Just another WordPress.com site

Archive for the ‘media’ Category

Από τη γενιά μου έχουν κλέψει το μέλλον,

East Journal

Κατηγορώ: Η ληστεμένη γενιά,

Μια καταγγελία για τα κλεμμένα όνειρα και τα οράματα των νέων της σύγχρονης Ευρώπης σε ένα πολύ δυνατό κείμενο με την υπογραφή του Ματέο Ζόλα που αναρτήθηκε σήμερα στο ιταλικό σάιτ πολιτικού και κοινωνικού προβληματισμού.
Η γενιά μου είναι στερημένη. Όχι από το όνειρο της ευημερίας και της κατανάλωσης -το όνειρο αυτό δεν είναι δικό μας- αλλά από από την πραγματικότητα της αξιοπρέπειας και του δικαίου. Από τη γενιά μου έχουν κλέψει το μέλλον, θυσία στον βωμό ενός ανυπόφορου παρόντος που μια τυφλή και ανίκανη άρχουσα τάξη εξακολουθεί να θέλει να διατηρήσει αναλλοίωτο.

Η γενιά μου στη Ρώμη δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι με το μεροκάματο της. Όταν έχει μεροκάματο. Η γενιά μου στην Αθήνα ξυπνάει με την αγωνία τι να δώσει στα δικά της παιδιά να φάνε. Η γενιά μου στη Θεσσαλονίκη καλύπτει το πρόσωπο της με ένα μαντήλι και καταστρέφει, επί ματαίω, την πόλη. Η γενιά μου στη Μαδρίτη, κάνει ουρά στα αεροδρόμια. Στη Λισαβόνα κάνει ουρά στα γραφεία ευρέσεως εργασίας. Στα Γιάννενα δεν βρίσκει φάρμακα για να γιατρευτεί. Στο Λονδίνο πυρπολεί τους δρόμους. Στο Παρίσι τα γκέτο όπου βρίσκεται φυλακισμένη, περνούν δια πυρός και σιδήρου. Στη Στοκχόλμη καίει τα προάστια. Στο Μιλάνο δεν έχει χρήματα για τα ψώνια. Στην Κωνσταντινούπολη διαμαρτύρεται για μια ανεφάρμοστη δημοκρατία. Στην Αθήνα για μια δημοκρατία που τη βλέπει να εξαϋλώνεται.

Η γενιά μου έχει θυσιαστεί στον βωμό της εποχής της. Η πιο μορφωμένη, τεχνολογικά προηγμένη, κοσμοπολίτικη γενιά που είχε ποτέ η Ευρώπη συντηρείται με ένα ξεροκόμματο, τσακισμένη από τα πανύψηλα ενοίκια και τους ποταπούς μισθούς, τις επισφαλείς συμβάσεις και την ανεργία, την αβεβαιότητα και την απειλή. Αντιδρά σ’ αυτή την ληστεία, παντού. Κάποιες φορές σφάλλει, υπερβάλει, αναζητά λύσεις στη βία. Κάποιες φορές -συχνότερα- σωπαίνει, όχι γιατί ηττάται, αλλά γιατί πιο επιτακτικές ανάγκες απασχολούν τη σκέψη της.

Η γενιά μου έκοψε τις ρίζες της, γιατί η γη όπου γεννήθηκε δεν τη θέλει. Θα πάει να πλουτίσει ανερχόμενες δυνάμεις, ή θα περιπλανάται σαν εξόριστη στον ίδιο της τον τόπο σε αναζήτηση κάποιου που εξακολουθεί να γνωρίζει τι θα πει δικαιοσύνη. Γιατί δεν είναι σωστό να υποφέρεις την καταπίεση ενός συστήματος που καπηλεύεται ελπίδες, κόπους και συμβάσεις.

Απόσπασμα του δημοσιεύματος του ιταλικού σάιτ.
Δεν της λείπει το κουράγιο. Ένα κουράγιο καθημερινό, εκείνου που έχει μάθει τη γεύση της σκόνης. Δεν θέλουμε ήρωες, σύμβολα, σημαίες και ιδεολογίες. Θέλουμε τον σεβασμό των δημοκρατικών θεσμών και τους θέλουμε εκεί που δεν υπάρχουν. Θέλουμε το δικαίωμα στην εργασία και εργασιακά δικαιώματα. Θέλουμε μια οικονομία που να αντικαταστήσει τη λέξη «ανάπτυξη» με τη λέξη «πρόοδος». Θέλουμε να μπορούμε να χαμογελάμε το βράδυ, μαζί με λίγους φίλους και όχι να λογαριάζουμε ότι ακόμη μια μέρα χάθηκε. Όχι εξαιτίας των γονιών μας, θύματα κι αυτοί κατά βάθος και ακόμα πιο έντρομοι από μας. Εξαιτίας μιας ολιγαρχίας μεταμφιεσμένης σε εκπρόσωπο του λαού, διαπλεκόμενης σε ατελείωτες επιτροπές εργασίας που της αποδίδουν ανεξάντλητα πλούτη.

Η γενιά μου είναι μια δημοκρατία. Η γενιά μου είναι ένα ενιαίο Σύνταγμα. Προχωράμε προς τον κόσμο και στον κόσμο που βλέπουμε να πλησιάζει, αναγνωρίζουμε τις ίδιες αγωνίες, ελπίδες και επιθυμίες. Απαγγέλουμε από μνήμης το ίδιο βιβλίο. Τραγουδάμε μαζί το ίδιο τραγούδι του οποίου δεν γνωρίζουμε ακόμη τα λόγια. Η γενιά μου είναι μια εσωτερική εξορία, είναι ένα καταφύγιο, μια λύτρωση, ένας αγώνας για ν’ ανοίξει ένα παράθυρο που όμως έχει θέα μόνο την ομίχλη.

Αναδημοσιευσα Απο e-ego.gr

Advertisements

Όλο Το Ράλι "Ακρόπολης" γράφεται από Ειδικούς περιοδικό "Motori",



Όλο Το Ράλι «Ακρόπολης» γράφεται από Ειδικούς περιοδικό  «Motori»,

48 σελίδες με μοναδικά θέματα για το Ράλι Ακρόπολις,

Αυτό είναι το εξώφυλλο της ειδικής -ετήσιας- έκδοσης για το Ράλι Ακρόπολις, που «έρχεται» με το Volkswagen Polo R WRC. Θα μοιραστεί τη Παρασκευή στην εκκίνηση στο Ζάππειο, σε συγκεκριμένους σταθμούς του Μετρό, σε κομβικά σημεία των Αθηνών καθώς στο service park αλλά και στη πόλη του Λουτρακίου.

Μία συλλεκτική έκδοση free press με όλη την ομάδα του motori.gr να έχει δώσει τον καλύτερό της εαυτό. Στις σελίδες θα διαβάστε τον Γιόστ Καπίτο να απαντά σε δέκα «καυτές» ερωτήσεις, τον γνωστό συνοδηγό παγκοσμίου κλάσης Ντενίς Ζιροντέ να σχολιάζει για την μεγάλη του αγάπη, την Ελλάδα, τον κορυφαίο δημοσιογράφο του WRC Μάρτιν Χολμς να σχολιάζει με τον γνωστό του καυστικό του ύφος, όπως και ο φιλέλληνας Ισπανός -επίσης- δημοσιογράφος του WRC Εστέμπαν Ντελγκάδο.

Τα υπόλοιπα στο motori.gr Ράλι Ακρόπολις 2013. Μην το χάσετε.

Αναδημοσιευσα Από Motori

Ενταλμα σύλληψης και για τον υιό Κυριακίδη,

Σε απολογία ο εκδότης Α. Δελλατόλας για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος,

Ενταλμα σύλληψης σε βάρος και του υιού Κυριακίδη, Γιώργου, για το σκάνδαλο της Proton Bank εξέδωσε η ανακρίτρια, Ιωάννα Χατζάκη. Ούτε εκείνος βρέθηκε στους χώρους, που τον αναζήτησαν οι αστυνομικοί με αποτέλεσμα να τεκμαίρεται με σίγουρο τρόπο ότι και αυτός διαφεύγει στη Λατινική Αμερική , όπως και ο πατέρας του, Πέτρος Κυριακίδης.

Οπως αποκάλυψε το «Βήμα της Κυριακής» ο Π. Κυριακίδης έχει διαφύγει με ιδιωτική πτήση, ενώ εκεί διαφεύγει τη σύλληψη της και η νομικός της «ομάδας», Ελένη Σκούρα.

Στο μεταξύ την ερχόμενη εβδομάδα απολογείται στην ανακρίτρια και ο εκδότης της εφημερίδας Ποντίκι, Αντώνης Δελατόλας με την κατηγορία του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο δέχθηκε έμβασμα 500.000 ευρώ από λογαριασμό του Κυριακίδη στην Ελληνική Τράπεζα Κύρου.

Το ποσό εστάλη με βάση συμβόλαιο του 2011 για την εξαγορά ποσοστού μετοχών της εφημερίδας. Στην Ελλάδα το ποσό αυτό εμβάστηκε σε λογαριασμό του εκδότη στην Τράπεζα Κύπρου. Ο εκδότης εμφανίστηκε στην ανακρίτρια και δήλωσε άγνοια για την προέλευση του ποσού, καθώς και οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση Κυριακίδη.

Εν τούτοις εισαγγελείς διερωτούνταν πως το ποσό εκταμιεύτηκε(έφτασε με νόμιμο τρόπο), όταν υπήρχε απόφαση για πάγωμα των λογαριασμών Κυριακίδη με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών και πως άραγε από την τράπεζα  δεν ειδοποιήθηκε η Αρχή κατά του ξεπλύματος.  

Δήλωση Αντώνη Δελλατόλα

«Με αφορμή διάφορα δημοσιεύματα στον τύπο, διευκρινίζω για ακόμη μια φορά ότι:

Το ποσό των 500 χιλιάδων ευρώ παρέλαβα –ως τελευταία δόση – σε εκτέλεση συμβολαίου που είχα ήδη υπογράψει στις 20-1-2011, σε χρόνο προγενέστερο των δικαστικών ερευνών και στο πλαίσιο της συγκεκριμένης συμβατικής υποχρέωσης. Για το σύνολο του τιμήματος του Συμβολαίου έχει ήδη  από το 2011, καταβλήθηκε και εξοφλήθηκε πλήρως ο ανάλογος φόρος.

Το ποσό αυτό διαβιβάστηκε στο λογαριασμό μου με πρωτοβουλία της τράπεζας, δίχως την παραμικρή δική μου παρέμβαση. Άλλωστε ο εν λόγω λογαριασμός του Π. Κυριακίδη όταν έγινε το έμβασμα πριν ένα χρόνο δεν ήταν δεσμευμένος.

Μόλις πληροφορήθηκα πρόσφατα τις έρευνες της Δικαιοσύνης για εμβάσματα που έγιναν από λογαριασμούς του Κυριακίδη, όταν η έρευνα για την Proton Bank βρισκόταν σε εξέλιξη πριν ένα χρόνο, επισκέφθηκα προσωπικά την ανακρίτρια και ζήτησα να ενημερωθώ και να παράσχω κάθε εξήγηση που θα ήταν χρήσιμη στις δικαστικές αρχές.

Για το λόγο αυτό ήδη έχω απευθυνθεί στο γραφείο του συνηγόρου μου Νίκου Κωνσταντόπουλου που έχει αναλάβει κάθε απαραίτητη ενέργεια προκειμένου να συνδράμω τις δικαστικές αρχές.

Επιπλέον εκτός από μένα και δεκάδες άλλοι την ίδια περίοδο είχαν εισπράξει ποσά από τους λογαριασμούς Π. Κυριακίδη σε εκτέλεση διαφόρων συμβάσεων είτε επρόκειτο για μέσα μαζικής ενημέρωσης, είτε για προμηθευτές, είτε ποσά για μισθοδοσία εργαζομένων.

Το έμβασμα των 500 χιλιάδων ευρώ, επαναλαμβάνω  είναι ποσό, που μου ανήκε από τη σύμβαση πώλησης ποσοστού της εφημερίδας «Το Ποντίκι» και το οποίο σε εκτέλεση αυτής της σύμβασης ήταν οφειλόμενο. Άλλωστε δεν είναι το μόνον μέσο μαζικής ενημέρωσης που συνήψε σύμβαση με τον Π. Κυριακίδη καθώς ανάλογες και μάλιστα προγενέστερες συμβάσεις έχουν συναφθεί με πολλά άλλα Μ.Μ.Ε. (Espresso, Athens News, City Press, Σφήνα και Ισοτιμία, τα περιοδικά Free, Olive, Jolie, Μπομπ Σφουγγαράκης, τον ραδιοφωνικό σταθμό Flash, τα κανάλια τοπικής εμβέλειας Sport TV και Κανάλι 10, την Πήγασος Εκδοτική, την Χ. Κ. Τεγόπουλος (Ελευθεροτυπία), την Εφημερίδα Veto, το περιοδικό Επίκαιρα, τις Εκδόσεις Λιβάνη).

Η οποιαδήποτε άλλη αναφορά για το εν λόγω θέμα δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και δεν με αφορά. Άλλωστε η χώρα είναι μικρή και η πορεία ενός εκάστου γνωστή.

Αθήνα, 11 Μαρτίου 2013»

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Γαλλία: facebook και κουτσομπολιό εν ώρα εργασίας,

Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται επί ποινή… απολύσεως,

Πολλές δικαστικές αποφάσεις για υποθέσεις παραπτωμάτων εργαζομένων, που εξέδωσαν τους τελευταίους μήνες τα γαλλικά δικαστήρια, επιτρέπουν μια σχετική κωδικοποίηση της συμπεριφοράς που δικαιούνται ή δεν δικαιούνται να έχουν οι γάλλοι εργαζόμενοι στους χώρους της εργασίας τους, αναφέρει σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα «Le Figaro».

Οι συμπεριφορές αυτές έχουν σχέση ως επί το πλείστον με τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης και βεβαίως με τη χρήση του υπηρεσιακού τηλεφώνου.

Σε ό,τι αφορά τη χρήση του Ιντερνετ, το δεδικασμένο υποδηλώνει ότι το υπερβολικό σερφάρισμα μπορεί να οδηγήσει σε απόλυση. Αυτό τουλάχιστον συνέβη σε στέλεχος ιδιωτικής επιχείρησης που έχασε τη δουλειά της βάσει πρωτόδικης απόφασης δικαστηρίου του Μονπελιέ, επειδή διαπιστώθηκε ότι ο υπολογιστής του γραφείου της εντός δύο ως τριών εβδομάδων είχε συνολικά 10.000 συνδέσεις με ιστοσελίδες τουριστικές, σύγκρισης τιμών, εταιρειών πώλησης έτοιμων ενδυμάτων και γυναικείων περιοδικών.
«Η χρήση του Ιντερνετ στο γραφείο για προσωπική χρήση δεν απαγορεύεται από τον εργασιακό κώδικα, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι γίνεται λελογισμένα και με μέτρο», γράφει ο «Figaro».
Υπάρχουν ωστόσο κάποιες ιστοσελίδες οι οποίες, όπως απεφάνθη το Εφετείο του Μπορντό το 2011, πρέπει να αποφεύγονται. Πρόκειται για τις «ιστοσελίδες με σεξουαλικό περιεχόμενο και οι ιστοσελίδες γνωριμιών», στις οποίες το σερφάρισμα συνιστά βαρύ παράπτωμα για τον εργαζόμενο.
Προσοχή στο Facebook
Εχει αποδειχθεί πάμπολλες φορές πως ό,τι γράφει κανείς στο Facebook μόνο εμπιστευτικό δεν μπορεί να θεωρηθεί. Ετσι, τρεις γάλλοι μηχανικοί απολύθηκαν το 2010 επειδή εκφράζονταν υβριστικά για το αφεντικό τους μέσω του μέσου κοινωνικής δικτύωσης.

Τα μηνύματα που αντάλλασσαν και οι κρίσεις για το αφεντικό ήσαν ορατά μόνο από τους ιντερνετικούς τους «φίλους». Ομως, ένας από αυτούς, ο οποίος εργαζόταν στην ίδια επιχείρηση και φυσικά δεν ήταν φίλος, «σφύριξε» τα σχόλια στη διεύθυνση και… αυτό ήταν.
«Οι σελίδες του Facebook αποτελούν πλέον το υλικό παρακολούθησης των εργαζομένων σε μια επιχείρηση από τις υπηρεσίες διαχείρισης προσωπικού. Τα ίχνη που αφήνει κάποιος στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να γίνουν αφορμή για να χάσει τη δουλειά του», σημειώνει ειδικός στη γαλλική εφημερίδα.
Η χρήση του Facebook από το γραφείο δεν απαγορεύεται αλλά δεν συνιστάται – κυρίως αν πρόκειται για κατάχρηση. Για να αποφύγουν προφανώς την κατάχρηση, το 2011 το 64% των γαλλικών επιχειρήσεων είχαν μπλοκάρει την πρόσβαση των υπαλλήλων τους σε αυτό και στα άλλα δίκτυα κοινωνικών επαφών.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πάντως, το Facebook μπορεί να… σώσει τη θέση εργασίας κάποιου. Αυτή είναι η περίπτωση προφορικώς απολυμένης πωλήτριας που εκδίκασε το Εφετείο του Πουατιέ, η οποία διεκδικούσε αποζημίωση παρ’ ότι δεν είχε υπογράψει συμβόλαιο πρόσληψης. Η πωλήτρια έδειξε στο δικαστήριο μηνύματα και σχόλια για θέματα της δουλειάς που είχε ανταλλάξει στη σελίδα της στο Facebook με το αφεντικό της.
Προσοχή και στα e-mail
Ολα τα ηλεκτρονικά μηνύματα που ανταλλάσσει κάποιος από το γραφείο του θεωρούνται επαγγελματικά. Ο εργοδότης έχει λοιπόν το «απόλυτο δικαίωμα» να βλέπει την αλληλογραφία των εργαζομένων που απασχολεί, «ακριβώς όπως ένας αρτοποιός επιβλέπει το ψωμί που φτιάχνουν οι υπάλληλοί του»,  υποστηρίζουν οι ειδικοί.
Φυσικά τίποτε δεν εμποδίζει έναν εργαζόμενο να στείλει ή να λάβει ένα προσωπικό μήνυμα. Αλλά και πάλι η ανταλλαγή προσωπικών e-mail πρέπει να γίνεται με μέτρο. Το 2009 το Δικαστήριο επίλυσης Εργασιακών Διαφορών της Ανζέρ επικύρωσε την απόλυση μισθωτής που είχε στείλει 156 προσωπικά ηλεκτρονικά μηνύματα μέσα σε δύο μήνες.

Φυσικά πρέπει να ο εργαζόμενος να προσέχει και το περιεχόμενο των μηνυμάτων, ιδιαίτερα αν αφορά συναδέλφους του. Το Εφετείο της Ορλεάνης προσφάτως επικύρωσε την απόλυση υπαλλήλου ο οποίος έστελνε μηνύματα με χυδαίο σεξιστικό περιεχόμενο στους συναδέλφους του.
Ανοχή στα τηλεφωνήματα
Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφορικής και Ελευθεριών (CNIL) της Γαλλίας «η χρήση για προσωπικούς λόγους του τηλεφώνου που παρέχει ο εργοδότης σε έναν εργαζόμενο είναι ανεκτή αν γίνεται με λελογισμένο τρόπο και αν ο εργαζόμενος δεν εκφέρεται υβριστικά για τον εργοδότη του».
Οι τηλεφωνικές συνομιλίες στους χώρους εργασίας από σταθερό τηλέφωνο, είτε πρόκειται για επαγγελματικούς είτε για προσωπικούς λόγους, και οι τηλεφωνικές συνομιλίες από επαγγελματικό κινητό τηλέφωνο δεν πρέπει να ηχογραφούνται και να καταγράφονται, εκτός ιδιαιτέρων εξαιρέσεων και αφού η ηχογράφηση της συνομιλίας προαναγγέλλεται.
Ο εργοδότης μπορεί να ελέγχει τη χρήση του τηλεφώνου, σταθερού ή κινητού, από τους μηνιαίους ή τους διμηνιαίους λογαριασμούς που λαμβάνει από τον πάροχο της γραμμής.
Ενας μισθωτός που έστειλε 522 SMS και κατέγραψε 24 ώρες ομιλίας μέσα σε ένα τρίμηνο με το επαγγελματικό του κινητό τηλέφωνο γλίτωσε την απόλυση πέρυσι το καλοκαίρι. Το Εφετείο της Γκρενόμπλ που εκδίκασε την υπόθεση απεφάνθη ότι όντως υπήρξε κατάχρηση από τον εργαζόμενο. Εκρινε όμως ότι η απόλυσή του για τον λόγο αυτόν θα συνιστούσε δυσανάλογη τιμωρία, δεδομένου ότι ο μισθωτός εργαζόταν ήδη επί δώδεκα συναπτά έτη στη συγκεκριμένη εταιρεία.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Τηλεοπτική σειρά στην εποχή του Internet,

Τηλεοπτική σειρά στην εποχή του Internet

Ο Κέβιν Σπέισι πρωταγωνιστεί στη σειρά «House of Cards», η οποία διατίθεται προς ενοικίαση μέσω Διαδικτύου από τη Netflix

Γαλάνης Δημήτρης

Eνα πολιτικό θρίλερ με παραγωγό και πρωταγωνιστή τον Κέβιν Σπέισι φέρνει επανάσταση στην TV,

Την 1η Φεβρουαρίου έκαναν την πρεμιέρα τους στο Διαδίκτυο, μέσω της εταιρείας ενοικιάσεων ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων Netflix, και τα 13 επεισόδια της πρώτης σεζόν του πολιτικού δράματος «House of Cards». Πρόκειται για ριμέικ της ομότιτλης σειράς του BBC η οποία είχε προβληθεί τη δεκαετία του ’90 και ήταν βασισμένη στο μυθιστόρημα του Λορντ Ντομπς.

Τη σκηνοθεσία των πρώτων δύο επεισοδίων και τη σκηνοθετική επιμέλεια των υπολοίπων υπογράφει ο Ντέιβιντ Φίντσερ, ο οποίος έχει σκηνοθετήσει μεταξύ άλλων το «Seven» και το «Κοινωνικό Δίκτυο». Οπως δήλωσε ο ίδιος, αυτό που τον προσέλκυσε στην τηλεόραση είναι η δυνατότητα που δίνει στους δημιουργούς να αναπτύξουν χαρακτήρες σε βάθος χρόνου, ενώ στο σινεμά τα χρονικά πλαίσια είναι πολύ ασφυκτικά. Πρωταγωνιστής και παραγωγός είναι ο Κέβιν Σπέισι, τον οποίο πλαισιώνουν η Ρόμπιν Ράιτ και η Κέιτ Μάρα, αδελφή της Ρούνι Μάρα που είχε συνεργαστεί με τον Φίντσερ στο «Κορίτσι με το τατουάζ».

Το κέντρο του Κακού

Η σειρά είναι ένα σκοτεινό δράμα γύρω από την πολιτική, την εξουσία, τη δύναμη και τη διαφθορά. Εκτυλίσσεται στην Ουάσιγκτον και περιγράφει το σχέδιο εκδίκησης του Φρανκ Αντεργουντ (Σπέισι) εναντίον του προέδρου, τον οποίο είχε βοηθήσει να εκλεγεί και εκείνος δεν κράτησε την υπόσχεσή του να τον κάνει υπουργό Εξωτερικών. Στο σχέδιό του εμπλέκει τη σύζυγό του (Ράιτ) και τη νεαρή ρεπόρτερ μιας εφημερίδας (Μάρα).

Η Ουάσιγκτον όπως την απεικονίζει ο Φίντσερ είναι το κέντρο του Κακού, ένα φόντο για τα ανελέητα παιχνίδια που παίζουν άνθρωποι εθισμένοι στην εξουσία.

Οι χαρακτήρες κινούνται γύρω από τον Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο, αδίστακτοι στην προσπάθειά τους να πλησιάσουν όσο γίνεται περισσότερο τα κέντρα εξουσίας και να εξυπηρετήσουν καλύτερα τα συμφέροντα που εκπροσωπούν και τα οποία αλλάζουν με την ταχύτητα του φωτός. Για τους ανθρώπους αυτούς, και πάνω απ’ όλα για τον Αντεργουντ, όλα τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που καλείται να λύσει η πολιτική δεν είναι παρά χαρτιά στο παιχνίδι των εντυπώσεων και της προσωπικής ανέλιξης.

Δεν υπάρχει κάθαρση στο δράμα, ούτε η αίσθηση ότι ένα δίκαιο σύστημα έχει προσωρινά αλωθεί από δυνάμεις διαφθοράς. Στο «House of Cards» η Ουάσιγκτον είναι γεμάτη υποκριτές, οι οποίοι χρησιμοποιούν τις δημοκρατικές δομές όπως οι τύραννοι τις δομές της τυραννίας.

Αλλάζουν οι τηλεοπτικές συνήθειες

Η σειρά είναι η πρώτη παραγωγή την οποία χρηματοδοτεί η Netflix και η απόφαση να λανσαριστούν και τα 13 επεισόδια της πρώτης σεζόν ταυτόχρονα βασίζεται, σύμφωνα με εκπροσώπους της εταιρείας, στο γεγονός ότι το Διαδίκτυο έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούμε τηλεοπτικές σειρές. Είναι γεγονός ότι με το παράνομο «κατέβασμα» οι θεατές δεν περιμένουν πλέον κάθε εβδομάδα για να δουν το νέο επεισόδιο μιας σειράς. Αντίθετα, καθυστερούν λίγο και «κατεβάζουν» όλα τα επεισόδια μιας σεζόν, για να τα παρακολουθήσουν με τους δικούς τους ρυθμούς.

Η Netflix υποτίθεται ότι με τη νέα αυτή στρατηγική απαντά στις νέες συνήθειες των θεατών. Απλώς, αντί να «κατεβάσουν» τα επεισόδια παράνομα, μπορούν να τα ενοικιάσουν ένα-ένα ή όλα μαζί από την εταιρεία. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της τελευταίας, η ανταπόκριση του κοινού είναι εντυπωσιακή και αυτή τη στιγμή η σειρά είναι η πιο δημοφιλής «ενοικίαση». Το γεγονός αυτό κάνει πολλούς να μιλάνε για μια επανάσταση στην τηλεοπτική πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή η Netflix ανακοίνωσε ότι θα ανανεώσει τα συμβόλαια των συντελεστών της σειράς για δεύτερη σεζόν και ταυτόχρονα έδωσε το πράσινο φως για μια νέα παραγωγή με τίτλο «Arrested Development».

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Playboy Ημερολόγιο … 1890!

Ο Ρομπέν των Δεδομένων,

Ο Ρομπέν των Δεδομένων

Περιστοιχισμένος από μπαλέτο «λοκατζούδων», ο Kim Dotcom αναγγέλλει το απαραβίαστο ψηφιακό καταφύγιο των μυστικών μας

Καφαντάρης Τάσος

Ο Kim Dotcom μάς χαρίζει χώρο για κρυπτογραφημένα δεδομένα στο Διαδίκτυο για να μας γλιτώσει, όπως λέει, από τον Big Brother. Ποιος είναι όμως αυτός ο ψηφιακός αυτόκλητος «σωτήρας»; Πιο αμφιλεγόμενος… πεθαίνει!

Επειδή «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», με το φεύγα του Γενάρη ρίχνεις μια ματιά στις ειδήσεις του που ίσως προδιαγράφουν τον χαρακτήρα της νέας χρονιάς. Στέκεσαι περίσκεπτος στην αποκάλυψη του technologyreview.com (του MIT) ότι ο παγκοσμίου φήμης αμερικανός ερευνητής της Τεχνητής Νοημοσύνης Ρέι Κουρτσβάιλ (Ray Kurzwel) απεργάζεται τώρα ένα «υπερέξυπνο ρομπότ» για λογαριασμό της Google. Θα αναλύει – λέει – τις τεράστιες ποσότητες πληροφοριών που διακινούνται μέσω της κυρίαρχης μηχανής αναζήτησής της προκειμένου να καταστεί ένας ικανότατος «προσωπικός βοηθός». Πώς θα «μορφωθεί» ο βοηθός αυτός; Κρυφακούγοντας κάθε τηλεφωνική συνομιλία και κρυφοκοιτάζοντας κάθε e-mail μας. Οπότε κάποτε, και ίσως σύντομα, θα είναι σε θέση να μας προσφέρει ενδιαφέρουσα και σημαντική πληροφόρηση προτού καν αντιληφθούμε ότι θα την επιθυμούσαμε…

Το ψηφιακό «Δάσος του Σέργουντ»
Αλλά τότε διαβάζεις στο Russia Today μια συνέντευξη όπου κάποιος δηλώνει απερίφραστα τον αντίποδα: «Ξέρετε», λέει, «η αμερικανική κυβέρνηση επενδύει πολλά χρήματα σε «κατασκοπευτικά νέφη»: τεράστια κέντρα δεδομένων με εκατοντάδες χιλιάδες σκληρούς δίσκους για αποθήκευση δεδομένων. Και αυτό που αποθηκεύουν είναι βασικά οποιαδήποτε επικοινωνία διασχίζει τα δίκτυα των ΗΠΑ. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν κατασκοπεύουν πια άτομα κατόπιν εντάλματος, αλλά όλους, μόνιμα, κάθε ώρα… Αποφάσισα λοιπόν να δημιουργήσω μια λύση που θα κρυπτογραφεί όλο και μεγαλύτερο τμήμα του Διαδικτύου… Ο στόχος μου είναι να έχουμε κρυπτογραφήσει το μισό Διαδίκτυο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Ετσι θα αποκαταστήσουμε μια ισορροπία ανάμεσα στο άτομο και το κράτος. Διότι αυτή τη στιγμή ζούμε πολύ κοντά στο όραμα του Τζορτζ Οργουελ και δεν νομίζω πως αυτός είναι ο σωστός τρόπος να ζούμε».

Ποιος είναι αυτός που τα λέει αυτά; Και ποιος νομίζει ότι είναι ώστε να καταφέρει κάτι το τόσο μεγαλεπήβολο; Το όνομά του – Kim Dotcom – ακούγεται σαν ψευδώνυμο «ψηφιακού τρομοκράτη». Είναι;

Το τελευταίο που θα περίμενε κανείς στο έμπα του 21ου αιώνα ήταν να ξαναζήσουμε την εποχή του «φορομπήχτη Πρίγκιπα Ιωάννη», του «κακού σερίφη του Νότιγχαμ» και του «προστάτη των παρανόμων, Ρομπέν των Δασών». Ομως κάτι τέτοιο προαλείφονται τα εγκαίνια του MEGA, του πρώτου «νέφους εγγυημένης ιδιωτικότητας», δηλαδή ενός «ψηφιακού Δάσους του Σέργουντ», που έκανε στις 19 Ιανουαρίου ο Κιμ Ντοτκόμ. Πρόκειται για μια δωρεάν υπηρεσία παροχής χώρου αποθήκευσης πληροφοριών, με το πρωτοφανές χαρακτηριστικό πως ό,τι καταχωρείται εκεί κρυπτογραφείται. Ακόμη και αν η αστυνομία ή κάποια μυστική υπηρεσία κατασχέσει με ένταλμα εισαγγελέα τους σκληρούς δίσκους του MEGA, δεν θα μπορέσει – υποτίθεται – να διαβάσει τίποτε. «Ασυλο», επομένως, του κάθε πικραμένου πολίτη, ή και κάθε προσεκτικού πειρατή δεδομένων. Αλλά μια τέτοια υποδομή προϋποθέτει μεγάλα κεφάλαια. Ποιος είναι λοιπόν ο Κιμ Ντοτκόμ;

Απάτη στην απάτη…
Φυσιογνωμικά είναι ένας πολύ ευδιάκριτος τύπος: Δύο μέτρα ύψος και 130 κιλά βάρος, με γαλάζια μάτια και ξανθά μαλλιά – καταπώς προδιέγραφε το γερμανο-φινλανδικό γενεαλογικό του δένδρο. Γεννήθηκε ως Kim Schmitz, πριν από ακριβώς 39 χρόνια, στο Κίελο της Γερμανίας. Προτού καν αποκτήσει το Απολυτήριο Λυκείου (το μοναδικό του πτυχίο), έγινε γνωστός ως ο χάκερ Kimble που κατόρθωσε να σπάσει τους κωδικούς προστασίας των ιστοτόπων της NASA, του Πενταγώνου και της Citibank. Εβγαλε τα πρώτα του χρήματα σπάζοντας τους κωδικούς πάμπολλων ψηφιακών τηλεφωνικών κέντρων εταιρειών των ΗΠΑ και πουλώντας τους για 200 δολάρια τον ένα. Στα εικοστά του γενέθλια (1994) η γερμανική αστυνομία τον συνέλαβε για εμπορία κλεμμένων τηλεκαρτών. Καταδικάστηκε για 11 υπολογιστικές απάτες, 10 ψηφιακές κατασκοπείες και διάφορες άλλες απατεωνιές, αλλά λόγω του ότι τις διέπραξε ανήλικος η ποινή του ήταν δύο χρόνια με αναστολή.

Με τα χέρια ελεύθερα και τις τσέπες γεμάτες, ο Κιμ έστησε μια επενδυτική εταιρεία – την Kimvestor – και αγόρασε το 2001 την πλειοψηφία των μετοχών της διαδικτυακής εταιρείας LetsBuyIt.com αντί 375.000 δολαρίων. Ανακοίνωσε ότι θα επένδυε 50 εκατομμύρια δολάρια στο ξαναχτίσιμο της εταιρείας και οι μετοχές της στο χρηματιστήριο ανέβηκαν τρελά. Ο Κιμ ξεπούλησε ανενδοίαστα τις μετοχές του και εισέπραξε 1,5 εκατομμύριο δολάρια! Κάποιοι είπαν ότι «ο μικρός δεν ήξερε πως ήταν παράνομο», αλλά το σίγουρο είναι ότι ως το 2002 η γερμανική νομοθεσία απαιτούσε να αποδειχθεί η εγκληματική πρόθεση σε μια τέτοια πράξη, οπότε… ο Κιμ ξαναγλίτωσε τη φυλακή. Πήρε όμως την απόφαση πως δεν τον χώραγε η χώρα του και μετακόμισε στην Ταϊλάνδη. Ομως η Γερμανία ζήτησε την έκδοσή του και τον καταδίκασε για υπεξαίρεση σε 20 μήνες, με αναστολή πάλι.

Megaupload και Dotcom
Τη φορά αυτή κατέφυγε στο Χονγκ Κονγκ, όπου πέρασε πέντε χρόνια έντονης δραστηριότητας, με ίδρυση ολόκληρου δικτύου επιχειρήσεων, περιλαμβανομένης μιας «χρηματιστηριακών επενδύσεων μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης». Η καλύτερή του όμως επένδυση ήταν το «ψηφιακό νέφος δεδομένων», ονόματι Megaupload, που έστησε το 2005. Ηταν δωρεάν για όλους, αλλά με συνδρομή για όποιον ήθελε υψηλές ταχύτητες και απεριόριστο χώρο. Σύντομα, το Megaupload έφθασε να έχει το 4% της κίνησης του όλου Διαδικτύου, με 180 εκατομμύρια συνδρομητές!

Νιώθοντας πλέον πως είχε αλλάξει οριστικά ζωή, ο Κιμ άλλαξε και το επώνυμό του σε Dotcom (από την κατάληξη «.com» των διαδικτυακών επιχειρήσεων), ως φόρο τιμής στο πεδίο που τον έκανε πάμπλουτο. Από το 2008 άρχισε να επισκέπτεται τη Νέα Ζηλανδία και το 2009 νοίκιασε την ακριβότερη έπαυλη της χώρας και έκανε αίτηση μόνιμης κατοίκησης εκεί. Την έλαβε το 2010, ακριβώς δύο μήνες προτού… καταδικαστεί και στο Χονγκ Κονγκ για την εκεί δράση της χρηματιστηριακής του εταιρείας.

Ο βρώμικος σερίφης

Το «φτωχικό» του Ρομπέν των Δικτύων στη Ν. Ζηλανδία

Για τους πολίτες της Νέας Ζηλανδίας ο Κιμ ήταν ένας ξένος που βοήθησε καταλυτικά στο να αυξηθούν οι ταχύτητες της διαδικτυακής τους υποδομής, για τους δημότες της πρωτεύουσας Οκλαντ ήταν ένας ανοιχτοχέρης τύπος που πλήρωνε αγόγγυστα τις φιέστες του δημάρχου και για το κυβερνών κόμμα ένας γερός χρηματοδότης του αρχηγού τους. Ωστόσο στην απέναντι όχθη του Ειρηνικού η αμερικανική βιομηχανία ήχου και θεάματος υπολόγιζε πως το Megaupload τής είχε κοστίσει ήδη 500 εκατομμύρια δολάρια σε πειρατευμένο υλικό μέσω των σκληρών του δίσκων. Και, δεδομένου ότι υπήρχαν αρκετοί όμοιοί του στην πιάτσα, η απώλεια συνεχώς μεγεθυνόταν. Κάτι έπρεπε να κάνουν…

Το «κάτι» έλαβε σάρκα και οστά με τρόπο που θυμίζει το σενάριο του κακού σερίφη του Νότιγχαμ: τον ρόλο του διώκτη εταιρειών όπως η Megaupload, η ExtraBit, η Putlocker, η TurboBit και άλλες όμοιες, ανέλαβε ένας 45χρονος αυστραλός βασιλιάς των πορνοταινιών, ονόματι Robert King. Μέσα από μια ενορχηστρωμένη επίθεση και με μεθόδους που τα θύματά της θεωρούν «βρώμικες», ο King οδήγησε τις περισσότερες από αυτές σε οικονομικό μαρασμό και πτώχευση.

Ωστόσο η Megaupload άντεχε. Οπότε ήρθε η ώρα του «ολοκληρωτικού πολέμου». Με μοχλό πίεσης το λόμπι του Χόλιγουντ, δικαστήριο των ΗΠΑ απήγγειλε κατηγορίες στον Κιμ Ντοτκόμ και το διοικητικό συμβούλιο της Megaupload πριν από έναν χρόνο για δικτυακή πειρατεία, συνωμοσία καταστρατήγησης πνευματικών δικαιωμάτων και ξέπλυμα χρήματος. Δύο εβδομάδες μετά, 76 νεοζηλανδοί αστυνομικοί και δύο ελικόπτερα επέδραμαν στην έπαυλη του Κιμ και τον συνέλαβαν μαζί με τρεις συνεργάτες του, κατάσχοντας την ακίνητη περιουσία του και παγώνοντας τους τραπεζικούς του λογαριασμούς.

MEGA κρυπτογράφηση «στον αέρα»!
Λογικά, ήταν «τελειωμένος». Ομως μια σειρά δικαστικών αποφάσεων έβγαλε παράνομη την επιδρομή και τις κατασχέσεις, αφήνοντας έκθετο και τον πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας για το ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας παρακολουθούσαν τον Κιμ παράνομα και έδωσαν αντίγραφα όλων των σκληρών δίσκων της Megaupload στο FBI. Η όλη δικαστική διαμάχη δεν έχει λυθεί οριστικά, αλλά με τα κεφάλαιά του αδέσμευτα ο Κιμ κατόρθωσε να βγει στην αντεπίθεση: ίδρυσε τον κρυπτογραφημένο διάδοχο του Megaupload, το MEGA, περιχαρακώνοντάς το με την καλύτερη νομική κάλυψη που μπορούσε να βρει διεθνώς.

Τώρα, το MEGA είναι «στον αέρα» (βλ. https://mega.co.nz/), με κρυπτογράφηση AES-128 και RSA-2048, δωρεάν χωρητικότητα δίσκου 50 GB για όλους και 500 GB ως 4 ΤΒ για τους επί πληρωμή συνδρομητές (10 ως 30 δολάρια/μήνα). Το αν θα αντέξει τον πόλεμο μένει να ιδωθεί. Οπως και το αν θα αποδειχθεί «καταφύγιο της ιδιωτικότητας», όπως προδιέγραφε στη συνέντευξή του ο αμφιλεγόμενος ιδρυτής του, ή αν θα γίνει «νησί των πειρατών», «ορμητήριο των εξεγερμένων»… ή ό,τι άλλο.

Αναδημοσιευσα Από Βημα

Ετικετοσύννεφο