια, η έλξη προέρχεται από το οικονομικό και νόστιμο. Δεδομένου ότι η αγορά ζει μια βίαιη αναπροσαρμογή λόγω κρίσης, το έλλειμμα καλών εστιατορίων μεσαίας κατηγορίας γίνεται ακόμη πιο έντονο.

Παγκόσμια «Σπονδή» στο καλό φαγητό

Εικόνα

Η δύσκολη οικονομική συγκυρία έδωσε την αφορμή για την κατασκευή ιστοσελίδων, με παράδειγμα αυτήν του www. terpnon. com, στην οποία απατημένοι ή ενθουσιασμένοι θαμώνες εκφράζουν γνώμες και εκτιμήσεις για εστιατόρια σε Αθήνα και περιφέρεια. Δεν ισχύουν ασφαλώς οι ίδιοι όροι για τα πολύ καλά του είδους. Η Ελλάδα διαθέτει δυνατά χαρτιά, με κορυφαίο παράδειγμα τη «Σπονδή», εστιατόριο βραβευμένο με αστέρια Μichelin, το οποίο και συγκαταλέγεται ανελλιπώς στα 100 καλύτερα του κόσμου. «Οι τιμές, περίπου 120 ευρώ το άτομο, δεν μπορούν να συγκριθούν παρά μόνον με αυτές εφάμιλλων εστιατορίωνστο εξωτερικό, της τάξεως των 250-300 ευρώ», σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη κ. Απ. Τραστέλλη . «Σε σχέσημάλισταμε τα υλικά που χρησιμοποιούνται, μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί φθηνό. Αλλωστε υπάρχει ακόμη φθηνότερο μενού, στα 55 ευρώ το άτομο, χωρίς κρασί».

Το αξιοσημείωτο με τη «Σπονδή» είναι ότι ο επιχειρηματίας επεμβαίνει στην κατάρτιση του καταλόγου και κρατά επί σειρά ετών ψηλά τη σημαία του καλού ονόματος, επιλέγοντας προσεκτικά τους σεφ του. Ο ίδιος, όταν ερωτάται για το… μυστικό, είναι φειδωλός. Αρκείται στο να δηλώνει ότι κατ΄ επάγγελμα είναι επίσης φαρμακοποιός, με διδακτορικό στη Φαρμακολογία!

Σύγχρονα σκιουφιχτά μακαρόνια

Η δημιουργική επαναπροσέγγιση της ελληνικής κουζίνας,με τις εκάστοτε τοπικές εκδοχές της,είναι σήμερα η«απόλυτη τάση». Η πλήρης απενοχοποίησή της προσδιορίζεται χρονικά το 2004 με τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων.Διόλου τυχαία,οι θαμώνες του Tudor Ηall, στο ξενοδοχείο Κing George,δοκίμασαν σκιουφιχτά μακαρόνια,ενώ οι επισκέπτες του Μilos είχαν την ευκαιρία να γευθούν σταμναγκάθι.Και σε άλλες γωνιές του πλανήτη,όμως,η δύναμη της μεσογειακής κουζίνας είναι πλέον ορατή.Στη Νέα Υόρκη το «Αnthos» μετέτρεψε το πλέον παραδοσιακό ελληνικό πιάτο,μπακαλιάρο- σκορδαλιά,σε σούπα ανοίγοντας τον δρόμο για τον Λευκό Οίκο στον δημιουργό του κ.Μιχάλη Ψιλάκη, καθώς ο αμερικανός πρόεδρος κ.Μπαράκ Ομπάματον κάλεσε να μαγειρέψει στην επέτειο της 25ης Μαρτίου. Στη Μελβούρνη το Ρress Club και το Ηellenic Republic διέδωσαν τις ελληνικές γευστικές χάρες,προσφέροντας αίγλη και απρόσμενα έσοδα στον ομογενή σεφ κ.Γιώργο Καλομπάρη. Κοινώς,με οδηγό την παράδοση βαδίζουμε στο μέλλον.

ΣΕΦ
Λάμψη και ορθοστασία

Εικόνα

Λευτέρης Λαζάρου
Τα πρώτα εστιατόρια εμφανίστηκαν στην Κίνα. Τα εστιατόρια στον δυτικό κόσμο μετρούν μόλις 150 χρόνια ζωής, σερβίροντας σε Λονδίνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Βερολίνο λίγο-πολύ γαλλική κουζίνα χωρίς ποικιλία. Μόνο τα τελευταία 50 χρόνια η διάταξη των εδεσμάτων είναι φαντασμαγορική, η ατμόσφαιρα προσεγμένη, ο τρόπος σερβιρίσματος διακριτικός, μετατρέποντας το εστιατόριο σε αναπόσπαστο μέρος του γευστικού πολιτισμού. Η λίστα αναμονής για το Νoma της Κοπεγχάγης (από τον Ρενέ Ρετζέπι, έναν Δανό αλβανικής καταγωγής, που θεωρείται το νέο αστέρι)ή για το εστιατόριο του Γκόρντον Ράμσεϊ στο Λονδίνο είναι εντυπωσιακή, κρύβει ωστόσο σκληρή δουλειά.

Τα της ημεδαπής δεν διαφέρουν. «Υπάρχουν ημέρες που φθάνω στα όριά μου» εξομολογείται η γαλλοτραφείσα σεφ κυρία Ντίνα Νικολάου. «Το μόνο κίνητρο για όποιον ανακατεύεται επαγγελματικά με τις κατσαρόλες είναι το πάθος. Ειδάλλως,η δουλειά αυτή είναι ιδιαίτερα σκληρή, έχει ορθοστασία,στρες,και πάντως δεν έχει καμία σχέση με τη λάμψη των εκπομπών. Το πιάτο μπορεί πολύ εύκολα να σε προδώσει» σημειώνει. Προσθέτει εξάλλου ότι «είναι και ιδιαίτερα πολύπλοκη.Βγάζεις κοστολόγια,έχεις ολόκληρη ομάδα υπό την επίβλεψή σου, αλλά και την ευθύνη για τις προμήθειες. Οφείλεις να είσαι οργανωτικόςκαι ταυτόχρονα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά,να ταξιδεύεις,να δοκιμάζεις,να μιλάς γλώσσες,αν θέλεις να είσαι ανταγωνιστικός. Το μόνο παρήγορο είναι ότι το επάγγελμα του σεφ έχει άλλη αίγλη πια. Είδα κι έπαθα να συνεφέρω τους γονείς μου,όταν τους ανακοίνωσαότι, έπειτα από δύο πτυχία Οικονομικών και Μάρκετινγκκαι έξι χρόνια σπουδών στη Γαλλία,επέλεξα τη συγκεκριμένη τέχνη». Οι σεφ στην Ελλάδα αμείβονται σε γενικές γραμμές καλά, όπως και στο εξωτερικό, ενώ έχουν τη δυνατότητα επιπρόσθετων εσόδων με ιδιωτικά μαθήματα μαγειρικής.

Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν αποδειχθεί και τολμηρότεροι: διάσημοι σεφ διακινδύνευσαν τη φήμη τους για να πουλήσουν έτοιμα γεύματα στα σουπερμάρκετ: η επιτυχία ήταν τεράστια.

Το 2000 ο σεφ Πιερ Βινάντς από τις Βρυξέλλες, με τρία αστέρια Μichelin, ξεκίνησε να ετοιμάζει γεύματα για την αλυσίδα Ντελέζ, ενώ το 1975 ο πολύς Πολ Μποκύζ και ο Γκαστόν Λενότρ συνέδεσαν το όνομά τους με το πολυκατάστημα Κα ντε Βε του Βερολίνου.

ΦΑΓΗΤΟ & ΕΡΩΤΑΣ

Εικόνα

Πεθαίνω για σένα, «λαδωμένο πιτάκι» μου!

Παραδοσιακά η απόλαυση του φαγητού συσχετίζεται με αυτήν του έρωτα. Ο Ουίλι Παζίνι, ιταλός ψυχίατρος-σεξολόγος, αναλύει το θέμα στο βιβλίο του «Φαγητό και έρωτας». «Γιατί άραγε η λαιμαργία και η λαγνεία βρίσκονται αξεδιάλυτα μαζίστην κορυφή της κλίμακας των αμαρτιών της σάρκας;» αναφέρει. Και προσθέτει: «Μπορούμε να αναγνώσουμε την κοινωνική ιστορία της σεξουαλικότητας και της διατροφήςπαράλληλα, σαν μια αέναη ταλάντωση ανάμεσα στην ελευθερία και στην καταπίεση, στην παρόρμηση και στον έλεγχο. Ή θα μπορούσαμε να αναλύσουμε τα σημεία σύγκλισής τους. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Κλοντ Λεβί-Στρος, τα ταμπού του κανιβαλισμού και της αιμομιξίαςέχουν κοινή καταγωγή». Ο συγγραφέας επιμένει ιδιαίτερα στο διφορούμενο του γαστροσεξουαλικού λεξιλογίου. «Οι Γάλλοι ονομάζουν το αγαπημένο τους πρόσωπο “mon petit chou”, παστάκι μου, οι Αγγλοι ορίζουν τις σέξι γυναίκες ως “crumpet”, καλοψημένα και λαδωμένα πιτάκια. Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν για το κορίτσι τουςτον όρο “cookie”, μπισκοτάκι». Ο κ. Ανδρέας Στάικος, θεατρικός συγγραφέας, το έργο του οποίου «Επικίνδυνες μαγειρικές» έχει ανεβεί στην Commedie Fran aise και έχει γίνει κινηματογραφική ταινία, εκτιμά ότι η μαγειρική- επί ίσοις όροις με τις άλλες τέχνες- αποτελεί προσφορά στον «άλλο». Και ως τέτοια μπορεί ταυτόχρονα να γίνει όπλο γοητείας. «Δεν θα σας πω το κοινότοπο, ότι “ο έρωτας περνάει από το στομάχι”» επισημαίνει. «Η μαγειρική έχει τρομακτική αμεσότητακαι, όπως ακριβώς και ο έρωτας, είναι η τέχνη του εφήμερου, αναλώνεται.Ας μην ξεχνάμε ότι σε αμφότερες τις συνθήκεςαπαιτείται εγρήγορση των αισθήσεωνστον υπερθετικό βαθμό».

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ

Εικόνα

Κινήματα και εισβολή του σούσι

« Οταν μιλάμε για τάσεις στην Ελλάδα, εξαιρέστε τη χορτοφαγία. Δεν υπήρξε ποτέ, δεν υφίσταται ούτε σήμερα». Oβιολόγος-συγγραφέας κ. Ορ. Δαβίας είναι κάθετος, χορτοφάγος γαρ, που αντιμετωπίζεται ως φαινόμενο από περιστασιακούς συνδαιτυμόνες. «Η Ελλάδα ομνύει στο κατσικάκικαι στα 400.000 σφάγια του Πάσχα. Δεν υπάρχει εξάλλου μέρα που να μη βρω στο ταχυδρομείο μουμπροσούρες για σουβλάκια και burgers. Μόνο ένα χορτοφαγικό εστιατόριο υπήρξε στην Ελλάδα, το “Εden”, αλλά η πορεία του δεν ήταν ανοδική. Χωρίς αίσιο τέλος ήταν ακόμη δύο προσπάθειες, μία εκ των οποίων από την τραγουδίστρια Μαρίζα Κωχ. Μοναδική διέξοδος για τους λάτρειςτα καταστήματα με βιολογικά προϊόντα» σημειώνει ο κ. Δαβίας. «Η δική μας χώρα αποτελεί πάντως θλιβερή εξαίρεση, μαζί με την Αλβανία και τη Βουλγαρία, όταν η Αγγλία, η Ελβετία, η Γερμανία είναι μίλια μπροστά. Επισκέφθηκα προσφάτως την Κωνσταντινούπολη, για να διαπιστώσω ότι διαθέτει τρία εστιατόρια του είδουςτο ένα προσδε- δεμένο σε ασιατική αίρεση, αλλά χωρίς περιορισμούς ως προς τους θαμώνες».

Αντιθέτως, τάση με εξαιρετική απήχηση, που συνεχίζει να κρατάει γερά είναι αυτή του sushi. Το wasabi μπήκε με εξαιρετική ευκολία στο καθημερινό λεξιλόγιο, γεύσεις «μίνιμαλ, έντονες αλλά καθαρές, που εντυπώνονται εύκολα στη μνήμη» – σύμφωνα με την κυρία Τσιχλάκη -, αγαπήθηκαν πολύ από το ελληνικό κοινό. «Ισως και γιατίστην περίπτωση αυτήη γαστρονομία έρχεται πλέον από πάνω, είναι προϊόν μόδας. Η κουζίνα αυτή παραμένει πάντως ιδιαίτερα απαιτητική. Να φανταστείτε ότι για να εξελιχθεί ένας απλός ιάπωνας μάγειρος σε sushi chefαπαιτούνται τρία-τέσσερα χρόνια. Αρκεί βεβαίως να τους δείτε, μετά την εκπαίδευση, πώς φιλετάρουν…».

Το γεγονός ότι μια διεθνής αλυσίδα, όπως η Νobu, έχει έλθει και στην Ελλάδα, θεωρείται αναβάθμιση για τον εγχώριο γαστρονομικό πολιτισμό. Ωμό και newstyle, ενίοτε μαριναρισμένο, το ψάρι, το sushi γίνεται αντικείμενο θαυμασμού- τουλάχιστον για όσους γνωρίζουν και αναγνωρίζουν τι δέχεται ο ουρανίσκος τους. Το πληθυσμιακό μωσαϊκό στην Ελλάδα δεν επιτρέπει ασφαλώς εκπτώσεις σε κουζίνες άλλων εθνικοτήτων. Τα προς διερεύνηση πιάτα ντόρο βοτ και κίτφο, που δοκίμαζαν τις προηγούμενες δεκαετίες οι της ημεδαπής σε αιθιοπικό εστιατόριο, δεν συγκρίνονται πλέον με την γκάμα γεύσεων που προσφέρει, ιδίως το κέντρο της Αθήνας, από καυτερές, αυθεντικές, ινδικές ως εκλεπτυσμένες κινεζικές.

Σπόροι από τον τόπο σου και ας είναι εξαφανισμένοι!

Αν στον πάγκο της λαϊκής βλέπατε μαύρα ή κόκκινα καλαμπόκια, λευκά κεράσια, κίτρινα τοματάκια ή τομάτες σε σχήμα καρδιάς, δίχρωμα φασόλια και πατάτες με κόκκινη φλούδα, τι θα σκεφτόσασταν; Το πιθανότερο είναι να σας έρχονταν συνειρμοί με εργαστήρια και γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, προϊόντα «Φράνκενσταϊν» που δημιουργήθηκαν in vitro. Κι όμως όλα αυτά τα φρούτα και λαχανικά, όπως και πολλά άλλα, αποτελούν ό,τι πιο οικολογικό, βιολογικό αλλά και ελληνικό μπορεί να παράγει ο τόπος μας.

Δεκαετίες πριν- ορισμένα από αυτά ακόμη και αιώνες- καλλιεργούνταν σε ευρεία κλίμακα σε πολλές περιοχές της χώρας. Σήμερα ελάχιστοι καλλιεργητές επιλέγουν να σπείρουν ελληνικούς σπόρους ξεχασμένων, μη εμπορικών ειδών, οι οποίοι όμως είναι απόλυτα προσαρμοσμένοι στο ελληνικό έδαφος και κλίμα και απαιτούν ελάχιστα χημικά πρόσθετα- κοινώς λιπάσματα, φυτοφάρμακα και ορμόνες. Υπολογίζεται ότι 98%-99% των ντόπιων ποικιλιών λαχανικών δεν καλλιεργείται πλέον στην Ελλάδα. Αλλά και ποικιλίες «εισαγόμενες» οι οποίες καλλιεργούνται στην Ελλάδα από τις αρχές του 19ου αιώνα ή λίγο αργότερα και έχουν γίνει «παραδοσιακές»- όπως παλιές ποικιλίες τομάτας, πατάτας ή πιπεριάς- τείνουν να εξαφανιστούν.

Σε αγώνα δρόμου για τη διατήρησή τους έχουν αποδυθεί οι επιστήμονες της Τράπεζας Γενετικού Υλικού του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας (ΕΘΙΑΓΕ) αλλά και τρεις μη κυβερνητικές οργανώσεις: η Εναλλακτική Κοινότητα «Πελίτι», ο «Αιγίλοπας» και η Τράπεζα Σπόρων του «Αρχιπελάγους». Οργανώνουν εξερευνητικές αποστολές σε κάθε γωνιά της χώρας για να εντοπίσουν όσους καλλιεργούν ακόμη παραδοσιακές ποικιλίες και να τις συγκεντρώσουν.

Στο ΕΘΙΑΓΕ, εκτός από τη διατήρηση περίπου 14.000 δειγμάτων από εγχώριες ποικιλίες και άγρια συγγενή είδη, διεξάγονται και έρευνες για την αξιολόγηση των φυτογενετικών πόρων της χώρας.

Εικόνα

Ο εικονιζόμενος με την κολοκύθα επ΄ ώμου κ. Π. Σαϊνατούδης, της Εναλλακτικής Κοινότητας «Πελίτι», λέει ότι μόνο το 2%3% των ποικιλιών λαχανικών που υπήρχαν πριν από 50 χρόνια στην Ελλάδα έχει διασωθεί
«Στόχος είναι να καταστεί δυνατή η αξιοποίησή τους στη γενετική βελτίωση και στη δημιουργία επίλεκτων και ποιοτικά ανώτερων ποικιλιών,οι οποίες θα είναι προ σαρμοσμένες σε μια περιβαλλοντικά φιλική γεωργία» λέει η γεωπόνος κυρία Παρθενόπη Ράλλη, ειδική επιστήμονας της Τράπεζας Γενετικού Υλικού.

Οπως επισημαίνει, έχουν εντοπιστεί ορισμένες εγχώριες παραδοσιακές ποικιλίες σίτου οι οποίες παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και άμυλο σε σχέση με εμπορικές βελτιωμένες ποικιλίες. «Αυτές οι εγχώριες ποικιλίες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε προγράμματα βελτίωσης με στόχο την επιλογή γενοτύπων για παραγωγή προϊόντος υψηλής ποιότητας και διατροφικής αξίας» σημειώνει.

Εν τούτοις οι τοπικές ποικιλίες οι οποίες επικράτησαν αφενός λόγω της εμπειρικής επιλογής τους από τους αγρότες (οι γεωργοί διατηρούσαν τα πιο αποδοτικά, ανθεκτικά και ποιοτικά φυτά) και αφετέρου λόγω της φυσικής τους επικράτησης μέσα στους αιώνες έχουν εδώ και δεκαετίες εκτοπιστεί. Οι πολυεθνικές εταιρείες κατάφεραν από τη δεκαετία του 1960 και μετά να επιβάλουν στους παραγωγούς συγκεκριμένα υβρίδια, τα οποία μάλιστα συχνά απαιτούν χρήση φυτοφαρμάκων που παράγονται από τις ίδιες τις εταιρείες. Ετσι σήμερα οι καλλιεργητές σπανίως επιλέγουν παραδοσιακές ποικιλίες, παρ΄ ότι είναι προσαρμοσμένες στις εδαφολογικές συνθήκες της κάθε περιοχής, είναι ανθεκτικές σε ασθένειες και διαθέτουν ασύγκριτη γεύση και άρωμα. Και αυτό διότι η παραγωγή τους είναι συνήθως μέτρια σε σύγκριση με τις πολύ παραγωγικές σύγχρονες «βελτιωμένες» ποικιλίες.

Το υλικό που ακόμη διασώζεται στην Τράπεζα Γενετικού Υλικού αλλά και στις «κιβωτούς» σπόρων των οργανώσεων καλλιεργείται σήμερα συνήθως από υπερήλικους γεωργούς σε ορεινά χωράφια των νησιών και της ενδοχώρας, είτε γιατί αποτελεί στοιχείο της τοπικής παράδοσης είτε γιατί προσαρμόζεται καλύτερα σε άγονες αγροτικές περιοχές με οριακές συνθήκες. «Είναι φανερό ότι, αν δεν ληφθούν μέτρα ολοκληρωμένης προστασίας τόσο του γενετικού υλικούόσο και του βιοτικού επιπέδου αυτών των περιοχών, αυτό το γενετικό υλικό θα χαθεί οριστικά μαζί με τους παραδοσιακούς γεωργούς και τη γνώση που αυτοί κατέχουν» αναφέρει η κυρία Ράλλη.

Τα τελευταία χρόνια οι τοπικές ποικιλίες εξαφανίζονται με ιδιαίτερα ανησυχητικούς ρυθμούς σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οπως λέει ο διευθυντής του «Αρχιπελάγους» κ. Θ. Τσιμπίδης, ποικιλίες φυτών που χρειάστηκαν αιώνες για να εξελιχθούν χάνονται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς. «Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις περίπου 200 ποικιλίες σταριού που καλλιεργούνταν στη χώρα μαςέχουν μείνει μόνο 20» παρατηρεί. Επιπλέον, σύμφωνα με τον κ. Π. Σαϊνατούδη, από την Εναλλακτική Κοινότητα «Πελίτι», «μόνο το 2%-3% των ποικιλιών λαχανικών που υπήρχαν πριν από 50 χρόνια στην Ελλάδα έχει διασωθεί».

Η ανεξέλεγκτη καλλιέργεια εμπορικών υβριδίων αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τις ντόπιες ποικιλίες καθώς κατά τη γονιμοποίησή τους, μέσω των εντόμων ή του αέρα, μπορεί να επιμολυνθούν. «Οταν μια τοπική ποικιλία επιμολυνθεί, ο επόμενός της σπόρος θα αποκτήσει χαρακτηριστικά του υβριδίου. Δηλαδή, μια ποικιλία που χρειάστηκε αιώνες για να εξελιχθείμπορεί να εξαφανιστεί ακόμη και σε μία μόνο καλλιεργητική περίοδο» αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. Ετσι οι τοπικές ποικιλίες που ορισμένοι αγρότες προσπαθούν να διατηρήσουν και να καλλιεργήσουν συχνά επιμολύνονται εν αγνοία τους.

Πάντως όσοι ενδιαφέρονται να προμηθευτούν δωρεάν ντόπιους σπόρους και φυτά και να γευθούν παραδοσιακά φαγητά διοργανώνεται πανελλαδική γιορτή στο Μεσοχώρι Δράμας στις 30 Απριλίου 2011. Η γιορτή προσελκύει κάθε χρόνο πολλούς έλληνες αλλά και ξένους επισκέπτες.

Η αρχαία γεωργία

Εικόνα

Η Ελλάδα είναι μία από τις σημαντικότερες χώρες στον πλανήτη όσον αφορά το φυτικό καλλιεργήσιμο γενετικό υλικό.Κι αυτό διότι η ελληνική γεωργία έχει μια ιστορία περίπου 10.000 χρόνων. Για παράδειγμα, η φάβα Σαντορίνης σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα καλλιεργείται στο νησί από το 1500 π.Χ. Επίσης, τα διαφορετικά μικροκλίματα της χώρας βοήθησαν στην ανάπτυξη χιλιάδων ποικιλιών. Οι ποικιλίες αυτές έχουν περιορισμένες ανάγκες σε νερό αλλά και σε θρεπτικά συστατικά ενώ είναι ανθεκτικές σε ασθένειες και ζιζάνια.«Η καλλιέργεια των ντόπιων ποικιλιών είναι αλληλένδετη με την οικολογική γεωργία»λέει ο κ.Κ. Κουτής, από τη ΜΚΟ «Αιγίλοπας». (Φωτογραφία: Σκηνή παραγωγής μούστου σε μελανόμορφο αγγείο)

Αγρότες στα δίχτυα των πολυεθνικών

Εικόνα

Είδη πιπεριάς που καλλιεργούνται από πολλές δεκαετίες στη Ελλάδα

O ι αγρότες βρίσκονται παγιδευμένοι στα δίχτυα πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες διατηρούν την εμπορική εκμετάλλευση των ποικιλιών και καθορίζουν τις συνθήκες πώλησής τους. Η διαχείριση των σπόρων από τους 15 κολοσσούς που ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο σπόρων έχει μετατραπεί σε έναν μηχανισμό κυριαρχίας της παγκόσμιας παραγωγής και των αγροτών. Παράγουν διαρκώς νέους υβριδικούς σπόρους και με ποικίλους τρόπους δεσμεύουν τους παραγωγούς να τους αγοράζουν. Μάλιστα, προωθούν την ανάπτυξη σπόρων που δεν ανανεώνονται. Με άλλα λόγια στείρους σπόρους τους οποίους ο γεωργός δεν μπορεί να συλλέξει για την επόμενη σπορά. Προσπαθούν δηλαδή να ελέγξουν το σύνολο του πολλαπλασιαστικού υλικού. Γι΄ αυτό επιδιώκουν και τον περιορισμό των ποικιλιών. Πρόκειται για τις ίδιες εταιρείες που παράγουν γενετικώς τροποποιημένους σπόρους.

Προβλήματα λίγο πριν αρχίσει η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης,

Εικόνα

Προβλήματα αναμένονται στη διανομή πετρελαίου θέρμανσης, μετά την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδας, ότι δεν πρόκειται να συναινέσει στην προκαταβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης. Η διανομή πετρελαίου πρόκειτο να ξεκινήσει την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου.

Το διοικητικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών αποφάσισε το Σάββατο ότι ο κλάδος δεν είναι διατεθειμένος να συναινέσει στην προκαταβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης του πετρελαίου μέσω του συστήματος «Ήφαιστος».

«Στην παρούσα συγκυρία με τον τζίρο και τα κέρδη μας σε κάθετη πτώση είναι αδύνατον να συνεχίσουμε να δανείζουμε το κράτος με ποσά που πλέον δεν διαθέτουμε» αναφέρεται στην απόφαση της Ομοσπονδίας.

Η απόφαση του ΔΣ ελήφθη ομόφωνα σε συνεδρίαση που ολοκληρώθηκε αργά το Σάββατο στο Αγρίνι, με συμμετοχή εκπροσώπων 35 ενώσεων βενζινοπωλών.

Ο κλάδος διαμαρτύρεται για καθυστερήσεις στην επιτροπή του ειδικού φόρου κατανάλωσης από το υπουργείο Οικονομικών.

Τη Δευτέρα εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας θα συναντηθούν με τον υφυπουργό Οικονομικών Δημήτρη Κουσελά. Επίσης, η διοίκηση της ΟΒΕ (Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδας) θα δώσει την Τρίτη συνέντευξη Τύπου για το θέμα του πετρελαίου.

Νωρίτερα, σε ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία επισήμανε ότι «παρά τα συνεχή διαβήματα προς το υπουργείο Οικονομικών για την επίλυση σοβαρών τρεχόντων προβλημάτων του κλάδου, διαπιστώνουμε όχι μόνο στασιμότητα, αλλά και απροθυμία για την επίλυσή τους».

Το σύστημα Ήφαιστος προβλέπει την αγορά του πετρελαίου θέρμανσης επιβαρυμένο με υψηλό φόρο που ισχύει για το κίνησης, την πώληση σε χαμηλότερη τιμή στους καταναλωτές και την είσπραξη της διαφοράς από το το υπουργείο Οικονομικών.

Aναδημοσιευση Απο το Βημα

Ετικετοσύννεφο